Όταν έρχονται οι φίλοι μου..

..

..

*Για τον Κώστα, τον Μάνο, τον Γλάρο Ιωνάθαν… Επειδή, όποιος ξεχνάει χάνεται. Κι εγώ θέλω να θυμάμαι..

..

update: Νομίζω αξίζει να έχετε υπόψη σας, πως οι «Στιγμές«, το περιοδικό του Νίκου (Καρέλλη), στο οποίο  αναφέρθηκα πρόσφατα, διατίθεται πλέον δωρεάν σε pdf και μπορείτε να το κατεβάσετε και να το διαβάσετε όλοι από εδώ. Κι επειδή πέραν των Κρητικών εδώ συχνάζουν και οι Θεσσαλονικείς, προτείνω ανεπιφύλακτα την παράσταση «Σεξ ή Σέξπιρ» της ομάδας «Νέμεση» (εδώ οι λεπτομέρειες), στην οποία πρωταγωνιστεί ο έτερος καλός φίλος Αναστάσης (Μαυρομιχάλης). Καλή επιτυχία παιδιά!


Σκεφτόμουν αυτές τις μέρες, πως θα ήθελα να κλείσω τη χρονιά σ’ αυτό το blog.. Τι ανάρτηση να κάνω για τα δύσκολα μερόνυχτα που όλοι λίγο-πολύ περάσαμε και που ξέρουμε πια, ότι θα φέρουν κι άλλα δυσκολότερα. Βλέπω γύρω μου τους ανθρώπους παγωμένους, ανήσυχους, νευρικούς, απαισιόδοξους και καταλαβαίνω απόλυτα το γιατί. Απ’ την άλλη όμως, τώρα ακριβώς νομίζω πως πρέπει να φανούμε όλοι δυνατότεροι. Τώρα είναι που δεν πρέπει να χάσουμε την αισιοδοξία μας, όχι μόνο επειδή τα ωραιότερα πράγματα σ’ αυτή τη ζωή είναι δωρεάν όπως λέγεται συνήθως, αλλά κι επειδή η κοινωνική αλληλεγγύη μπορεί και πρέπει να γίνει το δίχτυ ασφαλείας μας. Είχαμε ξεχάσει να ζούμε με τους άλλους ανθρώπους. Ζούσαμε, όχι όλοι αλλά οι περισσότεροι, μόνο για την πάρτη μας και τίποτα καλό δεν βγαίνει απ’ αυτό. Την ιστορία πάλι λοιπόν, οι παρέες θα την γράψουν με τον τρόπο τους.

Κι εγώ μια παρέα θέλω να γίνουμε αυτές τις μέρες. Για την ακρίβεια σκεφτόμουν ότι πολύ θα ήθελα να κάνω ένα πάρτυ, ξορκίζοντας όλα τα άσχημα.. να σας καλέσω όλους να διασκεδάσουμε και να χορέψουμε στον ουρανό, να πετάξουμε απ’ την Κρήτη ως την Θεσσαλονίκη κι ίσως ακόμα πιο μακριά.. Αλλά μιας και δεν γίνεται, θα σας συστήσω εδώ τους φίλους μου, τους ανθρώπους που μπορεί να μην συναντώ συχνά πια, αλλά κάτι μοιράστηκα μαζί τους κι ελπίζω να μπείτε στον κόπο να τους γνωρίσετε καλύτερα. Δεν θα χάσετε, πιστέψτε με. Κι αφού πάρτυ δεν γίνεται χωρίς μουσική και τραγούδια, θ’ αρχίσω από κει.

Τον Γιώργο (Σταυρακάκη) λοιπόν, τον γνωρίζω απ’ το Ηράκλειο. Μεγάλη ιστορία.. Έχει δικό του site και ολοκαίνουριο cd. Ο τίτλος του «Χάρτινες πόλεις» και 5 Γενάρη εμφανίζεται στον «Πυρήνα«. Από εδώ μπορείτε να κατεβάσετε μουσικά  δείγματα και να τον ακούσετε..

Τον Άκη (Κίτση), τον συνάντησα στη Θεσσαλονίκη, στο σπίτι της αδερφής του και καλής μου φίλης, Αθηνάς. Έπαιζε τα τραγούδια του με μια κιθάρα και όλοι ταξιδεύαμε με τις νότες του.. Από τότε, πολλοί άνθρωποι τον ξεχώρισαν και τον ακούν. Εδώ θα βρείτε το «Just a song» και όχι μόνο..

Τον Μάριο (Αλεξόπουλο), μου τον σύστησε μια παρέα φίλων εδώ στην Αθήνα. Δουλέψαμε μαζί (αν και μάλλον διασκέδαση ήταν αυτό Μάριε, έτσι;), αλλά κυρίως γίναμε καλοί φίλοι. Είναι ο ντράμερ του συγκροτήματος Cool Gadjets και εδώ μπορείτε να μάθετε περισσότερα. Οι συναυλίες των παιδιών είναι must και φεύγοντας, παίρνετε και δωρεάν το cd τους.

Αλλά η παρέα έχει και στιχουργό.. Ο Βασίλης (Πουλημενάκος) έχει κάνει μια ενδιαφέρουσα αρχή και του εύχομαι κάθε επιτυχία για τη συνέχεια. Το εισιτήριο του θεωρώ ότι ξεχωρίζει, όμως μ’ αρέσει κι αυτό.. Κάτι μου λέει πως θα ξαναμιλήσουμε για κείνον στο μέλλον..

Κι αφού εξασφαλίσαμε την μουσική, καιρός να πάμε για χορό. Η αγαπημένη Γωγώ (Πετραλή) και η ομάδα της (Fysalida Dance), θα το φροντίσουν. Για δείτε εδώ.. Σας θυμίζει κάτι τ’ ονομά της;  Σωστά σας θυμίζει.. «Ρυτίδες και όνειρα» η ταινία της. Πολυβραβευμένη πλέον.

Κουραστήκατε; Θέλετε να πάρετε μιαν ανάσα; Ελάτε τότε μαζί μου στην έκθεση του Κωστή (Σχιζάκη), στο Μουσείο Eικαστικών Τεχνών Ηρακλείου.  Ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική, σχέδιο και πολλά πολλά ακόμη έργα καλλιτεχνών, που ζουν κι αναπνέουν στην Κρήτη.

Αλλά θέλετε να μάθετε και τι γίνεται στα βόρεια; Ο Σπύρος (Σαρανταένας) και οι συνεργάτες του το έχουν κανονίσει. Cityportal, οδηγός πόλης για την Θεσσαλονίκη.

Θα σας άρεσε να δείτε όμως και μια καλή παράσταση εδώ στην Αθήνα; Εξαιρετικά πράγματα μαθαίνω ότι συμβαίνουν στο έργο του Ευδόκιμου (Τσολακίδη), «Αυτοσχεδιάζοντας στις ράγες«.

Και για το τέλος,  θέλετε να χαλαρώσετε διαβάζοντας ενδιαφέροντα βιβλία; Σας προτείνω ανεπιφύλακτα την «‘Εκθεση βαθυτυπίας» της Χάρης Σταθάτου, το «Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου» του Γιάννη Φιλιππίδη και τον «Άγγελο της ομίχλης» της Μαρίας Προδρόμου.

Έγραψα στην αρχή, πως θα ‘θελα να χορεύαμε στον ουρανό κι αφού εγώ δεν μπορώ να σας πάω ως εκεί, ακολουθήστε απλώς την κάμερα του κυρίου Σήφη (Καραβιώτη) και τραγουδήστε, μην ντρέπεστε, μαζί με τον Μάνο..

..

..

..

ΥΓ: Το δυσκολότερο πράγμα στη ζωή, είναι να αντιμετωπίζεις όσα σου συμβαίνουν. Ελπίζω όλοι σας να έχετε αυτή την Δύναμη. Πάντα ν’ ανταμώνουμε! Καλή χρονιά!

..

..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Δεκέμβριος 30, 2010.

17 Σχόλια to “Όταν έρχονται οι φίλοι μου..”

  1. Εξαιρετικοί φίλοι. Και με τέτοιους φίλους, πράγματι μπορεί να χορεύει κανείς στον ουρανό. Μακάρι αυτές οι φιλίες να κρατήσουν για πάντα και να μη χαθούν στην καθημερινότητα και τις υποχρεώσεις.

    Τις θερμότερες ευχές μου σε σας και τους αξιόλογους φίλους σας…

    • Τελευταίος.. Α μου δίνετε την ευκαιρία επιτέλους μια φορά να απαντήσω έγκαιρα και να διευκρινήσω και κάτι.

      Λοιπόν, ο κύριος Τσολακίδης υπήρξε δάσκαλος μου στο Θέατρο και τον κύριο Καραβιώτη δεν τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά δεν έχει σημασία αφού εδώ μέσα τα έχουμε πει λίγο-πολύ. Με την κυρία Προδρόμου τώρα γνωριζόμαστε, αλλά είμαι σίγουρη ότι έχει γερές βάσεις αυτή η γνωριμία.

      Εκτιμώ αυτό που κάνουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι και ήθελα οπωσδήποτε να τους συμπεριλάβω σ’ αυτή την ανάρτηση, για την οποία είχα από καιρό αποφασίσει τον τίτλο. Όλοι οι άλλοι, φίλοι ναι. Ακόμη κι όταν χανόμαστε (ζούμε και σε διαφορετικές πόλεις οι περισσότεροι αν προσέξατε), ανταμώνουμε ξανά κι είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα, οπότε..

      Υπάρχουν φαίνεται, κάτι μαγικά νήματα που ενώνουν τις ζωές των ανθρώπων. Και δεν μας αφήνουν ευτυχώς να ξεχάσουμε, ούτε εκείνους που έφυγαν νωρίς..

      Να είστε καλά και σας ευχαριστώ εκ μέρους όλων!

      • Κυρία Τεμπέλη, επιτρέψτε μου να απαντήσω κι εγώ. Διαβάζω για τη ζωή τη δική σας και των φίλων σας, βλέπω τις σπουδές που έχετε κάνει, τις εμπειρίες που έχετε αποκομίσει και σας ζηλεύω πραγματικά, διότι όλα αυτά αποτελούν για μένα ένα όνειρο, από εκείνα που μόνο μελαγχολία φέρνουν. Δυστυχώς, οι περιστάσεις της ζωής, η τύχη αν θέλετε, κάποιους ανθρώπους, μεταξύ αυτών κι εγώ, τους κάνουν να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν όλα εκείνα για τα οποία νομίζουν ότι προορίζονται. Όσο σκληρά κι αν προσπαθούν. Κι έτσι, αυτό που μένει να γεμίζει το διαρκώς διψασμένο μυαλό είναι τα βιβλία και οι δρόμοι που εκεί μέσα υπάρχουν. Να είστε ευγνώμων για τους φίλους σας και να μην τους αφήσετε ποτέ να φύγουν από κοντά σας. Μακάρι να μπορούσα κι εγώ να «χάνομαι» μέσα σε τέτοιες παρέες, έστω κι από απόσταση.

        Σας ζητώ να μου συγχωρέσετε το μελαγχολικό ύφος της απάντησής μου, ίσως να φταίει το πνεύμα των ημερών. Και πάλι χρόνια σας πολλά.

        Υ.Γ. Εγώ σας ευχαριστώ για όλα όσα μας έχετε χαρίσει.

  2. Είναι ένα πολύ όμορφο πάρτυ, το ιδανικότερο για να κλείσει η χρονιά. Κι όλοι εμείς φίλοι καλοί, κρατώντας στο χέρι ένα “ποτήρι” από την κατάθεσή μας τη δημόσια, σαν ένα επιπλέον λόγο για να βρισκόμαστε και να ανταμώνουμε. Ακόμα από χθες το βράδυ ταξιδέυω ανάμεσα στους φίλους σου. Τα τραγούδια του Ακη Κίτση με “έστειλαν” και μένα τώρα όπως εσένα στα νιάτα σου και με ταξίδεψαν.. και θέλω να μπω πιο μετά και στο χορό της Γωγώς.. Τα εικαστικά του Κωστή Σχιζάκη στο Ηράκλειο είναι μοναδικά.
    Κι εσύ Κατερίνα οικοδέσποινα στο πάρτυ κρατώντας στο ένα χέρι το Βενετσιάνικο Χρυσάφι και στο άλλο την Σκόνη των Άστρων, μοιάζεις να μας υποδέχεσαι με δώρο τον εαυτό μας και μάλιστα τον πιο μέσα εαυτό, τον πιο αληθινό. Πολύ θα ήθελα κάποιο από τα τραγούδια που έχω γράψει στίχους, να έβγαινε περισσότερο στο φως να τραγουδηθεί και να αγαπηθεί, όπως διαβάστηκαν και αγαπήθηκαν τα βιβλία σου. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, σημαίνουν πολλά γιατί είναι από την καρδιά σου. Μου άρεσε που έβαλες πρώτους τους φίλους που έφυγαν. Αλλά ξέρεις …για τη σκόνη των άστρων…
    Κλείνω με μια ευχή και για το 2011 να είμαστε καλά, ενωμένοι σαν λαός και να μη χανόμαστε οι φίλοι, να βρίσκουμε τους λόγους και τις αιτίες και να μαζευόμαστε!

    • Βασίλη Πουλ, είμαι σίγουρη πως θα ‘χεις ακούσει ένα τραγούδι που ερμηνεύει η Τσαλιγοπούλου και λέει κάπου: «..κι ούτε που σκέφτηκα ποτέ, πως θα ξεχάσεις..». Ε, εγώ σ’ αυτήν την κατηγορία, για την οποία έγραψε ο Κώστας Λειβαδάς ανήκω. Αδυνατώ να ξεχάσω. Ευτυχώς. Κι αυτό τα εξηγεί όλα.

      Εύχομαι να βγουν λοιπόν, περισσότερο στο φως τα τραγούδια σου, όπως ακριβώς το θες και να τ’ αγαπήσουν κι άλλοι άνθρωποι, επειδή αξίζουν κι όχι επειδή τυχαίνει να είμαστε φίλοι. Και να δεις, που έτσι θα γίνει. Να μου το θυμηθείς. 🙂

      Να ‘μαστε καλά λοιπόν, πάντα ν’ ανταμώνουμε! Χρόνια πολλά Βασίλη.

      Καλή μας χρονιά!

  3. Αυτή η ανάρτηση σου Κατερίνα θέλει πολύ «ψαχούλεμα» είμαι σίγουρη πως κρύβει θυσαυρούς!

    Χρόνια πολλά , χρόνια καλά , χρόνια ευτυχισμένα!

    υ.γ : οι πραγματικοί φίλοι … δεν χάνονται ποτέ! 🙂

    • Αφροδίτη , έτσι ακριβώς. Εξερευνήστε την, με την ησυχία σας. 🙂 Δεν θα χάσετε, σίγουρα.

      Χρόνια πολλά, καλή χρονιά και θα τα λέμε πάλι σύντομα κι εδώ και στα μέρη σου. Ξεκουράστηκα λίγο, αλλά ήρθε νομίζω ο καιρός να επανέλθω.

      Τα φιλιά μου έχεις!

      ΥΓ: Οι πραγματικοί, ναι. 😉

  4. Να’σαι πάντα έτσι γλυκειά και δημιουργική Κατερίνα μου!
    🙂
    εγώ σ’ ευχαριστώ για τη φιλία σου
    Καλή χρονιά, και όλα σου τα βιβλία να’χουν την ίδια επιτυχία και να δίνουν την ίδια χαρά στους ανθρώπους που τα διαβάζουν

    χχχ

    • Χάρη μου αγαπημένη, καλή χρονιά!

      Καλά που τα λέμε κι εδώ μέσα, γιατί σαν να αργήσαμε κομματάκι να βρεθούμε.. 😉 Αλλά που θα μας πάει; Θα το κανονίσουμε. Δεν υπάρχει περίπτωση.

      Σ’ ευχαριστώ για τα λόγια της καρδιάς! Φιλιά άπειρα!

  5. Tελευταίος, καλή χρονιά κι από μένα! Σας γράφω αναγκαστικά εδώ, γιατί θέλω πολύ να ξέρετε πως απ’ όσα διάβασα στο blog σας, έβγαλα το συμπέρασμα πως και με πολλά ασχολείστε και σε πολλά τα καταφέρνετε. Δεν έχω να σας συγχωρήσω τίποτα λοιπόν για το μελαγχολικό, όπως εσείς το χαρακτηρίζετε, ύφος.

    Εγώ το μόνο που σκέφτηκα και το έλεγα και σε φίλους-ες με τους οποίους συζητούσα αυτές τις μέρες που έλειπα απ’ την ηλεκτρονική μας γειτονιά, είναι πως στις γιορτές θέλοντας και μη, πιεζόμαστε συναισθηματικά και είμαστε πιο ευάλωτοι στα φαντάσματα των παλιών ονείρων που ναι μεν, μπορεί να μην πραγματοποιήθηκαν, αλλά δεν μας εμποδίζει τίποτα να τα πραγματοποιήσουμε στο μέλλον.

    Ξέρω κι από αναποδιές της ζωής κι από στραβά γυρίσματα της τύχης, όπως και οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι που αναφέρονται στην παραπάνω ανάρτηση. Μην νομίζετε πως βαδίσαμε σε κάνα δρόμο στρωμμένο με πούπουλα. Κάθε άλλο θα έλεγα. Υπάρχουν πάντα σκιές πίσω απ’ τις λαμπρές βιτρίνες..

    Αλλά σίγουρα, είχαμε το πείσμα να μην αφήσουμε τίποτα να ανακόψει την πορεία μας. Σε μερικούς πήρε χρόνια για να φτάσουν εδώ που βλέπετε. Άλλοι έχουμε ακόμη δρόμο. Εγώ όμως θέλω να σας ευχηθώ απ’ την καρδιά μου, του χρόνου τέτοιες μέρες, (καλά να ‘μαστε βέβαια), να τα λέμε και να ‘στε χαρούμενος, επειδή θα ‘χετε πραγματοποιήσει έστω ένα απ’ τα κρυφά σας όνειρα. Να το βάλετε στόχο, να μην σας σταματήσει τίποτα και να το πετύχετε.

    Και θα ‘ναι δική μου η χαρά να ‘ρθειτε και να μας το πείτε. Να το μοιραστείτε μαζί μας. Πάει το στοίχημα; Το είπαμε; Το συμφωνήσαμε; 🙂

  6. Το διαβασα
    και για να πω την αληθεια
    ηθελα κι αλλες κι αλλες κι αλλες ανδρομες στο παρελθον..

    σε ειχα παρεα στο ταξιδι μου και ησουν εξαιρετικη συντροφια Κατερινα.

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:)

    • Talisker, καλή μας χρονιά, με υγεία! Σ’ ευχαριστώ και για τα λόγια σου και για τα τόσο όμορφα πράγματα που πιστεύεις για μένα και για την διαφήμιση! 🙂

      Μου το λένε κι άλλοι άνθρωποι λοιπόν αυτό: ότι δηλαδή ήθελαν να έχει κι άλλο.. να είναι μεγαλύτερο το βιβλίο. Και να σκεφτείς πως όταν το είχα τελειώσει, προβληματίστηκα λίγο μήπως κούραζαν τόσες σελίδες τους αναγνώστες, τις αναγνώστριες. Αλλά είναι όπως μου βγαίνει η ιστορία. Δεν το ελέγχω και πολύ αυτό. Εννοείται με τιμάει που το λες.. Σ’ ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για όλα!

  7. Καλή χρονιά Κατερινάκι!!! Άργησα αλλά ήρθα! Ωραία περάσαμε με την οικογένεια αλλά μου φάνηκαν λίγες οι μέρες. Κι εσύ εδώ με τέτοιους φίλους ωραία όμως πρέπει να τα περνάς 🙂 Δεν έχω προλάβει να σε διαβάσω, τώρα ετοίμασα το καδεφάκι μου αλλά επειδή μπήκα και χτες στη ζούλα απ’ τη δουλειά ήθελα να σου πω να προσέξεις τους συνδέσμους για τα βιβλία σου γιατί δεν λειτουργούν. Σήμερα ούτε κλικ δεν μπορώ να κάνω. Για δες το βρε κορίτσι μου.

    • Poiosn, καλώς μας ήρθες πίσω λοιπόν και καλή χρονιά! Να χαίρεσαι την οικογένεια σου.

      Κι εγώ όποτε πάω διακοπές, δεν θέλω να γυρίσω, άρα σε καταλαβαίνω. Κοίτα να εκμεταλλευτείτε την επόμενη αργία τώρα, ναι; 🙂

      Όσο για τους συνδέσμους δεν μπορείς να κάνεις κλικ, επειδή τους έβγαλα προσωρινά. Πράγματι κάποιο πρόβλημα υπάρχει, γιατί κι άλλοι άνθρωποι μου το έγραψαν. Θα ειδοποιήσω λοιπόν κι εγώ τους «Μοντέρνους Καιρούς» με τη σειρά μου, για να δουν τι γίνεται με το site των εκδόσεων. Σ’ ευχαριστώ που το επισημαίνεις και μου το θυμίζεις πάντως κι εσύ.

      Θα τα ξαναπούμε, έτσι; Καλό Σαββατοκύριακο!

  8. […] για εκείνον, δηλαδή τον Βασίλη Πουλημενάκο, σ’ αυτή την ανάρτηση, δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ ότι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: