Ο ιπτάμενος δίσκος

..

..

Ο ιπτάμενος δίσκος


«Δεν μπορώ να πιστέψω –έλεγε

πως είναι δυνατόν άνθρωποι να βασανίζουν ανθρώπους».


«Μα από που μας ήρθε αυτός-ρωτούσαν

οι συνδαιτυμόνες-μήπως είναι ιπτάμενος δίσκος

που δεν έχει ακόμα προσγειωθεί;»


«Μην παραξενεύεστε-είπε ο γεροντότερος

ο άνθρωπος αυτός είναι μάλλον φυτό.

Έχει πολύ πράσινο η φωνή του. Μας φέρνει

το δάσος, θυμίζει πουλιά, έχει

μέσα στα μάτια του το ζεστό καλοκαίρι.

Μην τον φορτώνετε με τις μνήμες σας.

Δε βλέπετε πόσο μας λείπει ένας αθώος;

Ας τον αφήσουμε στις περιπλανήσεις του.


Μας χρειάζεται –άλλωστε- ένας άνθρωπος

να πιστεύει πως δεν είναι ποτέ δυνατόν

άνθρωποι να βασανίζουν ανθρώπους.


Στέλιος Γεράνης

..

..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Φεβρουαρίου 16, 2009.

13 Σχόλια to “Ο ιπτάμενος δίσκος”

  1. Εγώ πάντως θα αναρωτιέμαι όλη μου τη ζωή «πως είναι δυνατόν άνθρωποι να βασανίζουν ανθρώπους». Ιπτάμενος δίσκος λοιπόν… Κι ας το βλέπω κάθε μέρα μπροστά μου. Αυτή η φρίκη δε συνηθίζεται όσο κι αν απονευρωθείς. Έχεις μήπως ιδέα σε τι πλαίσιο γράφτηκε το ποίημα; Καλό βράδυ

  2. Πόσο απίστευτο φαίνεται! Και πόσο έχει ποτιστεί αυτή η κοινωνία με τον βασανισμό ανθρώπων που ενοχλεί η αναφορά και όχι η πραγματικότητα… Και μιλάμε για 1920..αλλά φτάνει διαχρονικά μέχρι σήμερα κι ακόμα παραπέρα

  3. Τόσο επίκαιρο,τόσο σημερινό ποίημα…θα μπορούσε νάχε γραφτεί τώρα.Δυστυχώς η εξέλιξη και η πρόοδος του ανθρώπου είναι απλά επίφαση.Στην ουσία ο άνθρωπος παλεύει ακόμα με τα πρωτόγονα στοιχεία του.
    Την καλησπέρα μου Κατερίνα

  4. Συνέβαινε και πριν χιλιάδες χρόνια …
    Η διαφορά είναι πως όσο εξελίσσεται τεχνολογικά ο άνθρωπος …
    εξελίσσονται κι οι μέθοδοι βασανισμού !!!
    Την καλημέρα μου από Σάμο …

  5. Ανθρώπινο, επίκαιρο, σημερινό, Εξαιρετικό!
    Καλημέρα 🙂

  6. O δαίμων του wordpress ξαναχτύπησε. Στα 1920 γεννήθηκε ο ποιητής. Δεν γράφτηκε τότε το ποίημα. Για κάποιο λόγο, δεν εμφανιζόταν όπως κατάλαβα η παρένθεση δίπλα στο όνομα του, αλλά τώρα ελπίζω να αποκαταστάθηκε η παρατυπία αυτή.

    Σας παραθέτω με την ευκαιρία, λίγα βιογραφικά του στοιχεία:

    Ο Στέλιος Γεράνης (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Στέλιου Παναγιωτόπουλου), γεννήθηκε στην Αθήνα με καταγωγή από τη Νέα Έφεσο της Μικράς Ασίας. Φοίτησε στην Πάντειο για δύο χρόνια και εργάστηκε αρχικά ως βοηθός λογιστή και στη συνέχεια ως εκτελωνιστής, ενώ ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε με δημοσιεύσεις στίχων στα περιοδικά «Νεότης» και «Αργώ» το 1938. Το 1944 κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο «Μεταπτώσεις». Ακολούθησαν κι άλλες συλλογές, ενώ ασχολήθηκε επίσης με τη μελέτη της νεοελληνικής λογοτεχνίας και την επιμέλεια περιοδικών εκδόσεων (όπως η «Νεοελληνική Μούσα» και η «Πορεία»). Διετέλεσε μεταξύ άλλων αρχισυντάκτης των εφημερίδων «Δημοκρατικός Φρουρός» και «Η Φιλολογική» και διευθυντής των περιοδικών «Πειραϊκή Έρευνα» και «Θερμοπύλες». Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, τα ρουμανικά, τα γερμανικά και τα πολωνικά. Γενικός γραμματέας του Εκπολιτιστικού Ομίλου Πειραιά Οι Φίλοι της Τέχνης και της Φιλολογικής Στέγης Πειραιά, πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πειραιά και της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών του Πειραιά, ο Στέλιος Γεράνης τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1975).

  7. Silentcrossing, κι εγώ μ’αυτή την απορία θα ζήσω. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό το ποίημα μου έφερε στο νου, εκτός απ’ τις τελευταίες συζητήσεις μας για τους μετανάστες και το βιβλίο του Αντώνη Σαμαράκη: «Το λάθος». Αλλά φαίνεται πως ζούμε πια σε εποχές πλήρους αποκτήνωσης. Δεν γνωρίζω περισσότερα για το πλαίσιο που γράφτηκε το ποίημα αν και το έψαξα, επειδή μ’ εντυπωσίασε. Ωστόσο πρόκειται για ένα μεταπολεμικό ποιητή και φαντάζομαι ότι πολλά απ’ όσα έγραψε, βασίζονται σε βιώματά του. Στον πόλεμο του ’40 εξάλλου, ήταν ακριβώς 20 ετών. Καλησπέρα.

  8. Βασίλη μου είναι διαχρονικό δυστυχώς, ανεξάρτητα απ’ το πότε γράφτηκε. Βλέπεις το wordpress το έκανε πάλι το «θαύμα» του κι αφαιρέθηκε η παρένθεση που έκανε σαφές πως ο ποιητής γεννήθηκε τότε. Κάθε πρωί που ξυπνάω τελευταία, όλο και μια έκπληξη μου επιφυλλάσει. Χτες για παράδειγμα, μου είχε αφαιρέσει την φωτογραφία του βιβλίου μου. Έχει αυτονομία αυτό το blog.

    Και η αναφορά ενοχλεί και η πραγματικότητα δεν γίνεται πιστευτή πολλές φορές. Τόσες αναφορές υπάρχουν για βασανισμούς κι ορισμένοι νομίζουν ότι ανακάλυψαν τώρα την Αμερική. Προαφανώς ζουν σε παράλληλο σύμπαν, όπου όλα είναι αγγελικά πλασμένα. Και δεν είναι το σύμπαν της αθωότητας, στο οποίο ζει ο πρωταγωνιστής του ποιήματος. Μακάρι να ήταν… Φιλιά.

  9. Απροσπέλαστη πόλη, συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο σου. Παλεύουμε ακόμα με τα πρωτόγονα στοιχεία μας, όσοι τουλάχιστον μπορούμε και αναγωρίζουμε την ύπαρξη τους μέσα μας. Οι υπόλοιποι μου φαίνεται ότι δεν κάνουν καν αυτόν τον «κόπο». Καλησπέρα σου.

  10. Side21 καλώς ήρθες! Χαίρομαι ιδιαιτέρως που με βρήκες, μιας και είμαστε συμπατριώτες. Έχω εδώ και τον gvarvakis. Επίσης Σαμιώτης. Για τσέκαρε και το blog του να δεις…

    Εύστοχο και το δικό σου σχόλιο και τόσο λυπηρό, το ότι είναι αληθινά έτσι τα πράγματα.

    Ελπίζω ειλικρινά να τα ξαναπούμε. Την καλησπέρα μου στο νησί μας.

  11. gvarvakis, έτσι είναι. Πικρά, τραγικά επίκαιρο. Και διαχρονικό. Μου άρεσαν κι άλλα ποιήματα του Γεράνη. Ίσως κάποια στιγμή επανέλθω. Την καλησπέρα μου έχεις.

  12. τόσο όμορφο!
    τόσο αληθινό!

  13. Magnificus, καλώς ήρθες! Όντως είναι πολύ ξεχωριστό ποίημα. Σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Το ξέρεις φαντάζομαι ότι σε διαβάζω, οπότε σου λέω μόνο, πως θα τα ξαναπούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: