Βενετσιάνικο χρυσάφι

 

 

                                                           b119859.jpgb119859.jpgb119859.jpgb119859.jpgb119859.jpg

 Γεια σας. Το “Βενετσιάνικο χρυσάφι” είναι το πρώτο μου βιβλίο. Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2007 απ’ τις εκδόσεις “Μοντέρνοι Καιροί” και ήδη βρίσκεται στην δεύτερη του έκδοση. Περιγραφή: Στα 1500 μ.Χ., ο φόβος του χτικιού μάστιζε την Κρήτη, που υπέφερε από τους σεισμούς και τις συνεχείς πειρατικές επιδρομές. Στο λιμάνι του Χάνδακα ανέμιζαν οι βενετσιάνικες σημαίες του Αγίου Μάρκου και ο Δούκας της Κάντια ήταν ο ανώτατος πολιτικός άρχοντας του νησιού. Οι νιόφερτες γαλέρες γεμάτες με μπαχάρια και μετάξια της Ανατολής ξεφόρτωναν την πραμάτεια τους, ενώ οι πλούσιοι με τα χρυσά δουκάτα τους παζάρευαν την αγορά γεροδεμένων δούλων. Εκείνο τον καιρό γεννήθηκε ο Αγγελής σ’ ένα σταροχώραφο του Χάνδακα και η όμορφη Ρήγισσα στο αρχοντικό του Γίζη. Λίγα χρόνια μετά, ο περήφανος νεαρός έσωσε τη ζωή της και η ατίθαση κοπέλα τον ερωτεύτηκε τρελά.
Ο Αγγελής, αγνοώντας το ψέμα που αργότερα θα τους χώριζε, έφυγε για τη Βενετία όπου έπιασε δουλειά στο ξακουστό τυπογραφείο του Καλλέργη. Μάζευε χρήματα με κάθε τρόπο, για να κάνει πραγματικότητα τα όνειρα του· να σπουδάσει ιατρική στην Πάντοβα και να φέρει κοντά του εκείνη… Δεν ξεχνούσε ούτε για μια στιγμή τα σμαραγδένια μάτια της Ρήγισσας, η οποία -μη γνωρίζοντας την αλήθεια- φυλάκισε την καρδιά της σ’ έναν πλούσιο γάμο. Μες στο παλάτσο του δούκα Αμπρόσιο ανακάτευε τα χρώματα της με αναμνήσεις και κρυφοκοίταζε πάντα το ίδιο πορτρέτο… το πορτρέτο αγαπημένου της.

                                                                                                       www.moderntimes.gr  

 

~ από aikaterinitempeli στο Μαρτίου 8, 2008.

6 σχόλια to “Βενετσιάνικο χρυσάφι”

  1. Καλησπέρα Κατερίνα.
    Χαιρομαι ιδιαιτερα που “γνωριζω” το μπλοκ σου.
    Η αληθεια ειναι πως δεν το εχω διαβασει το βιβλιο αλλα τωρα που το ειδα θα το αποκτησω συντομα και θα σου πω και γω τη δικη μου γνωμη αν και πιστευω πως θα ναι εξαιρετικό.
    Να σαι καλα

  2. Μαρία, καλώς ήρθες! Χαίρομαι ιδιαιτέρως που πέρασες, μιας και μου αρέσει πολύ η ποίηση σου. Ότι καλύτερο σου εύχομαι με τη σειρά μου κι ελπίζω, κάθε μέρα, να σε διαβάζουν και να σ’ “ανακαλύπτουν” όλο και περισσότεροι αναγνώστες. Θα τα ξαναπούμε σίγουρα. Την καλησπέρα μου έχεις…

  3. Καλημέρα Αικατερίνη! Αυτή τη φορά ήρθα πολύ χαρούμενος να σου γράψω, γιατί επιτέλους διάβασα το βιβλίο σου! Καλά, το να πω ότι μου άρεσε είναι το λιγότερο. Δεν περίμενα καν να είναι έτσι γραμμένο. Δηλαδή έμαθα πολλά πράγματα για τη Βενετοκρατία στην Κρήτη με τόσο απλό τρόπο. Μπράβο σου! Και να ξέρεις ότι μου έμεινε εκείνο που γράφεις για την αλήθεια: “Μην κάνεις το λάθος να πιστέψεις, πως η αλήθεια όλα τα λύνει, γιατί οι άνθρωποι πολλές φορές δεν την αντέχουν την αλήθεια. Σε ρωτάνε κάτι και βαθιά μέσα τους ελπίζουν να τους πεις αυτό που θέλουν να ακούσουν, αυτό με το οποίο θα αντέξουν να ζήσουν. Όχι την αλήθεια”. Μου έδωσες τροφή για σκέψη. Καλημέρα και συγχαρητήρια!

  4. Χαίρομαι που κάτι βρήκες που να σ’ ενδιαφέρει στο “Βενετσιάνικο χρυσάφι” Γιώργο Κ. Κι όπως θα κατάλαβες, η φράση αυτή που τόσο σου άρεσε και λέει η κυρά-Μαρουσώ στη Στέλλα, για τη σχέση της με το Μάρκο, αντικατοπτρίζει την δική μου εμπειρία σ’ αυτό το θέμα. Και καθημερινά επιβεβαιώνεται. Ελπίζω όμως, να μην σε πάρω στο λαιμό μου. Υπάρχουν και μερικοί, ελάχιστοι πρέπει να γράψω άνθρωποι, που όχι μόνο αντέχουν την αλήθεια, αλλά και την εκτιμούν. Αλλά όντως είναι ελάχιστοι. Σ’ ευχαριστώ για τα υπόλοιπα…

  5. Μην με παρεξηγήσετε γι’ αυτό που θα γράψω, αλλά αλλιώς σας φανταζόμουν, πριν έρθω εδώ. Διάβασα το βιβλίο σας, το οποίο έτσι κι αλλιώς μου άρεσε, αλλά εδώ νομίζω ότι δείχνετε πολύ περισσότερες πλευρές σας. Και το διήγημα σας, το “Χωρίς τύψεις” εννοώ, φανερώνει συγγραφέα με μεγάλες δυνατότητες. Αν το διάβαζα κάπου αλλού, δεν θα φανταζόμουν ότι είναι δικό σας. Δεν ξέρω με τι σας ενδιαφέρει να ασχοληθείτε στη ζωή σας, αλλά γράφετε με τρόπο που “μιλάει” στους άλλους. Συγχαρητήρια. Και όμορφη παρουσία και έξυπνος άνθρωπος. Δηλώνω πλέον θαυμαστής σας.

  6. Truelife καλώς ήρθατε και σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Αν και νομίζω πως υπερβάλλετε. Δεν σας παρεξηγώ καθόλου πάντως. Συνηθίζεται να πλάθουμε μία εικόνα για τους άλλους, που δεν είναι πάντα απαραίτητα η αληθινή. Και δεν φταίει κανείς γι’ αυτό. Απλώς συμβαίνει. Καλές γιορτές σας εύχομαι, σε σας και στην οικογένεια σας.

Υποβολή απάντησης