Γιατί γράφω

.

.

Και οι δικές μου απαντήσεις στο ερώτημα, κάπου στο απόσπασμα που ακολουθεί βρίσκονται. Ίσως με τον καιρό να βρω κι άλλες…

«Γράφω γιατί έχω μια έμφυτη ανάγκη να γράψω.
Γράφω γιατί δεν μπορώ να κάνω μια φυσιολογική δουλειά όπως κάνουν άλλοι άνθρωποι.
Γράφω γιατί θέλω να διαβάζω βιβλία σαν αυτά που γράφω.
Γράφω γιατί είμαι θυμωμένος με τους πάντες.
Γράφω γιατί μου αρέσει να κάθομαι σε ένα δωμάτιο όλη τη μέρα γράφοντας.
Γράφω γιατί μπορώ να γευτώ την πραγματική ζωή μόνον αλλάζοντάς την.
Γράφω γιατί θέλω οι άλλοι, όλος ο κόσμος, να ξέρουν τι είδους ζωή ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε στην Ινστανμπούλ, στην Τουρκία.
Γράφω γιατί αγαπώ τη μυρωδιά του χαρτιού, του κοντυλοφόρου και του μελανιού.
Γράφω γιατί πιστεύω στην λογοτεχνία, στην τέχνη του μυθιστορήματος, περισσότερο από όσο πιστεύω σε οτιδήποτε άλλο.
Γράφω από συνήθεια, με πάθος.
Γράφω γιατί φοβάμαι μη με ξεχάσουν.
Γράφω γιατί μου αρέσει η δόξα και το ενδιαφέρον που φέρνει το γράψιμο.
Γράφω για να είμαι μόνος.
Γράφω γιατί ελπίζω να καταλάβω γιατί είμαι πολύ, πολύ θυμωμένος με τους πάντες.
Γράφω γιατί μου αρέσει να διαβάζω.
Γράφω γιατί μόλις ξεκινήσω ένα μυθιστόρημα, ένα δοκίμιο, μια σελίδα, θέλω να τα τελειώσω.
Γράφω γιατί όλοι περιμένουν από μένα να γράψω.
Γράφω γιατί έχω μια παιδιάστικη πίστη στην αθανασία των βιβλιοθηκών και στον τρόπο που τα βιβλία μου στέκονται στο ράφι.
Γράφω γιατί είναι συναρπαστικό να μετατρέπει κανείς όλες τις ομορφιές και τα πλούτη του κόσμου σε λέξεις.
Γράφω, όχι για να πω μια ιστορία, αλλά για να συνθέσω μια ιστορία.
Γράφω γιατί επιθυμώ να ξεφύγω από το σκοτεινό συναίσθημα ότι υπάρχει ένας τόπος όπου πρέπει να πάω, αλλά, σαν σε όνειρο, δεν μπορώ να φτάσω.
Γράφω γιατί δεν κατάφερα ποτέ να είμαι ευτυχισμένος.
Γράφω για να είμαι ευτυχισμένος!»

Ορχάν Παμούκ

.

.

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

8 σκέψεις σχετικά με το “Γιατί γράφω”

  1. Γράφω για να ξορκίσω τους δαίμονες που δεν έχουν υλική υπόσταση και το σπαθί δεν τους αγγίζει. Καμιά φορά η πένα (ή το πληκτρολόγιο) αποδεικνύονται αποτελεσματικά, άλλες φορές πάλι όχι.
    Πάντως το γράψιμο είναι σαράκι…κι αν το χάσεις θα σε βρει…

    Την καλησπέρα μου!

    ΥΓ.Πρώτη φορά στο blog σου για να σχολιάσω, αλλα΄θα τα λέμε συχνά στο εξής!

  2. Καλησπέρα Άλκι. Κάτι σου είπαν οι φράσεις αυτές φαντάζομαι… Ο Ορχάν Παμούκ με όσα δήλωσε, νομίζω εκφράζει πολλούς από εμάς που ταυτιζόμαστε με κάποιες απ’ τις αιτιολογήσεις του.

  3. Αυτές που ψάχνω και διαμορφώνω ακόμα μέσα μου, Γιώργο Κ., δύσκολο να τις βάλω σε λέξεις προς το παρόν και πολύ περισσότερο να τις μοιραστώ. Όσον αφορά όμως αυτές που δίνει ο βραβευμένος τούρκος συγγραφέας, μπορώ να σου πω ότι με εκφράζουν απόλυτα η πρώτη και η δεύτερη απάντηση του. Ε, για τις υπόλοιπες, ας αφήσω κι ένα μυστήριο να πλανάται, ε; Καλησπέρα σου. Άλλες διακοπές έχει το πρόγραμμα;

  4. Θα μπορούσα να συμφωνήσω και με τη δική σου απάντηση Samael. Έτσι είναι. Άλλες φορές ξορκίζονται οι δαίμονες, άλλες όχι. Συνήθως όμως το γράψιμο βοηθάει. Ίσως να ξέρεις ότι χρησιμοποιείται και στην ψυχοθεραπεία με πολύ καλά αποτελέσματα. Κατά ένα τρόπο, προσπαθούμε να επιτύχουμε αυτο-ίαση στοιβάζοντας λέξεις, χτίζοντας φράσεις, ορθώνοντας κείμενα. Καλησπέρα και καλώς όρισες. Να ‘ρχεσαι. Θα χαρώ πολύ. Όπως ήδη ξέρεις, εκτιμώ πολύ το περιεχόμενο και το ύφος των αναρτήσεων σου.

  5. Ναι, ξαναφεύγω σε λίγες μέρες. Πάλι στα βόρεια θα πάμε, στη Σαμοθράκη. Θα τα ξαναπούμε όμως όταν γυρίσω. Εννοείται! Σ’ ευχαριστώ πάντως που απαντάς στις ερωτήσεις μου κάθε φορά, ακόμα κι αν σε δυσκολεύω με το περιεχόμενο τους. Με την ευκαιρία να σου πω ότι εμένα μου άρεσε η απάντηση του Παμούκ ότι γράφει με πάθος. Έτσι κάνω κι εγώ κι ας μένουν όλες οι σελίδες στο συρτάρι μου. Καλημέρα!

  6. Δεν αισθάνθηκα ποτέ να έχω πρόβλημα με τις ερωτήσεις σου Γιώργο Κ., οπότε μην σε απασχολεί καν το θέμα. Μερικές φορές εξάλλου, οι ερωτήσεις είναι πιο δύσκολες απ’ τις απαντήσεις. Καλά να περάσεις στη Σαμοθράκη και αληθινά εύχομαι να συνεχίσεις να γράφεις με πάθος! Ποτέ δεν ξέρεις άλλωστε τι μπορεί να γίνει μ’ αυτές τις σελίδες που «κρύβεις» στο συρτάρι σου. Καλό ξημέρωμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s