«Η σκόνη των άστρων»

..

..

..

UPDATE: Στο τέλος της ανάρτησης η συνέντευξη.


Κάποιοι από σας, προσέξαν ήδη πως στα μέσα του Οκτώβρη, ένα εικονίδιο προστέθηκε σ’ αυτό εδώ το blog. Κάποιοι άλλοι θα το μάθουν σήμερα. Μερικοί με τους οποίους κάνουμε παρέα και φυσικά οι ανθρωποι που είναι πάντα κοντά μου,  ήξεραν ότι κάτι ετοίμαζα από το 2007.  Υπάρχουν όμως και οι φίλοι της μπλογκόσφαιρας και του Facebook που πρόλαβαν όχι μόνο να πληροφορηθούν την είδηση που με αφορά, αλλά μου έκαναν και την τιμή να με φιλοξενήσουν στον ηλεκτρονικό τους τοίχο. Με πρώτο τον Βασίλη που εκτός των άλλων, έκανε και σχετική ανάρτηση στο blog του και τον ευχαριστώ από καρδιάς, για τη συνεχή του υποστήριξη. Από καρδιάς όμως θέλω να ευχαριστήσω και την Θαλασσινή, την Ελευθερία, την Αλέκα, την Φωτεινή Ρεντίφη που αυθόρμητα πρότειναν το βιβλίο μου για ανάγνωση στο Facebook.

Γι’ αυτό λοιπόν σας γράφω σημερα. Για το δεύτερο μυθιστόρημα μου που κυκλοφόρησε απ’ τις εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί», με τίτλο «Η σκόνη των άστρων«. Κι επειδή δεν ήξερα πως ν’ αρχίσω, περίμενα να δημοσιευτεί η πρώτη μου συνέντευξη για να σας πω πως εκεί εξηγώ κάποια πράγματα. Κι αυτή η συνέντευξη,  κυκλοφόρησε σήμερα στο ένθετο ‘»Culture» της εφημερίδας «Επενδυτής». Χάρη στις εύστοχες ερωτήσεις της κυρίας Μυρτώς Τσελέντη, δεν έχω να προσθέσω και πολλά. «Η σκόνη των άστρων» είναι ένα βιβλίο που το δούλευα περίπου τρία χρόνια, άλλαξαν στην πορεία μέσα μου οι ήρωες και τώρα που κυκλοφορεί, χαίρομαι που έκανα κι αυτό το βήμα.

Θα χαιρόμουν περισσότερο όμως, αν δεν είχαν φύγει κάποιοι άνθρωποι τη χρονιά που διανύουμε. Αν δεν είχε φύγει ο Γλαρος Ιωνάθαν για τον οποίο ακόμα σχεδόν δεν μπορώ να μιλήσω.. Αν δεν είχε φύγει ο Μάνος Ξυδούς, γιατί με συντροφιά το δίσκο του «Τ’ αστέρια θα ‘ναι πάντα μακριά», γράφτηκαν πολλές απ’ τις σελίδες μου..  Και δεν πρόλαβα να του το πω και να το μάθει. Όπως έχω ξαναγράψει όμως, δεν χάνεται ότι αγαπάμε κι εγώ θέλω να πιστεύω πως είναι μαζί μου και οι δυό τους. Ο Γλάρος πετάει εδώ γύρω κι ο Μάνος ετοιμάζει καινούρια τραγούδια κάπου εκεί ψηλά.. Άλλωστε ένας απ’ τους λόγους που γράφω, είναι για να κρατάω ζωντανούς όσους έφυγαν από δω και μου λείπουν. Γιατί όπως έχω πει και θα ξαναπώ πολλές φορές ακόμα, άλλη Αθανασία απ’ την Μνήμη δεν υπάρχει. Αυτό τουλάχιστον πιστεύω εγώ.

Κι επειδή έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να αναγνωρίζω και το παραμικρό ή το κάτι μεγάλο που μου προσφέρουν οι άλλοι, θέλω να πω μερικά ακόμα ευχαριστώ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν θέλω να το πω στην κυρία Νάταλι Καρακιουλάφη των εκδόσεων «Μοντέρνοι Καιροί», για την άψογη συνεργασία που είχαμε, για το ότι βοήθησε με κάθε τρόπο ώστε το βιβλίο να εκδοθεί το συντομότερο δυνατόν και  μου έλυσε κάθε πρόβλημα. Ευχαριστώ επίσης όλους τους ανθρώπους που εργάστηκαν για να βγει αυτό το βιβλίο: τον Αργύρη Παλούκα και την Λητώ Δούμουρα που είχαν την επιμέλεια του κειμένου, την Δήμητρα Ζαμπουρα και Δώρα Σταυροπούλου που σχεδίασαν αυτό το όμορφο εξώφυλλο, την Τζίνα Γεωργίου και τον Γιάννη Αλέκου που έκαναν την σελιδοποίηση, τους Λίνο Καμσή, Σπύρο Καμσή και Νικήτα Κοντογιαννάτο που έκαναν την παραγωγή και φυσικά τον εκδότη Κώστα Α. Γιαννίκο.

Ξεχωριστά, θέλω να ευχαριστήσω τον Apos, που φρόντισε μέσα σε λίγες ώρες απ’ την άφιξη του στη Νέα Υόρκη, να μου στείλει φωτογραφίες από συγκεκριμένα σημεία του Central Park, στα οποία αναφέρομαι στο βιβλίο. Σπανίζουν τέτοιοι άνθρωποι καλέ μου φίλε. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Με διευκόλυνες αφάνταστα γιατί δεν μπορώ να γράψω για κάτι που δεν έχω δει κι αυτή τη φορά δεν μπορούσα να ταξιδέψω τόσο μακριά. Αναγκαστικά δούλεψα πολύ με φωτογραφίες και με τις δικές σου πέρασα κάμποσες ώρες. Να ‘σαι καλά!

Οι φίλοι είναι ευλογία κι εγώ έχω αξιωθεί να σταθούν κοντά μου άνθρωποι που εκτιμώ απεριόριστα και θέλω να τους αναφέρω όπως μου έχονται στο μυαλό, με σειρά τυχαία. Ευχαριστώ λοιπόν τον Χρήστο Φραγκιουδάκη, την Ευανθία Σακελλάρη, την Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου, τον Σάββα Γεωργιάδη, τον Γιάννη Κάτσαρη, την Βάσια Αραμπατζή, τον Αντώνη Τσόκο, τον Γιώργο Τσιτούρα, την Μαίρη Λύτρα, τον Σπύρο Σαρανταένα, τον Κωστή Σχιζάκη, τον Γιώργο Κωνσταντινίδη, την Ελευθερία Παλληκαρά, την Σύλβια Πετραλή, την Γωγώ Πετραλή, την Άννα Κοκκινάκη, την Γεωργία Χαριτάκη, την Δήμητρα Παπαγεωργίου, τον Θοδωρή Σουνδία, την Άννα Παρίση, τον Θοδωρή Μεσσαριτάκη, τον Χρήστο Κώγο, την Χάρη Σταθάτου, την Μάγδα Ευθυμιάδου, την Σίνα Δημητρίου, την Μιχαέλα Παπαστεργίου, την Λία Μητσέα, τον Μιχάλη Λιβιτσιάνη, τον Πάρη Λιβιτσιάνη, την Κλεοπάτρα Σταματιάδου, την Αθηνά Κίτση, τον Κώστα Σταθάκη, τον Γιώργο Συριανό, τον Στέφανο Μαγουλάκη, την Εβίτα Παπατσώρη, τον Γιάννη Βήχο, τον Μάριο Αλεξόπουλο,την Χριστιάννα Οικονόμου, τον Κώστα Χασουράκη, την Μαρία Κανακάκη, την Μαρίνα Σπανάκη, τον Μανώλη Καλλέργη..  Επειδή δεν αποκλείεται κάποιους να ξέχασα, θα επανέλθω αν χρειαστεί με ‘αθόρυβο’ update. Να ξέρετε πως γράφοντας τα ονόματά σας, ζούσα πάλι τις όμορφες, δύσκολες, ιδιαίτερες στιγμές που πέρασα μαζί σας και είναι μια καλή ευκαιρία να σας πω, πως χαίρομαι πολύ που βρεθήκατε στον δρόμο μου ή εγώ στο δικό σας.

Κι αυτό το blog όμως, γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους κι ελπίζω η γνωριμία μας να συνεχιστεί. Θέλω να ευχαριστήσω λοιπόν την Αλέκα Μπλάνα, τον Γιώργο Κάππα, την Νατάσσα Συλιγνάκη, την Ειρήνη Χατζή, τον Γιώργο Βαρβάκη, την Σταυρούλα Κουγιουμτσιάδη, τον Βασίλη Κουγιουμτσιάδη, τον Λευτέρη Οικονόμου, τον Τάσσο Παγιασλή, τον Κώστα Σδράκα, τον Σπύρο Καραγιάννη, τον Σπύρο Δόικα, την Βίκυ Παπαπροδρόμου, τον silentcrossing, τον head-charge, τον psi-action, την roadartist, τον thesikaleon, τον aplous..

Και χαίρομαι πολύ που υπάρχουν και με υποστηρίζουν και οι άνθρωποι απ’ την Σάμο: η Εύα Δήμα, η Φωτεινή Ρεντίφη,  ο Οδυσσέας Αποστολάκης, ο Δημήτρης Τσιρίγος, η Μαρία Μάρκου, η Άντζελα Κουκούλη.. Έχει και τα καλά του το Facebook.  Μας βοηθάει να μην χανόμαστε.. Ένα θα σας πω μόνο: είμαστε όλοι από το ίδιο χωριό, τη Χώρα. Άλλοι είναι φίλοι κι άλλοι συγγενείς. Όλοι τους υπάρχουν στις αναμνήσεις μου από έναν τόπο που άφησα πριν πολλά χρόνια κι επισκέπτομαι πια σπάνια.. Ίσως γι’ αυτό να υπάρχει η Σάμος σ’ αυτό το βιβλίο. Ίσως να είναι μια προσπάθεια επανασύνδεσης με τον γενέθλιο τόπο..

Κι ένα ευχαριστώ τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό είναι για όλους εσάς που πήρατε το «Βενετσιάνικο χρυσάφι«, το πρώτο μου μυθιστόρημα  και μου γράψατε ή δεν μου γράψατε την άποψη σας γι’ αυτό. Ευχαριστώ για την υποστήριξη, τα αφιερώματα στα blog, τα e-mail σας..

Ευχαριστώ ιδιαιτέρως και το περιοδικό CITY της Θεσσαλονίκης, τον εκδότη του Σπύρο Σαρανταένα και τον δημοσιογράφο Σωτήρη Ζήκο, που μου πήραν την πρώτη και μοναδική τότε, συνέντευξη. Δεν ξεχνάω ..και σας εύχομαι κάθε επιτυχία!


Να είστε καλά όλοι και να σας φέρει η ζωή ότι αξίζετε, επιθυμείτε και σας χρειάζεται για να είστε ευτυχισμένοι. Σας ευχαριστώ!

..

..

ΥΓ: Τις φωτογραφίες της συνέντευξης στο «Culture«, τράβηξε ο Παναγιώτης Κουφαλέξης, το hair styling επιμελήθηκε η Ράνια Αγοραστούδη και make up artist ήταν η Ματίνα Γκάκια. H φωτογράφηση έγινε στο στέκι του καλλιτεχνικού φωτογράφου, Ιπποκράτη Ναυρίδη. Κι εκείνος και η Αφροδίτη, βοήθησαν με κάθε τρόπο.  Κύριε Ναυρίδη καλή επιτυχία την έκθεση σας. Σας ευχαριστώ όλους!


..


..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Νοέμβριος 13, 2010.

31 Σχόλια to “«Η σκόνη των άστρων»”

  1. Καλοτάξιδο, αγαπημένη μου και το καινούριο πόνημα της ψυχής σου.
    Υπόσχομαι να το αναζητήσω και ν’ ακουμπήσω τις λέξεις σου με την προσοχή και το ενδιαφέρον που τους αξίζουν.
    Για την ξεχωριστή τιμή να με περιλαμβάνεις ανάμεσα στους φίλους σου, ευχαριστώ από την καρδιά μου. Σε ότι με αφορά, δεν έκρυψα ποτέ ούτε το θαυμασμό μου για τη γραφή σου, ούτε τα τρυφερά αισθήματα που μου γεννά η ανεπιτήδευτη και εγκάρδια απλότητά σου. Έχω αναφέρει ξανά, πως μέσα από τη συγκεκριμένη σελίδα σου έγινα πιο σοφή και έμαθα να διαχειρίζομαι καλύτερα αρκετά πράγματα στη ζωή μου. Και γι’ αυτό, ευχαριστώ σε!

  2. καλοτάξιδο καλή μας Κατερίνα για άλλη μια φορά, και επίσημα από δω το καινούργιο βιβλίο!
    να’σαι πάντα καλά και να γράφεις μέσα και στις γαλήνες και στις φουρτούνες της ζωής σου, και ξέρω ότι είσαι καλή καπετάνισα! 🙂
    η δύναμή σου δίνει σε πολλούς ανθρώπους δύναμη, να το ξέρεις…

    ναι, «Οι φίλοι είναι ευλογία» : προσωπικά σ’ ευχαριστώ γι’ αυτήν την ευλογία (και είμαι και περήφανη που σε γνώρισα)

    με όλη μου την αγάπη : και τις ευχαριστίες που είσαι αυτή που είσαι…

  3. xronia polla loipon kai se sena…βρεχει του κερατα σημερα και θα ριζωσει για καλα…το βιβλιο…κι εσυ στην εκδοτικη σου συντροφια…σ εμας το εκανες ηδη……..

  4. Καλοτάξιδο Κατερίνα μου και από εδώ σου εύχομαι! Είναι πολύ δυνατό το βιβλίο σου και αξίζει κάθε αναφοράς πέρα από την φιλία μας. Όλα αυτά είναι τόσο αλληλένδετα πια. Φιλία+βιβλία = ευλογία+ αξιοσύνη όπως είπες κι εσύ. Κι εγώ σ ευχαριστώ για την αναφορά σε μένα και για το όμορφό σου πόνημα που μοιράζεσαι μαζί μας. Η συνέντευξη σου στο culture είναι επίσης αρκετά ενδιαφέρουσα, δίνει στοιχεία της προσωπικότητάς σου και απαντά σε πολλά ερωτήματα που γεννιούνται στο βιβλίο. Η Μάνη είναι μια «πατρίδα» που αντλεί ζωή από το άνυδρο, που δημιουργει από το ελάχιστο, ακόμα και στους ανθρώπους. Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνεις! 🙂

  5. Εύχομαι ολόψυχα και από εδώ κάθε επιτυχία, γιατί σου αξίζει! Και επιφυλάσσομαι εννοείται να το διαβάσω.. Τότε θα επιστρέψω με τις εντυπώσεις μου.. Ανυπομονώ! Την συνέντευξη στο culture δεν μπορείς να την αναδημοσιεύσεις εδώ να τη διαβάσουμε όλοι;
    Πάντα χαρές, πάντα όμορφες, αληθινές στιγμές.
    Σε ευχαριστώ πολύ για όλα Κατερίνα, να είσαι πάντα καλά.

  6. Mεγάλη μου τιμή. Εγώ σε ευχαριστώ. Καλοτάξιδο να είναι (που θα είναι)

  7. (…)Πρέπει κανείς συνέχεια να πετάει
    σαν τους αετούς, τις μύγες και τις μέρες,
    του Κρόνου πρέπει να νικάει τα μάτια
    και καινούριες να στήνει εκεί καμπάνες(…)

    Απόσπασμα από τα 100 ερωτικά σονέτα του Πάμπλο Νερούδα

    ΝικΝικ

  8. Θα σου ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία καλή μου.
    Καλοτάξιδο , γρήγορα να γίνει best seller ,γιατί πραγματικά το αξίζεις.
    Σε ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες να με θεωρείς φίλη σου. Για μένα είσαι ένα ξεχωριστό πλάσμα που του αξίζει κάθε ευτυχία και πολύ παραπάνω.
    Να είσαι πάντα καλά και περιμένω να σε ξαναδώ όσο πιο σύντομα γίνεται.
    Γλυκό φιλί .

  9. Κατερίνα, σου στέλνω (και από εδώ) τις ευχές μου για τη «σκόνη των άστρων” (μετά μουσικής) 🙂

    Να είσαι καλά και εσύ και οι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα σου και είμαι σίγουρος ότι χαίρονται και αυτοί που υπάρχεις στη ζωή τους. Όσο γι’ αυτούς που έφυγαν, συμφωνώ ότι συνεχίζουν να υπάρχουν όσο βρίσκονται στη σκέψη των αγαπημένων τους προσώπων. Εξάλλου, δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από τα αγαπημένα πρόσωπα στη ζωή του καθενός μας.

    Πολύ χαίρομαι που σε συνάντησα, με κάποιον (τυχαίο ή μη) τρόπο, μέσα στο διαδικτυακό χάος.

  10. eimai perifani gia sena kai se skeftome panta .avrio tha exo to vivlio sou. love you …

  11. Αποτελεί μεγάλη τιμή για μένα που με τοποθέτησες στη λίστα των φίλων σου . Σου εύχομαι από καρδιάς να ‘ χεις την υγειά σου , διάθεση ,χρόνο, ηρεμία , ώστε να μας προσφέρεις και το επόμενο δημιούργημα σου .
    Χαιρετίσματα από το βρεγμένο ως το κόκαλο Ηράκλειο …

    Γιώργος Κάππα

  12. Μικρή μου.. μεγάλωσες τόσο πολύ!!!

    Εύχομαι
    Όμορφη Ζωή και Γραφή Άγια,…
    Να γεύεσαι
    Να κοινωνάς

    Και να Αγαπάς πάντα τόσο όμορφα και τόσο γενναιόδωρα,…

    Τώρα που αποκαλύφθηκες
    πως θα κρυφτείς με τόση αστρική σκόνη
    να λαμποκοπά στα μάτια σου;

    Καλοτάξιδο
    θα επανέλθω όταν με το καλό το διαβάσω,…

  13. Κατερίνα μου γλυκιά,
    σ’ευχαριστώ για την τιμή που μου δίνεις να είμαι στη λίστα των ψυχών που βρίσκονται δίπλα σου.σ’ευχαριστώ για ένα ακόμα υπέροχο και ταξιδιάρικο βιβλίο με την περιπλάνηση των πιο αγαπημένων μου πόλεων-Λονδινάκι& ΝΥ.σ’ευχαριστώ που είσαι έδω για να με γεμίζεις με τα συναισθήματα σου…A kiss…xxxx

  14. Σε ευχαριστώ Κατερίνα μου για όσα γράφεις (κι εδώ και στα βιβλία σου:)
    Καλοδιάβαστο από όλους να ΄ναι το νέο βιβλίο σου, ως άστρο στη σκόνη των ημερών:)

  15. ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΣΤΟΝ 9.84… ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ. ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΙΣΤΑ… ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ!!!

  16. Κι εγώ σ’ ευχαριστώ, και χαίρομαι που έγιναν τα blog αφορμή να γνωριστούμε 🙂

    Καλοτάξιδο και τούτο το βιβλίο -θα σου πω μόλις το διαβάσω. Μα ξέρω από τώρα πως θα μ’ αγγίξει, αφού… άλλη Αθανασία απ’ την Μνήμη δεν υπάρχει.

    Τα φιλιά και την αγάπη μου Κατερίνα! Κι όλες τις ευχές μου 🙂

  17. «Ποτέ δεν ξέρεις τι θα ‘ρθει
    και πόσο θα κρατήσει
    είναι καλύτερα λοιπόν,
    στο σήμερα να ζήσεις..»

    Και στο σήμερα, στο τώρα, σας ευχαριστώ για όλα όσα έχετε κάνει ο καθένας με τον τρόπο του για μένα. Για τα μηνύματα, για τα e-mail, για την όποια υποστήριξη σας. Αυτό είναι που θέλω άλλωστε να κρατήσετε απ’ αυτή την ανάρτηση. Προτιμώ να μην σας γράψω εδώ λοιπόν, τίποτα άλλο παρά κάτι που πάντα με εκφράζει και να τα πούμε με τον καθένα σας προσωπικά. Να είστε όλοι καλά!

    «Δεν υπήρξα πάντοτε ο άνθρωπος που είμαι. Ολόκληρη τη ζωή μου μάθαινα για να γίνω ο άνθρωπος που είμαι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχω ξεχάσει τον άνθρωπο που υπήρξα, ή, για να μιλήσω ακριβέστερα, τους ανθρώπους που υπήρξα. Κι αν ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνους και σε μένα υπάρχει αντίφαση, αν νομίζω πως αλλάζοντας έχω μάθει, έχω προοδεύσει, όταν γυρίζω και κοιτάω εκείνους εκεί τους ανθρώπους, δεν ντρέπομαι καθόλου γι αυτούς, δεν μπορώ να πω ε γ ώ χωρίς αυτούς. Γνωρίζω ανθρώπους που γεννήθηκαν με την αλήθεια στην κούνια τους, που δεν ξεγελάστηκαν ποτέ τους, που δεν τους χρειάστηκε να προχωρήσουν ούτε ένα βήμα σ’ ολόκληρη τη ζωή τους, επειδή από τότε που ήσαν ακόμα στις φασκιές είχαν κιόλας φ τ ά σ ε ι. Ξέρουν ποιο είναι το καλό, πάντοτε το ήξεραν. Για τους άλλους έχουν την αυστηρότητα και …την περιφρόνηση που τους δίνει η θριαμβευτική τους σιγουριά πως έχουν δίκιο. Δεν τους μοιάζω. Εμένα η αλήθεια δεν μου αποκαλύφθηκε στα βαφτίσια μου, δεν την βρήκα ούτε απ’ τον πατέρα μου ούτε απ’ την κοινωνική τάξη της οικογένειάς μου. Ό,τι έχω μάθει μου κόστισε ακριβά, ό,τι ξέρω το ‘χω αποκτήσει με δικές μου δαπάνες. Δεν έχω ούτε και μιαν έστω βεβαιότητα που να μην την σχημάτισα μέσω της αμφιβολίας, του άγχους, του ιδρώτα, της οδυνηρής εμπειρίας«.

    Luis Aragon, “Μ’ ανοιχτά χαρτιά”

  18. http://trupokarudos.blogspot.com/2010/10/blog-post_30.html

    παιδιά διαβάστε αυτό σας παρακαλώ και υπογραψτε όλοι για να σωθεί μια ζωή ένα νέο κορίτσι. Είναι κρίμα να χαθεί έτσι απλά. Είναι ζωή. Ένας μικρός Άγγελος που το θελουμε κοντά μας.

    Σας ευχαριστούμε

  19. Μετά από μια μεγάλη απουσία από το διαδίκτυο, λόγω διαφόρων προβλημάτων, μπήκα σήμερα και καταχάρηκα διαβάζοντας τα νέα σου. Θα το ψάξω το βιβλίο σου, σε πρώτη ευκαιρία και, ειλικρινά, είμαι σίγουρη ότι θα μου χαρίσει τις ίδιες ευχάριστες ώρες με το Βενετσιάνικο Χρυσάφι. Καλή του επιτυχία.

    • Houlk, καταρχήν σ’ ευχαριστώ πολύ για όλα όσα έγραψες. Πάρα πολύ. ελπίζω όντως όσοι το επιλέξουν ως βιβλίο, να μην απογοητευτούν.

      Κι εγώ καθυστερημένα απαντάω, όπως ίσως θα έχεις προσέξει συχνά εδώ κι έτσι καταλαβαίνω απολύτως. Ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός, αντιμετωπίζω κι με ένα πρόβλημα με τον υπολογιστή κι έχω χαθεί με κάποιους ανθρώπους. Αλλά αυτά δεν είναι τίποτα. Ας είμαστε καλά, να έχουμε δυνάμεις να παλεύουμε παρά τις αντιξοότητες και όλα θα γίνουν. Αυτό σου εύχομαι: να έρθει ότι περιμένεις και να είναι καλά οι άνθρωποι που αγαπάς.

      Τα φιλιά μου έχεις. Το εκτιμώ πολύ πυ πέρασες κι άφησες αυτό το σχόλιο..

  20. Kατερίνα καλοτάξιδο κορίτσι μου. Καλές πωλήσεις!!! Τώρα το είδα ο βλάκας. 😦 Επειδή δεν έρχομαι συχνά χάνω διάφορα. Αλλά από την καρδιά μου σου εύχομαι να σκίσεις! 🙂 Το πρώτο σου μου άρεσε πολύ. Για να δούμε τώρα κι αυτό. Θα το πάρω, θα το διαβάσω και θα σου πω! Συγχαρητήρια και για όσα είπες στη συνέντευξη. Πρέπει να μην ξεχνάμε πόσα πέρασαν και οι δικοί μας στην ξενητιά και να είμαστε πιο κοντά σε όσους έχουν ανάγκη. Καλό μεσημέρι και πάντα επιτυχίες!

    • Poison, σ’ ευχαριστώ κι εσένα πολύ. Βγάζει μια αισιοδοξία όλο αυτό που έγραψες και με κάνει να χαμογελάω.

      Και φυσικά δεν ήσουν υποχρεωμένος να το έχεις προσέξει. Μην σε απασχολεί καν. Όπως έγραψα και παραπάνω, όλοι αργούμε, όλοι κάτι χάνουμε απ’ τις εξελίξεις της ζωής των άλλων.. Δε έχει σημασία. Μπορώ να καταλάβω από μικρές λεπτομέρειες ποιος χαίρεται αληθινά και ποιος όχι. Κι αυτό είναι που μετράει.

      Να είσαι καλά! Και πάλι σ’ ευχαριστώ.

  21. Βλέπω εδώ ένα like που υποτίθεται ότι έκανα και σκέφτομαι τι να πάτησα λάθος. Όποιος ξέρει πως αφαιρείται, ας μου πει. Θα το εκτιμήσω απεριόριστα.

    • Νομίζω ότι δεν υπάρχει unlike, όμως δεν είμαι σίγουρος γιατί στη wordpress είμαι ερασιτέχνης. Από την άλλη, δεν είναι κακό να σου αρέσει το ποστ σου, το βιβλίο σου, η συνέντευξή σου… 🙂

      Εγώ, πάντως, πρόλαβα και αγόρασα το “culture“, γιατί θα είναι συλλεκτικό κάποια μέρα.

      • Psi-action, βρέθηκε η λύση αλλά τώρα με βάλατε σε δίλημμα. Δεν είναι κακό φυσικά, απλώς δεν είναι του στυλ μου. Δεν το κάνω ούτε στο Facebook δηλαδή, στις δικές μου αναρτήσεις. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Αλλά θα το σκεφτώ και θα αποφασίσω αργότερα, γιατί δεν φημίζομαι για τις άμεσες αποφάσεις μου όσο να πεις..

        Μόνο συλλεκτική αξία; Πες πως εξασφάλισες το μέλλον των αγαπημένων σου. Θα τα βγάλει τα λεφτά του. 🙂

        Να ‘σαι καλά! Και ..σ’ ευχαριστώ.. Κανονίστε να τα πούμε. Μου λείψατε..

    • Θα συμφωνήσω με psi-action. για τη συλλεκτικότητα… Αξίζει να μείνει το Like σου γιατί πέραν των άλλων του βιβλίου τιμάς πολύ κόσμο.. Πάντως αν ακόμα σε ενδιαφέρει βρήκα για το unlike. Πας πάνω στη γκρι μπάρα όσο είσαι συνδεδεμένη με wordpress και πάς στο Like και από εκεί στα posts I like.. Εκεί που θα σε πάει βρίσκεις αυτό το ποστ και κάνεις «remove this post». Μη φοβηθείς δεν θα σβηστεί το ποστ αλλά δεν θα έχει Like..! Πάντως εγώ το άφησα συνειδητά για να το έχω..! Το βιβλίο σου Κατερίνα όσο πάει γίνεται και καλύτερο.. Ειδικα η ερωτική σου ιστορία με τον Τεό έχει πολύ δυνατούς και αληθινούς διαλόγους…σα να είμασταν δίπλα. 🙂

      • Vasili, μα τι καλός που είσαι! Για κάθε πρόβλημα μου, έχεις έτοιμη και μια λύση. Πες μου τώρα τι να πω; Χάνει την αξία του και το ‘ευχαριστώ’ ακόμα.. αλλά.. ευχαριστώ!

        Θα το έχω υπόψη λοιπόν και θα δω.. Με επηρεάσατε είχατε δεν είχατε, με τον psi-action! Φυσικά και χάρηκα, συγκινήθηκα είναι η σωστή λέξη με όσα γράφτηκαν παραπάνω, αλλά δεν ξέρω αν το πάτημα ενός ‘κουμπιού’, όντως κάτι εκφράζει απ’ όσα αισθάνομαι. Τέλος πάντων..

        Α, να σου πω λοιπόν μερικά πράγματα για τους διαλόγους. Επειδή είχα λιγότερους όπως ξέρεις στο «Βενετσιάνικο χρυσάφι», προσπάθησα τώρα να ισορροπήσω λίγο τα αφηγηματικά μέρη με το διάλογο. Δεν ξέρω τι κατάφερα, αλλά λαμβάνω σοβαρά υπόψη αυτό που γράφεις, γιατί γνωρίζω πόσο σοβαρά το μελετάς το βιβλίο (ευτυχώς για μένα!) και χαίρομαι που έτσι το εισέπραξες. Αυτοί της ΕλοΪζ με τον Τεό, ήταν δυσκολότεροι απ’ όλους τους άλλους, δεδομένης της χρονικής απόστασης με την εποχή που περιγράφω. Έχουν αλλάξει τόσο τα πράγματα πια. Αλλά φαντάστηκα πως την εποχή εκείνη που η τιμή και η υπόληψη ήταν το πρώτο μέλημα μιας γυναίκας (πόσο δε μάλλον μιας Μανιάτισσας), κάπως έτσι θα τα έλεγαν μεταξύ τους. Αν και γνωρίζω και ορισμένες γιαγιάδες που υπήρξαν εξαιρετικά τολμηρές στην εποχή που ήταν νέες (ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα), αλλά είπα να δώσω βάση στο μέσο όρο.

        Άντε πάλι, με έκανες να εξομολογηθώ ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.. 🙂

        Καλό βράδυ και Θα τα ξαναπούμε εμείς..

  22. […] τον Οκτώβριο του 2010 από τους Μοντέρνους Καιρούς (εδώ άλλα στοιχεία-συντελεστές του βιβλίου και εδώ […]

  23. kalispera pws tha mporousa na erthw se epafi me tin grafistria pou epimelithike to eksofilo sas ? einai pragmatika iperoxh douleia

    • Καλημέρα σας και καλώς ήλθατε κυρία Γεωργιάδου.
      Θα προωθήσω το μήνυμα σας στον εκδοτικό οίκο κι ελπίζω να έχετε την απάντηση που θέλετε.
      Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο εκ μέρους όλων των ανθρώπων που δούλεψαν για το βιβλίο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s