Επικίνδυνα για την καρδιά και τα νέα αντιψυχωσικά φάρμακα-Έρευνα της “New England Journal of Medicine”
Πολλές φορές έχει θιχτεί από την Πανελλήνια Επιτροπή (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής, το ζήτημα των θανάτων που επιφέρουν τα ψυχοφάρμακα. Κι έρχεται απλώς μία ακόμα έρευνα να επιβεβαιώσει αυτό που κρατιέται ως επτασφράγιστο μυστικό στους κύκλους των εργαζομένων στον τομέα της ψυχικής υγείας: ότι δηλαδή τα ψυχοφάρμακα δεν θεραπεύουν μόνο, αλλά και σκοτώνουν.
Σύμφωνα λοιπόν με την νέα αμερικανική μελέτη που δημοσιεύτηκε στην “New England Journal of Medicine”, τα νεότερα αντιψυχωτικά αυξάνουν τον κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου, εξαιτίας καρδιολογικού προβλήματος. Φυσικά, με τον κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου έχουν συνδεθεί και τα παλιότερα αντιψυχωτικά και ιδιαιτέρως αυτά που χορηγούνται για την αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας και της διπολικής διαταραχής.
Η μελέτη μάλιστα, συμπεριέλαβε 44.000 χρήστες αντιψυχωτικών παλιάς γενιάς, όπως η αλοπεριδόλη, αλλά και 46.000 χρήστες νεότερων αντιψυχωτικών φαρμάκων όπως η ολανζαπίνη. Και το συμπέρασμα ήταν ξεκάθαρο: τόσο τα παλιά όσο και τα νεότερα αντιψυχωτικά αυξάνουν τον κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου, λόγω καρδιακών επιπλοκών. Όσοι ενδιαφέρεστε για περισσότερες λεπτομέρειες, μπορείτε να διαβάσετε εδώ το abstract.
Καλό είναι λοιπόν να καταλάβουμε όλοι, πως κανένα χαπάκι δεν είναι πανάκεια. Όλα έχουν παρενέργειες. Γι’ αυτό έχει νόημα να υπάρχουν και εναλλακτικές μορφές θεραπείας, ακόμα και χωρίς ψυχοφάρμακα, όπως γίνεται άλλωστε και στο εξωτερικό, ώστε το άτομο που πάσχει να έχει δικαίωμα επιλογής.
Για το τέλος, σας προτείνω να διαβάσετε το άρθρο που θα βρείτε εδώ και δημοσιεύτηκε στο blog “Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση”. Είναι απολύτως σχετικό με το θέμα μας και θα σας διαφωτίσει πολύ περισσότερο, απ’ ότι κατάφερα εγώ.
Καλημέρα Κατερίνα. Πολύ ενδιαφέρον αυτό το ποστ. Το θέμα της επιλογής για τη χορήγηση φαρμάκων από τους ίδιους τους ψυχικά πάσχοντες είναι τεράστιο και κρατάει δεκαετίες. Δεν έχω προσωπική άποψη (αν και κάποτε είχα γράψει σχετική εργασία), μάλλον αμφιθυμία έχω! Το τελευταίο άρθρο που προτείνεις δεν “ανοίγει”-πρόβλημα στο δικό μου σέρβερ ή χρειάζεται διόρθωση; Φιλιά…
Silentcrossing καλημέρα. Δικό μου ήταν το λάθος στο link. Ελπίζω τώρα να ανοίγει. Σ’ ευχαριστώ που μου το είπες. Στο άρθρο πάντως που προτείνω, λύνονται νομίζω πολλές απ’ τις απορίες που όλοι έχουμε. Προσωπικά είμαι υπέρ της ύπαρξης εναλλακτικών τρόπων θεραπείας ακόμα και χωρίς φαρμακευτική αγωγή, ώστε οι πάσχοντες να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν.
ανατριχιαστικα στοιχεια.
ενα πολυ καλο blog .http://bipolarblast.wordpress.com/.
endiaferon blog apo tin “alli” optiki..
einai pragmatika endiaferon giati den einai apo tin optiki tin diki sou as poume….
einai apo tin akrivos apenanti pleura.
Καλώς ήρθατε Maria. Δεν το γνώριζα το blog που αναφέρετε και τώρα μόλις του έριξα μια ματιά. Πολύ καλά κάνατε και το θέσατε υπόψη μου και ελπίζω και υπόψη των αναγνωστών αυτού του blog, γιατί χρειάζεται και ο αντίλογος. Το μόνο απλά που έχω να σημειώσω, είναι πως βιώνεται διαφορετικά απ’ τον κάθε πάσχoντα, τόσο η όποια διαταραχή, όσο και η όποια ψυχοθεραπευτική σχέση του με τους απανταχού ειδικούς. Προσωπικά, δεν μας θεωρώ απαραίτητους πάντα. Ως ειδικούς εννοώ. Υπάρχουν και θεραπευτικά μοντέλα που δεν μας συμπεριλαμβάνουν, όπως τα διάφορα μοντέλα αυτοβοήθειας. Πάντως, για την ιστορία έχω να σας προτείνω ένα ελληνικό blog που αναφέρεται στην κατάθλιψη και το θεωρώ πολύ ενδιαφέρον. Θα το βρείτε εδώ: http://theberner.blogspot.com/. Θα χαρώ να τα ξαναπούμε. Καλό σας
βράδυ.
to thema einai terastio.
s euxaristo.