Συχνές απορίες

Σκεφτόμουν αυτές τις μέρες, κάποια πράγματα για τα οποία με ρωτάτε συχνά εδώ κατ’ ιδίαν, αλλά και στην ‘εκτός Internet’ ζωή μου κι αποφάσισα να κάνω μιαν ανάρτηση για να σας λύσω κάποιες απορίες, που είναι λογικό να έχετε, όταν ακούτε τόσους όρους που έχουν να κάνουν με ψυχολογικά θέματα.

Θα σας εξηγήσω αρχικά λοιπόν, την διαφορά stress και άγχους. Χρησιμοποιούμε και τις δύο λέξεις και μερικοί νομίζουν πως σημαίνουν το ίδιο πράγμα, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Το άγχος είναι μια νοητική λειτουργία, που κλιμακώνεται απ’ την δυσφορία ως τον πανικό. Αφορά το φόβο του ανθρώπου για έναν επαπειλούμενο κίνδυνο, για κάτι που πρόκειται για συμβεί (κι άλλοτε αυτός ο φόβος είναι πραγματικός, άλλοτε όχι). Το stress τώρα, είναι οι σωματικές επιδράσεις του άγχους, που μπορεί να εμφανιστούν ή όχι. Στην ιστοσελίδα του ψυχιατρικού τμήματος, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, που θα βρείτε εδώ, θα διαβάσετε περισσότερα πράγματα και θα καταλάβετε τι είναι η διαταραχή πανικού και σε τι διαφέρει απ’ την αγοραφοβία.

Όσον αφορά τώρα τις ασθένειες και τα σύνδρομα.. Η διαφορά τους έγκειται στο ότι, για να γίνει λόγος για ασθένεια στην ιατρική, πρέπει να πληρούνται τρεις βασικές προϋποθέσεις, που είναι οι εξής:

α) να έχει εντοπιστεί το βιολογικό σύστημα του οργανισμού που εμπλέκεται στην ασθένεια,

β) να έχουν εντοπιστεί οι βλάβες ή οι αλλοιώσεις του συστήματος ή των συστημάτων που ευθύνονται για την ασθένεια (προσδιορισμός των μηχανισμών παθογένεσης, όπως αναφέρεται στην ιατρική ορολογία) και

γ) να είναι γνωστά ή να μπορούν να υποτεθούν εύκολα τα αίτια ή το αίτιο της ασθένειας (η αιτιολογία).

Όταν αυτές οι προϋποθέσεις δεν πληρούνται και ειδικότερα η δεύτερη και η τρίτη, γίνεται λόγος για σύνδρομο ή σύνδρομα. Για παθολογικές καταστάσεις δηλαδή, με σύνολα συμπτωμάτων άγνωστης αιτιολογίας και παθογένειας, που παρουσιάζουν όμως την ίδια κλινική εικόνα, διαπιστώνονται ιατρικά και τα αντιλαμβάνεται συνήθως και ο ίδιος ο ασθενής.

Για το τέλος άφησα κάτι που σας μπερδεύει όπως διαπιστώνω συνεχώς, πάρα πολύ. Δηλαδή την διαφορά ψυχανάλυσης και ψυχοθεραπείας. Τα πράγματα λοιπόν, έχουν ως εξής. Οι έννοιες δεν είναι σαφώς ταυτόσημες. Η ψυχοθεραπεία είναι ένας γενικός όρος, που αφορά την επίλυση ψυχολογικών προβλημάτων, μέσω της σχέσης με έναν θεραπευτή (ή περισσότερους) και μέσω των τεχνικών που χρησιμοποιεί αυτός, βάση της εκπαίδευσης του.  Στην ψυχολογία, υπάρχουν διάφορες κατευθύνσεις, που αφορούν τον τομέα με τον οποίο κάποιος θα ασχοληθεί (π.χ. Ψυχολογία Υγείας, Σχολική ψυχολογία, Πολιτική Ψυχολογία, Κλινική Ψυχολογία κτλ), το θεωρητικό υπόβαθρο που αποδέχεται κάθε θεραπευτής, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα  δουλέψει  (ας πούμε τα «μέσα» που χρησιμοποιεί, για το είδος της θεραπείας που επιδιώκει). Σας τα γράφω όσο πιο απλά μπορώ, για να σας βοηθήσω να καταλάβετε. Η ψυχανάλυση λοιπόν είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας, στην κατεύθυνση της κλινικής ψυχολογίας. Κι αυτή με την σειρά της, χωρίζεται σε άλλα είδη: στην κλασσική ψυχανάλυση (που τηρεί σχετικά αυστηρά τις αρχές του Freud), στην λακανική, στην βραχεία δυναμική ψυχοθεραπεία κ.α. Υπάρχουν επίσης και η γνωσιακή θεραπεία, η συμπεριφορική, η οικογενειακή συστημική θεραπείαη ραϊχική προσέγγιση, η προσωποκεντρική-ροτζεριανή προσέγγιση, η Gestaltτο ψυχόδραμα, η θεραπεία μέσω τέχνης (art therapy) κ.α. Έχουν κάνει την εμφάνιση τους και κάποιες πολύ καινούριες σχολές ψυχοθεραπείας, όπως το process work που συνδυάζει τις απόψεις του C. G. Yung,  την κβαντική φυσική και τον ταοϊσμό.  Eπίσης συμβαίνει, κάποιοι θεραπευτές, να αποδέχονται αρχές απο διαφορετικές θεωρίες και να εφαρμόζουν την λεγόμενη συνθετική ψυχοθεραπεία κι άλλοι να θεωρούν εαυτόν ανένταχτο, και να εργάζονται με άξονα τον άνθρωπο και τον σεβασμό στην προσωπικότητα του.

Ελπίζω, τώρα να είναι λίγο πιο καθαρά τα πράγματα για σας και αν έχετε κάποια ακόμα απορία, μην διστάσετε να κάνετε κλικ στους συνδέσμους που υπάρχουν στο κείμενο. Ωστόσο, θεωρώ απαραίτητο να διευκρινίσω, πως δεν γνωρίζω προσωπικά κανέναν συνάδελφο, απ’ όσους ίσως θα βρείτε στα links, και ο μόνος λόγος που επέλεξα κάποιες σελίδες τους είναι ότι αυτές θεώρησα πως περιγράφουν καλύτερα την αντίστοιχη ψυχοθεραπεία. Συνεπώς ούτε προτείνω, ούτε διαφημίζω κανέναν.

Όποιος όμως, από σας,  θα ήθελε να βρει κάποιον θεραπευτή, θα τον συμβούλευα να απευθυνθεί στον Πανελλήνιο Ψυχολογικό Σύλλογο, τα μέλη του οποίου είναι ψυχολόγοι με νόμιμη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ.

.

*H φωτογραφία είναι από εδώ.

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

13 σκέψεις σχετικά με το “Συχνές απορίες”

  1. Να που τελικά ακόμα δεν είναι αυτονόητες οι διαφοροποιήσεις που αναφέρεις. Ορθώς, αφού η πολυφωνία μάλλον μεγαλύτερη σύγχιση έχει προκαλέσει. Γνώμη μου είναι ότι η μεγαλύτερη σύγχιση βρίσκεται στο διαχωρισμό ψυχοθεραπείας/ψυχανάλυσης και προσωπικά δεν παραπέμπω ποτέ φίλους ή γνωστούς σε ψυχαναλυτές, αφού έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι ψυχοθεραπευτές σήμερα λειτουργούν δια την ενσωμάτωσης εργαλείων από διαφορετικές σχολές (και ψυχαναλυτικά κατ’ επέκταση).

    Το δύσκολο είναι φυσικά να προτείνεις θεραπευτή σε κάποιον που ζητάει τη γνώμη σου. Πολλοί σήμερα είναι ανεπαρκείς και χωρίς εκπαίδευση και δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός σύλλογος που θα μπορούσε να ξεχωρίσει την ήρα από το στάχυ.

    Θα πρότεινα λοιπόν στους αναγνώστες σου, πριν αναζητήσουν το θεραπευτή τους, να παρακολουθήσουν κάποιο σεμινάριο σε διαφορετικές σχολές ψυχοθεραπείας, ώστε να έχουν μία αρχική εικόνα της δουλειάς που γίνεται. Τα λινκς που δίνεις καλύπτουν όλο το φάσμα της ψυχοθεραπείας και αν ψάξει κάποιος έστω και λίγο, σίγουρα θα βρει τρόπους αρχικής επικοινωνίας με τους συλλόγους, ώστε να ενημερωθεί για τη φιλοσοφία και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν.

    Well Done Κατερίνα!!

  2. Στις άπειρες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις να αναφέρουμε και το Voice Dialogue των Hal & Sidra Stone (μέθοδος εργασίας πάνω στη συνειδητότητα, η οποία βασίζεται στην αντίληψη της ύπαρξής μας ως μια οικογένεια εσωτερικών Εαυτών).

    Η δική μου προσέγγιση σε κάποιον που αναζητά ψυχοθεραπευτή είναι, πριν δεσμευτεί στη θεραπευτική διαδικασία με έναν θεραπευτή, να κάνει κάποιες «αναγνωριστικές» συνεδρίες με 2-3 διαφορετικά άτομα και να κρίνει ο ίδιος μετά με ποιον θα ήθελε να συνεχίσει.

  3. εγω παιδια θα σας απαγοητευσω επι τουτου αλλα θα μιλησω εκ πειρας,

    θεωρω την καλυτερη θεραπεια την εξοχη , το περπατημα , τη φυση και την ελευθερια της αληθειας ..

    κι αυτο γιατι δεν μπορω να καταλαβω σε τι θα βοηθησει το να μιλας ακαταπαυστα για σενα οταν δεν εισαι ωριμος να αντιμετωπισεις τις αληθειες σου μιλωντας απλα στον καθρεφτη σου

    δεν απορριπτω καμια μεθοδο ουτε αρνουμαι τη χρησιμοτητα τους
    (και γενικα ειμαι του συμπεριφορισμου παιδι )
    αλλα πιστευω πως εχει γινει και λιγο μοδα ολο αυτο μια που εχουμε γινει πολυ τρωτοι και αδυναμοι χωρις αντιστασεις απο τον τροπο ζωης μας

    πρωτα πρεπει μονοι μας να τα βρουμε με τον εαυτο μας
    και να αφησουμε τους ειδικους
    για πραγματικα ειδικα θεματα οπως απωλειες θανατου , βεβαρυμενο ιατρικο ιστορικο κλπ..

  4. Ναι, καλή η εξοχή, το περπάτημα και η φύση. Όσο για την ελευθερία της αλήθειας είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες τις θεραπείας. Δυστυχώς, στο βαθμό που ο σύγχρονος άνθρωπος έχει μπερδέψει τόσο τη ζωή του χρειάζεται βοήθεια απ’ όπου μπορεί να τη βρει. Και πίστεψέ με, η βοήθεια ενός ειδικού μπορεί να είναι τόσο πολύτιμη έτσι ώστε να σημαίνει τη διαφορά μεταξύ της ζωής και της ψευτοζωής.

    Αναφέρεσαι ότι μιλάς εκ πείρας, με όλο το σεβασμό, φαντάζομαι η πείρα σου αφορά στην εξοχή, το περπάτημα και τη φύση; Διότι αν κάποιος δεν έχει προσωπική εμπειρία από τη θεραπευτική διαδικασία, λίγο δύσκολο να καταλάβει τη δυναμική της.

    Όσον αφορά για τη μόδα, πολλά πράγματα είναι «μόδα»· το θέμα είναι πού εστιαζόμαστε και αν αυτά έχουν θετική ή αρνητική επίδραση. Π.χ. βλέπω πολλούς να αναφέρονται υποτιμητικά στη γιόγκα ως «μόδα» αλλά κανέναν να αναφέρεται στο κάπνισμα ως «μόδα» παρόλο που καπνίζει το 40-50% του πληθυσμού αυτής της χώρας με ολέθριες συνέπειες. Φαντάζομαι καταλαβαίνεις τι εννοώ 😉

  5. Silentcrossing, καθόλου αυτονόητες όντως οι διαφορές. Φταίει και η πολυφωνία, φταίει κι ότι χρησιμοποιούνται πια οι όροι σαν να τους γνωρίζουν όλοι και τελικά μπερδεύονται τα πράγματα.

    Κι εγώ νομίζω, πως η μεγαλύτερη σύγχυση εστιάζεται στη διαφοροποίηση ψυχανάλυσης / ψυχοθεραπείας. Τώρα για τα υπόλοιπα που γράφεις, θα σου πω ότι απ’ την πλευρά μου προσπαθώ να τηρώ μια ουδετερότητα και να κατευθύνω τους ανθρώπους σε ότι τους πηγαίνει περισσότερο, εξηγώντας τους δυο λόγια.

    Στην περίπτωση που ενδιαφέρονται για ψυχανάλυση, τους προτείνω έναν άνθρωπο που γνωρίζω ότι κάνει και βραχεία κι είμαι και απόλυτα σίγουρη, για το ότι είναι καλός στη δουλειά του κι ότι κανέναν δεν θα κρατήσει 6 χρόνια στο γραφείο του, βλέποντας τον 3 φορές την εβδομάδα (καταλαβαίνεις που το πάω). Οι παραπομπές πράγματι απαιτούν μεγάλη υπευθυνότητα.

    Απο κει και πέρα, τους κατευθύνω στο Σύλλογο που αναφέρω, αν και υπάρχει και άλλος, καθαρά επειδή εγώ θεωρώ σημαντικό να έχει τουλάχιστον ο θεραπευτής μια νόμιμη άδεια ασκήσεως. Γνώρισα βλέπεις στη ζωή μου ανθρώπους (ακόμα και γυμνάστρια), που πίστευαν ότι ξέρουν να κάνουν ψυχοθεραπεία. Ορισμένοι δεν έχουν χάσει απλά το μέτρο, αλλά είναι κι επικίνδυνοι, όταν μετά από δυο βιβλία πυο διάβασαν, θεωρούν ότι μπορούν να θεραπεύσουν.

    Έχεις δίκιο όμως, πως πλέον οι περισσότερες σχολές χρησιμοποιούν θεραπευτικές τεχνικές και της ψυχανάλυσης και πιστεύω πως αυτό που πρότεινες, είναι η καλύτερη λύση. Όσο ενημερώνεται κανείς, τόσο καταλαβαίνει τι του πάει περισσότερο και γλυτώνει τις ψυχοφθόρες βόλτες στους διάφορους θεραπευτές. Αν τίθεται βέβαια οικονομικό ζήτημα, μέγιστο, (γιατί είναι και δύσκολες οι εποχές), μπορεί πρώτα κάποιος να μάθει για τις διάφορες τεχνικές (πλέον στο Internet βρίσκεις τα πάντα) κι ακολούθως να επιλέξει θεραπευτή.

    Σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο σου και συγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση. Τελευταία ο χρόνος με πιέζει αφάνταστα, αλλά θα περάσω κι από σένα, να τα πούμε.

  6. Greek-translation, κάθε πρόταση και πρόσθεση δεκτή. Αυτό που μετράει κατά την άποψη μου, είναι να είναι ενημερωμένο το άτομο για το είδος της θεραπείας που πιστεύει ότι του πάει καλύτερα, όπως έγραψα ακριβώς παραπάνω.

    Και φυσικά συμφωνώ και με την δική σου πρόταση. Ακόμα και εξαιρετικοί θεραπευτές, μπορεί να μην κάνουν καλό joining με κάποιον, οπότε καλό είναι να έχει ο ενδιαφερόμενος κι άλλες επιλογές. Μόνο το οικονομικό σκέλος, μπορεί να είναι εμπόδιο σ’ αυτό, αν και μια θεραπεία τις προϋποθέτει τις θυσίες σε κάθε επίπεδο. Αρκεί να μην γίνεται το άτομο, θύμα οικονομικής εκμετάλευσης κάποιου ή κάποιων επιτήδειων.

  7. Talisker, αν δεν είναι κάποιος έτοιμος να δει τις αλήθεις του όπως λες, μάλλον δεν θα τον βοηθήσει ούτε το να πάει σε κάποιον θεραπευτή, ούτε κάτι άλλο. Δεν διαφωνώ καθόλου σ’ αυτό. Άσε που όπως έλεγε, κάποιος εκπαιδευτής μου, αν αποδυναμώσεις έναν άνθρωπο από τις άμυνες του ενώ δεν είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο, μπορεί να απαρτιωθεί εντελώς.

    Επίσης δεν πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται θεραπεία, ούτε πως μόνο οι ειδικοί μπορούν να θεαπεύσουν, έχοντας όμως στο μυαλό μου αυστηρά και μόνο, τις ομάδες των Α. Α. (Ανωνύμων Αλκοολικών, Ναρκομανών κτλ), τις οποίες είχα την τύχη να δω από μέσα πως λειτουργούν, και τις Ομάδες Αυτοβοήθειας. Όχι τον καθένα δηλαδή, που νομίζει πως είναι θεραπευτής.

    Γιατί ξέρεις, -όπως πολύ σωστά είπε κάποιος γνωστός ψυχίατρος σε συνέντευξη του-, και μια φίλη σου μπορεί να σου κόψει τα μαλλιά, αλλά δεν την κάνει αυτό, κομμώτρια. Οπότε και το αποτέλεσμα, θα είναι ανάλογο των δυνατοτήτων της. Κι αυτό απαντά, στο γιατί δεν αρκεί να μιλάει κανείς με τους φίλους του, για να ξεπερνάει τα προβλήματα. Πόσο μάλλον δεν γίνεται να τα βρεις με τον εαυτό σου, αν δεν έχεις απέναντι σου κάποιον (ή μια ομάδα ομοτίμων), που θα σε οδηγεί βήμα-βήμα και πιο βαθιά στις κρυμμένες αλήθειες σου.

    Θα μου πεις, ίσως γίνεται με διαλογισμό. Πιθανότατα, αλλά το θεωρώ πολύ σοβαρό ζήτημα, για να το θίγουμε έτσι απλά κι αυτό κι αν έχει γίνει μόδα. Απορώ πως ξεφύτρωσαν ξαφνικά, τόσοι μύστες.

    Αλλά πέραν τούτου, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να βελτιώσει κανείς τον εαυτό του, αν θεωρεί ότι το χρειάζεται. Το κλειδί, είναι το ‘αν’ όμως. Αν πιστεύεις πως κανένα πρόβλημα δεν έχεις (κι ίσως έτσι να είναι), λογικό είναι να μην ψάξεις για θεραπεία.

    Πρόσφατα, είχα μια συζήτηση, για κάποιους που ισχυρίζονται ότι θεραπεύτηκαν, χρησιμοποιώντας μόνο την φιλοσοφία. Και το θεωρώ πιθανό να σου πω την αλήθεια. Αν ο άλλος έχει την ετοιμότητα ν’ αντιμετωπίσει τα όποια φαντάσματά του, θα βρει τρόπο να το πετύχει.

    Δεν υποστηρίζω λοιπόν εγώ σε καμία περίπτωση, πως η ψυχοθεραπεία είναι το φάρμακο για πάσαν νόσον και μαλακίαν. Σε καμία περίπτωση. Αλλά γι’ αυτούς που ενδιαφέρονται, ήθελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. Είναι πιο σαφές τώρα;

    Δεν με απογοήτευσες λοιπόν. Καθόλου. Κάθε άποψη εξάλλου είναι σεβαστή. Απλώς τυχαίνει να διαφωνώ στα σημεία που σου εξήγησα.

    Τα φιλιά μου έχεις! Θα τα πούμε.

  8. Καλησπέρα psi-action. Καθόλου εκτός θέματος. Μόλις έλαβα όμως κι αυτό εδώ, ως απάντηση απ’ το Σύλλογο. Αν μη τι άλλο, οφείλω να φιλοξενώ και τις δύο απόψεις. Συνήθεια που μου έμεινε απ’ την εποχή της δημοσιογραφίας.

    Καλό βράδυ. Θα τα πούμε εμείς.

  9. α, υπήρξαν εξελίξεις !

    λοιπόν, ο λόγος που δεν «ανέβασα» τα προηγούμενα ήταν γιατί δεν ήξερα τι υποστηρίζει η άλλη πλευρά. τώρα ξέρω,

    αλλά και που ξέρω, δεν έβγαλα άκρη.

    καληνύχτα και θα τα πούμε

  10. Psi-action, είναι συνεχείς οι εξελίξεις. Δες κι αυτό. Απαντάει στα υπόλοιπα ερωτήματα..

    Το έχω παρατηρήσει, πως πάντα κι εσύ προσπαθείς να έχεις και την άποψη της άλλης πλευράς και είναι προς τιμήν σου. Ελπίζω να ξεκαθαρίσει σιγά-σιγά το τοπίο. Όπως φαίνεται κάποια πράγματα πάντως, δεν είναι έτσι όπως φάνηκαν αρχικά.

    Καλημέρα και βεβαίως θα τα πούμε.

  11. Κατερίνα, πρέπει να έγινε κάποιο λάθος (το link που μου δίνεις είναι το ίδιο με το παραπάνω;). Προς το παρόν, έχω την αίσθηση ότι υπάρχει μια υπερβολή και από τις δυο πλευρές. Για παράδειγμα, οι συκοφαντίες να «απλώθηκαν ταυτοχρόνως, και με κεντρικό σχεδιασμό, σε δεκάδες ιστολόγια», μου φαίνεται κάπως τραβηγμένο (δηλ. αυτός ο «κεντρικός σχεδιασμός»).

    Υπάρχουν και κάποια παλιά που δεν ξέρω αν λύθηκαν ποτέ πχ http://www.seps.gr/exodiko.html

    Νομίζω ότι είναι από αυτά που δεν ξεκαθαρίζουν ποτέ και μένει ο καθένας με τη δική του εντύπωση (όπως και με πολλά άλλα).

    Anyway, παρασχολήθηκαμε μου φαίνεται 🙂

  12. Psi-action, καθυστερημένα σου απαντάω.. Νόμιζα που λες, ότι υπήρχε μια προσθήκη σ’ αυτό το link, αλλά τελικά είναι το ίδιο όντως.

    Ίσως πράγματι να υπήρξε υπερβολή, κι απ’ τις δύο πλευρές. Το μόνο σίγουρο είναι, πως πρέπει τελικά να διπλοτσεκάρουμε κάποιες πληροφορίες, πριν υπερθεματίσουμε ή αναθεματίσουμε, γιατί πολλά έχουν δει τα μάτια μας τελευταία κι αυτό μου φέρνει τρόμο (που έλεγε κι ο ποιητής).

    Καλό σου βράδυ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s