Σάρκινος λόγος

Giorgione_019

 

Τι όμορφη που είσαι. Με τρομάζει η ομορφιά σου. Σε πεινάω. Σε διψάω.
Σου δέομαι: Κρύψου, γίνε αόρατη για όλους, ορατή μόνο σ’ εμένα.
Καλυμμένη απ’ τα μαλλιά ως τα νύχια των ποδιών με σκοτεινό διάφανο πέπλο
διάστικτο απ’ τους ασημένιους στεναγμούς εαρινών φεγγαριών.
Οι πόροι σου εκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ιμερόεντα.
Αρθρώνονται απόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλιές εκρήξεις από τη πράξη του έρωτα.
Το πέπλο σου ογκώνεται, λάμπει πάνω απ’ τη νυχτωμένη πόλη με τα ημίφωτα μπαρ,
τα ναυτικά οινομαγειρεία.
Πράσινοι προβολείς φωτίζουνε το διανυκτερεύον φαρμακείο.
Μια γυάλινη σφαίρα περιστρέφεται γρήγορα δείχνοντας τοπία της υδρογείου.
Ο μεθυσμένος τρεκλίζει σε μία τρικυμία φυσημένη απ’ την αναπνοή του σώματός σου.
Μη φεύγεις. Μη φεύγεις. Τόσο υλική, τόσο άπιαστη.
Ένας πέτρινος ταύρος πηδάει απ’ το αέτωμα στα ξερά χόρτα.
Μια γυμνή γυναίκα ανεβαίνει τη ξύλινη σκάλα κρατώντας μια λεκάνη με ζεστό νερό.
Ο ατμός της κρύβει το πρόσωπο.
Ψηλά στον αέρα ένα ανιχνευτικό ελικόπτερο βομβίζει σε αόριστα σημεία.
Φυλάξου. Εσένα ζητούν. Κρύψου βαθύτερα στα χέρια μου.
Τo τρίχωμα της κόκκινης κουβέρτας που μας σκέπει, διαρκώς μεγαλώνει.
Γίνεται μία έγκυος αρκούδα η κουβέρτα.
Κάτω απ’  τη κόκκινη αρκούδα ερωτευόμαστε απέραντα,
πέρα απ’  το χρόνο κι απ’ το θάνατο πέρα, σε μια μοναχική παγκόσμιαν ένωση.
Τι όμορφη που είσαι. Η ομορφιά σου με τρομάζει.
Και σε πεινάω. Και σε διψάω. Και σου δέομαι: Κρύψου.

 

 

Γιάννης Ρίτσος, Αθήνα 18.11.80

 

….

….

..

..

..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Οκτώβριος 3, 2008.

6 Σχόλια to “Σάρκινος λόγος”

  1. πέρα απ’ το χρόνο κι απ’ το θάνατο πέρα, σε μια μοναχική παγκόσμιαν ένωση.
    Τι όμορφη που είσαι. Η ομορφιά σου με τρομάζει….στο επιστρέφω με αφιέρωση καλημέρα

  2. Υπέροχο το ποίημα που επέλεξες. Ζωγραφίζει υπέροχα τον έρωτα. Μέρα καλή

  3. «Η ομορφιά σου με τρομάζει» Ένας από τους φόβους της αγάπης. Υπέροχο ποίημα.
    Καλημέρα.

  4. Καλημέρα Άλκι. Σ’ ευχαριστώ αν και δεν νομίζω οτι μου αξίζει τέτοιο ποίημα. Να ‘σαι καλά.

  5. Λάκη Φουρουκλά, διάλεξα τον Ρίτσο, για την ιδαίτερη σχέση του με τη Σάμο , επειδή φυσικά μ’ αρέσει η ποίηση του αλλά και γιατί πριν λίγο καιρό είχα επιλέξει ποίημα του Pablo Neruda, ο οποίος όταν πήρε το Νόμπελ το 1972 είπε: «Ξέρω κάποιον άλλο με περισσότερα προσόντα γι’ αυτήν την τιμή: τον Γιάννη Ρίτσο». Σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Την καλημέρα μου στην Κύπρο.

  6. Κι είναι πολλοί αυτοί οι φόβοι, Στεριανή ζάλη… Αλλά εμείς δεν φοβόμαστε τους φόβους μας. Τους φοβόμαστε; Καλή σου μέρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: