Η εποχή των ηλιθίων

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον αυτές τις μέρες, όσα διαδραματίζονται με αφορμή την Διάσκεψη της Κοπεγχάγης. Διαβάζω όσα γράφονται στον Τύπο, στα οικολογικά site, αλλά και σε πολλά αξιόλογα blog,  όπως αυτό της Artanis που συχνά-πυκνά ασχολείται μ’ αυτό το θέμα. Και ξέρετε τι συνειδητοποιώ; Πως δεν έχουμε ακόμα καταλάβει το μέγεθος της απειλής, πως πιστεύουμε ότι οι επιστήμονες κινδυνολογούν ή και «μαγειρεύουν» τα στοιχεία , πως εξυφαίνεται μια παγκόσμια συνωμοσία που έχει στόχο να μας τρομοκρατήσει κτλ κτλ. Και θα σας πω κάτι πολύ ειλικρινά : έστω ότι «μαγειρεύονται» τα στοιχεία (δεν θα ‘ταν άλλωστε και η πρώτη φορά που συμβαίνει σε επίσημες έρευνες), έστω ότι η απειλή είναι μικρότερη (που δεν είναι, αλλά λέμε), εμείς δεν έχουμε την απαραίτητη νοημοσύνη και την αντίληψη να δούμε τι συμβαίνει γύρω μας; Δεν βλέπουμε ότι κοντεύουν να καταργηθούν οι εποχές; Δεν βλέπουμε ότι μειώνονται οι βροχοπτώσεις κι ότι γίνονται δριμύτεροι οι τυφώνες που σαρώνουν ολόκληρες πόλεις; Tα πρώτα που μου έρχονται στο νου, σας αναφέρω και τα πιο απλά. Τι είναι αυτό δηλαδή που θέλουμε ακόμα να δούμε για να καταλάβουμε και να πάρουμε τα ανάλογα μέτρα; Γιατί ότι κι αν αποφασίσουν εκεί στην Κοπεγχάγη, όλους μας αφορά το θέμα. Απ’ το σπίτι μας, πρέπει ν’ αρχίσουν οι αλλαγές. Κι έβλεπα χτες μια ταινία με τέτοιο θέμα, που με προβλημάτισε ακόμα περισσότερο. Και νομίζω καλό μου έκανε, γιατί αν δεν ταρακουνηθεί κανείς, ίσως να μην αποφασίσει και ποτέ να δράσει. Και μοιράζομαι σήμερα ένα μέρος της μαζί σας, γιατί δεν θέλω να έρθει η εποχή των ηλιθίων. Η εποχή δηλαδή που θα είναι αργά για να διασώσουμε αυτό τον πλανήτη και μόνο ηλίθιους θα μπορούν να μας χαρακτηρίσουν οι επόμενες γενιές. Γιατί ενώ ξέραμε, δεν πήραμε τα απαραίτητα μέτρα. Σκεφτείτε το όσο βλέπετε κι αυτό.

Advertisements