Δίκτυο Αυτομόρφωσης Θεσσαλονίκης-Εναλλακτικό μοντέλο μόρφωσης

Ακούγοντας αυτές τις μέρες από πολλούς ανθρώπους, σχόλια για τα σχολεία που άνοιξαν, για τα νέα βιβλία, για την κατάσταση στην χώρα μας, όσον αφορά το εκπαιδευτικό σύστημα, σκέφτηκα να κάνω αυτή την ανάρτηση, προβάλλοντας ένα εναλλακτικό μοντέλο μόρφωσης, που πριν λίγα χρόνια, προωθήσαμε στο Α. Π. Θ., κάποιοι προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές του τμήματος Ψυχολογίας. Φυσικά, δεν πρόκειται για δική μας “ανακάλυψη”, αλλά μάλλον ήμασταν απ’ τους λίγους που το επιχείρησαμε αυτό στην Ελλάδα και θυμάμαι ότι είχαν έρθει τότε και κάποιες ομάδες απ’ την Αθήνα, για να τους ενημερώσουμε για το πως το καταφέραμε. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ ως εκείνη τη στιγμή, δεν είχα σκεφτεί πως υπάρχει κι άλλος τρόπος και χάρηκα ιδιαίτερα όταν οι συμφοιτητές μου, μου ζήτησαν να μετέχω σ’ αυτό το εγχείρημα. Θα τα γράψω όπως πάντα, όσο πιο απλά μπορώ, για να καταλάβετε όλοι οι αναγνώστες του blog, που μπορεί να μην είστε τόσο εξικοιωμένοι με τέτοια θέματα, επειδή αυτή η ιδέα, αξίζει να βρει μιμητές.

Κάποιοι φοιτητές λοιπόν του τμήματος Ψυχολογίας, διαπιστώσαμε σε συζητήσεις μας, ότι το πρόγραμμα σπουδών δεν μας κάλυπτε. Ότι υπήρχαν και θεματικές ενότητες που δεν διδάσκονταν, ότι γενικώς θα θέλαμε να γνωρίζουμε περισσότερα πράγματα για κάποια ζητήματα και δεν είχαμε καθόλου γνώση. Αφού συσταθήκαμε σε ομάδα, ενημερώσαμε τους καθηγητές μας αρχκά και εν συνεχεία και καθηγητές άλλων σχολών για τους στόχους μας, μιας και πιστεύαμε πως δεν έπρεπε να περιοριστούμε στο στενό αντικείμενο των σπουδών μας.  Ο ενθουσιασμός, με τον οποίο όλοι τους αγκάλιασαν την προσπάθεια μας, δεν είχε προηγούμενο. Κανείς τους δεν είδε με καχυποψία το εγχείρημα, κανείς δεν αισθάνθηκε πως απειλείται μ’ οποιονδήποτε τρόπο απ’ αυτό κι έτσι σύντομα βρεθήκαμε σε αίθουσες, παρακολουθώντας το πρόγραμμα που εμείς είχαμε επιλέξει και διαμορφώσει, παράλληλα με το τυπικό πρόγραμμα της σχολής. Ακολούθως σκεφτήκαμε, πως όλο το εγχείρημα μας, είχε νόημα να συνοδευτεί και με κοινωνική δράση και στραφήκαμε και προς αυτή την κατεύθυνση, βοηθώντας με όποιους τρόπους μπορέσαμε τότε,  ομάδες του πληθυσμού, που για διάφορους λόγους ήταν κοινωνικά αποκλεισμένες. Το Δίκτυο συνέχισε να λειτουργεί για ένα διάστημα και αφού αποφοιτήσαμε, κάποιοι απ’ τους πρώτους που το οργανώσαμε. Ύστερα απ’ όσο γνωρίζω, η λειτουργία του διακόπηκε, κυρίως επειδή οι νέοι φοιτητές δεν ενδιαφέρθηκαν να το συνεχίσουν.

Ωστόσο, θεωρώ πως ήταν επιτυχημένο, επειδή απέδειξε, πως υπάρχουν πάντα τρόποι για να μορφωθεί κάποιος όταν αληθινά ενδιαφέρεται γι’ αυτό. Και θα ήταν πολύ όμορφο, αν μπορούσε αυτή η προσπάθεια μας,  να εμφυσήσει την επιθυμία για ουσιαστική μόρφωση στα παιδιά που σημερα αναλώνονται σε βαθμοθηρίες, στους φοιτητές που αναλώνονται σε συλλογή βεβαιώσεων για το βιογραφικό τους, στον οποιονδήποτε τέλος πάντων, θα ήθελε να κάνει κάτι περισσότερο για τον εαυτό του αλλά και τους άλλους. Δεν χρειάζονται πάντα χρήματα και στρατηγικοί σχεδιασμοί για να υλοποιηθούν κάποιες ιδέες. Μερικές φορές, αρκεί η ανάληψη πρωτοβουλίας και η στράτευση στο στόχο, για να γίνει το όνειρο πραγματικότητα. Και αυτή η εποχή νομίζω ότι πάσχει από οράματα. Θα επανέλθω λοιπόν κάποια στιγμή στο θέμα, αλλά ελπίζω να σας έδωσα μια πρώτη ιδέα. Μακάρι κάποιος, κάπου σ’ αυτό τον κόσμο, να σκεφτεί να την υλοποιήσει. Αξίζει ειλικρινά τον κόπο.

1th International Health film Festival-Βραβεία

Καταρχήν να σας ζητήσω συγνώμη που κάτι απρόοπτο δεν μου επέτρεψε να ανεβάσω την ανάρτηση αυτή νωρίτερα όπως σας είχα υποσχεθεί, και να σας ενημερώσω ευθύς αμέσως για το Φεστιβάλ που ολοκληρώθηκε χτες με την απονομή των βραβείων κοινού και κριτικής επιτροπής.

*Το Α’ βραβείο Κοινού απονεμήθηκε στην ταινία: ” Ο Άγγλος Χειρουργός”.

*Το Β’ Βραβείο Κοινού δόθηκε εξ’ ημισείας στις ταινίες: “Ο μπαμπάς μας ξέχασε” και “Ο νεαρός Φρόυντ στην Γάζα”.

*Ειδική Μνεία, δόθηκε στην ταινία: “Τουρίστας αυτοκτονίας”.

*Το Α’ Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής δόθηκε στον Κωνσταντίνο Πιλάβιο, για την ταινία του “Μικρές Χαρές”.

*Το Β΄Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής δόθηκε στην Μαριάννα Οικονόμου για την ταινία της: “Άκουσέ με”.

*Α’ Βραβείο ταινίας μεσαίου μήκους, κέρδισε η ταινία: “Να, ο Τζώνυ”.

*Β’ Βραβείο ταινίας μεσαίου μήκους, κέρδισε η ταινία: “Μη με παρεξηγείς”.

*Ειδική Μνεία πήρε η ταινία: “Έρωτας θετικά”.

*Α’ Βραβείο ταινίας μικρού μήκους κέρδισε η ταινία: “99 προς 1, Ο Ωθηκικός Καρκίνος κι εγώ”.

*Β’ Βραβείο ταινίας μικρού μήκους δόθηκε στην ταινία: “Το παλληκαράκι”.

*Ειδική μνεία δόθηκε στις ταινίες: “Υγεία προς πώληση” και “Τρελοί του πολέμου. Παράνοια στα χαρακώματα”.

*Α’ Βραβείο ταινίας μεγάλου μήκους κέρδισε η ταινία: “Ιχνηλατώντας τα βλαστοκύτταρα: Ανεξερεύνητη γη”.

*Β’ Βραβείο ταινίας μεγάλου μήκους απενεμήθη στην ταινία: “Κάτω από το δέρμα μας”.

*Ειδική Μνεία πήραν οι ταινίες: “Το ανθρωπιστικό δίλημμα του Δρ Τζέιμς Ορμπίνσκι” και “Αύριο θα είμαι καλύτερα”.

Στις περισσότερες απ’ αυτές τις ταινίες, είχαμε κάνει αναφορές και θα βρείτε αν ανατρέξετε στις προηγούμενες αναρτήσεις, όλους τους σχετικούς συνδέσμους. Για σήμερα, προτίμησα τα link που έβαλα, να αφορούν αποκλειστικά τις ελληνικές ταινίες που βραβεύτηκαν. Χάρηκα ιδιαίτερα που μέσα σ’ αυτές ήταν οι “Μικρές Χαρές” του Κωνσταντίνου Πιλάβιου, για τον οποίο έχει ξαναγίνει λόγος σ’ αυτή εδώ την ανάρτηση, μιας και βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα την δουλειά του.  Εν καιρώ θα σας ξαναγράψω για κάποιες απ’ αυτές τις ταινίες.

Να έχετε μια όμορφη μέρα. Θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Ταινίες για την Υγεία-1th International Health Film Festival-05/09/2009

Συνεχίζω λοιπόν και σήμερα, τις αναρτήσεις που αφορούν το φεστιβάλ της Κω, κάνοντας όπως συνήθως μια επιλογή απ’ τις ταινίες του σημερινού προγράμματος.

*Για την ταινία: “Τρελοί του Πολέμου. Η παράνοια στα χαρακώματα”,  μπορείτε ανατρέχοντας  εδώ να παρακολουθήσετε το σχετικό video.  Κάνοντας κλικ στον τίτλο της ταινίας, θα διαβάσετε την περίληψη της.

*Για την ταινία: “Ψωρίαση-Η Γυμνή αλήθεια”, αν κάνετε κλικ εδώ, θα βρεθείτε στο πολύ προσεγμένο site της ταινίας και θα μπορέσετε να διαβάσετε όσες πληροφορίες θέλετε.

*Για την ταινία: “Αύριο θα είμαι καλύτερα”, μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα πολύ κατατοπιστικό video,  εδώ.

Σήμερα, θα προβληθούν αρκετές ελληνικές ταινίες, τις οποίες ελπίζω κάποια στιγμή να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε όλοι μας, εξ’ ου και οι παραπομπές μου είναι λιγοστές. Θα τα ξαναπούμε αύριο, που το Φεστιβάλ ολοκληρώνεται. Να έχετε μια όμορφη μέρα.

Έκθεση: Ψυχιατρική- Αποκάλυψη Τώρα!

update

Μιας και επισκέφτηκα σήμερα την έκθεση για την οποία γίνεται λόγος στο παρακάτω δελτίο τύπου, οφείλω να σας πω, πως  αφορά μια σειρά εγκαταστάσεων με video, τα οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε και στο τέλος θα σας δοθεί και σχετικό υλικό, με πολλές αναφορές στον Thomas Szasz και άλλα γνωστά ονόματα της αντιψυχιατρικής. Θεωρώ όμως ιδιαίτερα σημανικό να γνωρίζετε, πως ο φορέας που οργανώνει την έκθεση αυτή, δηλαδή η CCHR (Citizens Commission on Human Rights), επιχορηγείται από την εκκλησία της Σαηεντολογίας.

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ!

Μέσα από σπάνιο ιστορικό υλικό και βίντεο με συνεντεύξεις από περισσότερους από 160 γιατρούς, δικηγόρους, εκπαιδευτικούς, επιζήσαντες και ειδικούς στον τομέα της ψυχικής υγείας, η έκθεση αποκαλύπτει την αλήθεια για τις απάτες δισεκατομμυρίων και τις επιβλαβείς πρακτικές που είναι διαδεδομένες στον τομέα της ψυχιατρικής.

• ΓΙΑΤΙ οι περισσότεροι παράλογοι μαζικοί φόνοι γίνονται από άτομα που είναι κάτω από ψυχιατρική αγωγή;

• ΠΟΙΕΣ είναι οι αληθινές παρενέργειες της συστηματικής χρήσης ψυχοφαρμάκων;

• ΠΟΙΟΙ προώθησαν το ρατσισμό και έστρεψαν ανθρώπους ενάντια σε συνανθρώπους τους;

• ΠΩΣ διαπράττονται τα εγκλήματα του ακούσιου εγκλεισμού σε κτηνώδη ψυχιατρικά άσυλα και οι απάνθρωπες επεμβάσεις στον εγκέφαλο και τα ηλεκτροσόκ;

• ΠΟΙΟΙ κρύβονται πίσω από τις μαζικές δολοφονίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το Ολοκαύτωμα στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο;

• ΠΟΙΟΙ ελέγχουν τις μοίρες μας και ασκούν ύπουλα πολιτική επιρροή;

2-6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009, 10.00-22.00
ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ – ΓΚΑΖΙ – (ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ – Δ4)

http://cchrgr.blogspot.com/

Ταινίες για την Υγεία-1th International Health Film Festival-04/09/2009

Όπως σας είχα υποσχεθεί, κι αυτή η ανάρτηση θα είναι αφιερωμένη στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ της Κω, που φιλοξενεί ταινίες με κεντρικό θέμα την Υγεία, ξεκίνησε την 1η του μηνός και ολοκληρώνεται την Κυριακή. Πάρα πολλές οι σημερινές προβολές κι εγώ έκανα πάλι τις επιλογές μου, με γνώμονα, το υλικό που βρήκα στο Διαδίκτυο. Συνήθως δεν σας αναφέρω, ποιες απ’ αυτές τις ταινίες είναι βραβευμένες, επειδή είμαι σίγουρη πως αν σας ενδιαφέρει το θέμα τους, θα τις μελετήσετε περισσότερο. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

*Για την ταινία: “Υγεία προς Πώληση”, αφού δείτε την περίληψη στον τίτλο, μπορείτε να διαβάσετε αρκετά πράγματα εδώ και να δείτε σκηνές από την ταινία εδώ.

*Για την ταινία: “Αντουάν”, που την ξεχώρισα γιατί αφορά ένα διαφορετικό παιδί, μπορείτε να δείτε εδώ το trailer κι εδώ να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες.

*Για την ταινία: “Ο νεαρός Φρόϋντ στη Γάζα”, μπορείτε να διαβάσετε αυτό εδώ το αφιέρωμα της “Ελευθεροτυπίας” και να δείτε την ταινία, κάνοντας κλικ εδώ κι εδώ.

*Για την ταινία: “Φωνές απ’ το Ελ Σαγιέντ”, κάντε κλικ εδώ για να παρακολουθήσετε όποιο απ’ τα video θέλετε. Εγώ βρήκα πολύ ενδιαφέρον αυτό εδώ.

*Για την ταινία: “Να ο Τζώνυ!”, που αφορά έναν καλλιτέχνη με σκλήρυνση κατά πλάκας, μπορείτε να επιλέξετε όπως παραπάνω, όποιο σχετικό video θέλετε, κάνοντας κλικ εδώ.

*Για την ταινία: “Διάφανος χρόνος”,  θα μάθετε περισσότερα,  για το πως βιώνει μια διάσημη γυναίκα την διάγνωση “καρκίνος”, παρακολουθώντας αυτό εδώ το trailer.

*Για την ταινία: “Κάτω από το δέρμα μας”, που αφορά την άγνωστη νόσο Lyme, αν κάνετε κλικ εδώ, θα δείτε το trailer και πολλά ακόμα video, κι εδώ, θα διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες.

Η επόμενη σχετική ανάρτηση θα ανέβει αύριο. Καλή σας μέρα.

Ταινίες για την Υγεία-1th International Health Film Festival-03/09/2009

Πολλές και ενδιαφέρουσες ταινίες, έχει και το σημερινό πρόγραμμα κι όπως θα δείτε παρακάτω, προσπάθησα να κάνω μια επιλογή που να καλύπτει πολλούς και διαφορετικούς τομείς.

*Για την ταινία: “Εμμονές”, αφού δείτε την περίληψη στον τίτλο, μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ και το σχετικό video. Στα σχόλια επίσης όσων παρακολούθησαν την ταινία, θα βρείτε κι επιπλέον πληροφορίες, αφού κάποιοι απ’ αυτούς εξομολογούνται τις προσωπικές τους ιστορίες.

*Για την ταινία: “Λόρα και Αν για πάντα”, που είναι ιδιαιτέρως συγκινητική, μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ κι εδώ.

*Για την ταινία: “Έρωτας, θετικά”, μπορείτε να διαβάσετε ένα πολύ κατατοπιστικότατο κείμενο εδώ και να δείτε σχετικές φωτογραφίες.

*Για την ταινία: “Τυφλές αγάπες”, κάντε κλικ εδώ και θα παρακολουθήσετε το trailer.

*Για την ταινία: “Γιατί καπνίζουμε”, όπως παραπάνω, θα δείτε το trailer αν κάνετε κλικ εδώ κι ίσως βρείτε και τις απαντήσεις που ψάχνατε, για το εν λόγω ερώτημα.

*Για την ταινία: “Η Ραχήλ είναι…”, θα δείτε εδώ το trailer και πολύ περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ.

Θα τα ξαναπούμε αύριο. Να έχετε μια όμορφη μέρα.

Tαινίες για την Υγεία-1th International Health Film Festival-02/09/2009

Πολλές και ενδιαφέρουσες οι ταινίες του σημερινού προγράμματος του Συνεδρίου κι έτσι, αφού ήδη σας έχω εξηγήσει στην προηγούμενη ανάρτηση τα τυπικά, σας παραπέμπω αμέσως στους συνδέσμους:

*Για την ταινία: “Ιατρική στο δρόμο”, μπορείτε να δείτε την περίληψη κάνοντας κλικ στον τίτλο κι ακολούθως να την παρακολουθήσετε εδώ.

*Για την ταινία: “Tρεις λίρες”, όπως παραπάνω, βλέπετε την περίληψη στον τίτλο και το σχετικό  treiler εδώ.

*Για την ταινία: “Ύπαρξη” κάντε κλικ εδώ.

*Για την ταινία: “Ο μπαμπάς μας ξέχασε”, θα βρείτε πολλές σχετικές πληροφορίες εδώ.

*Για την ταινία: “Πτήση από το σκοτάδι”, λεπτομέρειες θα διαβάσετε εδώ.

*Για την ταινία: “Ιχνηλατώντας τα βλαστοκύτταρα-Ανεξερεύνητη γη”,  κάνοντας κλικ  εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε το treiler

*Για την ταινία: “Πετώντας με έναν κινητήρα”, μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ και να παρακολουθήσετε το trailer εδώ.

Να έχετε μια όμορφη μέρα.  Θα τα ξαναπούμε αύριο.

Ταινίες για την Υγεία-1th International Health Film Festival-01/09/2009

Μιας και δεν θα καταφέρω τελικά να παρευρεθώ σ’ αυτό το τόσο ενδιαφέρον συνέδριο που ξεκινάει σήμερα στην Κω, όπως και πολλοί από σας, σκέφτηκα αρχικά, να ανεβάζω καθημερινά στο blog,  πληροφορίες για το πρόγραμμα, ώστε να μπορέσουμε μαζί να πάρουμε μια ιδέα για τις ταινίες που θα προβληθούν εκεί.  Άλλωστε,  κι απ’ τις περιλήψεις που είναι αρκετά κατατοπιστικές, ή ακόμα ακόμα και απ’ τις συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών, μαθαίνει κανείς αρκετά πράγματα που αγνοούσε. Στην πορεία όμως, ψάχνοντας, στάθηκα  ιδιαίτερα τυχερή  και σε κάποιες περιπτώσεις,  βρήκα τα  ίδια τα  φιλμάκια που θα προβληθούν ή έστω σχετικά video.  Κι έτσι, θα μπορέσετε κι εσείς, όπως κι εγώ, να τα παρακολουθήσετε απ’ το σπίτι σας.  Σας είχα ήδη γράψει κάποια πράγματα, στην ανάρτηση που θα βρείτε εδώ και παρακάτω, θα σας παραπέμψω στους συνδέσμους απ’ τους οποίους θα μπορεί να ενημερωθεί ο καθένας σας για όποια ταινία τον ενδιαφέρει. Επέλεξα τρεις ταινίες απ’ το σημερινό πρόγραμμα, με γνώμονα το ότι βρήκα αρκετό υλικό γι’ αυτές κι ελπίζω να τις βρείτε ενδιαφέρουσες. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

*Για την ταινία: “Χίλια Χέρια-Ένα νοσοκομείο στην Ταϊβάν”, αφού διαβάσετε την περίληψη στον τίτλο, μπορείτε να κάνετε κλικ  εδώ.

*Για την ταινία: ” Ο Άγγλος Χειρουργός “,  αφού διαβάσετε την περίληψη στον τίλο,  μπορείτε να δείτε σχετικό υλικό εδώ (και εδώ μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα).

*Για την ταινία: “Επιλογή ζωής-Το ανθρωπιστικό Δίλημμα του Δρ Τζέιμς Ορμπίνσκι”,  ομοίως την περίληψη θα την διαβάσετε στον τίτλο και για να δείτε την ταινία και πολλές ακόμη λεπτομέρειες, απλώς κάντε κλικ εδώ.

Αύριο, θα ανέβει  η επόμενη σχετική ανάρτηση. Καλό μήνα εύχομαι, σε όλους σας.

Συγκέντρωση σχολικών ειδών για το “Χαμόγελο του Παιδιού”

Από το  “Χαμόγελο του Παιδιού” έλαβα το παρακάτω δελτίο τύπου, το οποίο και έκρινα σκόπιμο να δημοσιεύσω. Επειδή τα παιδιά είναι υπόθεση όλων μας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

«Αγοράζοντας ένα βιβλίο, ένα τετράδιο ή ένα στυλό για το παιδί σου, σκέψου και το παιδί που δεν έχει αυτή τη δυνατότητα»

«Ένα στα τέσσερα  παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας»

Αυτά τα παιδιά πώς θα αποκτήσουν τα απαραίτητα για το σχολείο;

Πλησιάζει η μέρα που θα ανοίξουν τα σχολεία για να υποδεχτούν τους μικρούς μας φίλους, έτοιμους για μια νέα σχολική χρονιά! Τα προαύλια θα πλημμυρίσουν από παιδικές φωνούλες και τα παιδιά θα ξεκινήσουν το νέο έτος γεμάτα ενθουσιασμό και διάθεση να μάθουν καινούρια πράγματα..

Είναι όμως η κατάσταση ίδια για όλα τα παιδιά; Όχι! Και αυτό συμβαίνει γιατί οι απαιτήσεις του σχολείου αυξάνονται διαρκώς και πολλές οικογένειες αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους, αφού δεν τους το επιτρέπει η οικονομική τους κατάσταση. Ας μη ξεχνάμε άλλωστε ότι «Ένα στα τέσσερα παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας».

Η αγωνία μας είναι μεγάλη. Πώς θα ανταπεξέλθουν όλα αυτά τα παιδιά στις αυξημένες απαιτήσεις του σχολείου τους; Όλα έχουν δικαίωμα να νοιώσουν τη χαρά που δίνει η αγορά σχολικών ειδών στην αρχή κάθε σχολικού έτους και να συμμετέχουν ισότιμα στη διαδικασία του μαθήματος. Θα αφήσουμε μια μερίδα παιδιών να αισθανθούν μειονεκτικά απέναντι στους συμμαθητές τους ή θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να τους εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα;

O Eθελοντικός Οργανισμός για τα Παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού» δεν μπορεί να αγνοήσει το πρόβλημα. Γι’ αυτό λοιπόν, όπως κάθε χρόνο, ξεκινάει μία πανελλαδική εκστρατεία συγκέντρωσης σχολικών ειδών για τα παιδιά των οποίων οι οικογένειες δεν μπορούν να αντέξουν το οικονομικό βάρος των σχολικών απαιτήσεων.

Είδη που χρειάζονται τα παιδιά:

Tετράδια (μπλε και χρωματιστά)

Σχολικές τσάντες

Σχολικοί άτλαντες (γεωγραφικοί και πολιτικοί)

Ακουαρέλες

Τέμπερες

Μπλοκ ζωγραφικής

Μαρκαδόρους

Ξυλομπογιές

Μολύβια

Στυλό

Γόμες

Ξύστρες

Πινέλα

Παλέτες

Τετράδια μουσικής

Κασετίνες

Ντοσιέ (μικρά και μεγάλα)

Φύλλα ανταλλακτικά

Φακέλους με αυτιά

Χαρτί Α4
Διαφάνειες
Χαρτόνια
Κόλλες γλασέ, βελουτέ, οντουλέ
UHU
Χαρτί μιλιμετρέ
Πλαστελίνες
Διάφανο αυτοκόλλητο για ντύσιμο βιβλίων
Ετικέτες
Γεωμετρικά όργανα

Ψαλιδάκια

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να νοιώσει κανένα παιδί μειονεκτικά απέναντι στα άλλα παιδιά, να βρεθεί στη δύσκολη θέση να δικαιολογηθεί στο δάσκαλό του γιατί δεν έχει τα απαραίτητα για το μάθημα και, το σπουδαιότερο, να μην μπορεί να αποδώσει στο μάθημα ανάλογα με τις δυνατότητες του γιατί δεν έχει τα απαιτούμενα.

Τα σημεία συγκέντρωσης των σχολικών ειδών είναι τα εξής:

Αθήνα – Στουρνάρη 16 - Τηλ. 210 3306140

Καρέας – Δάφνης 2 & Λ. Ι. Καρέα - Τηλ. 210 7609550

Νίκαια – Αργυρουπόλεως 9 & Aνω Τζουμαγιάς - Τηλ. 210 4256040

Περιστέρι – Τεμπών – Δημητροκάλη και Δραγούμη 4 - Τηλ. 210 5785820

Μαρούσι – Πανός 25 - Τηλ. 210 8026021

Μελίσσια – Τέρμα Βιτσίου - Τηλ. 210 8040918

Αρχαία Κόρινθος – Θέση «Θέατρο» - Τηλ. 27410 32628

Πάτρα – Σολωμού 121 - Τηλ. 2610 332499

Πύργος – Αραχώβης 3 - Τηλ. 26210 81040

Κέρκυρα – Χαμηλή Μαγουλάδων - Τηλ. 26630 51755

Θεσσαλονίκη – Εγνατίας 82 - Τηλ. 2310 250160

Χαλκίδα – Αβάντων 65 - Τηλ. 22210 79788

Κυλλήνη – Πύργος Ηλείας – Τ.Κ. 27068 Τηλ. 26230 93933

Κέντρο Στήριξης – Γκλιάτη 2 – Τηλ. 210 6095844

Φοίνικας Καλαμαριάς – Εθνικής Αντιστάσεως & Θησέως – Τηλ. 2310 383141

Τρίπολη – Ελευθερίου Βενιζέλου 22 – Τηλ. 2710 234154

e-mail: info@hamogelo.gr

Url: www.hamogelo.gr

Κάποτε, μιαν άλλη μέρα…

Τα γεγονότα αυτών των ημερών, η οικολογική αυτή καταστροφή, δεν σας κρύβω πως με έχουν στεναχωρήσει πολύ. Όχι μόνο γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνη την μάνα στην Ηλεία, που δύο χρόνια πριν, κάηκε μαζί με τα παιδιά της, αλλά γιατί κυρίως η ιστορία αυτή επαναλαμβάνεται χρόνια. Πότε με τραγικότερες συνέπειες, όταν υπάρχουν και απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και πότε με καταστροφή που όλοι ξέρουμε καλά, πως δεν μπορεί να αντιστραφεί άμεσα, όσα μέτρα κι αν παρθούν, όσες αναδασώσεις κι αν γίνουν.

Στεναχωριέμαι γιατί όλα αυτά, αγγίζουν μάλλον κάτι βαθύ μέσα μου. Επειδή ως παιδί έζησα πολλές φωτιές κι ως έφηβη άλλες τόσες. Θυμάμαι να μαζεύουμε ότι θεωρούσαμε πιο πολύτιμο και να καταφεύγουμε στο Ποτοκάκι, δίπλα στη θάλασσα, ελπίζοντας η πυροσβεστική, αλλά και οι άντρες του χωριού, της Χώρας, να γλυτώσουν τα σπίτια μας. Και τι να πρωτοπάρεις μαζί σου; Και πώς να δεχτείς το ενδεχόμενο να χαθούν όλα όσα μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ο κόσμος σου; Δεν περιγράφεται αυτό το συναίσθημα. Να μην ξέρεις, αν σε λίγο θα υπάρχει το σπίτι σου. Θυμάμαι να επιστρέφουμε χαρούμενοι πίσω που το χωριό είχε γλυτώσει και να βλέπουμε τους μαυρισμένους κορμούς, κυριολεκτικά δίπλα στα τελευταία σπίτια. Και να χάνεται το χαμόγελό μας. Θυμάμαι τους θείους μου στον Μαραθόκαμπο, να μας μιλούν κι εκείνοι με αγωνία για τις φωτιές που έτρεχαν να σβήσουν εκεί. Θυμάμαι ανθρώπους ξένους, που τους γνώριζα στα διάφορα ταξίδια μου, να με ρωτούν πάντα, αν είναι καμένη ολόκληρη η Σάμος. Πόσο μ’ ενοχλούσε αυτή η ερώτηση. Δεν ήταν καμένο όλο το νησί, αλλά και μόνο με την ιδέα, αντιλαμβάνεστε και τα πλήγματα που δεχόταν ο τουρισμός. Θυμάμαι ακόμα την μητέρα μου να βλέπει βουρκωμένη να καίγεται το δάσος, που είχε αναδασώσει ως παιδί με το σχολείο της και να μου λέει πόσα χρόνια θα χρειαστούν για να πρασινίσει πάλι. Λείπω καιρό κι ακόμα δεν έχει γίνει το θαύμα.

Θυμάμαι όλα αυτά, γι’ αυτό στεναχωριέμαι. Γιατί καταλαβαίνω τους ανθρώπους που έζησαν με την αγωνία αυτές τις μέρες, αυτούς που κάηκε η περιουσία τους κι ας είμαι θεωρητικά τυχερή, που εμείς γλυτώσαμε τόσες και τόσες φορές απ’ την πύρινη λαίλαπα. Κι εμείς και τα σπίτια μας. Τους καταλαβαίνω γιατί την πέρασα κι εγώ αυτή την δοκιμασία και ξέρω πως ότι κι αν γίνει τώρα, δεν θα είναι αρκετό για να τους παρηγορήσει. Θα χρειαστεί χρόνος. Γιατί ακόμα κι αυτοί που τα γλύτωσαν όλα, θ’ ανοίγουν πια τα παράθυρα τους και θ’ αντικρίζουν μαύρα δέντρα. Πως μπορείς να ξεχάσεις έτσι; Όταν όπως εύστοχα είχε γράψει ο Γκάτσος: «Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα / κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο / τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα / και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο…». Μόνο που έμποροι πια θα παζαρεύουν τα τσιμέντα κι όπου κοιτά κανείς, δεν θα υπάρχουν παρά μόνο στάχτες.

Ανέβαινα συχνά στην Πεντέλη το χειμώνα, φέτος το καλοκαίρι πέρασα δεκάδες φορές την Μαραθώνος, πηγαίνοντας στις παραλίες εκεί κοντά. Αφηρημένα μάλλον διαπίστωνα πως ευτυχώς έχουμε ακόμα πράσινο στην Αττική… Δεν θέλω να σκεφτώ πως θα είναι τώρα όλα αυτά τα όμορφα τοπία. Πόσο μάλλον οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί. Που εκεί είναι τα σπίτια τους. Τι να πει κανείς σ’ αυτούς τους ανθρώπους; Να θρηνήσουν μόνο τους μένει και να συνεχίσουν. Ελπίζοντας πως και πάλι στις στάχτες, θα φυτρώσουν κάποια στιγμή, τα πρώτα καινούρια δέντρα. Και θα είναι καταπράσινα!