Σπουδή στο γαλάζιο…

Τις τελευταίες μέρες σκεφτόμουν πώς να σας χαιρετήσω, μιας και θα λείψω για ένα διάστημα. Τι θα ήταν πιο κατάλληλο να γράψω, τι θα σας ήταν χρήσιμο να διαβάσετε όσο θα απουσιάζω εγώ από δω, αλλά και τι θα βρίσκατε ενδιαφέρον και χαλαρωτικό.

Είναι βλέπετε και καλοκαίρι, περίοδος διακοπών για πολλούς από μας, αν και ποτέ δεν κατάλαβα την ανάγκη μας να «διακόπτουμε». Συνηθίζω να λέω, πως στα ταξίδια μας, απλώς συνεχίζουμε κάπου αλλού τη ζωή μας. Κι αυτό το βρίσκω πιο όμορφο, πιο ζεστό και πιο ουσιαστικό, απ’ το να λέμε «είμαι σε διακοπές». Ο Σεφέρης γράφει κάπου πως: «Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Θεός, είναι το μακρινό ταξίδι».

Αλλά το πόσο μακρινό είναι ένα ταξίδι, το ξέρει μόνο η καρδιά μας, γι’ αυτό βρίσκω πάντα συγκινητικό τον στίχο του Παρασκευά Καρασούλου: «Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει».

Όσο θα ταξιδεύει η δική μου λοιπόν, με εικόνες, μουσικές, ταινίες, ελπίζω να ταξιδέψει κι η δική σας, ακόμα κι αν μείνετε στην πόλη και κάτι να βρείτε εδώ που θα σας αρέσει. Σ’ αυτό το site, έχω περάσει πολύ χρόνο και θα περάσω κι άλλον στο μέλλον, βλέποντας ταινίες, διαβάζοντας κείμενα και μεταφρασμένα ποιήματα. Καταλαβαίνω ότι η αγγλική γλώσσα ίσως είναι εμπόδιο για κάποιους από σας, αλλά υπάρχουν και φιλμ χωρίς λόγια, που μπορούν να σας πουν πολλά. Αρκεί να τα αναζητήσετε.

Πέραν τούτου, όσοι ενδιαφέρεστε περισσότερο για θέματα ψυχικής υγείας και γι’ αυτό το λόγο κυρίως με επισκέπτεστε, θα ήθελα να διαβάσετε δύο κείμενα που θα βρείτε εδώ κι εδώ και με την ευκαιρία να γνωρίσετε το «Αντιστίγμα», αν υποθέσουμε πως δεν το ξέρετε ήδη. Ρίξτε μια ματιά στη διαπλοκή των φαρμακοβιομηχανιών, με τους υπευθύνους της βίβλου της Ψυχιατρικής D.S.M. (όλων των εκδόσεων) και θα καταλάβετε γιατί ορισμένοι μειδιούμε, όταν κάποιοι το επικαλούνται ως το άγιο δισκοπότηρο της επιστημονικότητας. Σας είχα προτείνει και παλιότερα και θα το κάνω πάλι κι αυτό εδώ το άρθρο πάνω στο ίδιο θέμα, από ένα blog που παρακολουθώ ανελλιπώς και μπορείτε να το επισκεφτείτε κι εσείς κάνοντας το γνωστό «κλικ» στον σύνδεσμο. Διαβάστε όμως κι αυτό.

Για τα ρεπορτάζ του BBC, εννοείται ότι δεν έχω τίποτα να σχολιάσω, όχι μόνο γιατί το έκαναν άλλοι καλύτερα από μένα, όπως ο psi-action, αλλά επειδή δεν μου είπαν και κάτι καινούριο. Μιας και έχω επισκεφτεί και δουλέψει, για λίγο, στα περισσότερα ψυχιατρικά ιδρύματα της χώρας, θα ήταν ψέμα να σας γράψω ότι έπαθα σοκ. Έχω δει δυστυχώς, πολύ χειρότερες καταστάσεις.

Ακόμα και στην «τριτοκοσμική» Ταϋλανδη, που μπορεί να χρησιμοποιούν απαρχαιωμένες για πολλούς από μας θεραπείες, φέρονται με τον μεγαλύτερο δυνατό σεβασμό στους ψυχικά πάσχοντες και όχι μόνο επειδή ο βουδισμός ως θρησκεία, έχει μια άλλη οπτική για τέτοια ζητήματα. Στο ψυχιατρικό νοσοκομείο της Chiang Mai, ντρέπεσαι να πατήσεις, για να το πω απλά.  Μιλάμε για τέτοια καθαριότητα. Δεν συζητάω την οργάνωσή τους (και τη μηχανογράφησή τους), τις υποδομές, το πως ενθάρρυναν και υποστήριζαν την σχέση των πασχόντων με τις οικογένειές τους ή το τι θαυμαστές κατασκευές έφτιαχναν στα τμήματα εργοθεραπείας τους εξασφαλίζοντας τους έτσι κάποιο εισόδημα.  Θα σας πω μόνο, ότι πήγα απροειδοποίητα, με δέχτηκαν χωρίς κανένα πρόβλημα, με ξενάγησαν στα περισσότερα τμήματα κι ένιωσα πολύ τριτοκοσμική, όσον αφορά το δικό μας σύστημα περίθαλψης των ψυχικά πασχόντων. Αυτό νομίζω τα λέει όλα.

Λοιπόν, θα γίνει κάτι για ν’ αλλάξει αυτή η κατάσταση ή τα λέμε στου κουφού την πόρτα; Μετά λύπης μου τείνω να πιστέψω το δεύτερο, αλλά όσοι ενδιαφερόμαστε γι’ αυτό το χώρο οφείλουμε να παλεύουμε συνεχώς, για το αντίθετο.

Σας αφήνω λοιπόν μ’ αυτές τις προτάσεις για επισκέψεις σε άλλους ιστότοπους και θέλω να σας πω ότι λυπάμαι ειλικρινά που τελευταία δεν είχα πολύ χρόνο για να σας διαβάζω, όσο θα ήθελα. Έχω σημειώσει πολλές απουσίες. Το ξέρω.  Οι απαιτήσεις της ζωής βλέπετε… Ελπίζω όμως να κερδίσω το χαμένο έδαφος, στο άμεσο μέλλον. Τώρα θα πρέπει να βάλω μια ανεπαίσθητη άνω τελεία εδώ.  Μια σπουδή στο γαλάζιο, με περιμένει… Σας ευχαριστώ όλους πολύ που περνάτε  και συζητάμε  τόσο σημαντικά ζητήματα. Καλή ξεκούραση σας εύχομαι. Να περάσετε έτσι όπως σχεδιάσατε και ονειρεύεστε το φετινό καλοκαίρι. Θα τα ξαναπούμε…

~ από aikaterinitempeli στο Ιουλίου 17, 2009.