Mικρές Χαρές…

Ένας ακόμη χρόνος τελειώνει. Και τα προβλήματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας παραμένουν άλυτα. Τα προβάλλουμε και θα τα προβάλλουμε, τόσο εγώ όσο και κάποιοι συνάδελφοι (αλλά και μη), που επιμένουμε παρά τις συνεχείς ματαιώσεις, να πιστεύουμε πως για ν’ αλλάξει η κατάσταση, πρέπει να εμπλακούμε όλοι. Ουσιαστικά όμως! Όχι τύποις. Γι’ αυτό θα σας ζητήσω να κάνετε κλικ εδώ και να βάλετε την υπογραφή σας, ώστε να έχουν κι αυτοί οι άνθρωποι που το ζητούν, το δικαίωμα ν’ απολαμβάνουν τις μικρές χαρές της ζωής τους. Πράγματα που εμείς θεωρούμε αυτονόητα, ίσως δεν τους δίνουμε και ιδιαίτερη σημασία, δεν τα εκτιμούμε όσο θα έπρεπε, κι όμως εκείνοι τα στερούνται. Θα διαβάσετε και θα καταλάβετε.Όσο μπορείτε. Γιατί μερικές φορές, δεν πρέπει καν να ξεστομίζουμε την λέξη «καταλαβαίνω», όταν δεν βιώνουμε καταστάσεις τόσο ψυχοφθόρες.

Και θα σας ευχηθώ για το Νέο Χρόνο, να σας βρει με Υγεία! Να σας φέρουν οι επόμενες μέρες, τις Μικρές Χαρές, που ο Κωνσταντίνος Πιλάβιος, με την εξαιρετική του ταινία, φρόντισε να μας θυμίσει ποιες είναι. Αυτές ακριβώς, που δίνουν νόημα στην ζωή μας που περνάει τόσο γρήγορα…

Καλή Χρονιά!