Θέλω να κουραστείς μαζί μου

.

424px-Man_and_Woman_by_Fernand_Leger
Man and Woman (Fernand Léger, 1921)

.

Κάποια κούραση

.

 

Δεν μου αρέσει να κουράζομαι μόνο εγώ

Θέλω μαζί μου και συ να κουράζεσαι

Είναι να μη νοιώθει κανείς κουρασμένος

Με κείνη τη στάχτη που πέφτει

το φθινόπωρο στις πολιτείες

με κάτι που δεν θέλει ν΄ ανάβει

και που λίγο – λίγο μαζεύεται πάνω στα ρούχα μας

και σιγά – σιγά πέφτει μέσα στις καρδιές

και τις ξεθωριάζει.

Νοιώθω κούραση απ΄ τις κακές θάλασσες

Κι απ’ τη μυστήρια γη.

Είμαι κουρασμένος με τις κότες:

Ποτέ δεν μπορέσαμε να μάθουμε

Τι σκέφτονται,

Και μας κοιτάζουν μ’ αδιάφορα μάτια

Χωρίς καν να νοιάζονται για τους ανθρώπους.

Για μια φορά σε καλώ

Να κουραστούμε απ΄ τα τόσα αντικείμενα

Απ’ τα σκάρτα φαγητά

Και την καλή ανατροφή.

Ας κουραστούμε με το να μη πηγαίνουμε στη Γαλλία,

Κι ας κουραστούμε δυο μέρες τη βδομάδα

Που έχουν πάντα το ίδιο όνομα

Και που μας ακουμπάνε σαν πιάτα στο τραπέζι

Χωρίς λόγο

Και μας ξεσηκώνουν άδοξα.

Τελικά ας πούμε την αλήθεια,

πως ποτέ δε συμφωνήσαμε

με κείνες τις νύχτες, που

μπορείς να τις συγκρίνεις

με καμήλες ή με μύγες.

Έτυχε να δω πολλά μνημεία

Που έστησαν για τους μεγάλους

Τους γαϊδάρους της ενεργητικότητας.

Στο ίδιο σημείο βρίσκονται, ακίνητοι

Με τα σπαθιά τους στα χέρια τους

Πάνω στα θλιβερά τους άλογα.

Κουράστηκα πια μ’ αυτά τα αγάλματα

Δεν την αντέχω τόση πέτρα.

Αν συνεχίσουμε να γεμίζουμε τον κόσμο

Με ακίνητους

Πως θα ζήσουνε οι ζωντανοί;

Κουράστηκα με τις αναμνήσεις.

Θέλω, όταν γεννιέται ο άνθρωπος

Να μυρίζει τα λουλούδια και το φρέσκο χώμα,

Την άψογη φωτιά

Κι όχι αυτό που όλοι ανάσαιναν.

Αφήστε ήσυχους αυτούς που γεννιούνται!

Μεριάστε να μεγαλώσουν.

Μην τα ‘χετε σκεφτεί όλα γι’ αυτούς.

Μην τους διαβάζετε το ίδιο βιβλίο.

Αφήστε τους ν’ ανακαλύψουν την αυγή

Και να δώσουν όνομα στα φιλιά τους.

Θέλω να κουραστείς μαζί μου

Για κάθε τι ωραίο

Για καθετί που μας γερνάει

Για καθετί που το’ χουν έτοιμο

Για να κουράσουν τους άλλους.

Ας κουραστούμε μ’ αυτό που σκοτώνει

Και μ΄ αυτό που δεν θέλει να πεθάνει.

..

 

Πάμπλο Νερούδα

.

.

.

.

.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

16 σκέψεις σχετικά με το “Θέλω να κουραστείς μαζί μου”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s