Θηρία

..

..

Eικόνες
Στοιβάζονται στα κατατόπια της μνήμης
Aναμνήσεις
Συνωστίζονται αλληλοκυνηγιούνται
Kαι είναι ανάγκη να τις τιθασέψεις
Nα κυριαρχήσεις σ’ αυτές
Kαι γίνεσαι θηριοδαμαστής
Όταν εκείνες το θέλουν να σε κατασπαράξουν
Όταν ακάθεκτες ορμούν την ψυχή να ξεσκίσουν

Nα! η τίγρης η ύαινα το λιοντάρι
Σε κυνηγούν ζωντανό-πεθαμένο
Πληγές που γιατρεύτηκαν ξανανοίγουν
Kαι τι μάχη
Tι άσκηση να μερώσεις
Nα δαμάσεις τόσα θηρία
Nα φτιάσεις τόσα κλουβιά
Για τις ώρες της άγριας επίθεσης

..

Μηνάς  Δημάκης

..

..

Advertisements

«What is that?» / «Οι διπλανοί μας άνθρωποι»: Δύο συγκινητικές ταινίες μικρού μήκους

.

.

«What is that? » Αυτός είναι ο τίτλος μιας ταινίας μικρού μήκους, που κυκλοφόρησε το 2007, αλλά εγώ την είδα πρόσφατα και μ’ εντυπωσίασε. Ρωτώντας διαπίστωσα ότι πολλοί δεν την γνώριζαν, κι έτσι σκέφτηκα να σας την προτείνω. Πρόκειται εξάλλου για μια απ’ τις συγκινητικότερες ταινίες που έχω δει και δίνει συν τοις άλλοις κατά τη γνώμη μου, ένα ιδιαίτερο μήνυμα για μία απ’ τις μεγαλύτερες μάστιγες της εποχής μας. Δημιουργός της είναι Κωνσταντίνος Πιλάβιος (γιος του γνωστού παραμυθά Νίκου Πιλάβιου, που είναι μάλιστα και blogger) και πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Παναγιώτης Μπουγιούρης και Νίκος Ζωιόπουλος.

.

.

Ο δεύτερος έχει σκηνοθετήσει δε με μεγάλη ευαισθησία μια ταινία για τους ψυχικά πάσχοντες, με τίτλο  «Οι διπλανοί μας άνθρωποι», κι εδώ  μπορείτε να δείτε το «Ταξίδι». Παρακολουθεί μέσω της κάμερας, την μετάβαση τους απ’ τα ψυχιατρικά ιδρύματα στα διάφορα οικοτροφεία και την κοινότητα.  Όπως καταλαβαίνετε υπάρχουν πολλοί περισσότεροι λόγοι απ’ ότι φαίνεται με την πρώτη ματιά , γι’ αυτή την ανάρτηση.

Δεν γράφω άλλα όμως. Σας αφήνω να δείτε τις ταινίες και να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Καλό Σαββατοκύριακο.

.

.

.

.

.

Οι Έλληνες στη Βενετία-Istituto Ellenico di Venezia

..

..

Οι δεσμοί της Βενετίας με την χώρα μας είναι γνωστοί εδώ και αιώνες. Η Γαληνότατη πολλές φορές όρισε και καθόρισε τις εξελίξεις στον ελληνικό χώρο. Μνημεία απ’ την εποχή της Βενετοκρατίας υπάρχουν ακόμα διάσπαρτα σε πολλές γωνιές της πατρίδας, αλλά και στην Βενετία αντίστοιχα, υπήρχε σημαντική Ελληνική Κοινότητα. Κοινότητα που αφησε πίσω της έγγραφα, εικόνες, τεκμήρια της ύπαρξης της όπως η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Έως τώρα, όποιος ενδιαφερόταν για όλα αυτά, έπρεπε να τα μελετήσει από κοντά. Ευτυχώς όμως το Διαδίκτυο, μας δίνει την ευκαιρία να πάρουμε μια γεύση, κάνοντας απλώς ένα κλικ στον διαδικτυακό τόπο, στον οποίο φιλοξενείται το υλικό που ψηφιοποιήθηκε από τα πολιτιστικά κειμήλια που φυλάσσονται στο Ελληνικό Ινστιτούτο.


Από το πλούσιο αρχειακό υλικό ψηφιοποιήθηκαν 42 κατάστιχα (τμηματικά ή ολόκληρα), 209 λυτά έγγραφα και 7 χειρόγραφα. Από τις πολυάριθμες πάλι εικόνες της συλλογής του Ινστιτούτου ψηφιοποιήθηκαν 40. Μέσα από τα ψηφιοποιημένα πολιτιστικά αγαθά ο χρήστης του διαδικτυακού τόπου έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει ποικίλες αρχειακές πηγές που χρονολογούνται από το 15ο έως και τον 20ό αιώνα. Οι εικόνες εξάλλου που ψηφιοποιήθηκαν παρέχουν στο χρήστη τη δυνατότητα να ταξιδέψει νοερά από το Βυζάντιο του 14ου αιώνα στη Βενετία και από την Κρήτη στην Κέρκυρα του 18ου αιώνα, κυρίως όμως να παρακολουθήσει τις εξελίξεις της τέχνης των κρητικών ζωγράφων από το 15ο έως και το 17ο αιώνα, αλλά και τις αισθητικές προτιμήσεις της τότε ελληνικής κοινωνίας.


Θεωρώ πολύ σημαντική την ύπαρξη αυτού του site, για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για τις προαναφερόμενες ιστορικές περιόδους και γι’ αυτό, σας το προτείνω σήμερα. Οι δικές μου μνήμες είναι γεμάτες από έγγραφα που είδα στα μουσεία της Βενετίας, όταν επισκέφτηκα την πόλη, και με μεγάλη συγκίνηση διαπίστωσα, ότι τα περισσότερα ήταν απ’ την Μεγαλόνησο.-

..

..

Η Διεθνής Αμνηστία για την ΕΛ.ΑΣ και για την Κωνσταντίνα Κούνεβα

..

..

Γίνονται κατά καιρούς σημαντικά πράγματα, συμβαίνουν γεγονότα που ενώ με αγγίζουν και με ταράζουν, δεν προλαβαίνω να τα σχολιάσω από δω ή δεν το κάνω επειδή θεωρώ ότι κάποιοι άλλοι το έκαναν καλύτερα από μένα και δεν έχει νόημα να πω κι εγώ την δική μου γνώμη, ειδικά αν πιστεύω πως δεν θα προσφέρω και τίποτα έτσι. Ήθελα να σας το εξηγήσω αυτό, με αφορμή την υπόθεση της Κατερίνας Γκουλιώνη, όσο και αυτή της Κωνσταντίνας Κούνεβα . Τις παρακολουθώ στενά, αλλά σας παραπέμπω αλλού για την ενημέρωση σας. Και σήμερα ουσιαστικά το ίδιο θα κάνω, γιατί αν και επέλεξα το εισαγωγικό απόσπασμα απ΄ την έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ελλάδα, πιστεύω ότι αξίζει να την διαβάσετε ολόκληρη. Λέει τόσα πολλά πράγματα που καλύτερα να ξοδέψετε εδώ τον λιγότερο δυνατό χρόνο και να πάτε κατευθείαν σ’ αυτό το link. Αναφέρεται λοιπόν στην έκθεση ότι:

Η Διεθνής Αμνηστία έχει μακρόχρονες και συνεχιζόμενες ανησυχίες αναφορικά με την παράλειψη των αρχών στην Ελλάδα να διασφαλίσουν ότι η αστυνομία σέβεται και προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξακολουθούν να γίνονται καταγγελίες για διάπραξη παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την αστυνομία, τόσο στο πλαίσιο της αστυνόμευσης διαδηλώσεων, όσο και κατά τη σύλληψη και κράτηση. Στις παραβιάσεις αυτές συγκαταλέγονται υπερβολική χρήση βίας κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, αυθαίρετη κράτηση, βασανιστήρια ή άλλης μορφής κακομεταχείριση, και στέρηση άμεσης πρόσβασης σε νομική συμπαράσταση. Αυτά τα μοτίβα καταπατήσεων από την αστυνομία έχουν τεκμηριωθεί από τη Διεθνή Αμνηστία επί πολλά έτη . Η περίπτωση του φόνου από πυροβολισμό στην Αθήνα του Αλέξανδρου-Ανδρέα (Αλέξη) Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου 2008, και η συμπεριφορά αστυνομικών – περιλαμβανομένης της χρήσης βίας – ενώ αστυνόμευαν τις διαδηλώσεις που ακολούθησαν μετά τον φόνο, πολλές από τις οποίες ξέσπασαν σε ταραχές, αποτέλεσαν παραδείγματα για πολλές από τις ανησυχίες της Διεθνούς Αμνηστίας. Και αυτό, παρά τις εκκλήσεις της οργάνωσης και διεθνών οργάνων προς τις αρχές να προχωρήσουν σε αποφασιστικές ενέργειες για να αντιμετωπίσουν αυτά τα μοτίβα. Αυτή η έκθεση αναδεικνύει τις ανησυχίες αυτού του είδους, καθώς και εκείνες που σχετίζονται με τη μεταχείριση στα χέρια της αστυνομίας, τόσο ειρηνικών διαδηλωτών, όσο και ανθρώπων που δεν είχαν ανάμειξη σε διαδηλώσεις μετά τις 6 Δεκεμβρίου. Η οργάνωση θεωρεί ότι αυτά τα πρόσφατα περιστατικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως επίκαιρος καταλύτης ώστε η κυβέρνηση να συστήσει διερευνητική επιτροπή με ευρεία εντολή. Μια τέτοια επιτροπή θα ερευνούσε όχι μόνο αυτά τα κρούσματα, αλλά επίσης θεσμικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων την εκπαίδευση των αστυνομικών στη χρήση βίας και πυροβόλων όπλων, και την εφαρμογή άλλων εγγυήσεων κατά των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης, περιλαμβανομένης της πρόσβασης σε δικηγόρους και συγγενείς για όσους κρατούνται ή συλλαμβάνονται. Η έκθεση καταλήγει με ένα σύνολο συστάσεων προς τις ελληνικές αρχές, οι οποίες, εάν εφαρμοστούν, θα αποτελέσουν μείζονα βήματα προόδου ώστε να διασφαλιστεί ότι η χώρα στέκεται στο ύψος των υποχρεώσεών της να σέβεται και να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά την επιβολή του νόμου. Αυτές οι υποχρεώσεις διατυπώνονται σε μια σειρά διεθνών θεσμικών κειμένων, μεταξύ των οποίων στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ) και στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR).


Ειδικά δε για την κυρία Κούνεβα, η Διεθνής Αμνηστία ζητά την υπογραφή μας μ’ αυτό το σκεπτικό:

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, μετανάστρια από τη Βουλγαρία και συνδικαλίστρια, δέχθηκε εκτεταμένα χτυπήματα όταν της επιτέθηκαν στις 22 Δεκεμβρίου 2008 στην Αθήνα. Η επίθεση πιθανώς συνδέεται με την συνδικαλιστική της δράση, την απαίτησή της για βασικά δικαιώματα για τις μετανάστριες και την επακόλουθη, σύμφωνα με μαρτυρίες, κλιμάκωση της έντασης μεταξύ της Κούνεβα και των εργοδοτών της.

Ως αποτέλεσμα της επίθεσης, στην οποία δύο άτομα έριξαν θειικό οξύ στο πρόσωπό της, η Κωνσταντίνα Κούνεβα έχασε ολοκληρωτικά την όρασή της στο ένα μάτι, και έμεινε με μερική όραση στο άλλο. Οι φωνητικές χορδές της επίσης υπέστησαν σοβαρή βλάβη. Παρέμεινε σε κωματώδη κατάσταση για αρκετές ημέρες και η νοσηλεία της συνεχίζεται ακόμα. Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, που εργάστηκε ως ιστορικός στη Βουλγαρία, ήρθε στην Ελλάδα το 2001 για να μπορέσει να πληρώσει την ιατρική περίθαλψη του γιου της. Εργαζόμενη ως καθαρίστρια, συμμετείχε στις δραστηριότητες του συνδικάτου, απαιτώντας βασικά δικαιώματα για τους μετανάστες, καταφέρνοντας να γίνει τελικά Γενική Γραμματέας της Παννατικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού.

Σε διάφορες περιπτώσεις, η Κωνσταντίνα Κούνεβα επέκρινε τις πρακτικές που σύμφωνα με πληροφορίες χρησιμοποιούνται από τους εργοδότες για να εκμεταλλεύονται τους εργαζομένους, συμπεριλαμβανομένων των καθυστερήσεων στην πληρωμή των μισθών και την έλλειψη πληρωμής της κοινωνικής ασφάλειας των εργαζομένων, πολλές από τις οποίες είναι μετανάστριες. Μετά την ανάληψη της θέσης ως Γενικής Γραμματέως, άρχισε να λαμβάνει ανώνυμα απειλητικά τηλεφωνήματα. Το συνδικάτο έχει αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι που παλεύουν για τα δικαιώματά τους απειλούνται και μετατίθενται εκ νέου σε εργασίες υπό ακόμα πιο δυσμενείς όρους.

Η επίσημη έρευνα της αστυνομίας για εγκληματική ενέργεια είναι εν εξελίξει, αν και τα αρχικά συμπεράσματα της έρευνας δείχνουν ότι δεν είναι ούτε λεπτομερής ούτε αντικειμενική. Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για το γεγονός ότι η αρχική φάση της έρευνας εστίασε στις άσχετες λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής της Κωνσταντίνας και απέτυχε να λάβει υπόψη τις δραστηριότητές της ως συνδικαλίστριας, ως πιθανό κίνητρο για την επίθεση.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίσει ότι θα πραγματοποιηθεί μια λεπτομερής και αμερόληπτη έρευνα σχετικά με την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.

Υπογράψτε την αίτηση απαιτώντας την κατάλληλη έρευνα σχετικά με την επίθεση στην συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα


Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας δηλαδή για κείνη, γι’ αυτό ελπίζω να αφιερώσετε λίγο χρόνο και να  υπογράψετε εδώ. Μέχρι την 1η Μαϊου, ημέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, που η έκκληση θα παραδοθεί  στον Έλληνα Υπουργό Εσωτερικών, πρέπει να έχουν μαζευτεί όσο το δυνατόν περισσότερες υπογραφές. Όχι επειδή έτσι θα κάνουμε το καθήκον μας και θα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Αλλά επειδή οι υπογραφές αυτές, πρέπει να στείλουν  ένα ισχυρό  μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Ένα μήνυμα ότι είμαστε εδώ και δεν σκοπεύουμε να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια, όταν βλέπουμε γύρω μας για ένα κομμάτι ψωμί και για την συνδικαλιστική τους δράση να διώκονται, να βασανίζονται και να κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους συνάνθρωποι μας, που έτυχε ή δεν έτυχε να γεννηθούν σ’ αυτή την χώρα.  Δεν πρόκειται να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια!

..

..