Υβριστοφιλία ή Σύνδρομο Bonnie και Clyde: Γυναίκες που ερωτεύονται άντρες που σκοτώνουν..

..

Rene Magritte-The-menaced-assassin-1927

..

Μπορεί να μην γνωρίζατε ως σήμερα τον όρο που αναφέρεται στον τίτλο ή να μην ξέρετε ότι από κάποιους ειδικούς θεωρείται σύνδρομο, αλλά σίγουρα έχετε ακούσει για περιπτώσεις γυναικών που ερωτεύονται άντρες που σκοτώνουν, άντρες που έχουν διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα, όπως φόνο και βιασμό ως επί το πλείστον. Είναι γνωστό ότι και στις ελληνικές φυλακές, οι ‘διάσημοι’ βαρυποινίτες λαμβάνουν ερωτικές επιστολές από πάμπολλες γυναίκες και ζητούν να τους επισκεφτούν κι άλλες, πράγμα που συμβαίνει άλλωστε σε όλο τον κόσμο. Είναι γνωστό πως γυναίκες που ερωτεύτηκαν επικίνδυνους κακοποιούς έφτασαν ως τα άκρα για να τους βοηθήσουν και κατέστρεψαν τις ζωές τους. Σπάνιο δεν είναι επίσης και το φαινόμενο, να παντρεύονται κάποιες γυναίκες θανατοποινίτες ή ανθρώπους που πρόκειται ισόβια να μείνουν στη φυλακή.

Ο όρος όμως «Υβριστοφιλία», Hybristophilia όπως είναι γνωστός στην αγγλική γλώσσα (με πρώτο συνθετικό την ελληνική λέξη Ύβρις), επινοήθηκε σχετικά πρόσφατα απ’ τον ψυχολόγο-σεξολόγο και συγγραφέα John Money (που ήταν ειδικευμένος στα θέματα που άπτονται της σεξουαλικής ταυτότητας και της βιολογίας του φύλου κι εργαζόταν για χρόνια στο Johns Hopkins University), για να προσδιορίσει τα άτομα (γυναίκες ως επί το πλείστον) που έλκονται, ερωτεύονται και διεγείρονται σεξουαλικά από ανθρώπους που έχουν διαπράξει ιδιαιτέρως βίαια, αποτρόπαια και ειδεχθή εγκλήματα  και συμπεριλαμβάνεται σύμφωνα με τις κατατάξεις των σεξολόγων, στις παραφιλίες. Η Υβριστοφιλία είναι γνωστή και ως Σύνδρομο Bonnie & Clyde, για προφανείς λόγους.

Με τις κατατάξεις και τις κατηγοριοποιήσεις, είμαι εκ προοιμίου αντίθετη και θα το ξέρετε όσοι έρχεστε συχνά εδώ, μιας και έτσι είναι σαν να θεωρείται μόνο το άτομο υπεύθυνο για τις πράξεις του και τη συμπεριφορά του.  Αλλά επειδή κάπως πρέπει να σας εξηγήσω λίγα πράγματα γι’ αυτό το θέμα, αναγκαστικά χρησιμοποιώ την συγκεκριμένη ορολογία. Θα είχε σημασία όμως να εξετάζαμε και τον ρόλο της κοινωνίας και ειδικά των ΜΜΕ, αλλά και της βιομηχανίας του κινηματογράφου που μετατρέπουν τους ανθρώπους που διαπράττουν ειδεχθή εγκλήματα σε είδωλα. Δεν ασχολήθηκε βλέπετε κανείς εκτενώς ερευνητικά εννοώ,  μ’ αυτό το ζήτημα. Όπως δεν έχει μελετηθεί επαρκώς και το γιατί κάποιοι άντρες, από κακώς εννοούμενο θαυμασμό, γίνονται μιμητές των εγκλημάτων άλλων αντρών, οι λεγόμενοι «αντιγραφείς» όπως τους αναφέρει η Εγκληματολογία. Οι ψυχαναλυτές θα είχαν πολλά να πουν επ’ αυτού, αλλά προς το παρόν, ας δούμε τι συμβαίνει με τις γυναίκες για τις περί ου ο λόγος, τις fan των βαρυποινιτών.

Η υβριστοφιλία λοιπόν, διακρίνεται σε παθητική και ενεργητική. Στην πρώτη κατηγορία, την παθητική υβριστοφιλία,  εντάσσονται οι περιπτώσεις των γυναικών (γνωστές ως  SKGs, δηλαδή serial killer groupies), που στέλνουν ερωτικές επιστολές (fan mail) στους βαρυποινίτες, που θεωρούν ότι παρά τα ειδεχθή εγκλήματα που έχουν αυτοί διαπράξει εκείνες προσωπικά δεν θα τις βλάψουν ποτέ, που πιστεύουν μ’ έναν ρομαντικό τρόπο πως είναι ικανές να αλλάξουν την ζωή των παραληπτών των γραμμάτων τους (έχουν φαντασιώσεις διάσωσης), αλλά παρά το ότι δικαιολογούν την εγκληματική δραστηριότητα των αντρών αυτών, δεν έχουν την πρόθεση να συμμετάσχουν σ’ αυτήν. Στην ενεργητική υβριστοφιλία όμως, στη δεύτερη κατηγορία, αλλάζουν τα πράγματα, καθώς οι γυναίκες που εντάσσονται σ’ αυτήν,  είναι καθ’ όλα πρόθυμες να βοηθήσουν τους άντρες που ερωτεύτηκαν στην εγκληματική τους δράση, να αποκρύψουν τα εγκλήματά τους, να τους παράσχουν άλλοθι, να δελεάσουν θύματα αν χρειαστεί, να τελέσουν μαζί τους αξιόποινες πράξεις, ακόμη και να σκοτώσουν.

Οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό και κάποιες γυναίκες καταλήγουν να εξιδανικεύουν άντρες με βίαιη εγκληματική συμπεριφορά, δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Η έρευνα βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο.  Ωστόσο, επειδή γράφτηκαν κάποια βιβλία για τα οποία θα κάνουμε λόγο παρακάτω, τα οποία στηρίχτηκαν κυρίως σε συνεντεύξεις που έδωσαν αρκετές απ’ αυτές τις γυναίκες σε δημοσιογράφους, βγήκαν κάποια πρώτα γενικά συμπεράσματα και θα σας τα αναφέρω. Φαίνεται λοιπόν, ότι υπάρχει ένα μοτίβο κακοποιητικών σχέσεων στο παρελθόν αυτών των γυναικών, που προσπαθούν να το αλλάξουν συνάπτοντας σχέση με βαρυποινίτες. Φαίνεται ότι υπάρχει υψηλού βαθμού ναρκισσισμός, ιδίως σ’ αυτές που διαλέγουν τους πλέον διάσημους ποινικούς κρατουμένους και μέσα απ’ αυτούς τρόπον τινά, ζουν στιγμές δόξας και διασημότητας. Υπάρχουν όμως κι αυτές που ζουν σε παραλήρημα σχετικά με το είδος και την πορεία της σχέσης, την οποία μόνιμα φαντασιώνονται ως μοναδική και ιδανική και φυσικά πιστεύουν ακράδαντα στην αθωότητα των αγαπημένων τους.

Για να σας αναφέρω λοιπόν μερικές τέτοιες περιπτώσεις γυναικών που ερωτεύτηκαν άντρες που τέλεσαν ειδεχθή εγκλήματα.. Ο Ted Bundy (στην εγκληματική του δράση βασίστηκαν πέντε ταινίες), σκότωσε από 30 ως 100 ανθρώπους (δεν μπόρεσε να διευκρινιστεί ποτέ ο ακριβής αριθμός των θυμάτων του) κι όμως κατά τη διάρκεια της δίκης του, τον παντρεύτηκε η Carole Ann Boone (της έκανε πρόταση γάμου στην δικαστική αίθουσα), η οποία απέκτησε και μια κόρη μαζί του. Στη συνέχεια άλλαξε  το όνομά της, εξαφανίστηκε και πήραν διαζύγιο. Ο Scott Peterson, δολοφόνησε την έγγυο συζυγό του και λίγες ώρες μετά την σύλληψη του (κάποιοι λένε μία ώρα μετά),  δέχτηκε την πρώτη (ακολούθησαν και πολλες ακόμα), πρόταση γάμου. Όταν ο Charles Mills Manson διέπραξε τα εγκλήματά του και φυλακίστηκε στην San Quentin State Prison κι αργότερα,  στην Corcocan State Prison της California, ερωτικά γράμματα από θαυμάστριες, groupies,  άρχισαν να καταφτάνουν από παντού. Kαι πιο πρόσφατα, πολλά κορίτσια δάκρυσαν για τους εκτελεστές του Columbine High School , Εric Harris και Dylan Clebold. Η  Karla Homolka όμως, έφτασε πολύ ποιο μακριά, βοηθώντας τον μέλλοντα σύζυγό της Paul Bernardo, να βιάσει και να σκοτώσει μεταξύ άλλων και την ίδια της την αδερφή.. Είμαι βέβαιη πως σας έρχονται στο μυαλό και γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Ελλάδα, αλλά δεν βρίσκω το λόγο να τα αναφέρω περαιτέρω μιας και οι περισσότεροι τα γνωρίζουμε κι έχουν προβληθεί απ’ τα ΜΜΕ (όχι και με τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο).

Πότε πρωτοπαρατηρήθηκε όμως το φαινόμενο; Σύμφωνα με το συγγραφέα του βιβλίου «The Serial Killer Files«Harold Schechter, στη δίκη του William Henry Theodore Durrant, το 1895. Μαζί του συμφωνούν και άλλοι ερευνητές των πρώτων εγκλημάτων που έγιναν από serial killers, όπως είναι σήμερα γνωστοί. Ο Schechter, κατηγορούνταν για βιασμούς και στραγγαλισμούς,  είχε γίνει γνωστός ως ο «δαίμονας του Belfy» κι όμως στη δίκη του συνέρρεε πλήθος  γυναικών όλων των ηλικιών, πράγμα που σόκαρε εκείνη την εποχή και καταγράφηκε σε αρκετές εφημερίδες. Ένα πρωί μάλιστα η ξανθιά Rosalind Bowers (η Sweet Pea Girl, όπως την ονόμασαν οι εφημερίδες), που παρακολουθούσε ανελλιπως τη δίκη, του έστειλε  ένα μπουκέτο με λουλούδια, προσπαθώντας να τον δει και ιδιατέρως στο κελί του αλλά εκείνος αρνήθηκε. Φόρεσε ωστόσο κάποια στιγμή, ένα απ’ τα λουλούδια που εκείνη του έστειλνε στο πέτο του. Στην πορεία αποδείχτηκε πως η Bowers ήταν παντρεμένη κι ο σύζυγός της ήταν έξαλλος με τις ‘δραστηριότητες’ της. Εκείνη ισχυρίστηκε πως τα κίνητρά της ήταν να βοηθήσει τον  Schechter να φανεί πιο συμπαθής στους ενόρκους, να του τραβήξει την προσοχή, να συνδεθεί μαζί του και ίσως να πετύχει μια πιο προσωπική σχέση.. Εντέλει δεν τα κατάφερε μιας και το αντικείμενο του πόθου της καταδικάστηκε σε απαγχονισμό και πέθανε στις 3 Απριλίου του 1897.

Έχουν γραφτεί για τις γυναίκες για τις οποίες κάνουμε λόγο εδώ σήμερα,  δύο τουλάχιστον σχετικά βιβλία, αλλά σας υπενθυμίζω ότι η επιστημονική έρευνα είναι σε πρώιμο στάδιο. Στο ένα απ’ αυτά, που έχει τίτλο «Women Who Love Men Who Kill», η δημοσιογράφος Sheila Isenberg, που πήρε πολλές σχετικές συνεντεύξεις (video της εδώ), αναφέρει πως κατάλαβε μέσα απ’ τα λόγια τους πως τέτοιες σχέσεις προσφέρουν ένα είδος δύναμης, ένα είδος ελέγχου (μιας και εκείνες επιλέγουν το αν θα δεχτούν τα τηλεφωνήματα απ’ τη φυλακή, το πότε θα επισκεφτούν τους κρατουμένους, γνωρίζουν που βρίσκεται ο αγαπημένος τους κάθε στιγμή κτλ), μια μετάβαση από το είμαι Καμία στο είμαι Κάποια, σε γυναίκες με χαμηλή αυτοεκτίμηση, που έχουν καταπιεστεί σεξουαλικά (αναφέρει τις αυστηρές διδαχές του Καθολικισμού) εξαιτίας του θρησκεύματος απ’ την οικογένεια τους, που έχουν επικριτικές μητέρες, που έχουν  χάσει τον πατέρα τους ή εκείνος δεν βρίσκεται κοντά τους. Αυτές οι γυναίκες, είναι ικανές να κάνουν πολλές θυσίες προκειμένου να βρίσκονται κοντά στους αγαπημένους τους, όπως να παρατήσουν την δουλειά τους, να ξοδέψουν μεγάλα χρηματικά ποσά σε συνηγόρους υπεράσπισης κτλ, να περιμένουν ώρες για να τους επισκεφτούν και να υπόκεινται κάθε φορά σε εξευτελιστικό σωματικό έλεγχο. Για περισσότερες λεπτομέρειες,  σας παραπέμπω στο ίδιο το βιβλίο, όπου διαβάζοντας τις συνεντεύξεις μπορείτε να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Εγώ πριν σας αφήσω, θα σας αναφέρω τι γράφει ο κοινωνιολόγος-εγκληματολόγος Jack Levin, που διευθύνει το Brudnick Center on Violence, στο Northeastern University, στη Βοστόνη: Αυτό που αγαπούν αυτές οι γυναίκες είναι το να είναι διάσημες (celebrity status). Είναι οι ίδιες γυναίκες που μπορεί να ερωτευτούν έναν ροκ σταρ ή κάποιον καλλιτέχνη της ραπ. Όταν γράφουν σε ένα αστέρι της ροκ, το καλύτερο που μπορούν να περιμένουν είναι ένα τυποποιημένο υπογεγραμμένο αυτόγραφο. Όταν όμως γράφουν σε έναν κατά συρροή δολοφόνο, μπορεί και να ‘κερδίσουν’ μια πρόταση γάμου. Προσωπικά, μου φαίνεται ότι μιλάμε για κάτι πολυσύνθετο, που δεν αφορά μόνο τον ναρκισισισμό που θίγει ο έγκριτος συγγραφέας σ’ αυτές τις λίγες γραμμές, αλλά μπορεί σε άλλο άρθρο του να εξηγεί περισσότερα. O τίτλος πάντως του βιβλίου του Levin, είναι «Extreme Killing: Understanding Serial and Mass Murder», για όσους ενδιαφέρεστε να μάθετε κάτι παραπάνω. Στην εφημερίδα Τhe Gurdian, θα βρείτε κάνοντας κλικ εδώ ένα ακόμη σχετικό άρθρο. Ότι σας προτείνω σήμερα για ανάγνωση, πρέπει να ξέρετε πως ειναι στην αγγλική γλώσσα.

Φυσικά δεν μπορεί να γίνει σοβαρός λόγος για θεραπεία, σε ένα σύνδρομο που ακόμη ερευνάται, οπότε και δεν σας έγραψα τίποτα σχετικό. Υπάρχουν όμως  ‘ειδικοί’ που αναλαμβάνουν και τέτοιες περιπτώσεις εφαρμόζοντας από ύπνωση, διαλογισμό, θεραπεία 12 βημάτων (όπως στους ΑΑ), φαρμακευτικές αγωγές διαφόρων ειδών, θεραπείες σεξουαλικού επαναπροσδιορισμού (‘επιδιόρθωση’ οργασμού), μέχρι συμβουλευτική ψυχοθεραπεία, αν τύχει (εξαιρετικά σπάνια), κάποιος-α να ζητήσει την βοήθεια τους. Αυτό που διαπίστωσα μετά λύπης μου, είναι πως κι αυτή η τάση των ανθρώπων (και θα το ξαναγράψω, όχι μόνο των γυναικών), να έλκονται από άλλους που τελούν ειδεχθή εγκλήματα, έχει γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και εύκολου πλουτισμού από επιτήδειους που μέσα από σχετικές ιστοσελίδες διευκολύνουν τις στενές, προσωπικές σχέσεις των serial killers με όποιον-α ενδιαφέρεται γι’ αυτούς. Σημεία των καιρών.

Καλή σας ανάγνωση.

.

.

.

.

.

..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Οκτώβριος 9, 2010.

10 Σχόλια to “Υβριστοφιλία ή Σύνδρομο Bonnie και Clyde: Γυναίκες που ερωτεύονται άντρες που σκοτώνουν..”

  1. Ε, άκου να δεις που υπάρχει και ειδικό σύνδρομο. Είναι πάντως γνωστό και συνηθισμένο το φαινόμενο, προσωπικά μου θυμίζει κάπως «την ταύτιση με τον επιτιθέμενο» που βλέπουμε, για παράδειγμα, στις ομηρίες, όπου ο απαχθείς ταυτίζεται με τον απαγωγέα του και παίρνει το μέρος του. Πάντως, μου φαίνεται λιγάκι άδικος ο όρος «σύνδρομο Bonnie & Clyde», είναι σαν να μειώνει κάπως την Bonnie, ενώ νομίζω ότι συμμετείχε ισότιμα στα δρώμενα (λέμε τώρα…)

    • Silentcrossing κι εγώ επειδή ψάχνω διάφορα θέματα, βρήκα τις πληροφορίες πρόσφατα και σκέφτηκα πως άξιζε να τις μοιραστώ μαζί σας. Μέχρι πριν λίγο καιρό το αγνοούσα το Σύνδρομο.

      Καταλαβαίνω τι λες κι έχει βάση. Θα γράψω κάποια στιγμή (ελπίζω δηλαδή), και για το Σύνδρομο της Στοκχόλμης και θα δούμε ίσως πιο διεξοδικά κάποια πράγματα.

      Την μειώνει λες ο όρος ε; Δεν το ‘χα σκεφτεί έτσι λοιπόν. Θυμήσου να το συζητήσουμε κάποτε..

      Καλό σου βράδυ και σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο σου.

  2. Για το σύνδρομο της Στοκχόλμης έχω διαβάσει κι εγώ και με έχει εντυπωσιάσει η διαδρομή του μυαλού σε όλες αυτές τις περιπτώσεις. Πολύ ενδιαφέροντα και όλα αυτά που γράφεις και υπάρχουν αντίστοιχα θεματα προβεβλημένα στην Ελλάδα.

    • Vasilis κάποια στιγμή, θα γράψω περισσότερα και γι’ αυτό. Είναι μέσα στα σχέδια μου. Όπως ξέρεις, το μόνο μου πρόβλημα πάντα είναι ο χρόνος.

      Σ’ ευχαριστώ που περνάς! Την καλημέρα μου έχεις..

  3. http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=126898.0

  4. Πολύ ενδιαφέρον. Απο σειρά της τηελόρασης έιδα την λέξη υβριστοφιλία και ετσι το έψαξα και σε βρήκα. Τόσα χρόνια απορούσα τι βρίσκουν αυτές οι γυναίκες στους εγκληματίες και έλκονται απο αυτούς. Να που όλα έχουν μια εξηγήση.

  5. Baggelis Kokosis, καλώς ήρθατε.

    Μπήκε ήδη στις τηλεοπτικές σειρες λοιπόν.. Εντυπωσιακό, δεδομένου ότι λίγα χρόνια τώρα συζητάται ο συγκεκριμένος όρος. Φαντάζομαι ότι στα ξένα, έχουν διάφορους ειδικούς συμβούλους στις παραγωγές, που τους πληρώνουν ακριβώς για να προσφέρουν τις γνώσεις τους. Κάποιος απ’ αυτούς θα ήταν καλά διαβασμένος.

    Σας ευχαριστώ για το σχόλιο. Χαίρομαι που βρήκατε κάτι ενδιαφέρον εδώ.

    Καλό σας απόγευμα.

  6. Ναι, και συγκεκριμένα το είδα σε σειρά του BBC η οποία <> τηλεθέαση όπου προβάλετε. Δεν την αναφέρω για να μην θεωρηθεί διαφήμηση. Στη σειρά βέβαια δεν δίνει την εξηγήση που δίνεις εσυ αλλά λίγο διαφορετική. Ναι, σίγουρα συμβουλεύονται ανθρώπους σε τέτοιες περιπτώσεις. Σε μερικές ταινίες και σειρές στους τίτλους του τέλους τους αναφέρουν μάλιστα. Όποιος ενδιαφέρεται για το τίλο της σειράς ας μου στείλει e-mail. Υπάρχει στα video club αλλά όχι ακόμη στην Ελληνική tv. Πιστεύω πως θα έρθει όμως. Ευχαριστώ πολύ για τα φώτα που μας δίνεις μιας και η ασχολία μου για την ανθρώπινη ψυχή είναι κατά κάποιο τρόπο ένα <> μου. Να ‘σαι καλά.

    • Baggelis Kokosis, δεν ξέρω τι εξήγηση έδωσαν, αλλά προσωπικά όπως κατάλαβες ότι διάβασα μετέφερα εδώ. Θέλει ακόμα μελέτη κι έρευνα το θέμα.

      Σου γράφω κι εγώ στον ενικό, για να μην μπερδευόμαστε. Καλύτερα είναι έτσι.

      Μερικές φορές ξέρεις, παρά τους ειδικούς συμβούλους βγαίνουν κάτι ταινίες και σειρές που παραποιούν τρομερά την αλήθεια και την ιστορία, αλλά τι να κάνεις; Η ετικέτα ‘μυθοπλασία’ λειτουργεί δίνοντας ‘άλλοθι’ σε ορισμένα κινηματογραφικά σκουπίδια. Το BBC έχει συνολικά καλές παραγωγές, ευτυχώς.

      Σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και που ξαναπέρασες. Καλό βράδυ Βαγγέλη.

  7. O όρος υβριστοφιλία χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα ως τίτλος τραγουδιού στη χώρα μας απ’΄το συγκρότημα Lip Forensics (συγκρότημα που εκπροσωπεί τη νέα ηλεκτρονική σκηνή).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: