Ο «Σαμιώτης» Γιάννης Ρίτσος

.. Γιάννης Ρίτσος ..

Μ’ αυτόν τον τίτλο, δημοσιεύτηκε πρόσφατα ένα εξαιρετικό άρθρο της Τασούλας Επτακοίλη στο «Κάπα» της «Καθημερινής».  Και δεν ξέρω αν το γνωρίζετε όλοι, πως ο μεγάλος αυτός ποιητής ζούσε την μισή του ζωή στην Σάμο και συγκεκριμένα στο Καρλόβασι, αφού η γυναίκα του Φαλίτσα (Γαρυφαλιώ Γεωργιάδου), ήταν Σαμιώτισσα. 

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, το 1967, ο Ρίτσος έμενε εκεί σε αυστηρό κατ’ οίκον περιορισμό. Και την επόμενη χρονιά, μεταφέρθηκε απ’ το Παρθένι της Λέρου,  πάλι στο Καρλόβασι, μιας και πλέον η υγεία του ήταν βεβαρημένη και το καθεστώς φοβόταν να μην πεθάνει σε στρατόπεδο, λόγω της γενικής κατακραυγής που θα ξεσπούσε.

Ο περιορισμός άρθηκε το 1970, αλλά στη Σάμο συνέχισε να μένει και να επανέρχεται και μετά την μεταπολίτευση. Συνήθιζε μάλιστα να κάθεται σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο, κοντά στη θάλασσα, που είναι γνωστό σαν ο ‘θρόνος’ του Ρίτσου και μπορείτε να το δείτε εδώ. Του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει πέτρες και βέβαια στο Καρλόβασι, έγραψε πολλά ποιήματα.

Στο νησί ζουν ακόμη η κόρη του κι η εγγονή του κι είπαν πολλά και ενδιαφέροντα για κείνον, στη δημοσιογράφο που τους επισκέφτηκε. Δεν ξέρω αλήθεια, αν τότε που ο Ρίτσος πήγε για πρώτη φορά στη Σάμο,  το 1954 δηλαδή, κατάλαβαν οι ντόπιοι για ποιον επρόκειτο.  Για τους περισσότερους, ήταν ο άντρας της Φαλλίτσας, της παιδιάτρου. Αυτό μου ‘λεγε και η μητέρα μου που το συζητούσαμε χτες. Αλλά εκείνη την εποχή, έτσι κι αλλιώς δεν ήταν περισσότερο γνωστός και στην υπόλοιπη Ελλάδα. 

Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του και στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ως τις 30 Οκτωβρίου θα παρουσιάζεται η έκθεση: «Γιάννης Ρίτσος- Ο διαχρονικός ήρωας: ‘Να λες: ουρανός κι ας μην είναι'». Εδώ θα βρείτε όλες τις σχετικές λεπτομέρειες, αλλά επιτρέψτε μου να σας συστήσω να διαβάσετε και μερικά πράγματα ακόμη, πέραν απ’ αυτά που θα βρείτε στους συνδέσμους. Δηλαδή, μια συνέντευξη της κόρης του, την ανάρτηση του Side21 που τον γνώρισε όταν ήταν παιδί και  ένα αφιέρωμα στη Σάμο, που το θεωρώ απ’ τα καλύτερα και δημοσιεύτηκε το 1998, στο ένθετο «7 Ημέρες» της «Καθημερινής» . Έτσι, ίσως καταλάβετε περισσότερα πράγματα για τον τόπο που αγάπησε τόσο ο μεγάλος αυτός ποιητής. Τον τόπο για τον οποίο έγραψε: 

.

«Έχω ένα πουκάμισο

απ’ τα φώτα των νερών<

έχω ένα χρυσό σακάκι

απ’ το λιόγερμα της Σάμος

έχω μια δόξα

απ’ τα πρώτα σου χαμόγελα..»

..

..

..

..

..

Advertisements