7 Αλήθειες

Η Ελευθερία, αγαπημένη επισκέτρια αυτού του blog, με κάλεσε στο εν λόγω παιχνίδι και την ευχαριστώ πολύ. Άργησα λίγο ν’ ανταποκριθώ, αλλά μιας και ποτέ δεν είναι αργά, το κάνω τώρα.

1. Θεωρώ μεγάλη τύχη το ότι συμμετείχα στο Δίκτυο Αυτομόρφωσης Ψυχολογίας, που οργανώσαμε πριν λίγα χρόνια, κάποιοι προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές,  στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

2. Το πιο μικρό νησί που επισκέφτηκα ως τώρα, είναι το  Koh Rang Yai (κάπου κοντά στο Phuket). Το γυρίζεις ολόκληρο σε μισή ώρα, έχει υπέροχη παραλία και φημισμένη φάρμα μαργαριταριών. Ομολογώ ότι έχω ακόμη σπίτι μου, κάποια όστρακα απο κει. Δεν το αναφέρω τυχαία. Τελευταία έχω τάσεις φυγής.

3. Αποφεύγω τις φωτογραφήσεις. Δίνω δίκιο στους Ινδιάνους που πίστευαν οτι σου κλέβουν κάτι, απ’ την Ψυχή σου.

4. Οι πιο σπουδαίοι άνθρωποι που γνώρισα στη ζωή μου ήταν και είναι, ταπεινοί. Δεν θα ξεχάσω ποτέ για παράδειγμα, τον Άρη Φακίνο…

5. Θεωρώ πολύ ενδιαφέρον θεατρικό έργο, το «Ρινόκερο» του Ιονέσκο.

6. Το μυαλό μου παίζει πάντα μουσική… Ένα απ’ τα τραγούδια που έχουν συνδεθεί με τη ζωή μου, είναι το «My Immortal» των Evanescence.

7. Δεν ξέρω ποιον μπορεί να ενδιαφέρουν οι αλήθειες μου.

Τώρα υποθέτω θα πρέπει να καλέσω κάποιον να παίξει, αλλά το αφήνω στην κρίση σας. Όσοι έρχεστε πάντως εδώ συχνά, σκεφτείτε το. Και μόνο αν θέλετε, κάντε το.  Ελευθερία μου… και πάλι σ’ ευχαριστώ.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Οκτώβριος 28, 2008.

12 Σχόλια to “7 Αλήθειες”

  1. Αικατερινι μου στις αληθειες σου που τις διαβασα με ιδιαιτερο ενδιαφερον εκεινη που με εντυπωσιασε περισσοτερο ειναι αυτο που γραφεις στην 4η αληθεια ,μα ποσο δικιο εχεις και ποσο λεπουν αυτοι οι ανθρωποι? Εχουμε γεμισει απο ανθρωπους που θελουν να επιδεικνυονται και να προβαλλονται ,γιατι δεν εχουν υποβαθρο,γιατι δεν εχουν τιποτα μεσατους ειναι κενοι,και αναγκαζονται να λενε ,οταν υπαρχει εσωτερικοτητα βγαινει μονη της.Θεωρω και θα στο πω και αλλη μια φορα παρ’ολο που εισαι ταπεινος ανθρωπος και δεν σ’αρεσουν τα μεγαλα λογια, ομως εμενα μου βγαινει μεσα απο την καρδια μου, εισαι ο πιο ωραιος διαδυκτιακος ανθρωπος που εχω γνωρισει.Μπορει να μην σ’εχω δει ομως σε αισθανομαι δικο μου ανθρωπο,εμενα αυτη την εντυπωση μου εχεις δημιουργησει μεσα απο τις συνομιλιες μας.Φιλακια πολλα.

  2. Οι αλήθειες σου είναι η ..Κατερίνα!
    Εγω πάντως χαίρομαι που έχω γνωρίσει έναν αληθινό άνθρωπο!

    φιλιά πολλά (εις διπλούν)

  3. Αποφεύγω τις φωτογραφήσεις. Δίνω δίκιο στους Ινδιάνους που πίστευαν οτι σου κλέβουν κάτι, απ’ την Ψυχή σου.και εγώ το ίδιο καλησπέρα

  4. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι πιστεύω ότι η σημαντικότερη αλήθεια είναι πάντα η όγδοη.
    Βρήκα όμως μεγάλο ενδιαφέρον στις δικές σου αλήθειες. Έμεινα λίγο περισσότερο στην δεύτερη, επειδή οι τάσεις φυγής με έχουν επισκεφτεί κι εμένα πολύ καιρό τώρα. Και στη έκτη λόγο του “μουσικού μυαλού” και του συγκεκριμένου τραγουδιού.
    Μόλις τελειώσω μια εκκρεμότητα που έχω με μια δική μου αλήθεια παίξω κι εγώ. Καλό βράδυ.

  5. Δεν ξέρω αν ενδιαφέρουν οι αλήθειες μας, αλλά έτσι κι αλλιώς αυτοί είμαστε -όσα μας χαρακτηρίζουν, δεν είναι του καθενός μας οι αλήθειες;
    Μοιάζουμε στη μουσική, και στην «υιοθεσία» του Ινδιάνικου τρόπου σκέψης… 😉 Και συμφωνώ απόλυτα για τους σπουδαίους ανθρώπους!

    Καλημέρες
    φιλιά πολλά

  6. Στο Πουκέτ δεν πήγα, μια και αποφεύγω τα πολύ τουριστικά μέρη. Φυσικά ούτε και στο νησάκι σου πήγα. Αλλά από τα μέρη εκεί κάτω μου αρέσει πολύ να κόβω βόλτες το Κράμπι. Ωστόσο, δεν αλλάζω με τίποτα τον αγαπημένο μου βορρά και την Τσιανγκ Μάι.
    Οι αλήθειες σου ενδιαφέρουν εκείνους που θέλουν να τις δουν:) Νύχτα καλή

  7. Να με αισθάνεσαι, γιατί κι εγώ φίλη μου σε νιώθω, αλλά μη μου λες τέτοια Ελευθερία μου. Ντρέπομαι! Σωστά τα έγραψες. Για να δανειστώ έναν τίτλο του Κορνήλιου Καστοριάδη, ζούμε την «άνοδο της ασημαντότητας»! Καλησπέρα. Ελπίζω να είσαι καλά… Σε φιλώ!
    Υ. Σ. Θα με δεις κάποτε κι απο κοντά. Δεν είναι και τόσο δύσκολο άλλωστε.

  8. Thalassini μου να ‘σαι καλά! Κι εσύ και η «μπουκίτσα». Σ’ ευχαριστώ για τα λόγια σου, ψυχή μου. Κι εγώ χαίρομαι πολύ που σε γνώρισα. Τα ωραία του Internet είναι αυτά… Φιλιά και στους τρεις σας!

  9. Άλκι, χαίρομαι που συμφωνούμε. Καλησπέρα κι απο μένα.

  10. Στεριανή ζάλη, έτσι είναι.

    Τάσεις φυγής, ε; Τελευταία επιθυμώ, μια βόλτα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, (βράδυ με ομίχλη κατά προτίμηση), να πιω έναν καφέ στη Λέρο, να χαζέψω τη θάλασσα στο Αγαθονήσι, να δω τους φίλους μου στο Ηράκλειο, να.. να..

    Ναι, μονίμως, κυκλοφορώ μ’ ένα τραγούδι στη σκέψη… Κι αυτό ειδικά είναι.. Ε, τι να λέμε;

    Να παίξεις. Όποτε θες. Θα έρθω να σχολιάσω. Καλησπέρα.

  11. Νατασσάκι μου, το έγραψες όμορφα. Είμαστε οι αλήθειες μας. Και τα ψέματα μας καμιά φορά και οι πλάνες μας, οι αυταπάτες μας, τα όνειρά μας…

    Αχ.. στη μουσική δεν θα μοιάζαμε; Και στα υπόλοιπα εννοείται 😉 Τα φιλιά μου έχεις!

  12. Δεν έχασες τίποτα που δεν πήγες. Αισθάνθηκα σαν να είμαι στη Μύκονο, (για να καταλάβεις) κι έτσι δεν έμεινα εκεί. Το χρησιμοποίησα σαν βάση, ας πούμε μόνο το μέρος αυτό. Έφευγα κάθε μέρα και επισκέφτηκα αρκετά νησιά, πολύ πιο ενδιαφέροντα και λιγότερο τουριστικά. Εννοείται η Τσιανγκ Μάι είναι απείρως ομορφότερος τόπος κι όχι με τη στενή έννοια του όρου.

    Καλή σου μέρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s