Το Άγνωστο… του Ρώμου Φιλύρα

.

Μία απ’ τις πιο συγκλονιστικές αλήθειες που έχει γράψει ο Ρώμος Φιλύρας για την ζωή, γενικότερα, αν και αναφερόταν στον εαυτό του, νομίζω βρίσκεται στο απόσπασμα που ακολουθεί:

.

«Ο καλός μου πατέρας μού ‘λεγε, όταν ήμουν μικρός, εκνευρισμένος, παραπονιάρης και κλαυθμηρός: – Τι σου λείπει; Δε μού ‘λειπε τίποτα. Μού ‘λειπε το Άγνωστο, εκείνο που ονειρευόμαστε να ‘ρθη μια ‘μέρα στη ζωή μας σαν ραγδαία βροχή ευτυχίας, σαν χαλάζι αφθονίας, πλούτου, σαν ξέσπασμα της ανυπομονησίας μας για το απροσδόκητο, που τάχα θα ‘νε κάτι νέο, μία απόλαυσι δριμεία πνευματική, γιατί όταν ήμαστε παιδιά με όνειρα και φιλοδοξίες, δεν επιτρέπαμε στην αίσθησί μας να ομολογήση πως διψάμε τον έρωτα κι όχι την πνευματική κατάκτησι. Και που νά ‘ξερα πως τα καλοκαιρινά μεσημέρια μου κι οι νυχτερινοί μου ύπνοι, ήταν γεμάτοι απόλαυσι…»

.

Πέρα απ’ τα κείμενα που αφορούν τον εγκλεισμό του στο ψυχιατρείο (λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε εδώ κι εδώ), πάντα έβρισκα συγκινητικό αυτό το σημείο. Και σας προτείνω να μελετήσετε εδώ, σ’ αυτό το αξιολογότατο blog,  περισσότερα αποσπάσματα.  Ειδική μνεία όμως, αξίζει να γίνει στο αφιέρωμα που γράφτηκε εδώ για το έργο του «Ο θεατρίνος της ζωής» που κυκλοφόρησε στα 1916. Αν δεν το γνωρίζατε, έχετε τώρα την ευκαιρία. Γιατί ο Ρώμος Φιλύρας, είναι απ’ τους λογοτέχνες, στους οποίους αξίζει να ανατρέχουμε.

.

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας.

.

 

*Η φωτογραφία είναι από εδώ.

.

.

.