Τemple Grandin: Μια ταινία που αξίζει να δείτε

.

.

 

Μία απ’ τις πιο συγκινητικές ταινίες που είδα πρόσφατα, αφορούσε την κυρία Temple Grandin, την καθηγήτρια Ζωοτεχνικών Επιστημών του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κολοράντο, που επαναπροσδιόρισε με τον τρόπο της, τις απόψεις της κοινωνίας για τις δυνατότητες των ανθρώπων με αυτισμό. Ίσως μερικοί από σας, έχετε δει κάπου συνεντεύξεις της ή ακούσατε από άλλους τι πέτυχε.

.

Αλλά όσοι δεν ξέρετε τίποτα για κείνη, αξίζει να μάθετε μερικά πράγματα, έστω και βλέποντας την ταινία που αφορά φυσικά στη ζωή της και είναι αρκούντως ρεαλιστική. Δεν καμουφλάρονται τα προβλήματα που αντιμετώπισε ως άτομο με αυτισμό, αλλά το παρήγορο είναι πως όχι μόνο τα ξεπέρασε, αλλά κατάφερε να γίνει πρότυπο και παράδειγμα  για πολλούς άλλους που αντιμετωπίζουν παρόμοια ή και ίδια προβλήματα.

.

Κέρδισε κάθετι με σκληρή δουλειά και την επιμονή της και πήγε και κάποια βήματα παραπέρα, όπως θα δείτε. Στο Διαδίκτυο, θα βρείτε τα πάντα για κείνη στην ιστοσελίδα που διατηρεί, κάνοντας κλικ εδώ και θα καταλάβετε πόσο στενά συνδεδεμένη είναι με τα ζώα.

.

Όσοι μάλιστα έτυχε να διαβάσετε το συγκλονιστικό βιβλίο του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ, «Τρώγοντας Ζώα» (εκδόσεις «Μελάνι») που καυτηριάζει τις συνθήκες εκτροφής και σφαγής των ζώων, θα την εκτιμήσετε και γι’ άλλους λόγους. Διαθέστε, αν αντέχετε βέβαια,  λίγο χρόνο για να διαβάσετε εδώ ένα σχετικό άρθρο με τα όσα εκείνος ανακάλυψε.

.

Κι όσοι θέλετε να διαβάσετε δικά της βιβλία στα ελληνικά δεν έχετε παρά να ανατρέξετε εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες. Για το τέλος, κράτησα ένα video (περισσότερα μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ), με την ίδια που μιλάει για την ταινία και τη ζωή της. Αναμφίβολα ο επίλογος, πρέπει να είναι δικός της..

.

.

.

.

.

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

9 σκέψεις σχετικά με το “Τemple Grandin: Μια ταινία που αξίζει να δείτε”

  1. Αγαπητή Κατερίνα,

    περιμένω με ανυπομονησία κάθε νέα σου ανάρτηση αλλά σαν έντιμος Ζυγός θα σε ενημερώσω πως αυτή τη φορά δε θα εντρυφήσω. Ξέρω λίγα πράγματα για τον αυτισμό αλλά προς το παρόν τελειώνω τα master μου στον CA και παίρνω θέμα για διδακτορικό. Δεν θέλω να ανοίξω κι άλλα επιστημονικά πεδία 😉

    Να είσαι καλά

    1. Γιώργο, πολύ καλά θα κάνεις και καθόλου δεν θα σε παρεξηγήσω. Άσε που τελευταία, εγώ μαθαίνω νομίζω περισσότερα πράγματα όταν σε διαβάζω, οπότε δεν τίθεται καν θέμα. Πάρε τον χρόνο σου να ενημερωνόμαστε κι εμείς οι ανίδεοι 🙂

      Να ‘σαι καλά! Θα τα πούμε..

      ΥΓ: Σε θαυμάζω για το χιούμορ σου, να το ξέρεις.

    1. Maria, χαίρομαι πολύ που ασχολήθηκες και είδες τι προτείνει (έχω από καιρό καταλάβει πόσο ενδιαφέρεσαι για τέτοια θέματα), γιατί όντως πρακτικά μπορούν να βοηθήσουν τα λόγια της. Ζει με τον αυτισμό και ξέρει καλύτερα απ’ τους απανταχού ‘ειδικούς’, που απ’ τις ωραίες καρέκλες μας λέμε τα διάφορα θεωρητικά μας.

      Τα φιλιά μου έχεις! Έχω καιρό να περάσω, αλλά θα σου έρθω.. Που θα μου πάει;

  2. Την είδα και σε θυμήθηκα. Πολύ καλή ταινία και για μας τους αδαείς. Θα σου γράψω και για το ντοκιμαντέρ.
    Καλημέρα Κατερινάκι! 🙂

    1. Poison, χαίρομαι που σταθερά επιλέγεις και βλέπεις αξιόλογες ταινίες και ντοκιμαντέρ. Και η συγκεκριμένη ταινία, είναι όντως πολύ διαφωτιστική. Για όλους μας θα έλεγα.

      Στην αρχή να σου πω την αλήθεια, μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι εννούσες το σχετικό ντοκιμαντέρ, αλλά μετά είδα και το άλλο σχόλιο και κατάλαβα.

      Καλησπέρα. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s