Mad Pride: Περήφανοι (;) τρελοί..

..

..

..

Πιστεύω ότι λίγο-πολύ οι περισσότεροι γνωρίζετε σε τι αφορούν οι εκδηλώσεις εορτασμού και διεκδίκησης δικαιωμάτων Gay Pride.  Ανάλογη λοιπόν είναι και η εκδήλωση Mad Pride, καθώς σ’ αυτό το πρότυπο βασίστηκε και ξεκίνησε για πρώτη φορά στο Τορόντο του Καναδά, στις 18 Σεπτεμβρίου του 1993. Οργανώθηκε από χρήστες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, πρώην ασθενείς και επιζώντες της ψυχιατρικής, ως απάντηση στις προκαταλήψεις της τοπικής κοινότητας έναντι των ψυχικά πασχόντων που ζούσαν στην περιοχή της πόλης που ονομάζεται Parkdale. Έκτοτε διοργανώνεται κάθε χρόνο (με εξαίρεση το 1996), στο Τορόντο, αλλά και σε διαφορετικά μέρη του κόσμου (Αγγλία, Αυστραλία, Νότιο Αφρική, Αμερική, Γαλλία).

Ο σκοπός αυτών των εκδηλώσεων είναι να γίνει κατανοητό πόσο κακό  είναι να χρησιμοποιούνται απ’ τα ΜΜΕ με οποιαδήποτε αφορμή οι λέξεις ‘τρελός’, ‘ψυχασθενής’ κ.τ.λ., να ενημερώνεται το ευρύ κοινό για τις αιτίες των ψυχικών διαταραχών, να γίνονται γνωστές οι εμπειρίες όσων χρησιμοποιούν το σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας κ.ο.κ. Ένας απ’ τους πρώτους ιδρυτές του Mad Pride,  ήταν ο Pete Shaughnessy, που αργότερα δυστυχώς αυτοκτόνησε. Το 2000 δημοσιεύτηκε κι ένα σχετικό βιβλίο που υπέγραψε ο Robert Dellar (πρωτοπόρος του Κινήματος) κι έχει τον τίτλο: Mad Pride: A celebration of mad culture.

Μεγάλες εφημερίδες όπως οι New York Times (δείτε εδώ), αλλά και τηλεοπτικοί σταθμοί όπως το ΑΒC (μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ),  έχουν κάνει αφιερώματα για το Mad Pride, το οποίο νομίζω στην Ελλάδα οι περισσότεροι καν δεν έχουμε ακούσει ότι υπάρχει. Kατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων που περιλαμβάνουν μουσική, αναγνώσεις ποιημάτων, θέατρο δρόμου, προβολές ταινιών κ.α., πέραν των σκοπών που ήδη ανέφερα παραπάνω, καταβάλλεται η μέγιστη δυνατή προσπάθεια ώστε να ενημερωθεί το ευρύ κοινό και για το χαμηλό επίπεδο επιλογής θεραπείας που έχει κάποιος που πάσχει ψυχικά και για την ανεξέλεγκτη ψυχιατρική βία που ασκείται σε πολλές περιπτώσεις. Φυσικά η ελαχιστοποίηση του στίγματος, θα έλεγα συνολικά, πως είναι ο στόχος όλων αυτών των εκδηλώσεων. Το τι πετυχαίνουν όμως τελικά και το αν αυτός ο τρόπος για να το πετύχουν είναι ο ενδεδειγμένος, είναι άλλη συζήτηση.

Για το  Mad Pride έχουν εκφράσει τις απόψεις τους, άνθρωποι όπως ο αξιόλογος Βρετανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Jonathan Saul Freedland, αλλά και η συγγραφέας Clare Allan. Στην  Clare Allan  (παρευρέθηκε σε τέτοια εκδήλωση στο Λονδίνο), θα πρότεινα όμως να σταθούμε, μιας και  δημοσίευσε ένα κείμενο που θα βρείτε εδώ και το σχολίασαν πολλοί ψυχικά πάσχοντες.  Το κείμενο λοιπόν, δημοσιεύτηκε στην έγκριτη εφημερίδα The Guardian κι όσοι το διαβάσετε,  θα διαπιστώσετε πως η Clare Allan γράφει, πως δεν υπάρχει κάτι άξιο εορτασμού όσον αφορά την τρέλα, επειδή όπως υποστηρίζει, η ψυχική ασθένεια δεν είναι ταυτότητα που προσδιορίζει το άτομο, όπως π.χ. ο σεξουαλικός προσδιορισμός. Αξίζει να διαβάσετε την άποψη της, αλλά κυρίως να διαβάσετε τα 80 σχόλια που έγιναν από πάσχοντες που διάβασαν όσα έγραψε. Εκείνοι  άλλωστε είναι που δικαιούνται περισσότερο από κάθε άλλον, να πουν πως αισθάνονται γι’ αυτές τις εκδηλώσεις. Κι οι απόψεις τους διίστανται.

Προσωπικά, δυσκολεύομαι να εκφράσω γνώμη για κάτι που δεν έχω παρακολουθήσει πως διαδραματίζεται από κοντά, φυσικά και πιστεύω πως είναι αναγκαίο να γνωρίζει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος τι συμβαίνει όταν κάποιος πάσχει ψυχικά και συναλλάσεται με το σύστημα υπηρεσιών υγείας, αλλά αμφιβάλλω αν υπάρχει κάτι άξιο εορτασμού στους τόσους αιώνες ψυχιατρικής βίας. Το έγραψα άλλωστε και στην ανάρτηση για το Bedlam, με αφορμή τις εκδηλώσεις που έγιναν γι’ αυτό. Νομίζω ότι η φράση «ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις» ταιριάζει στην περίπτωση. Δεν αμφιβάλλω ότι με καλή πίστη ξεκίνησαν όλα αυτά, αλλά έχει σημασία και ο τρόπος που χρησιμοποιεί κανείς για να πετύχει κάτι. Κι εκεί βρίσκεται η λεπτή διαφορά.

Ωστόσο, επειδή παρόμοιους προβληματισμούς είχαν και οι πρώτοι διοργανωτές του Mad Pride (που αρχικά είχαν την ιδέα να ονομάσουν την εκδήλωση Crazy Day) και πάντα στις αναρτήσεις που γίνονται σ’ αυτό το blog προσπαθώ να καλύπτω σφαιρικά κάθε τι, σας προτείνω να διαβάσετε πως το σκέφτηκαν εκείνοι, για ποιο λόγο ήθελαν να είναι στα χνάρια του Gay Pride,  γιατί διαφώνησαν ως προς την αφίσα της πρώτης εκδήλωσης και γιατί εντέλει υλοποίησαν όπως σήμερα γνωρίζουμε,  το αρχικό σχέδιο των έξι στόχων. Οι απαντήσεις βρίσκονται στο άρθρο του Geoffrey Reaume.

Όλες τις πληροφορίες για την φετινή διοργάνωση του Mad Pride,  μπορείτε να τις βρείτε εδώ, η επίσημη ιστοσελίδα είναι αυτή, πρόσφατα άρθρα για το θέμα γράφτηκαν στο Neesweek και στο Psych Central.  Σχετικά video τέλος, υπάρχουν εδώ.

Να είστε καλά.

.

.

ΥΓ: Η αφίσα της πρώτης εκδήλωσης είναι από το σχετικό άρθρο της  Wikipedia.

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Οκτώβριος 29, 2010.

2 Σχόλια to “Mad Pride: Περήφανοι (;) τρελοί..”

  1. γεια σου Κατερίνα 🙂 επιστρέψασα σέ χαιρετώ με πολλές ενοχές που δεν βρήκα χρόνο και ησυχία να σού γράψω νωρίτερα μολονότι έχω κάνει τις βόλτες μου από δω, και είδα πως έχεις ανεβάσει πολλά και πολύ καλά (ως συνήθως) (το περί bedlam μ’ ενδιαφέρει βέβαια ιδιαίτερα, θα σού γράψω περισσότερα γι’ αυτό…)

    καταρχάς όμως : ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ : να πάει καλά (είμαι σίγουρη) και καλή συνέχεια (πολύ ωραίο εξώφυλλο – δεν το πήρα ακόμα, κι έτσι προς το παρόν περιορίζομαι στην εμφάνιση – αν και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι θα χαρώ και τό «από μέσα», όπως το χάρηκα και στο προηγούμενο…)

    τώρα, ως γνωστή ( ; ) οπαδός τής mad culture οφείλω να σ’ ευχαριστήσω και γι’ αυτό το ποστ – φυσικά και δεν είχα ιδέα απ’ όλ’ αυτά… Θα επανέλθω να δω όλους τούς συνδέσμους και να διαβάσω και τις αναρτήσεις σεπτεμβίου-οκτωβρίου που έχασα, μπορώ όμως απλώς από τώρα να συμφωνήσω (με τους πρώτους διοργανωτές) ότι το «crazy day» θα ήταν και για τα γούστα μου καλύτερο (γενικά αυτή η λέξη pride δεν μού λέει και πολλά, πιο πολύ πιασιάρικη για ένα ασαφές «ευρύ» κοινό μού φαίνεται…)

    φιλιά, συγχαρητήρια και πάλι ( : ΑΚΑΤΑΠΟΝΗΤΗ! 😀 ) και τα λέμε

    εύχομαι όλα να’ναι καλά για όλους – μικρούς και μεγάλους – ξέρεις εσύ

    (είχαμε και άσχημα νέα από ιράν όπως ίσως έμαθες (και τώρα σκέφτομαι πόσο δύσκολο μού είναι να ξαναδω κάποιες φωτογραφίες που μού είχες προφητικά επισημάνει… 😥 )

  2. Xάρη μου, καμία ενοχή να μην έχεις. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί. Αφού με ξέρεις. Μόνιμα καθυστερημένη. Μήπως εγώ πέρασα από σένα; Αλλά ξέρεις τι έχω πάθει (εκτός των συνηθισμένων προβλημάτων χρόνου εννοώ); Ετοιμάζεται να κρασάρει ο δίσκος και σώζω ότι μπορώ. Με πετάει συνεχώς έξω και κάνει επανεκκινήσεις. Σε δόσεις γράφω.

    Σ’ ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για τις ευχές σου και τα καλά σου λόγια, γιατί ξέρω πόσο τα εννοείς. Κι όπως έγραφα κάπου και το πρωί, είμαι τυχερή που μέσα από δω, γνώρισα ορισμένους ανθρώπους.. Να ‘σαι καλά κι εννοείται θα περιμένουμε να δούμε και τα δικά σου τυπωμένα. 🙂

    Τώρα για το θέμα μας, κι εγώ επίσης δεν το γνώριζα. Αλλά έχω αυτή την τάση να ψάχνω τα πάντα. Ξέρεις εσύ.. Και μου φάνηκε καλό αν ενημερώσω κι εγώ με τη σειρά μου ότι υπάρχει βρε αδερφέ και κάτι τέτοιο. Για το όνομα, λένε απ’ όσο θυμάμαι -γιατί αδύνατον τώρα να μου επιτρέψει ο υπολογιστής να το ξαναδώ το άρθρο-, ότι επειδή είχαν και πολλούς φίλους ομοφυλόφιλους στους κόλπους τους, γι’ αυτό προτίμησαν το pride. Σ’ αυτή τη βάση, έχει μια λογική, αλλά προκύπτουν αυτά τα θέματα που θίγουμε εδώ.

    Όσο για το Ιράν, το παρακολουθώ το θέμα πως εξελίσσεται και δεν είμαι γενικότερα αισιόδοξη.. Πέρα απ’ την περίπτωση της συγκεκριμένης γυναίκας, εννοώ. Μου φαίνεται ότι τους ενοχλεί απίστευτα η διεθνής πίεση και δεν ξέρω πως θα το χειριστούν όλο αυτό. Να δούμε..

    Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και πάλι. Να ‘σαι καλά. Θα τα ξαναπούμε.. παρά τα ηλεκτρονικά εμπόδια.. Να έχεις μιαν όμορφη μέρα. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: