Πετιούνται «στο δρόμο» παιδιά με ειδικές ανάγκες – Δραματικές περικοπές στα επιδόματα που καλύπτουν τις θεραπείες τους

..

..

*Το άρθρο αναδημοσιεύεται απ’ το «Ριζοσπάστη«. Λεπτομέρειες για τις περικοπές επιδομάτων και θεραπειών, μπορείτε να διαβάσετε εδώ κι εδώ το Δελτίο Τύπου της ΕΣΑμεΑ για το ειδικό τέλος ακινήτων που καλούνται να πληρώσουν άτομα με αναπηρία. Συνεχής ενημέρωση για σχετικά θέματα, στο disabled.gr

..

..


Δομές έκλεισαν ή λειτουργούν «στα χαρτιά» μετά την απόλυση δεκάδων εργαζόμενων από το Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών

..

Τραγικές αναδεικνύονται μέρα με τη μέρα οι συνέπειες των περικοπών σε Υγεία – Πρόνοια για τους ψυχικά ασθενείς, για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Εργαζόμενοι απολύονται, δομές κλείνουν ή λειτουργούν μόνο «στα χαρτιά» και όσοι έχουν ανάγκη μένουν «ξεκρέμαστοι», χωρίς φροντίδα, γυρίζουν σπίτι τους ή και στα ψυχιατρεία. Κι ενώ οι περικοπές στη χρηματοδότηση των δομών ψυχικής υγείας και στα προνοιακά ιδρύματα αγγίζουν μέχρι και το 50%, το ελάχιστο προσωπικό αυτών των δομών συρρικνώνεται επιπλέον από το καθεστώς της «εργασιακής εφεδρείας».

Πριν από περίπου 15 μέρες το Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών (σ.σ. ΝΠΙΔ, επιχορηγούμενο και εποπτευόμενο από το υπουργείο Υγείας) απέλυσε 63 εργαζόμενους, ψυχίατρους, παιδοψυχίατρους, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, νοσηλευτές, ειδικούς παιδαγωγούς κ.ά. οι οποίοι εργάζονταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, έργου, μπλοκάκια κλπ. «Η απόφαση αυτή πλήττει τους εργαζόμενους στις δομές αυτές, όπου εξυπηρετούσαν επί πολλά έτη τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες των ασθενών σε αυτές, χωρίς να τους αναγνωρίζεται επισήμως το εργασιακό τους καθεστώς. Πλήττονται όμως κυρίως οι λήπτες αυτών των υπηρεσιών, τωρινοί και μελλοντικοί, που στερούνται τις υπηρεσίες», σημειώνει η Δέσποινα Εμπέογλου, ψυχολόγος, που εργαζόταν σε δομή του ΕΚΕΨΥΕ.

«Στο δρόμο» ασθενείς που έχουν ανάγκη

Ειδικότερα, απολύθηκαν εργαζόμενοι που δούλευαν σε στεγαστικές δομές ψυχικά πασχόντων, στο ειδικό σχολείο «Στουπάθειο», στη Θεραπευτική Μονάδα για αυτιστικά παιδιά, σε Κέντρα Ημέρας για ψυχικά πάσχοντες, στη Μονάδα Εφήβων Πάτρας, σε Ιατροπαιδαγωγικά τμήματα σε διάφορες πόλεις της χώρας, σε Συμβουλευτικά Ενηλίκων. Η κατάσταση για τους ανθρώπους και τις οικογένειές τους που εξυπηρετούσαν οι δομές του ΕΚΕΨΥΕ, διαμορφώνεται μέχρι στιγμής ως εξής:

  • Από το Ειδικό Σχολείο «Στουπάθειο» στο Χαλάνδρι έδιωξαν 14 από τα 28 παιδιά, μετά την απόλυση 4 εργαζόμενων, ανάμεσά τους έναν ψυχολόγο και μια ειδική παιδαγωγό, ενώ άλλοι έκαναν αίτηση συνταξιοδότησης κάτω από το φόβο της εργασιακής εφεδρείας. Η Θεραπευτική Μονάδα για αυτιστικά παιδιά στην Αγία Παρασκευή (σ.σ. είχε συγχωνευθεί με το Στουπάθειο) έκλεισε αφήνοντας ξεκρέμαστους παιδιά και γονείς.
  • Οι 13 ένοικοι του ξενώνα για ψυχικά ασθενείς Αθήνας – Αιγάλεω επέστρεψαν στο Δαφνί, στον ξενώνα βραχείας παραμονής της ψυχιατρικής κλινικής του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», σε οικοτροφείο κάποιας ΜΚΟ, μετά το κλείσιμό του.
  • Στη Λιβαδειά λειτουργούν πλέον 2 από τους 3 ξενώνες για ανθρώπους με βαριά νοητική στέρηση και βαριά κινητικά προβλήματα, ενώ μετά και τις απολύσεις τις βάρδιες βγάζουν πλέον εργαζόμενες γενικών καθηκόντων, δηλαδή καθαρίστριες! Επιπλέον,στον ξενώνα για ψυχωσικούς ασθενείς ΜΟΛ της Λιβαδειάς έχουν πάρει αποκλειστικές νοσοκόμες με μπλοκάκι. Τη στιγμή που οι ασθενείς αυτοί χρειάζονται εξειδικευμένη επιστημονική φροντίδα, οι ξενώνες μετατρέπονται σε «αποθήκες» ανθρώπων και η φροντίδα αντικαθίσταται από τη φύλαξη.
  • Το Κέντρο Ημέρας Πειραιά – Αιγάλεω έκλεισε αφότου απολύθηκαν η μία ψυχολόγος και η μία κοινωνική λειτουργός και ζήτησαν να συνταξιοδοτηθούν οι υπόλοιποι λόγω εργασιακής εφεδρείας. Ηταν ένα Κέντρο πολύ σημαντικό για 60 ψυχωσικούς ασθενείς, οι οποίοι πήγαιναν εκεί το πρωί, απασχολούνταν, δέχονταν φροντίδα κι έπειτα επέστρεφαν σπίτι τους.
  • Αντίστοιχα, το Κέντρο Ημέρας Αθήνας – για 20 ψυχωσικούς ασθενείς – λειτουργεί πλέον μόνο στα χαρτιά, αφού απολύθηκαν ο εργοθεραπευτής, οι δύο ψυχολόγοι και η μία κοινωνική λειτουργός. Τώρα «λειτουργεί» με μία ψυχίατρο που εργάζεται εκεί part time, με μία εκπαιδεύτρια και έναν διοικητικό υπάλληλο.
  • Το Τμήμα Εφήβων Πάτρας, το οποίο εξυπηρετούσε εφήβους με κάποιες ψυχολογικές δυσλειτουργίες και τους γονείς τους και διοργάνωνε στα σχολεία επιστημονικές ενημερώσεις, έκλεισε. Στα όρια του «λουκέτου» είναι και το Ιατροπαιδαγωγικό Τμήμα Βόλου, αφού απολύθηκαν ο παιδοψυχίατρος και ο ψυχολόγος, ενώ ζήτησε να συνταξιοδοτηθεί ο λογοθεραπευτής.

..

..

Advertisements

Oι επόμενες κινήσεις σωματείων και εργαζομένων σε φορείς και δομές ψυχικής υγείας – πρόνοιας και κατά των εξαρτήσεων

..

..

*Το blog του συντονιστικού των εργαζομένων, θα το βρείτε εδώ.

..

Η επιτυχία της 48ωρης απεργίας και η δύναμη που αποδείχθηκε ότι έχουμε μας καλεί να συνεχίσουμε με σχέδιο κλιμάκωσης.

Στη συνέλευση του Συντονιστικού που πραγματοποιήθηκε στο ΕΚΑ αμέσως μετά την κινητοποίηση στις 23/09 πάρθηκαν οι παρακάτω αποφάσεις-προτάσεις προς τους εργαζόμενους και τα σωματεία:
  • Ενιαία κινητοποίηση και πρόταση προς τις γενικές συνελεύσεις των σωματείων για συμμετοχή, είναι η απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 05/10 και η γενική πανελλαδική απεργία στις 19/10.
  •  Πρόταση συντονισμένης συμμετοχής από τους φορείς που έχουν τη δυνατότητα άμεσα, στην κινητοποίηση της ΠΟΕΔΗΝ στις 29/09 (3ωρη στάση εργασίας). 
  • Πραγματοποίηση συνελεύσεων μέσα στην εβδομάδα σε όλους τους χώρους με στόχο να προκύψουν προτάσεις για πολύμορφες κινητοποιήσεις κλιμάκωσης ανάλογα με το χώρο και να συζητηθεί η ιδέα στήριξης  των κινημάτων άρνησης πληρωμής των χαρατσιών που επιβάλλει στην κοινωνία η κυβέρνηση. 
  • Διεύρυνση του μετώπου και σε άλλους χώρους, με συναδέλφους από άλλους κοινωνικούς χώρους (φοιτητές, λαϊκές συνελεύσεις κατοίκων), με στόχο τη διαμόρφωση κοινών αιτημάτων και προτάσεων δράσης.
  • Άμεση ενίσχυση της ομάδας επαφών με συναδέλφους: Συμμετοχή, επαφή και ενημέρωση από τους εκπροσώπους των σωματείων που συμμετέχουν στο συντονιστικό για κινητοποιήσεις που γίνονται σε άλλους χώρους, ώστε να ενισχυθεί η ομάδα συντονισμού και να κινητοποιούμαστε με ταχύτητα για την ακύρωση συνεδριάσεων συμβουλίων φορέων που αποφασίζουν εφεδρείες ή απολύσεις, με την οργάνωση διαδηλώσεων ή καταλήψεων προκειμένου να αποφευχθούν. 
  • Επόμενη συνάντηση του συντονιστικού την Παρασκευή 30/9 στις 17:00 όπου θα συζητηθούν αναλυτικά και θα αποφασιστούν οι τρόποι κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων.
..
..

Πετάς μαζί μας..

..

..

*Συμπληρώνεται σήμερα ένας χρόνος από τότε που ο Γλάρος Ιωνάθαν, πέταξε ψηλά.. Kι αυτά που σκεφτόμαστε, αυτά που αισθανόμαστε όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, τα έγραψε  η Μαρία. Το μόνο που θέλω να κάνω εγώ λοιπόν, είναι να αναδημοσιεύσω ένα δικό του κείμενο για την σχέση της καλής ψυχολογίας (όπως συνηθίσαμε να λέμε) και του καρκίνου. Θα βοηθήσει όσους το διαβάσουν και θα καταλάβουν πόσο ξεχωριστός άνθρωπος είναι, ο χαμογελαστός Γιώργος.  Γλάρε, πετάς μαζί μας..

..


Το θέμα λοιπόν είναι Ψυχολογία, Καλή Ψυχολογία, Καλό Ηθικό, Πεσμένο ή Αρνητικό Ηθικό. Το έχουμε συζητήσει όλοι μας πολλές φορές, με ειδικούς, άσχετους, ασθενείς, γιατρούς, με τον καθένα. Τα συμπεράσματα ποια είναι;;;

Να αναφέρω τα δικά μου ενώ θεωρώ πως έχω «ωριμάσει» πλέον σαν ασθενής: η ψυχολογία παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στις περιπτώσεις καρκινοπαθών. Ίσως να μην καταφέρει το κέφι να εμποδίσει τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων, ούτε να μας σώσει από τις μεταστάσεις. Προσωπικά δεν πιστεύω σε αυτό που ακούγεται ότι: «η ψυχολογία είναι το παν» γιατί την πάτησα, προδόθηκα και άλλαξα γνώμη! Έτσι πίστευα και πρέσβευα και γω, μέχρι που έζησα την υποτροπή ενώ είχα διατηρήσει την ψυχολογία μου στο ζενίθ για ένα ολόκληρο χρόνο, μέσα από ΧΜΘ και ένα σωρό δυσκολίες. Τώρα πια πιστεύω πως ότι είναι να συμβεί, θα συμβεί. Η ψυχολογία μόνη της δεν είναι ικανή να ανατρέψει μια αρνητική κατάσταση. Είναι δυνατόν όμως να προκαλέσει πολλά προβλήματα η κακή ψυχολογία. Αν κάποιος ασθενής δεν νιώθει καλά και το ηθικό του είναι χαμηλό, τότε σίγουρα δεν θα βοηθηθεί στον αγώνα του και πιθανόν να προκαλέσει και προβλήματα. Δυσκολίες όσον αφορά στις δυνάμεις του, στην καθημερινότητά του, στην γενική πορεία του σαν ασθενή, ίσως ακόμα και στην συμπεριφορά του ανοσοποιητικού του συστήματος και πολλά άλλα!

Θυμάμαι στην τελευταία (υποτίθεται) ΧΜΘ μου ήταν να πάρω μόνο το Gemzar! Σηκώθηκα αξημέρωτα, πήγα στα Πατήσια στο θείο το ζαχαροπλάστη και πήρα γλυκά για το νοσοκομείο και τη δουλειά (τον τρόμαξα τον άνθρωπο). Πότε με τρύπησαν, πότε το ήπια το φάρμακο, πότε έφτασα στη δουλειά και μοίραζα τα γλυκά, δεν κατάλαβα τίποτα! Και το σημαντικότερο, σε αυτή τη χημειοθεραπεία είχα τις λιγότερες παρενέργειες, σχεδόν μηδενικές! Περίμενα τόσο καιρό να τελειώσω και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη! Αν ο ασθενής μπορεί να είναι πάντα χαρούμενος, σίγουρα θα τον βοηθήσει πολύ! Ας είναι μια τρέλα, μια ευφορία, μια παραζάλη, μια χαρά χωρίς αιτία, ένα αλαλούμ συναισθημάτων που φωνάζει για να διώξει μακριά το κακό! Το υπογράφω ότι μόνο καλό μπορεί να κάνει!

Και ρωτάει ο κάθε ασθενής: που να την βρω την καλή διάθεση ρε μεγάλε, την ώρα που τρώω τις σφαλιάρες απανωτές; όταν μου έρχονται οι μεταστάσεις εκεί που περιμένω βελτίωση; όταν δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου; όταν φοβάμαι μήπως πεθάνω; όταν θεωρώ δεδομένο το θάνατο και η μόνη άγνωστη παράμετρος είναι η χρονική στιγμή;;; Μπορώ και στέκομαι σε αυτό το βήμα και γράφω γιατί τα έχω νιώσει όλα αυτά και ακόμα χειρότερα! Έχω βιώσει δύσκολες καταστάσεις, στιγμές σκότους στο τούνελ, θυμάστε οι παλιότεροι όταν τα πιο αισιόδοξα τραγούδια που ακούγονταν εδώ ήταν τα: «Αν ήσουν δίκαιος θεός» και το «Πάντα θλιμμένη χαραυγή»! Μπορεί να τα άκουγα και είκοσι φορές τη μέρα το καθένα και μόνο που δεν έκοβα φλέβες! Το έζησα το δράμα μου, το γλέντησα και εδώ που είμαι θεωρώ πως έχω ωριμάσει. Γιατί βλέπω πως εκείνη η περίοδος δεν μου έδωσε τίποτα απολύτως! Ήταν μόνο χαμένος καιρός, αν είχα διαφορετική διάθεση θα μπορούσα να είχα κάνει ακόμα περισσότερα πράγματα και να είχα κερδίσει μέρες! Τώρα θλίβομαι που έχασα αυτές τις μέρες, κλεισμένος στο σπίτι και μουρτζούφλης αντί να είμαι έξω και να χαίρομαι τη ζωή! Γιατί εμείς πρέπει να μετράμε και την ώρα, όχι τη μέρα! Για τέτοιο κέρδος πρέπει να μιλάμε!

Οι Κινέζοι λένε: «Έξυπνος είναι αυτός που μαθαίνει από τα λάθη του, σοφός είναι αυτός που μαθαίνει από τα λάθη των άλλων». Μπορείτε να γίνετε σοφοί κατευθείαν; χωρίς να περάσετε από το στάδιο της εξυπνάδας; Είσαι καρκινοπαθής; Απόδειξη! Το διαβατήριο της τρέλας σου που είναι; Το μόνιμο χαμόγελο; Τα διακοπτάκια που αφήνουν απέξω όλα τα στενάχωρα; Πρέπει να καταλάβεις πως τώρα ήρθε η ώρα να ζήσουμε κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Πολλές φορές είναι χρόνια αμέτρητα, τόσα που κανείς δεν περίμενε! Τι κέρδος αυτό για εμάς;;;;; Ατελείωτες μέρες να τις ζούμε σαν να είναι η τελευταία, τόσο καλά! Αντίθετα, ίσως να ζήσουμε χρόνια ολόκληρα με μια μιζέρια και με την αναμονή του επόμενου χτυπήματος! Το οποίο ίσως να μην έρθει ποτέ. Αλλά και να έρθει μετά από 1, 3, 5, 10 χρόνια, αξίζει να χαραμίσουμε όλα τα προηγούμενα απλά και μόνο για να επιβεβαιωθούν οι φόβοι μας;;;

Θέλεις το θεό παρέα; Πάρτον. Θέλεις φίλους και συγγενείς; Έχε τους. Θες γιατρούς και επιστήμονες; Κυνήγα τους. Το πρώτο βιολί όμως είσαι εσύ και το σημαντικότερο, εσύ είσαι και το κοινό! Παίζεις εσύ και ακούς επίσης! Αν θα παίξεις καλά, θα ευχαριστηθεί και το αυτί σου, αν θα παίξεις φάλτσα, μια παραφωνία θα σου μείνει και μια πικρία μόνο! Όλα αυτά τα πιστεύω και τα κάνω πράξη καθημερινά: είμαι στο τέταρτο στάδιο (θεικό είναι το «τελικού σταδίου») και ώρες ώρες ξεχνάω και τον καρκίνο! Όπως έχετε νιώσει κι εσείς, ο καρκίνος μας έχει κάνει καλύτερους σε πολλούς τομείς! Εκμεταλλευτείτε όλο αυτό το χρόνο που έχετε και «κλέψτε» από τον κερατά τον χρόνο, ξεζουμίστε τη στιγμή και περάστε καλά! Να γελάτε, να είστε καλά, να έχετε ακμαίο ηθικό. Ότι είναι να γίνει θα γίνει! Φροντίστε να απολαύσετε τη διαδρομή! Μόνο κερδισμένοι θα βγείτε έχοντας Καλή Ψυχολογία και χαμένοι με Πεσμένο Ηθικό! Το υπογράφω!

..

..

«Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ 4009 ΓΙΑ ΑΕΙ/ΤΕΙ: Διδάσκοντες και διδασκόμενοι στο περιθώριο» – Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011 και ώρα 19.00, στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ.

..

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη, 26/9/2011

..

Η πρωτοβουλία του Α.Π.Θ. «Συνάντηση με την Πόλη» διοργανώνει δημόσια συζήτηση για το πανεπιστήμιο του σήμερα και του αύριο. H δημόσια συζήτηση, με θέμα «Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ 4009 ΓΙΑ ΑΕΙ/ΤΕΙ: Διδάσκοντες και διδασκόμενοι στο περιθώριο» θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011 και ώρα 19.00, στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ.

..

Ακολουθεί το πρόγραμμα της συζήτησης:

..

Χαιρετισμοί.

Γιάννης Κρεστενίτης, Καθηγητής Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών, Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Ερευνητικού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΣΔΕΠ) Α.Π.Θ.

Νίκος Παρασκευόπουλος, Κοσμήτορας Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ.

Εκπρόσωποι Καταλήψεων

Κώστας Μπαϊρακτάρης, Αν. Καθηγητής Ψυχολογίας του Α.Π.Θ.

Συντονίζει η δημοσιογράφος της ΕΡΤ3, Θεοδώρα Αυγέρη.

..

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή για το κοινό το οποίο και θα μπορεί να συμμετάσχει στη συζήτηση.

..

Να σημειωθεί ότι στην Ομάδα «Συνάντηση με την πόλη» συμμετέχουν μέλη ΔΕΠ, το διοικητικό και τεχνικό προσωπικό του ΑΠΘ, φοιτητές και φοιτήτριες από όλες τις Σχολές και τα Τμήματα.

Η Ομάδα, σύμφωνα με τις αρχές της, δεν είναι μια κλειστή επιτροπή που αναπαράγει τη συνηθισμένη εσωστρέφεια και την αποκοπή του πανεπιστημίου από την κοινωνία αλλά συνιστά μία διεργασία που συνδέει το πανεπιστήμιο με την κοινωνία.

Είναι μία Διαρκής Συνάντηση που προάγει στην πόλη μας την αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια ενάντια στον ατομικισμό και την αποξένωση, αρχές και αξίες που πρέπει βέβαια να καλλιεργεί στο εσωτερικό της για να μπορεί να τις διακηρύσσει στην κοινωνία.

..

..

Καμπάνια για την κατάργηση των μηχανικών καθηλώσεων

..

..

 * Κάνοντας κλικ εδώ, μπορείτε να υπογράψετε το ακόλουθο κείμενο. Κι εδώ θα βρείτε ένα σχετικό άρθρο απ’ την εφημερίδα «Καθημερινή». Στο ίδιο θέμα είχε αναφερθεί και ο Διευθυντής του 9ου Ψυχιατρικού Τμήματος του ΨΝΑ, Θ. Μεγαλοοικονόμου.

 ..

«Είναι γνωστή η εκτεταμένη και άκρως αυθαίρετη χρήση που γίνεται, σε όλες σχεδόν τις μονάδες ψυχικής υγείας, της μηχανικής καθήλωσης και της απομόνωσης (στα ‘λευκά κελιά’) για την αντιμετώπιση περιστάσεων «επικίνδυνης», υποτίθεται, συμπεριφοράς, αλλά, πολύ συχνά και για τον έλεγχο συμπεριφορών ψυχικά πασχόντων ατόμων που δεν παρουσιάζουν καμιά «επικινδυνότητα», όπως κι΄ αν αυτή οριστεί.

Πέραν, όμως, από το χώρο της ψυχικής υγείας, η μηχανική καθήλωση, το δέσιμο του προσώπου πάνω στο κρεβάτι του (ενίοτε του ποδιού του από ένα πάγκο κοκ), είναι μια ευρέως εφαρμοζόμενη πρακτική, εμβληματική μιας απρόσωπης, απάνθρωπης και ανέξοδης διαχείρισης των πολύπλοκων αναγκών και των ποικίλων δυσκολιών των εγκλείστων σε όλο τα φάσμα των τα κλειστών ιδρυμάτων, από αυτά που είναι εντεταλμένα να φροντίζουν παιδιά μέχρι αυτά που φροντίζουν ηλικιωμένους.

Οι μέθοδοι αυτές συνιστούν κατάχρηση και παραβίαση στοιχειωδών ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων ατόμων. Αυτή η παραβίαση των δικαιωμάτων φτάνει μέχρι του σημείου να θεωρείται απολύτως φυσικό, στην κατεστημένη ψυχιατρική του σήμερα, να καθηλώνονται μηχανικά ακόμα και άτομα που προσέρχονται εκουσίως για νοσηλεία.

Οι πρακτικές αυτές αποτελούν, όπως και η χημική καθήλωση, μια κορυφαία στιγμή στην διαδικασία ακύρωσης του προσώπου, μιαν ακραία μορφή του κατασταλτικού χαρακτήρα της κατεστημένης ψυχιατρικής, αυτής που ‘χάνει τον άνθρωπο πίσω από την αρρώστια’, καθώς την αντιμετωπίζει σαν ‘πράγμα’, ξεκομμένο από το όλο της ύπαρξης και το κοινωνικό σώμα.

Σηματοδοτούν τον ανεξέλεγκτο χαρακτήρα μιας ψυχιατρικής εξουσίας, που θεωρεί ότι μόνο αυτή μπορεί να γνωρίζει, να αξιολογεί και ν΄ αποδίδει νόημα στις σκέψεις, στα συναισθήματα και στις επιθυμίες του ‘πάσχοντος άλλου’, μια γνώση/εξουσία (πιο πολύ εξουσία, παρά γνώση) που θεωρεί ότι της δίνει την πλήρη δικαιοδοσία για να κάνει πάνω στο σώμα του άλλου ό,τι στην δεδομένη στιγμή, αυθαίρετα και υποκειμενικά, κρίνει : να το περιορίσει, να το δέσει, να το απομονώσει, να το ναρκώσει – αντί ν΄ αφιερώσει χρόνο, να επικοινωνήσει, να συνομιλήσει, να κατανοήσει.

Σε μια τέτοια ψυχιατρική, οι εκδηλώσεις του ψυχικού πόνου (με όσο ακραίο τρόπο κι αν, ενίοτε, οδηγούνται να εκφραστούν) αντί να κατανοηθούν στην πολυπλοκότητα τους και μάλιστα ως συνέπειες, σε μεγάλο βαθμό, του ίδιου του μηχανισμού λειτουργίας της κατασταλτικής ψυχιατρικής, με την πληθώρα των ακούσιων νοσηλειών και των βίαιων προσαγωγών, ακυρώνονται πλήρως ως προς το νόημά τους και απλώς καταστέλλονται.

Στο βαθμό που ενσαρκώνουν τον τρόπο που η κατεστημένη ψυχιατρική προσλαμβάνει την ψυχική οδύνη, οι λογικές που διέπουν αυτές τις πρακτικές διαχέονται εκτός ψυχιατρείου και γενικά των μονάδων νοσηλείας, μέσα στις υπηρεσίες που υποτίθεται ότι θα το υποκαθιστούσαν, μετατρέποντας σε επιδερμική την όποια ‘μετάβαση στην κοινότητα’.

Αναπαράγουν και διαιωνίζουν τις πρακτικές της φύλαξης και της στέρηση της ελευθερίας στο όνομα της προστασίας και της θεραπείας, εμποδίζοντας την ανάπτυξη νέων και δημιουργικών μεθόδων αντιμετώπισης του ψυχικά πάσχοντος.

Στο βαθμό, μάλιστα, που εφαρμόζονται κατά κόρον και μέσα στις δομές της λεγόμενης ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (ξενώνες και οικοτροφεία), δεν κάνουν άλλο από τα να μετατρέπουν αυτές τις δομές σε απλό περιτύλιγμα της διαιώνισης του παλιού σκληρού ιδρυματισμού.

Η μηχανική καθήλωση (και η απομόνωση) δεν είναι ιατρική πράξη. Πολύ περισσότερο, δεν είναι μια ουδέτερη ‘διαχείριση του κινδύνου’. Τραυματίζει, συχνά ανεπανόρθωτα, το άτομο που την υφίσταται, ενώ δεν είναι σπάνιοι οι θάνατοι μηχανικά καθηλωμένων ατόμων, συχνά ξεχασμένων για μέρες δεμένων στο κρεβάτι τους – θάνατοι πολύ πιο συχνοί απ΄ όσο συνήθως νομίζεται και που σχεδόν πάντα συγκαλύπτονται από την ‘αλληλεγγύη της συντεχνίας’ και αποδίδονται εντελώς παράνομα σε άλλες αιτίες.

Καλούμε όλους τους φορείς και τις ενώσεις της ψυχιατρικής κοινότητας και όλων των επαγγελματιών ψυχικής υγείας, τις ενώσεις και τα κινήματα των χρηστών και των οικογενειών, να πάρουν ανοιχτή και δημόσια θέση ενάντια στην εφαρμογή της μηχανικής καθήλωσης και της απομόνωσης, παντού και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, για την άμεση κατάργησή τους, τον χαρακτηρισμό τους ως μεθόδων κατάφωρα αντιθεραπευτικών και καταχρηστικών των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων και ως εκ τούτου ως ποινικού αδικήματος, που θα τελεί όποιος τις χρησιμοποιεί.

Διεκδικούμε όλους εκείνους τους αναγκαίους όρους (ποσοτικούς και ποιοτικούς, μεταξύ των οποίων και την κατάλληλη προς τούτο εκπαίδευση), που έχουν ανάγκη οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας και, πάνω απ΄ όλα, τη ριζικά εναλλακτική κουλτούρα, για μια διαφορετική προσέγγιση στο πρόβλημα της ψυχικού πόνου και στις αναπάντητες ανάγκες που αυτός εκφράζει, η οποία θα αναδεικνύει τις πραγματικές αξίες και αρχές μιας εναλλακτικής ψυχιατρικής ως άρνησης και ξεπεράσματος των πρακτικών του εγκλεισμού και της ιδρυματικής βίας.»

Ασημακοπούλου Ξένη
Ασιλιάν Ηλέκτρα
Βασάλος Νίκος
Γιακουμέλος Διονύσης
Γιαννοπούλου Χριστίνα
Γκολέμη Μαρία
Γκούτη Aθηνά
Γρηγορίου Χρύσα
Δημητρίου Τριάδα
Ευθημίου Γιώργος
Θεοδωροπούλου Ρεββέκα
Καλογήρου Μαρία
Καλογιάννη Βασιλική
Καραδεδέ Βαρβάρα
Καρατζαφέρης Λυκούργος
Καρβούνη Λουκία
Καρούστα Ζωή
Καψοπούλου Μαρίνα
Κεφαλληνού Μαριάννα
Κούρτη Νίκη
Κουτσανέλλου Δώρα
Κόχιλα Λαμπρινή
Κραβαρίτη Χρύσα
Κράνια Διονυσία
Κωνσταντινίδη Μαρία
Λιβαδά Άννα
Λυκοβουνιώτη Μαρίνα
Μεγαλοοικονόμου Θεώδορος
Μεταξά Μαρία
Λάτα Φρειδερίκη
Πλιάκου Ανδρομάχη
Πραματευτάκης Παρασκευάς
Σταμογιάννου Ιλιάνα
Ταμπούρη Μαρία
Τσώνου Βασιλική
Φαφαλιού Μαρία
Φενέκου Βασιλική
Χαλαζωνίτη Παγώνα
Χατζηδάκης Παύλος
Ψυχογιοπούλου Αριάδνη
Ἀντί-Στίγμα

..

Ενωτικό κι αποφασιστικό κάλεσμα από τους εργαζόμενους στην Υγεία και την Ψυχοκοινωνική Φροντίδα, στη σημερινή συνέντευξη τύπου

..

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εργαζόμενοι στην Υγεία και την Ψυχοκοινωνική Φροντίδα

    Αθήνα, 20/9/2011

 Πρώτη ημέρα της 48ωρης απεργίας των εργαζομένων στη Δημόσια Υγεία και την Ψυχοκοινωνικη Φροντίδα σήμερα και με επιτυχία πραγματοποιήθηκαν τόσο οι πρωινές δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε Χαλάνδρι, Περιστέρι και Σύνταγμα όσο και η προγραμματισμένη Συνέντευξη Τύπου στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας, παρουσία εκπροσώπων του Τύπου και ΜΜΕ.

 Τη Συνέντευξη άνοιξε ο Ιωάννης Σαράντης, μέλος του ΔΣ του ΕΚΑ, χαιρετίζοντας τον αγώνα των εργαζομένων, ο οποίος επεσήμανε ότι το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας στηρίζει τις κινητοποιήσεις παρέχοντας την απαραίτητη θεσμική κάλυψη και ενισχύσε τους εργαζόμενους στη μαζική και συλλογική διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

 Από την πλευρά των εργαζομένων, τον λόγο αρχικά πήρε ο εκπρόσωπος του 18άνω, Ηρακλής Γκότσης. Όπως είπε ο εκπρόσωπος του 18άνω, η  περικοπή των προϋπολογισμών καταδικάζει εργαζόμενους και λήπτες σε ανυπαρξία, στην εργασιακή εφεδρεία που ισοδυναμεί με απόλυση και τις συγχωνεύσεις που οδηγούν στην υποβάθμιση αν όχι διάλυση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η τακτική της κυβέρνησης δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού, είπε ο κος Γκότσης. 

 Στη συνέχεια, ο Δημήτρης Γιαννάτος, αντιπρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων ΚΕΘΕΑ, αναφέρθηκε στις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, η οποία συρρικνώνει τις υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας και επιτείνει τα προβλήματα των φορέων. Η εργασιακή εφεδρεία την οποία ζητάει το υπουργείο να υλοποιήσει ο φορέας, δεν  υπολογίζει το γεγονός ότι τα προγράμματα που τρέχουν και επεκτείνονται στην επαρχία λειτουργούν ήδη με μειωμένο προσωπικό, καθώς δεν έχουν γίνει προσλήψεις τα προηγούμενα χρόνια. Επίσης, οι συγχωνεύσεις φορέων που επιβάλλει το υπουργείο όχι μόνο δεν παράγουν λύση αλλά αντιθέτως εντείνουν τα προβλήματα χρήσης ουσιών.

 Ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης, Ανδρέας Τσούνης, αναφέρθηκε στο γεγονός στο νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά δεν συμπεριλαμβάνονται τα Κέντρα Πρόληψης – ο κατ’ εξοχήν φορέας πρόληψης – και διατύπωσε την ανησυχία των εργαζομένων για το αν θα διατηρηθεί ο κωδικός των Κέντρων στον προϋπολογισμό. Όπως είπε ο κ. Τσούνης, οι εργαζόμενοι ήδη όλα αυτά τα χρόνια ζουν από πολύ κοντά τον κοινωνικό αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση, ως αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής, και γνωρίζουν ότι τα μέτρα αυτά δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, αντίθετα αυτήν την περίοδο οι δομές πρόληψης και αποκατάστασης θα πρέπει να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο σε επίπεδο προσωπικού, δεδομένης της επιδείνωσης των συνθηκών. 

 Στη συνέχεια το λόγο πήρε η εκπρόσωπος των εργαζομένων στον ΟΚΑΝΑ, Έμμυ Κουτσοπούλου επισημαίνοντας τις δραματικές επιπτώσεις της ακολουθούμενης πολιτικής από το υπουργείο Υγείας σε σχέση με την εξάρτηση, καθώς η όποια παρέμβαση περιορίζεται πια στη χορήγηση μεθαδόνης, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τα επιστημονικά δεδομένα για τις προϋποθέσεις λειτουργίας τέτοιων προγραμμάτων, σε ό,τι αφορά την απεξάρτηση. Όπως είπε η Κουτσοπούλου, η ποιοτική λειτουργία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εργασιακή ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Δεν περισσεύει κανένας εργαζόμενος στην υγεία και κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να μείνει στο δρόμο. 

 Στη συνέχεια, ο Γιώργος Αβραμίδης εκπρόσωπος του Συλλόγου Νοσηλευτών Ψυχιατρικών Νοσοκομείων, επεσήμανε την αντιφατική στάση της κυβέρνησης από τη μία να διακόπτει τη χρηματοδότηση της λειτουργίας των δομών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (ξενώνες, κέντρα ημέρας, οικοτροφεία) και την ίδια στιγμή να περικόπτει τις κλίνες των δημόσιων νοσοκομείων, με αποτέλεσμα την οπισθοδρόμηση στο ψυχιατρικό άσυλο και την επιστροφή σ’ αυτό των ψυχικά πασχόντων που είχαν ως τώρα καταφέρει να ενταχθούν στην κοινότητα. Ο κος Αβραμίδης δήλωση την απόλυτη συστράτευση του Συλλόγου με όλους τους εργαζόμενους στην ψυχική υγεία, τους χρήστες των υπηρεσιών και τις οικογένειές τους, σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και σε αγωνιστικές διεκδικήσεις όλων αυτών των δικαιωμάτων.

 Εκ μέρους των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, μίλησε ο Παναγιώτης Διακάκης, μέλος του ΔΣ του Σωματείο Αυτοεκπροσώπηση, ο οποίος μίλησε για τη σημασία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, όπως εφαρμόζεται όλα αυτά τα χρόνια, με τις δυσκολίες και τις ελλείψεις της, η οποία έχει προσφέρει στους ψυχικά ασθενείς ένα ποιοτικό επίπεδο ζωής και τη δυνατότητα να διεκδικούν μια αξιοπρεπή ζωή. Ο κος Διακάκης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, ότι οι σημερινές εξελίξεις στο χώρο της ψυχικής υγείας θέτουν σε άμεσο κίνδυνο το επίπεδο ζωής και την αξιοπρεπή διαβίωση των ψυχικά ασθενών και δήλωσε τη συμπαράταξη των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας στο πλευρό των εργαζομένων. 

 Στη συνέχεια το λόγο πήρε η εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Περιβολάκι, Εύη Κατάκη, η οποία μίλησε για τις υπηρεσίες που παρέχει το Περιβολάκι και επεσήμανε ότι οι εργαζόμενοι στο Ψυχαργώς ζουν εδώ και πολλά χρόνια σε καθεστώς εργατικής ανασφάλειας, καθώς οι καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών για πέντε και έξι μήνες είναι μια πραγματικότητα την οποία αντιμετωπίζουν συνεχώς. Όπως είπε η κα Κατάκη, ο ίδιος ο θεραπευτικός ρόλος των εργαζομένων είναι αυτός που τους ωθεί στο να διεκδικούν και να οργανώνονται συλλογικά απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης καθώς άμεση συνέπειά της είναι ότι παρεμποδίζεται ο ρόλος της αποκατάστασης και της πρόληψης για τους ανήλικους και ενήλικους, που αντιμετωπίζουν ψυχικές διαταραχές και αυτισμό. 

 Ο εκπρόσωπος του κλαδικού σωματείου ΣΕΨΑΕΚΟ, Πάνος Παπαδόπουλος υπενθύμισε ότι στο χώρο της ψυχικής υγείας η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία 210 Μονάδων Ψυχικής Υγείας και Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης σε ολόκληρη τη χώρα, με τραγικές συνέπειες: 1500 ψυχικά πάσχοντες και άνθρωποι με νοητική υστέρηση – αυτισμό μένουν στο δρόμο (ή επιστρέφουν στα ιδρύματα), άλλοι 35.000 χάνουν τη θεραπεία, υποστήριξη και αποκατάστασή τους και 3.050 εργαζόμενοι μένουν άνεργοι. Ο κος Παπαδόπουλος επεσήμανε τη σημασία του αγώνα για την ανατροπή της απόφασης και την ενωτική προσπάθεια συντονισμού και κινητοποιήσεων. 

 Τέλος, η Ήβη Κοτσίνη, εκπρόσωπος των εργαζομένων στην ΠΕΨΑΕΕ, μίλησε για το πόσο οι αποφάσεις αυτές πλήττουν τόσο τη δυνατότητα των εργαζομένων να επιτύχουν το θεραπευτικό και αποκαταστασιακό τους έργο όσο και των ίδιων των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, οι οποίοι αντιμετωπίζουν εμπόδια στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση. Η κα Κοτσίνη – η οποία και συντόνισε τη Συνέντευξη Τύπου – υπενθύμισε το αυριανό μαζικό κάλεσμα στο υπουργείο Οικονομικών στις 10 το πρωί, επισημαίνοντας ότι οι μέχρι τώρα απαντήσεις των αρμοδίων ωθούν τους εργαζόμενους σε κλιμάκωση με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα γίνει στις 19:00 στην πλατεία Συντάγματος εκδήλωση με θεατρικά και  μουσικά δρώμενα.

 ..

..

*Κάνοντας κλικ  εδώ μπορείτε να παρακολουθείτε όλες τις εξελίξεις.

..

..