Ρώμος Φιλύρας: «Η ζωή μου εις το Δρομοκαΐτειον» και άλλα αυτοβιογραφικά.

.

.

Σαν συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, σκέφτηκα σήμερα να σας παρουσιάσω ένα ακόμα σχετικό βιβλίο. Όπως είναι φανερό απ’ τον τίτλο, αναφέρεται στον Ρώμο Φιλύρα και φωτίζει πολλές και άγνωστες πτυχές της ζωής του. Κυκλοφόρησε το 2007 απ’ τις Εκδόσεις «Καστανιώτη» και συμπεριλαμβάνει το αφηγηματικό κείμενο «O θεατρίνος της ζωής», (που κυκλοφόρησε αυτοτελώς το 1916), και δύο άλλα αυτοβιογραφικά κείμενα: «H ζωή μου εις το Δρομοκαΐτειον», και «H παράδοξη αυτοβιογραφία μου». Ο Φιλύρας σ’ ένα εκ βαθέων κείμενο, αφηγείται το πώς βίωσε τον εγκλεισμό του στο γνωστό ίδρυμα και τι σκέψεις περνούσαν απ’ το μυαλό του, όσο βρισκόταν εκεί. Το παρακάτω απόσπασμα που επιλέξαμε, αναφέρεται στο θάνατο:

«Ο μόνος που μας θυμάται συχνά είν’ ο θάνατος. Ακούει τη μυστική μας επίκλησι, στο αργό ατελείωτο μέτρημα των ραθύμων στιγμών της βαρυθυμίας μας, την άφωνη εκ βαθέων ευχή μας, απάνω στον ταραγμένο ύπνο μας, κι έρχεται, παρηγορητής και γοργοεπήκοος, κομίζοντας τα υπέρτατα δώρα του τα γλυκόπιοτα δυνατά βάλσαμά του, που μας χαρίζουν ό,τι δεν μπορούν να μας χαρίσουν η βερονάλη και η χλωράλη ούτε κανένα ναρκωτικό ή παυσώδυνο… την τελειωτική, την υπέρτατη κάλμα… τη γλυκειά δροσοπαροχή λύτρωσι… Πόσες φορές δεν τον ονειρεύονται στον ύπνο του και στον ξύπνο, τα πολυβασανισμένα νευρόσπαστα των ψυχώσεων, στα τραγικά φωτεινά τους διαλείμματα, πόσες φορές δεν ονειρεύονται να τους χαμογελά, σα μια θαμπή ελπίδα γλυκοχαραυγής, ανάμεσα από την αχλύ και τον ζόφο, που τους σκεπάζει τα ταραγμένα τους λογικά… Και ξέρουν πως το γλυκό τους όνειρο, η ελπίδα κι η γλυκαπαντοχή των βασανισμένων, αργά ή γρήγορα, θα στέρξη μια φορά. Είνε κι αυτό μια παρηγοριά, η μοναχή εδώ μέσα παρηγοριά μας… Όλοι κι αν μας ξεχάσουν, αυτός θα θυμηθή…»

Μπορείτε όμως να διαβάσετε κι εσείς αποσπάσματα απ’ την «Παράδοξη Αυτοβιογραφία» του, στο Σπουδαστήριο του Νέου Ελληνισμού, κάνοντας κλικ εδώ. Αξίζει να αναφέρουμε, πως η «Παράδοξη αυτοβιογραφία του ποιητού Ρώμου Φιλύρα» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Οικογένεια», το 1927. Ο «Θεατρίνος της ζωής» κυκλοφόρησε αυτοτελώς το 1926 και η «Ζωή μου εις το Δρομοκαΐτειον» το 1929 στην «Καθημερινή», δύο χρόνια μετά την εισαγωγή του ποιητή στο ίδρυμα.

Την φιλολογική επιμέλεια του σπουδαίου αυτού βιβλίου, τον πρόλογο και τα επιλεγόμενα έχει κάνει ο καθηγητής Γιάννης Παπακώστας.

Σας προτείνω πάντως, να διαβάσετε κι αυτό το άρθρο του Βασίλη Κ. Καλαμαρά που δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία», αλλά κι αυτό του Δημήτρη Χουλιαράκη που δημοσιεύτηκε στο «Βήμα», για να μάθετε περισσότερα αυτοβιογραφικά στοιχεία για έναν ίσως παραγνωρισμένο λογοτέχνη, που άξιζε και αξίζει να τον προσέξουμε περισσότερο.-

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Μαρτίου 12, 2009.

19 Σχόλια to “Ρώμος Φιλύρας: «Η ζωή μου εις το Δρομοκαΐτειον» και άλλα αυτοβιογραφικά.”

  1. Να σού πω ένα γεια επιτέλους και στον χώρο σου Αικατερίνη! (Έχουμε διασταυρωθεί αν πρόσεξες στου Silentcrossing, τουλάχιστον). Και σού γράφω επίτηδες κάτω από τήν ανάρτησή σου για τόν Φιλύρα που τόν έχω σε μεγάλη υπόληψη – ήτανε και καλός ποιητής. Τά κείμενά του όμως ως «τρελού» αν τά ‘χε ο Φρόϋντ θα ‘κανε κωλοτούμπες απ’ τή χαρά του πιστεύω – εκείνος είχε ένα, τού Σρέμπερ, και τό ‘κανε θέμα και θεσμό. (Η Πέπη Ρηγοπούλου έβγαλε ένα βιβλίο σχετικό κάπως πρόσφατα, δεν τό ‘χω διαβάσει ακόμα). Να ‘σαι καλά, θα τά λέμε φαντάζομαι.

  2. Αλλίμονο αν η απελπισιά καθιστά το θάνατο έσχατη ελπίδα …
    » Όλοι κι αν μας ξεχάσουν, αυτός θα μας θυμηθεί … » !!!
    Δυστυχώς ή ευτυχώς, η παράνοια με την ιδιοφυία συνορεύουν …
    Την καλησπέρα μου από Μαραθόκαμπο …

  3. Ευτυχώς που η ανάγκη του καλλιτέχνη να δημιουργεί, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, δεν γιατρεύεται ποτέ.

  4. Κάθε ταξίδι στο βιβλίο, έχει ένα ενδιαφέρον και οι προτάσεις σου πάντα έχουν ένα ιδαίτερο άρωμα.. Μ΄άρεσε το ….»Και ξέρουν πως το γλυκό τους όνειρο, η ελπίδα κι η γλυκαπαντοχή των βασανισμένων, αργά ή γρήγορα, θα στέρξη μια φορά. Είνε κι αυτό μια παρηγοριά, η μοναχή εδώ μέσα παρηγοριά μας…»

  5. Μπράβο σου και πάλι Κατερίνα για όσα μας μαθαίνεις από εδώ. Το τελευταίο διάστημα σκέφτομαι ότι η έννοια του «παράδοξου» θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί. Χωρίς απολύτως καμία διάθεση ρομαντισμού, αυτά απου διαβάζω εδώ μου μοιάζουν πιο «φυσιολογικά» από την «τρέλα» της δική μας καθημερινότητας.

    «…στα τραγικά φωτεινά τους διαλείμματα, πόσες φορές δεν ονειρεύονται να τους χαμογελά, σα μια θαμπή ελπίδα γλυκοχαραυγής, ανάμεσα από την αχλύ και τον ζόφο, που τους σκεπάζει τα ταραγμένα τους λογικά…»

    απλά υπέροχο!

  6. Καλώς ήρθες Χάρη! Είναι γεγονός ότι για μένα δεν έχει αρνητική έννοια ο χαρακτηρισμός «παραληρηματικό» για κάποιο κείμενο (μάλλον σαν κείμενο-ποταμό το είχα στο νου μου), οπότε μ’ αυτό το σκεπτικό το έγραψα και σ΄ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να το πω. Εξάλλου ο Φιλύρας δεν γράφει τίποτα που να μην είναι αλήθεια για το ψυχιατρείο και για τις σκέψεις που κάνει εκεί ως έγκλειστος. Δεν το θεωρώ δηλαδή κείμενο που αντικατοπτρίζει την «τρέλα» του, αλλά μαρτυρία κι έτσι νομίζω έχει αξία να το δούμε. Ντοκουμέντο για μια εποχή στην κόλαση. Όσο για το βιβλίο της Ρηγοπούλου δεν το έχω υπόψη. Όταν καταφέρεις και το διαβάσεις θα χαρώ να μας πεις εντυπώσεις. Και βέβαια θα τα λέμε. Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις!

  7. Side21, είμαι ιδεολογικά εναντίον της παράδοσης. Πιστεύω πως πρέπει ότι κι αν μας τύχει, να το παλεύουμε και να μην σηκώνουμε τα χέρια ψηλά. Αλλά εδώ ο Φιλύρας καταγράφει και μιαν αλήθεια. Μερικές φορές εξ’ αιτίας της απελπισίας τους για όσα περνούν, μερικοί άνθρωποι βλέπουν ως λύση τον θάνατο. Αλλά ο θάνατος απλώς διακόπτει τη ζωή. Δεν λύνει τίποτα στην ουσία. Καταλαβαίνεις πάντως τι θα περνούσε ο Φιλύρας, για να το γράψει αυτό. Αν ακόμα και σήμερα είναι άθλια τα ψυχιατρεία, σκέψου τότε. Καλησπέρα κι από μένα και καλό Σαββατοκύριακο να έχεις. Συγκινητικό που μου θυμίζεις το χωριό του πατέρα μου, με το πέρασμα σου…

  8. Στεριανή ζάλη, ευτυχώς! Η καλλιτεχνική δημιουργία είναι σωτήρια διέξοδος όπως λέγαμε και στην προηγούμενη ανάρτηση. Η Τέχνη συνήθως μας οδηγεί σ’ έναν άλλο κόσμο, που τίποτα απ’ την μιζέρια της όποιας καθημερινότητας μας, δεν μπορεί να τον μολύνει. Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις! Θα τα πούμε…

  9. Βασίλη μου είναι πολύ αξιόλογο βιβλίο και χαίρομαι που έτσι το βλέπεις κι εσύ. Μακάρι ότι προτείνω να σας λέει κάτι. Οτιδήποτε… Καλό Σαββατοκύριακο. Τα φιλιά μου έχεις!

  10. Silentcrossing, εγώ να δεις τι μαθαίνω από σας! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κέρδος απ’ την ανταλλαγή γνώσεων και την χαρά βέβαια της επικοινωνίας. Συμφωνώ με τον επαναπροσδιορισμό του «παράδοξου», ακριβώς επειδή κι εγώ δεν το βλέπω καθόλου σαν κείμενο του «τρελού» Ρώμου Φιλύρα, αλλά σαν ντοκουμέντο όπως έγραψα παραπάνω και στη Χάρη. Οδυνηρά αληθινό μάλιστα. Καλό Σαββατοκύριακο!

  11. Ήθελα, απλώς, να σας ενημερώσω ότι από τις 7 Οκτωβρίου ως και τις 8 Νοεμβρίου παίζουμε στο θέατρο ΑΡΓΩ την παράσταση «Να μου στείλετε μια ρεπούμπλικα!», που στηρίζεται στο Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟΝ του Φιλύρα.Όσοι αγαπήσατε το βιβλίο και τον ποιητή είστε καλοδεχούμενοι!Γιάννης Αναστασάκης

  12. Καλημέρα σας κύριε Αναστασάκη. Χαίρομαι πολύ για την ευτυχή αυτή συγκυρία. Σήμερα σκόπευα να ανεβάσω ανάρτηση για την παράσταση σας. Διάβασα την συνέντευξη σας στις 4 Οκτωβρίου, στην «Καθημερινή» και χάρηκα ιδιαίτερα, που επιλέξατε ν’ ασχοληθείτε με τον συγκεκριμένο ποιητή. Παρακολουθώ στενά τα θεατρικά δρώμενα κι ελπίζω σύντομα να βρεθώ ανάμεσα στους θεατές σας. Θα τα ξαναπούμε λοιπόν. Να είστε καλά.

  13. […] Φιλύρα για τον οποίο είχαμε κάνει λόγο, σ’ αυτήν εδώ την ανάρτηση και βασίζεται στα αυτοβιογραφικά […]

  14. Μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, μπορείτε να παρακολουθήσετε μια ακόμη παράσταση που βασίζεται στο έργο αυτό του Ρώμου Φιλύρα. Όλες οι λεπτομέρειες στο blog του συναδέλφου psi-action, που θα βρείτε εδώ.

  15. […] στο ψυχιατρείο (λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε εδώ κι εδώ), πάντα έβρισκα συγκινητικό αυτό το σημείο. Και […]

  16. Αξίζει να διαβάσετε κι αυτό το άρθρο της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» που υπογράφει ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος: Ανέκδοτες επιστολές ενός τραγικού ποιητή.

  17. Ένα βιβλίο πολύτιμο για το Φιλύρα το γραψε ο Τάσος Κόρφης, που κανε τη μόνη μεγάλη έρευνα. Περιέχει ποιήματα , τα γραπτά του Δρομοκαΐτιου και ενα εξ αυτών το απίστευτο «παραλήρημα».

  18. Καλή σας μέρα κύριε Βορδοναράκη και καλώς ήρθατε.

    Σαφέστατα είναι σημαντικότατο βιβλίο κι αυτό που αναφέρετε. Συνήθως παρουσιάζω όμως, ότι έχω διαβάσει και για μένα το θέμα του Φιλύρα δεν έχει τελειώσει. Κάποια στιγμή λοιπόν, θα δείτε να παρουσιάζεται εδώ και το βιβλίο του Κόρφη.

    Σας ευχαριστώ για το σχόλιο. Να είστε καλά.

  19. […] έχω γράψει κι άλλες αναρτήσεις (μπορείτε να τις δείτε εδώ, εδώ κι εδώ), μιας κι είναι απ’ τους λογοτέχνες που […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: