Καμπάνια κατά των ‘διορθωτικών’ βιασμών των ομοφυλόφιλων γυναικών στη Ν. Αφρική*

.

.

update : Διαβάστε κι αυτό.

.

*Αναδημοσίευση απ’ το αξιόλογο περιοδικό Asante

.

Τη βάρβαρη πρακτική των «διορθωτικών βιασμών» προσπαθεί να αναδείξει μια μικρή ομάδα ακτιβιστριών από τη Νότιο Αφρική, που έχει καταφέρει να στρέψει τα βλέμματα χιλιάδων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Πρόκειται για ένα απάνθρωπο και άκρως διαδεδομένο φαινόμενο στη Ν. Αφρική, όπου αρκετοί άντρες βιάζουν ομοφυλόφιλες γυναίκες με σκοπό να τις «θεραπεύσουν» από την ομοφυλοφιλία.

«Το ξέρω πως είσαι λεσβία. Δεν είσαι άνδρας, νομίζεις πως είσαι, αλλά θα σου δείξω, είσαι γυναίκα» φέρεται πως είπε ο βιαστής της Millicent Gaika, τα μάτια της οποίας έχουν κρυφτεί πίσω από μεγάλες μελανιές, ενώ ο λαιμός της είναι γεμάτος κοψίματα και ουλές. Ο άντρας αυτός κυκλοφορεί ελεύθερος στους δρόμους, καθώς πλήρωσε τα 10 δολάρια του προστίμου.

Η Luleki Sizwe είναι μια μικρή εθελοντική οργάνωση που εδρεύει στις φτωχογειτονιές του Κέιπ Τάουν και υπερασπίζεται τα δικαιώματα της LGBT κοινότητας και των θυμάτων «διορθωτικού βιασμού». Ο τίτλος της οργάνωσης αποτελείται από τα ονόματα δύο γυναικών που έχασαν τη ζωή τους όταν κάποιοι θέλησαν να τις «θεραπεύσουν».

«Αυτά τα εγκλήματα συνεχίζονται εδώ και χρόνια. Δεν έχει γίνει τίποτα», λέει η ακτιβίστρια της οργάνωσης Billi du Preez, «η υπόθεση της Millicent αναβάλλεται συνέχεια. Όταν ο δράστης, που κυκλοφορεί ελεύθερος, άρχισε να την απειλεί ξανά, είπα ‘αρκετά'».

Έτσι, η Billi έγραψε ένα κείμενο και μαζί με την ανατριχιαστική φωτογραφία της Millicent, το έστειλε στη δημοφιλή πλατφόρμα κοινωνικής δράσης Change.org, με σκοπό να συλλέξει υπογραφές για να ανακηρυχθεί ο «διορθωτικός βιασμός» στην Ν. Αφρική έγκλημα μίσους. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το συγκεκριμένο ψήφισμα έχει αναδειχθεί στο πλέον δημοφιλές της ιστοσελίδας, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 130.000 υπογραφές και δίνοντας ελπίδες πως η νοτιοαφρικανική κυβέρνηση θα ασχοληθεί σοβαρά με το ζήτημα.

Ελπίζω να είστε κι εσείς, ανάμεσα στους ανθρώπους που θα κάνουν κλικ, θα δείτε την φωτογραφία της γυναίκας και θα υπογράψετε. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε.

.

.

**Και για να μην ξεχνάμε, μερικά αποσπάσματα απ’ το βιβλίο για το οποίο σας έκανα λόγο εδώ:

«Έκρυψα αυτό που ένιωθα από τον κόσμο γιατί ήξερα ότι οι άνθρωποι θα σκέφτονταν ότι είμαι άρρωστη κι ότι χρειάζομαι βοήθεια. ΝΤΡΟΠΗ. ΑΠΟΤΥΧΙΑ. Αυτές οι λέξεις περνούσαν από το μυαλό μου κάθε μέρα.. μαζί με άλλες που δεν ήταν καθόλου ευχάριστες. Πίστευα ότι μπορεί να ήταν μια παράξενη φάση. Δεν έβρισκα λέξη για να περιγράψω τον τρόπο που ένιωθα. Το ‘διαφορετική’ δεν μου αρκούσε. Ένιωθα σαν να ήμουν το μοναδικό άτομο στον κόσμο που σκέφτηκε ποτέ να βρίσκεται  με κάποια του ίδιου φύλου. Σκεφτόμουν ότι ήταν λάθος να φαντάζομαι τον εαυτό μου σε στενές καταστάσεις με μια φίλη. Με έκανε ‘ανώμαλη’ στα μάτια της κοινωνίας. Ήμουν οργισμένη που τα πράγματα εξελίχτηκαν έτσι. Γνώριζα ότι τα αισθήματα μου δεν ήταν φυσιολογικά. Ήμουν πολύ φοβισμένη. Συνέχιζα να ελπίζω ότι θα ξυπνούσα μια μέρα και θα ήμουν τρελή για τ’ αγόρια. Ποτέ δεν συνέβη.

Όταν τελικά έμαθα τι σήμαινε η λέξη γκέι, κι ότι δεν υπήρχε διαφυγή απ’ αυτό, έκλαψα. Έβλεπα τον εαυτό μου σαν αυτό το τρομερό πράγμα που δεν θα άρεζε ποτέ σε κανέναν. Τίποτα δεν με έκανε να μισήσω τόσο τον εαυτό μου, όσο το να είμαι γκέι. Πέρασα μια περίοδο που σκεφτόμουν την αυτοκτονία ως το μόνο πράγμα που θα βοηθούσε.

Όταν η μητέρα μου το έμαθε, φρικάρισε. Είπε ότι έπρεπε να είναι κάποια φάση. Μου είπε ότι θα περνούσε σύντομα. Ήθελα να την πιστέψω, αλλά ήξερα καλύτερα από αυτή. Όταν δεν εξαφανίστηκε όπως έλπιζε, η μητέρα μου έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη και κατηγορούσε τον εαυτό της που με είχε κάνει ‘τέτοια’. Με πήγε σε έναν ψυχίατρο και έλπιζε για το καλύτερο. Ήθελε να με ‘επιδιορθώσει’  ο γιατρός.»

Θέλω να ξέρω γιατί ο κόσμος μισεί τις λεσβίες και τους γκέι άντρες τόσο πολύ. Όπου και να πας, θα βρεις έναν υποκριτή. Προσπάθησα πολύ σκληρά, αλλά είναι δύσκολο να είσαι ευγενική με ανθρώπους που σε αποκαλούν ‘ανώμαλη’ ή ‘νταλικιέρισσα’. Πραγματικά πονά».

 

.

Ο γιατρός δεν την επιδιόρθωσε. Η Ελίζαμπεθ, ετών 16, από το Κάνσας, αυτοκτόνησε.

.

.