Stephen Wiltshire: Πέρα απ’ τον Αυτισμό…

Ο Stephen Wiltshire, είναι πράγματι ένας μοναδικός καλλιτέχνης. Αρκεί να πετάξει με ελικόπτερο πάνω από μια πόλη, να την παρατηρήσει για λίγο και μετά να την ζωγραφίσει ολόκληρη από μνήμης, με κάθε είδους λεπτομέρεια, όπως μπορείτε να δείτε στο σχετικό video. Μ’ αυτό τον τρόπο ζωγράφισε το Τόκυο, τη Ρώμη, τη Μαδρίτη, την Ιερουσαλήμ, το Ντουμπάι, το Χονγκ Κονγκ, το Λονδίνο, την Νέα Υόρκη και ..συνεχίζει.

Έχουν γίνει για κείνον αφιερώματα σε πολλά τηλεοπτικά δίκτυα, έχει κάνει πολλές εκθέσεις ανά τον κόσμο (και μια αναδρομική έκεθεση στο Λονδίνο με τεράστια επιτυχία), έχει γράψει τρία βιβλία εκ των οποίων το «Floating Cities» (που ήταν νούμερο ένα, στη  Sunday Times Bestseller List), έχει πλέον δική του γκαλερί και έχει τιμηθεί απ’ την Βασίλισσα Ελισάβετ την Β’, με τον τίτλο : Member of the Order of British Empire, ως αναγνώριση της προσφοράς του στο χώρο της τέχνης. Και δεν είναι μόνο αυτά. Έχει καταφέρει και πολλά ακόμα. Δύσκολο να πιστέψει κανείς πως αυτός ο άνθρωπος διαγνώστηκε στα τρία του ως αυτιστικός κι έμαθε να μιλάει πλήρως σε ηλικία 9 ετών, έτσι;

Ο λόγος όμως που σας τον παρουσιάζω σήμερα μέσα απ’ αυτή την ανάρτηση, είναι για να καταλάβετε πως υπάρχουν πολλά είδη ευφυίας και πως αν κάποια παιδιά βοηθηθούν πολύ νωρίς ώστε να αναπτύξουν τα ταλέντα τους, μπορούν να ξεπεράσουν κάθε προσδοκία και κυρίως να κερδίσουν το δικαίωμα να ζουν αυτόνομα και ανεξάρτητα. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να ταυτίζουμε την νοημοσύνη, με τις σχολικές επιδόσεις, με το αμφιλεγόμενο κατά πολλούς,  IQ.  Όμως στην πραγματικότητα, ακόμα και για τον όρο «νοημοσύνη», δεν συμφωνούμε όλοι απολύτως, όταν προσπαθούμε να τον εξηγήσουμε. Πόσο μάλλον…

.

Artist+Stephen+Wiltshire+Holds+Press+Conference+SOJ4_tVeOgzl

.

Το σχολείο και η κοινωνία εστιάζουν περισσότερο στη λεκτική και τη λογικο-μαθηματική νοημοσύνη, αλλά υπάρχει και η σωματική/κιναισθητική νοημοσύνη, η χωρική νοημοσύνη, η διαπροσωπική ή κοινωνική νοημοσύνη, η μουσική/ρυθμική νοημοσύνη, η νατουραλιστική νοημοσύνη και η ενδοπροσωπική νοημοσύνη.

Θα σας έγραφα περισσότερα επ’ αυτού, αλλά δεν χρειάζεται, επειδή κάποιοι άλλοι το έκαναν ήδη και μάλιστα πολύ καλά. Κάντε κλικ εδώ και θα μάθετε τα πάντα για τα ‘ άλλα’  είδη νοημοσύνης. Κι ίσως έτσι, μπορέσετε να βοηθήσετε πιο ουσιαστικά παιδιά με δυσκολίες, παιδιά διαφορετικά, παιδιά με ειδικές ανάγκες, που χρειάζονται μια ώθηση για να δείξουν τι μπορούν να κάνουν.

Σας προτείνω φυσικά να επισκεφτείτε την προσωπική σελίδα του Stephen Wiltshire που θα βρείτε εδώ και να διαβάσετε μόνοι σας την ιστορία του, να δείτε τα έργα του και να μάθετε περισσότερα για τις ιδιαίτερες ικανότητες του. Εγώ πέρασα αρκετό χρόνο σήμερα εκεί. Ελπίζω το ίδιο να κάνετε κι εσείς τις επόμενες μέρες και να δώσετε το ‘μήνυμα’ αυτής της ανάρτησης και σε κάποιους που ίσως δεν μας διαβάζουν, αλλά χρειάζεται να ξέρουν… Είναι απαραίτητο να ξέρουν, για να προσπαθήσουν και να βοηθηθούν έτσι, κάποια παιδιά εκεί έξω..  Έχει νόημα!

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Απρίλιος 7, 2010.

10 Σχόλια to “Stephen Wiltshire: Πέρα απ’ τον Αυτισμό…”

  1. Καλημέρα Κατερίνα, θα επανέλθω για τα links, video κτλ γιατί δεν έχω το χρόνο τώρα, αλλά σου γράφω μια πρώτη σκέψη από το κείμενο που διάβασα.

    Οι άνθρωποι με οποιαδήποτε «ιδιαιτερότητα», τελικά πρέπει να κάνουν κάτι που να ξεπερνάει κάθε προσδοκία μας (κάτι εντυπωσιακό) για να κερδίσουν την προσοχή μας και να θυμηθούμε την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους. Κάτι που οι υπόλοιποι «φυσιολογικοί» το απολαμβάνουν πολλές φορές χωρίς κόπο, χωρίς σκέψη…

    • Psi-action, ακριβώς έτσι είναι. Έχεις δίκιο. Κι όμως είναι άθλος, όπως καλά ξέρουμε, ακόμα και το να μπορέσει ένα παιδάκι που αντιμετωπίζει δυσκολίες, να ντυθεί μόνο του. Αλλά ευτυχώς, με κατάλληλη βοήθεια πολλά παιδιά τα καταφέρνουν κι αυτό ήθελα κι εγώ να υπογραμμίσω προς πάσα κατεύθυνση. Πως αξίζει και πρέπει να έχουν, όλη τη βοήθεια που χρειάζονται. Είναι δικαίωμα τους, είναι υποχρέωση όλων μας να τους την παρέχουμε. Όπως πρέπει να παρέχεται και κάθε βοήθεια σε όποιο άνθρωπο για οποιοδήποτε λόγο, έχει βρεθεί σε δεινή θέση. Πρέπει να έχουν την προσοχή μας, ανεξαρτήτως ‘επιτευγμάτων’.

      Καλό σου βράδυ!

  2. einai fantastikos Katerina,pragmatika xarismatikos kai auto pou mou ekane pragmatika entiposi pera apo ta sxedia i otidipote allo einai to poso ton voithisan oi daskaloi tou na ginei auto pou einai simera.
    kai auto einai toso simantiko gia kathe neo paidi.autistiko i oxi.

  3. i empneusi einai politimi!
    🙂

    • Maria, είδες; Συγκινητικό πραγματικά. Γιατί οι προσδοκίες είναι που πολλές φορές αναχαιτίζουν την πορεία κάποιων ανθρώπων στη ζωή. Αν οι γονείς του είχαν απογοητευτεί απ’ τη διάγνωση, αν τους είχε τσακίσει όλο αυτό και δεν τον πήγαιναν εκεί που τον πήγαν, τίποτα δεν θα είχε γίνει. Έπεσε και σε καλούς δασκάλους και έφτασε εδώ που έφτασε αξιοποιώντας τις ικανότητες του.

      Εξίσου σημαντικό είναι όμως, το να μπορέσει κι ένα παιδί με πρόβλημα να κερδίσει την αυτονομία του. Και πρέπει να το καταλάβουν αυτό οι γονείς και να παρέχουν κάθε βοήθεια στα παιδιά τους. Υπάρχουν ευτυχώς στην εποχή μας θεραπείες, μηχανήματα κτλ, που μπορούν να προσφέρουν σε κάποιον με καθημερινό πρόβλημα διαβίωσης ένα ικανοποιητικό επίπεδο αυτοεξυπηρέτησης. Έχει τεράστια σημασία να κινητοποιηθούν οι γονείς προς αυτή την κατεύθυνση. Κατανοώ πως πολλές φορές βουλιάζουν στην πίκρα τους, λόγω του προβλήματος του παιδιού τους, αλλά έτσι δεν το βοηθούν και σε τίποτα. Και είναι κρίμα. Ακόμη και μόνο ένα δάχτυλο να μπορεί να κινήσει ένας άνθρωπος, με έναν υπολογιστή μπορεί να κάνει πολλά. Γιατί να μην έχει την ευκαιρία;

      Χαίρομαι που κάπου σε οδήγησε όπως μαντεύω όλο αυτό..

      Τα φιλιά μου έχεις! Καλό σου βράδυ..

  4. Πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρον το όλο θέμα. (Κάνω μια παρένθεση για να σου πώ, Κατερίνα μου, πόσο χαίρομαι κάθε φορά, που σε επισκέπτομαι, γιατί πάντα κάτι καινούργιο μαθαίνω)
    Είναι πραγματικά κρίμα, που οι άνθρωποι, μαθαίνουμε να ζούμε με τα κοινωνικά αποδεκτά στερότυπα της νοημοσύνης. Ετσι, όχι απλώς δεν βοηθάμε άτομα με ιδιαιτερότητες αλλά -πηγαίνοντας παραπέρα- δημιουργούμε ακόμα και στους εαυτούς μας προβλήματα, όταν, μη αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερες νοητικές μας ικανότητες, αποφασίζουμε ότι είμαστε κατώτεροι των προσδοκιών του συστήματος και του περίγυρού μας.

    • Houlk και το τρομερό είναι ότι υποτασσόμαστε στα στερεότυπα της νοημοσύνης, όταν ακόμα και οι ίδιοι οι επιστήμονες δεν συμφωνούν πάντα, όταν μιλούν μεταξύ τους για «νοημοσύνη». Οι ορισμοί που χρησιμοποιούνται ευρέως, στην ουσία καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα νοητικών δραστηριοτήτων που χωράει μεγάλη συζήτηση. Θα το δούμε κι αυτό σε μια επόμενη ανάρτηση πιο αναλυτικά. Αλλά βλέπεις, έχουμε οι άνθρωποι μια τάση να δεχόμαστε άκριτα κάθε τι που μοιάζει αρκετά επιστημονικό. Έχουμε μια τάση συμμόρφωσης προς τις απανταχού αυθεντίες δηλαδή, που καλό θα είναι να αρχίσουμε να την οριοθετούμε γιατί δε σημαίνει τίποτα το να υστερούμε σε κάτι. Σίγουρα είμαστε καλύτεροι σε κάτι άλλο. Το νόμισμα έχει δύο όψεις.

      Σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Houlk, αλλά δεν αξίζω και πολλούς επαίνους, μην νομίζεις. Διαβάζω αρκετά κι έχω συνήθως την επιθυμία να μοιράζομαι ότι μαθαίνω. Αυτό είναι όλο. 🙂

      Καλή σου μέρα!

  5. μπήκα πλήθος φορές για να τα κοιτάξω όλα, τελικά χτες τον έβαλα στους συνδέσμους μου (τη σελίδα του) γιατί είναι ένα καλό μαθηματάκι για όλους μας

    καταρχάς συμφωνώ απόλυτα με τον psi-a, ότι για τούς ανθρώπους που είναι ‘διαφορετικοί’ έχουμε μια εγγενή δυσπιστία, λες και μάς χρωστάνε – ν’ αποδεικνύουν συνεχώς κάτι – που για τούς ‘υπόλοιπους’ θεωρείται δεδομένο : πως μπορούν, έχουν το δικαίωμα ν’ ανήκουν σ’ αυτόν τον κόσμο

    κι όμως, εμείς είμαστε οι ανόητοι, γιατί αυτός ο κόσμος όσες φορές προχώρησε λίγο, προχώρησε από τούς ανθρώπους ακριβώς που σε κάποια φάση, ή και μονίμως, θεωρήθηκαν τρελοί, αλλιώτικοι, ανώμαλοι, χαζοί (ακόμα κι ο αϊνστάιν στο σχολείο ήτανε απροσάρμοστος και σχεδόν δυσλεξικός – βέβαια το παράδειγμα είναι κοινότυπο και χιλιοειπωμένο, αλλά εξίσου διδακτικό…)

    παλιά τούς καίγανε σαν μάγισσες και μάγους ( εσύ ξέρεις πόσο μ’ ενδιαφέρει αυτό το θέμα! 😀 ) ακόμα και τούς αριστερόχειρες!

    Δεν έχουμε προχωρήσει ιδιαίτερα! Υπάρχουν πολλών ειδών πυρές – και η πιο οδυνηρή βρίσκεται στο κεφάλι μας – : Κυρίως όταν καταπίνουμε αμάσητες κάτι τροφές τού στυλ τού IQ, που, όπως είπες, δεν ‘δείχνει’ παρά μόνο μια συγκεκριμένη ‘ικανότητα’ σε αριθμούς ή μια ‘συγκεκριμένη’ λογική – την πιο άχρηστη ενδεχομένως… Υπάρχουν χιλιάδες μορφές ‘ευφυίας’ που δεν τις διδάσκει το σχολείο, τις απωθεί και η κοινωνία – ενδεχομένως γιατί είναι ανατρεπτικές : Οι άνθρωποι που σκέφτονται ‘ανάποδα’ είναι ο πλούτος αυτού τού πλανήτη, καλά θα κάνουμε να τούς μιμηθούμε (κι αν δεν μπορούμε, γιατί δεν είναι εύκολο) τουλάχιστον να τούς σεβόμαστε

    προσωπικά μένω άφωνη κάθε φορά που συναντάω τέτοια παιδιά – και ‘μογγολάκια’ και ‘αυτιστικά’ – μη σού πω ότι με τρομάζουν κιόλας : γιατί απλούστατα μού δίνουν την εντύπωση ότι μπορούν και βρίσκονται σε κόσμους πολύ πιο πολύπλοκους – και αφάνταστα πιο ελεύθερους

    αλλά θα τα ξαναπούμε γι’ αυτό φαντάζομαι, μάς δίνεις διαρκώς αφορμές,

    να’σαι καλά Κατερίνα

    φιλιά

    • Χάρη, συμφωνώ απόλυτα και με σένα και με τον Psi-action, επ’ αυτού. Επιτέλους δηλαδή πρέπει να ειπωθεί αυτό και πρέπει ν’ αναγνωριστεί και το άλλο, που γράφω παραπάνω: ότι για μερικά παιδιά είναι άθλος ακόμα και το να ντυθούν μόνα τους, αλλά είναι τόσο σημαντικό για την αυτονομία τους, που πρέπει όσοι εμπλέκονται στις ζωές τους, να κάνουν ότι είναι δυνατόν για να το πετύχουν και να πάνε παρακάτω. Ξέρεις εσύ, είμαι σίγουρη, ότι κάποιοι το βλέπουν λίγο αυτό, ασήμαντο, ενώ δεν είναι καθόλου. Το να ντύνεται μόνο του ένα παιδί, να τρώει, να κινείται, να αυτοεξυπηρείται είναι επίτευγμα, αν αντιμετωπίζει δυσκολίες που δεν το βοηθούν να προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Ότι προάγει όμως την αυτονομία και την ανεξαρτησία, πρέπει να είναι σκοπός και να επιδιώκεται με τις ποικίλες θεραπείες που υπάρχουν.

      Και φυσικά η ανθρωπότητα προχώρησε, χάρη στους ανθρώπους που σκέφτονται ‘ανάποδα’. Γι’ αυτό μ’ αρέσουν τα σχόλια σου. Βλέπεις τα πράγματα από μια οπτική που διαφέρει απ’ τη συνηθισμένη. Κάτι θα γράψω και γι’ αυτό, επειδή όντως σκοπεύω για λίγο να σταθούμε σ’ αυτά τα θέματα. Να δούμε για πόσα είδη ευφυίας ακόμα (πέρα απ’ όσα αναφέρουμε εδώ), μπορούμε να κάνουμε λόγο, πόσο παρακάτω μας πήγαν άνθρωποι που τάχα υστερούσαν σε κάτι κτλ. Διαπιστώνω όσο ψάχνω, πόσες παρανοήσεις υπάρχουν κι είπα να ξεκαθαρίσουμε όλοι εδώ παρέα, το τοπίο.

      Καλή σου μέρα Χάρη. Τα φιλιά μου έχεις και θα τα ξαναπούμε..

  6. […] στο μπλογκ της Κατερίνας, μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση, η οποία με έκανε να σκεφτώ λίγο περισσότερο πάνω […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s