Δημοκρατία και Πολιτική Ανυπακοή-Howard Zinn*
«Η δημοκρατία αναδύεται όταν ο κόσμος οργανώνεται και κάνει κάτι για τις αδικίες που υπάρχουν στην κοινωνία. Δεν μπορεί να περιμένει κανείς το κράτος να κάνει κάτι από μόνο του για να αποκατασταθούν οι σοβαρές αδικίες».
«Η επιδοκιμασία της αρχής της πολιτικής ανυπακοής αφήνει, όμως, ακόμη ανοιχτά τα ερωτήματα για το τι αποτελεί μια ηθικά αποδεκτή μορφή πολιτικής ανυπακοής και πως η πολιτική ανυπακοή θα χρησιμοποιηθεί για να κινητοποιήσει τους ανθρώπους, αντί να τους προκαλέσει».
Howard Zinn (από τη συνέντευξή του στον Χρόνη Πολυχρονίου, για το περιοδικό «Ε» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» στις 24.05.2009)
*Περισσότερα πράγματα για τον μεγάλο Αμερικανό ιστορικό, πολιτικό επιστήμονα, θεατρικό συγγραφέα και ακτιβιστή, μπορείτε να πληροφορηθείτε κάνοντας κλικ εδώ.
πάντως νομίζω ότι ιδεολογικά είναι στην σοσιαλοδημοκρατία. Απλώς στην αμερική επειδή είναι τελείως αλλού για αλλού τον θεωρούν αριστερό αναρχικό κτλ
χαχαχαχ…συγγνωμη για το γελιο αλλα μαρεσε το “αλλου για αλλου” του χαμογελου που εχει απολυτο δικιο.ναι ειναι σοσιαλοδημοκρατης που φυσικα στις ηπα θεωρειται ακραια τοποθετηση για τα δικα τους μετρα και σταθμα…αστα να πανε.
Xamogelo, τέτοιες στιγμές μου λείπει ο ζωντανός διάλογος μαζί σας, γι’ αυτό δεν άντεξα να μην σχολιάσω κι εγώ με τη σειρά μου, αφού δεν μπορούμε να πιούμε ένα καφεδάκι και να τα πούμε. Προσωπικά ποτέ δεν μ’ ενδιέφερε η ταμπέλα, γι’ αυτό λέω να μην σταθούμε στο αν είναι αριστερός ή σοσιαλοδημοκράτης. Άσε που το πως τον χαρακτηρίζουμε εμείς και το πως ορίζει ο ίδιος τον εαυτό του είμαι βέβαιη πως θα απέχει παρασάγγες. Αυτό που για μένα μετράει, είναι αν λέει κάτι ο λόγος του. Και νομίζω λέει, επειδή είναι η ώρα της ανάληψης της προσωπικής ευθύνης του καθενός. Βρίσκω τα λόγια του εξαιρετικά επίκαιρα, επειδή είμαστε νομίζω σε φάση που πρέπει να δούμε πως θα χρησιμοποιήσουμε την πολιτική ανυπακοή μας, ώστε να φτάσουμε κάπου (έχουμε και εκλογές αύριο).
Τι λες κι εσύ; Καλό Σαββατοκύριακο!
Ούτε εμένα μου αρέσουν οι ταμπέλες. Όμως αυτά που λέει ορισμένες φορές θέλεις να τα χαρακτηρίσεις συνοπτικά. Με αυτή την λογική έβαλα την ταμπέλα. Αν έχει κάτι ο λόγος του δεν ξέρω μιας και δεν τον έχω ψάξει τόσο. Αλλά σίγουρα όλων ο λόγος έχει κάτι που θα σε βοηθήσει να δεις κάποια πράγματα.
καλά δεν είμαστε και τόσο μακριά. Πιστεύω κάποια στιγμή όταν ανέβω αθήνα να τα πούμε από κοντά.
:-p
Καλημέρα!
πέρα από το γεγονός ότι συμφωνώ με τους φίλους παραπάνω ξέρεις αναρωτιέμαι κάποιες φορές πόσο ορθά (εννοιολογικά) χειρίζονται τη γλώσσα είτε οι δημοσιογράφοι είτε οι εκείνοι που δίνουν συνέντευξη. Καλό θα ήταν λοιπόν να αναρωτηθούμε αν υπάρχει και ποια είναι η διαφορά μεταξύ “πρόκλησης” και ¨κινητοποίησης” όταν αναφερόμαστε στην πολιτική.
Ασφαλώς αυτό δεν μπορούν να το προσδιορίσουν οι σοσιαλδημοκράτες. Επειδή απλώς έχουν εφεύρει τον όρο “ακτιβιστής” και τον χρησιμοποιούν μαζί με άλλα επίθετα για να γεμίζουν τα βιογραφικά τους στα “αυτιά” των βιβλίων τους.
Τους διαφεύγει ότι κάθε κομμουνιστής οφείλει να είναι και είναι πρωτίστως ακτιβιστής. Εκεί κάπου χάσανε τη μπάλα και άρχισαν να κοτσάρουν τον χαρακτηρισμό για να δώσουν εύρος στην προσωπικότητά τους.
Και ξέρεις γιατί στα γράφω όλα αυτά Κατερίνα; Επειδή εντυπωσιάστηκα για τον τρόπο “ανάδυσης της Δημοκρατίας”. Θεωρώ ότι καμιά δημοκρατία δεν μπορεί να στηρίξει την κατάργηση των αδικιών. Να διαφανεί ίσως. Αλλά ότι αναδύεται τότε, χλωμό το βλέπω. Μην ξεχνάμε ότι οι Γάλλοι ακόνιζαν την γκιλοτίνα πολλά χρόνια για να στήσουν Δημοκρατία. Τότε άλλο πράγμα αναδύθηκε.
Άντε καλή ψήφο:)
Γιώργο Κάππα, καταρχήν να γελάς ελεύθερα εδώ. Χαρά μου είναι και το ξέρεις!
Τώρα για τον πολιτικό προσδιορισμό του Zinn, τα έγραψα και παραπάνω στο xamogelo. Λίγο μετράει. Και παρά το ότι οι “αμερικανιές” δεν μ’ αρέσουν κι εμένα, συνήθως δεν γενικεύω κι έτσι τον ξεχωρίζω. Αν μη τι άλλο έγραψε όσο μπορούσε πιο σωστά την Αμερικανική Ιστορία κι αυτό δεν μπορούμε να μην του το αναγνωρίσουμε. Έχει θέσεις και άποψη.
Γίνονται πολλά εκεί μακριά που δεν τα μαθαίνουμε κι υπάρχουν σημαντικές εστίες αντίστασης, στην επίσημη ιμπεριαλιστική πολιτική του κράτους. Κι αυτό θεωρώ πως είναι αξιοσημείωτο. Εμείς να δούμε τι θα κάνουμε με τα δικά μας. Το μέλλον σκοτεινό και αβέβαιο γαρ…
Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα!
Αλέκα μου, ήμουν σίγουρη πως θα το σχολιάσεις αυτό. Χαμογελάω και σου γράφω… Λοιπόν, εγώ ήδη τα είπα και παραπάνω. Δεν με αφορούν οι ταμπέλες. Η άποψη σου είναι καλοδεχούμενη, γιατί ξέρω πόσο βαθιά πιστεύεις όσα γράφεις. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τους άνωθι bloggers που σχολίασαν και ξέρουν πόσο τους εκτιμώ.
Αν μεταφράστηκε σωστά ο λόγος του κι αν η ακριβής λέξη ήταν “ανάδυση” και “πρόκληση”, ειλικρινά δεν είμαι σε θέση να το ξέρω. Κρατάω λοιπόν την διαφωνία σου επ’ αυτού και την λαμβάνω σοβαρά υπόψη.
Αλλά κοιτάζω και πάλι το βαθύτερο νόημα όσων λέει και το βρίσκω σωστό. Ο κόσμος πρέπει να οργανωθεί, εναντίον των αδικιών που βιώνει. Εμείς όλοι πρέπει να οργανωθούμε. Δεν μπορούμε να περιμένουμε σχεδόν τίποτα απ’το κράτος. Ρίξτε μια ματιά και στο blog του psi-action να δείτε τις ανύπαρκτες θέσεις των κομμάτων για την κατάντια στο χώρο της ψυχικής υγείας και θα πάρετε μια.. ευρωγεύση! Τι μένει λοιπόν; Η δική μας κινητοποίηση, η δική μας πολιτική ανυπακοή. Εκεί συντάσσομαι μαζί του κι εκεί είμαι σίγουρη ότι με κάποιο τρόπο θα βρεθούμε όλοι εμείς δίπλα, στην ίδια γραμμή αντίστασης.
Τα φιλιά μου έχεις! Καλό Σαββατοκύριακο!
Όταν το κράτος είναι σύμμαχος της αδικία η πολιτική ανυπακοή είναι επιβεβλημένη.
Οι απόψεις που εκφράζει ο Howard Zinn προσωπικά με βρίσκουν σύμφωνο. Που ανήκει ιδεολογικά δεν έχει μεγάλη σημασία. Άλλωστε η ιδεολογία αποδεικνύεται στην πράξη και όχι στα λόγια.
Καλημέρα.
Κατερίνα, μια (πολύ καθυστερημένη) καλησπέρα από μένα
Δεν σε ξεχνάω όμως
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου – παρότι καταλαβαίνω και τις προλαλήσασες (και τούς προλαλήσαντες) – ότι: “υπάρχουν (πολύ) σημαντικές εστίες αντίστασης” στην αμερική. Υπάρχει και το Γιουτζήν, μην ξεχνάμε (μια ολόκληρη πόλη δλδ γνωστή σε όλους ως “(ολόκληρη) αναρχική”…)
φιλιά
Xamogelo, ναι κατάλαβα καλύτερα το σκεπτικό σου τώρα. Συγνώμη που έκανα “χρόνια” να απαντήσω. Έλειψα για λίγο βλέπεις.. Βεβαίως και θα χαρώ να τα πούμε κι από κοντά. Αρκεί να μου πεις και για το Ηράκλειο κι όχι μόνο για τον Zinn, ε; Σε πειράζω…
Καλό μεσημέρι!
κανένα πρόβλημα :-p
Στεριανή ζάλη, ζούμε και σε εποχές που αναρωτιέσαι κιόλας για το αν υπάρχουν ακόμα ιδεολογίες. Αλλά ευτυχώς μέσα από κινήματα πολιτών, πολλές φορές, βλέπεις νέες προτάσεις πολιτικής οργάνωσης και έτσι μπορούμε όλοι να ελπίζουμε σ’ ένα καλύτερο αύριο.
Συγχώρεσέ με, για την αργοπορία της απάντησης. Έλειψα για λίγο. Θα τα πούμε όμως. Καλό μεσημέρι!
Χάρη, όπως βλέπεις κι εγώ άργησα να σου απαντήσω οπότε μην το σκέφτεσαι καν. Ίσα-ίσα χαίρομαι που περνάς και με θυμάσαι.
Ξέρεις τι; Είναι ακριβώς όπως τα έγραψα και στον Γιώργο Κάππα. Δεν μου αρέσουν οι “αμερικανιές”, αλλά δεν θέλω και με τίποτα να γενικεύω. Υπάρχουν και στην Αμερική σημαντικά κινήματα και σημαντικές προσωπικότητες που έχουν κάτι να μας διδάξουν, όπως και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Κέρδος είναι για μας να το βλέπουμε.
Καλό μεσημέρι!