Mικρές Χαρές…

Ένας ακόμη χρόνος τελειώνει. Και τα προβλήματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας παραμένουν άλυτα. Τα προβάλλουμε και θα τα προβάλλουμε, τόσο εγώ όσο και κάποιοι συνάδελφοι (αλλά και μη), που επιμένουμε παρά τις συνεχείς ματαιώσεις, να πιστεύουμε πως για ν’ αλλάξει η κατάσταση, πρέπει να εμπλακούμε όλοι. Ουσιαστικά όμως! Όχι τύποις. Γι’ αυτό θα σας ζητήσω να κάνετε κλικ εδώ και να βάλετε την υπογραφή σας, ώστε να έχουν κι αυτοί οι άνθρωποι που το ζητούν, το δικαίωμα ν’ απολαμβάνουν τις μικρές χαρές της ζωής τους. Πράγματα που εμείς θεωρούμε αυτονόητα, ίσως δεν τους δίνουμε και ιδιαίτερη σημασία, δεν τα εκτιμούμε όσο θα έπρεπε, κι όμως εκείνοι τα στερούνται. Θα διαβάσετε και θα καταλάβετε.Όσο μπορείτε. Γιατί μερικές φορές, δεν πρέπει καν να ξεστομίζουμε την λέξη «καταλαβαίνω», όταν δεν βιώνουμε καταστάσεις τόσο ψυχοφθόρες.

Και θα σας ευχηθώ για το Νέο Χρόνο, να σας βρει με Υγεία! Να σας φέρουν οι επόμενες μέρες, τις Μικρές Χαρές, που ο Κωνσταντίνος Πιλάβιος, με την εξαιρετική του ταινία, φρόντισε να μας θυμίσει ποιες είναι. Αυτές ακριβώς, που δίνουν νόημα στην ζωή μας που περνάει τόσο γρήγορα…

Καλή Χρονιά!

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

10 σκέψεις σχετικά με το “Mικρές Χαρές…”

  1. Εξαιρετική σκηνοθεσία, φωτογραφία, αφήγηση, σενάριο, ρυθμός και μουσική. Άριστα σε όλα (και είμαι πολύ δύσκολος στον κινηματογράφο).

    Ένας μικρός ενδοιασμός όμως: ορισμένες από αυτές τις «μικρές χαρές» δεν είναι διόλου μικρές, είναι τεράστιες. Όχι ότι με χαλάει βέβαια -:)

  2. και να σκεφτεις πως αυτες ακριβως οι χαρες δεν κοστιζουν απολυτως τιποτα
    κι ομως ειναι τοσο πολυτιμες!!
    εχω ακουσει τα καλυτερα γι αυτη την ταινια και θα τη δω μολις ερθει

    φιλια πολλα Κατερινα!:)

  3. Κατερίνα, σε ευχαριστώ για την υποστήριξη της καμπάνιας για την αποασυλοποίηση. Ελπίζω να ανταποκριθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι στο κάλεσμά σου, γιατί όπως λες «για ν’ αλλάξει η κατάσταση πρέπει να εμπλακούμε όλοι». Το να βάλουμε μια υπογραφή είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε.

    Για τις «Μικρές Χαρές» …τι να πω; Ο Κ. Πιλάβιος μας έχει συνηθίσει στις όμορφες εκπλήξεις και μας θυμίζει με τις ταινίες του ότι είμαστε άνθρωποι (κάτι που συχνά ξεχνάμε στην καθημερινότητα).

    Σου εύχομαι καλή χρονιά. Να είσαι καλά και εσύ και οι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα σου.

  4. glarenia, το ‘πα και το ‘κανα όπως είδες.. Μου αρέσουν πολύ οι ταινίες του.

    Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου! Μακάρι. Και λίγες να ‘ρθουν, δεν πειράζει Γλαρένια μου, αν είμαστε καλά.

    Υγεία εύχομαι για σένα και τους δικούς σου ανθρώπους. Κι ότι άλλο επιθυμείτε, να το δείτε να γίνεται πραγματικότητα.

    Καλή χρονιά!

  5. greek-translation, συμφωνούμε απολύτως. Και σε όσα έγραψες για την ταινία και στο μικρό ενδοιασμό που εξέφρασες.

    Έχουμε μάθει μάλλον γενικότερα, να ζητάμε όλο και περισσότερα και ν’ απαξιώνουμε πράγματα που θεωρούμε «αυτονόητα», «μικρά», «συνηθισμένα», «κοινότυπα».

    Αλλά το βρίσκουμε μπροστά μας.. Έτσι πάνε αυτά.

  6. Talisker, μπορείς να την δεις, κάνοντας κλικ και στον τίτλο της, που υπάρχει στο κείμενο. Δεν το έκανα κι εγώ σαφές βλέπεις..

    Χρειάζεται αυταπάρνηση για να προσφέρεις, ακόμη κι αυτά που δεν κοστίζουν και νομίζω πως η εποχή μας δεν ευνοεί γενικότερα τις «προσφορές». Ευτυχώς όμως, που δεν πηγαίνουν όλοι με το ρεύμα..

    Και τα δικά μου φιλιά έχεις. Καλή χρονιά! Με Υγεία.

  7. psi-action, ούτε να το συζητάς. Είμαστε μαζί σ’ αυτούς τους αγώνες, ακόμα κι αν σε επί μέρους θέματα μπορεί να συμβεί, να έχουμε διαφορετική άποψη. Και μάλιστα, προσπαθούσα να βάλω και link για το nobudget, αλλά δεν είχα μεγάλο περιθώριο χρόνου και γι’ αυτό δεν το έκανα τελικά. Ήθελα όμως να το ξέρετε.

    Η υπογραφή είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει κανείς και μάλιστα απ’ το σπίτι του. Ελπίζω, όταν χρειαστεί, όλοι μας να εμπλακούμε πιο ουσιαστικά.

    Όσο για τον κ. Πιλάβιο, τον «παρακολουθώ» διακριτικά καιρό και χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι με φρέσκιες ιδέες και προσωπικό στίγμα, στο χώρο της τέχνης.

    Καλή χρονιά και σε σένα και τους ανθρώπους που αγαπάς. Με Υγεία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s