Σοφία Κολοτούρου: Μήνυμα στο μπουκάλι..

..

..

..

«Ο άνθρωπος δεν γεννιέται ελεύθερος. Γεννιέται για να ελευθερωθεί«. Μ’ αυτές τις φράσεις του J. W. F. Hegel, καλωσορίζει η Σοφία Κολοτούρουτους αναγνώστες, στο site  της. Κι ο καλύτερος τρόπος να σας την συστήσω, αν δεν την γνωρίζετε ήδη, είναι το κείμενο του Χρήστου Α. Μιχαήλ:

..

«Η Σοφία Κολοτούρου είναι η συντάκτης του εν λόγω blog. Ιστορίες της καθημερινότητας μέσα από το πρίσμα μιας κωφής μα όχι άλαλης, μιας και καταφέρνει θαυμάσια να συνεννοείται μιλώντας σχεδόν κανονικά και παράλληλα να διαβάζει τα χείλη του συνομιλητή. Η Σοφία Κολοτούρου, δείχνει να απέχει πολύ από το μοντέλο του κωφού, όπως το έχουμε στο μυαλό μας. Μέσα από τα κείμενά της ανακαλύπτουμε κυρίως τις δικές μας αδυναμίες, τόσο ως άτομα αλλά και ως μέρη μιας κοινωνικής δομής που αρνείται πεισματικά να εξελιχθεί ισοσκελώς. «Η μεσαία (κοινωνική) τάξη είναι πάντα μια γκρίζα ζώνη, όπου ανάλογα με τις εμπειρίες και τις ευαισθησίες ο καθένας μπορεί ή όχι να προσεγγίσει το διαφορετικό, όπως την κώφωση. Κι εγώ η ίδια, αν δεν είχα μια αναπηρία, δεν ξέρω αν θα έμπαινα στη διαδικασία να γνωρίσω πραγματικά και με γνήσιο ενδιαφέρον συναναστροφής άλλους κωφούς και αναπήρους εν γένει. Νομίζω ότι εδώ παίζουν καταλυτικό ρόλο τα πρόσωπα, και όχι οι αναπηρίες».

..

Με όπλο το πανέξυπνό της χιούμορ, τον ανοιχτό πνευματικό της ορίζοντα και μια ευγενή καλοσύνη προς όλους όσους έχουν συναναστραφεί μαζί της (είτε επιτυχώς είτε όχι, δεν φαίνεται να κρατάει κακίες), η Σοφία Κολοτούρου δείχνει να μην διακατέχεται από κανενός είδους ανασφάλεια, φόβο, αμφιβολία και κόμπλεξ όσον αφορά τη σχέση της με τον φαινομενικά φυσιολογικό κόσμο. Ζει, εργάζεται, ψυχαγωγείται και απολαμβάνει την οικογένειά της. Δείχνει ένας άνθρωπος πλήρης κι ευτυχισμένος, σχεδόν απολαμβάνοντας όλα τα μικροπροβλήματα που προκύπτουν στα καθημερινά (..)  Η περίπτωση της Σοφίας Κολοτούρου είναι ειδική, ιδιαίτερη και αν μη τι άλλο χρήζει προσοχής. Κι αυτό γιατί αποτελεί έναν δημόσιο σύνδεσμο ανάμεσα στον κόσμο των κωφών και των ακουόντων, μεταφέροντας με έναν τρόπο απλό, ευχάριστο και κατανοητό τα προβλήματα της μιας πλευράς στην άλλη. Κάτι που μέχρι πρότινος, αν το καλοσκεφτούμε, συναντούσαμε μόνο σε βαρετά φυλλάδια με τίτλους απαξιωτικούς που κατέληγαν τις περισσότερες φορές στον πλησιέστερο κάδο σκουπιδιών. Διαβάζοντας λοιπόν κανείς το blog της, το οποίο ενημερώνεται αρκετά συχνά, καταφέρνει να αναθεωρήσει τεκμηριωμένα ένα μεγάλο μέρος της εικόνας που είχε ως τότε για τους κωφούς καθώς και διάφορες απόψεις που μέσα από την κοινωνική δομή και τις χρόνιες καταβολές, πακτώνονται οδηγούν σε χάσματα».

..

Διαβάζοντας καιρό τώρα πράγματα που την αφορούν και επικοινωνόντας μαζί της, μπορώ να προσυπογράψω ότι ξεχωρίζει για την ευγένεια, το χιούμορ  της, το γνήσιο ενδιαφέρον της για τους άλλους, το ταλέντο της στην ποίηση, τη δύναμη που έχει ως άνθρωπος να ξεπερνάει τα τραύματα και να συνεχίζει. Κι έχει και κάτι που εκτιμώ ιδιαιτέρως: Μνήμη. Δεν ξεχνάει.. Δεν το γράφω τυχαία αυτό. Κι εκείνη ξέρει τι εννοώ. Γιατί γνωριζόμασταν χωρίς να το ξέρουμε, μια ολόκληρη ζωή Σοφία. Και χαίρομαι πολύ που σε ‘ξαναβρήκα’ τώρα. Δεν θέλω να γράψω τίποτα άλλο λοιπόν εγώ. Θέλω τα δικά σου λόγια να πρωταγωνιστούν εδώ σήμερα κι αυτή σου την συνέντευξη την ξεχώρισα.

Θα παραθέσω όμως τις λέξεις σου που με άγγιξαν περισσότερο:

Για να καταλάβω τι λένε οι άλλοι πρέπει να διαβάζω τα χείλη τους. Όταν επικοινωνείς με τη χειλεοανάγνωση, τον πρώτο καιρό είσαι κάτι σαν γλωσσικός μετανάστης. Στην αρχή δυσκολεύεσαι πολύ να αντιληφθείς τον προφορικό λόγο, ακριβώς όπως ένας μετανάστης που έρχεται σε μια καινούργια χώρα και δεν ξέρει τη γλώσσα (..) Αισθάνομαι ότι γεννήθηκα παγιδευμένη σε ένα αδύναμο σώμα, περιορισμένη από τα κοινωνικά στερεότυπα και τις αντιλήψεις περί αναπηρίας. Ομως, όσο μεγαλώνω «ελευθερώνομαι», επειδή αφενός η γνώση είναι δύναμη που μας απελευθερώνει ψυχικά από τα κάθε είδους στερεότυπα, αφετέρου η ιατρική και τεχνολογική πρόοδος μας απελευθερώνει σε σωματικό και πρακτικό επίπεδο. Η απελευθέρωσή μου ήταν τεράστια μετά την εμφάνιση των γραπτών μηνυμάτων στα κινητά και του διαδικτύου στα 25 μου χρόνια. Θα σου έλεγα ότι αυτά τα δύο μου έλυσαν τα χέρια, αλλά στην περίπτωσή μου μάλλον μου… άνοιξαν τ’ αφτιά!

..


ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ MATRIX

..

Σ’ εμένα απέτυχε η κασέτα εγγραφής-

Το matrix είχε σπάσει από καιρό.

Η γυάλινη μπάλα μου έσπασε

κι εκτινάκτηκε

το χιόνι.

Προσπάθησα να επανεγγράψω,

χρόνια αργότερα.

Προσπάθησα,

αλλά η γυάλινη μπάλα μου είχε σπάσει από καιρό,

συμπαρασύροντας στερεότυπα

και ψευδαισθήσεις.

Ανέβηκα

σε μια νιφάδα του χιονιού κι απέπλευσα.

Διέφυγα.

Τώρα,

μες το αχανές του Σύμπαντος περισυλλέγω

κι άλλους παράξενους συνταξιδιώτες γιατί έσπασε

η μήτρα των προτύπων εγγραφής και ταξιδεύουμε,

πέρα απ’ τις βεβαιότητες.

(2000)

..

Μελοποιημένα ποιήματα της Σοφίας Κολοτούρου, μπορείτε να δείτε εδώ.  Αλλά αξίζει να διαβάστε κι αυτά Το πρώτο της βιβλίο κυκλοφόρησε απ’ τις εκδόσεις ΚΨΜ, με τίτλο: «Κουφός είσαι ρε; Δεν ακούς; » και το ακόλουθο video σας το παρουσιάζει με χιούμορ. Για το δεύτερό της που κυκλοφόρησε πρόσφατα απ’ τις εκδόσεις Δαρδανός-Gutenberg, με τίτλο: «Τα επτά πρόσωπα της κώφωσης«, μπορείτε να διαβάσετε εδώ περισσότερα πράγματα.

Σοφία, καλοτάξιδο!

..

..

..

Σοφία Κολοτούρου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και ειδικεύτηκε στην Κυτταρολογία στα νοσοκομεία Πανεπιστημιακό Ηρακλείου Κρήτης και Άγιος Σάββας Αθηνών.

Εξέδωσε μία συλλογή ποίησης, τα «Αν-επίκαιρα ποιήματα», εκδόσεις Δαρδανός-Τυπωθήτω, 2007 (σειρά Λάλον Ύδωρ), η οποία εντάχθηκε στη μικρή λίστα υποψηφιοτήτων για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω το 2008. Δύο από τα ποιήματα της συλλογής μελοποιήθηκαν, το ένα από τον B. D. Foxmoor των Active Member (στο άλμπουμ: Όταν οι μικρόνοοι hiphoραγούν) και το άλλο από τον Κώστα Παρίσση (στο δίσκο: One For the Road του Δώρου Δημοσθένους).

Από το 2008 διατηρεί στο ίντερνετ το προσωπικό της μπλογκ, με τίτλο: kofosi.blogspot.com, όπου περιγράφει ιστορίες από τη ζωή της, σχετικές με τη μεταγλωσσική κώφωση από την οποία πάσχει.
Το Σεπτέμβρη του 2010 εκδόθηκε το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο: ΚΟΥΦΟΣ ΕΙΣΑΙ ΡΕ; ΔΕΝ ΑΚΟΥΣ; από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Το βιβλίο περιλαμβάνει κείμενα από αυτό το μπλογκ καθώς και ένθετο 16-σέλιδο κόμικ σχεδιασμένο από τον γνωστό σκιτσογράφο Σπύρο Δερβενιώτη.

Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες και έχει δημιουργήσει από τον Απρίλιο του 2009, μαζί με τον Κώστα Κουτσουρέλη, τη διαδικτυακή ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης σε παραδοσιακές μορφές, με τίτλο: Νέοι Ήχοι στο Παμπάλαιο Νερό ( pampalaionero.wordpress.com ).

..

..

..

..

..

Advertisements