Συνήγορος του πολίτη: Ως εγκληματίες αντιμετωπίζονται στην Ελλάδα οι ψυχικά πάσχοντες

..

*Αναδημοσίευση από το «Έθνος» (14/3/2009). Και τι άλλαξε άραγε;

..

Ο Συνήγορος του Πολίτη αποκαλύπτει πως στη χώρα μας όσοι έχουν ψυχικά προβλήματα αντιμετωπίζονται ως κοινωνικά επικίνδυνοι γι αυτό και τους στερούν τα δικαιώματά τους

Το 55%-60% των εισαγωγών στα ψυχιατρεία γίνονται χωρίς τη θέληση των ψυχικά ασθενών, την ώρα που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το αντίστοιχο ποσοστό είναι στο 7%-8%.

Το 55%-60% των εισαγωγών στα ψυχιατρεία γίνονται χωρίς τη θέληση των ψυχικά ασθενών, την ώρα που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το αντίστοιχο ποσοστό είναι στο 7%-8%.

..

Εκθεση-κόλαφος του Συνηγόρου του Πολίτη δείχνει ότι η ψυχική υγεία στην Ελλάδα αντιμετωπίζεται με συνθήκες… τρίτου κόσμου. Εξ ου και η τεράστια διαφορά των ακούσιων εγκλεισμών, που στη χώρα μας αντιπροσωπεύουν το 55%-60% των εισαγωγών σε ψυχιατρεία, την ώρα που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το αντίστοιχο ποσοστό είναι στο 7%-8%!

Ελλείψει των αναγκαίων δομών ψυχικής υγείας, συχνά συγγενείς ασθενών με ψυχικά προβλήματα αναγκάζονται να καταφεύγουν στον εγκλεισμό των ψυχικώς πασχόντων με εισαγγελική εντολή, προκειμένου να εξασφαλίσουν την εισαγωγή τους σε κάποιο νοσοκομείο ή ψυχιατρική κλινική!

Το 97% των ασθενών μεταφέρεται από περιπολικά της Αστυνομίας και όχι από το ΕΚΑΒ (όπως προβλέπεται από τον νόμο), γεγονός που, όπως επισημαίνεται στην έκθεση του Συνηγόρου, υποδηλώνει την αντιμετώπιση των ατόμων αυτών ως «δυνάμει επικίνδυνων προσώπων» και όχι ως ασθενών.

Η μέση διάρκεια παραμονής των ψυχικά ασθενών στο νοσοκομείο είναι 52 ημέρες, ενώ το μέγιστο χρονικό έφτασε τις 540 ημέρες!

Η αδικαιολόγητη αυτή αντιμετώπιση των ψυχασθενών εκδηλώνεται με τη δέσμευσή τους με χειροπέδες και τη συνοδεία τους από αστυνομικό προσωπικό, ακόμη και όταν η θέα του ένστολου προσωπικού επιτείνει την ταραχή και επιδεινώνει την κατάσταση της υγείας τους.

Για να συνταχθεί η έκθεση πραγματοποιήθηκε σειρά επισκέψεων κλιμακίου του ΣτΠ στο Δρομοκαϊτειο και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΨΝΑ). Εγινε συλλογή υλικού με τυχαία επιλογή 89 φακέλων ασθενών και των δύο φύλων που είχαν εισαχθεί αναγκαστικά για νοσηλεία, κατά την τελευταία διετία με τον νόμο 2071/1992, σε ισχύ.

Από τους φακέλους αυτούς μελετήθηκαν 179 περιπτώσεις, αφού διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν περιπτώσεις ασθενών με πολλαπλούς εγκλεισμούς.

..

Τι προβλέπεται

..
Οι προϋποθέσεις για την ακούσια νοσηλεία, σύμφωνα με τον νόμο, είναι «ο ασθενής να πάσχει από ψυχική διαταραχή, να μην είναι ικανός να κρίνει για το συμφέρον της υγείας του, η έλλειψη νοσηλείας να έχει ως συνέπεια να επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του ή η νοσηλεία να είναι απαραίτητη για να αποτραπούν πράξεις βίας κατά του ίδιου ή τρίτου».

Επίσης αναφέρεται ότι την αίτηση για την ακούσια νοσηλεία που απευθύνεται στον εισαγγελέα πρωτοδικών «…συνοδεύουν επίσημες αναλυτικές γραπτές γνωματεύσεις για την κατάσταση του ασθενούς δύο ψυχιάτρων ή επί αδυναμίας εξευρέσεως δύο ψυχιάτρων, ενός ψυχίατρου και ενός ιατρού παρεμφερούς ειδικότητας».

Αυτό που συγκλονίζει είναι ότι στις μισές περιπτώσεις ακούσιων εγκλεισμών, δεν υπήρχε αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση, αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι συγκεκριμένης ψυχικής διαταραχής.

Από τους φακέλους που εξετάστηκαν και περιελάμβαναν έγκυρες παρατηρήσεις, σε ποσοστό 98% οι ιατρικές γνωματεύσεις υπογράφονται από 2 ψυχιάτρους. Ωστόσο σε κανένα από τα ιατρικά σημειώματα δεν υπάρχει η ψυχιατρική ειδικότητα των γιατρών και η θέση τους στο νοσοκομείο, κάτι το οποίο είναι παράνομο.

Οι ψυχίατροι «ως οιονεί πραγματογνώμονες» πρέπει να αιτιολογούν πλήρως την κρίση τους, ώστε να καταστεί δυνατή η ορθή άσκηση των αρμοδιοτήτων του εισαγγελέα για την ακούσια νοσηλεία. Συνεπώς δεν καλύπτεται η απαίτηση του νόμου για αιτιολογημένες γνωματεύσεις…

Επίσης σε πάρα πολλές περιπτώσεις δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι οι ασθενείς ενημερώθηκαν επαρκώς «για τα δικαιώματά τους και ειδικότερα το δικαίωμά τους να ασκήσουν ένδικο μέσο».

Ενώ σε ποσοστό 94% βρέθηκε εισαγγελική εντολή για εγκλεισμό, στους περισσότερους φακέλους των ασθενών δεν υπήρχε κλήση για δίκη και σε ποσοστό 84% δεν βρέθηκε δικαστική απόφαση περί εγκλεισμού.

..

Παραμονή ασθενους στο ψυχιατρείο

..
Οι δέκα ημέρες που προβλέπει ο νόμος εύκολα γίνονται… πενήντα

Διαπιστώθηκε και επιβεβαιώθηκε η υπέρβαση του χρονικού διαστήματος των 10 ημερών παραμονής του ασθενούς στο ψυχιατρείο που ορίζει ο νόμος. Η μέση διάρκεια παραμονής των ψυχικά ασθενών στο νοσοκομείο είναι 52 ημέρες, ενώ το μέγιστο χρονικό διάστημα που προέκυψε από τις περιπτώσεις του δείγματος που εξετάστηκαν έφτασε τις 540 ημέρες!

Η υπέρβαση των προθεσμιών που ορίζονται στις σχετικές διατάξεις του προαναφερθέντος νόμου θεμελιώνει ευθύνη για παράνομη στέρηση της ελευθερίας τού ακούσια νοσηλευόμενου ψυχικά ασθενούς. Η μη τήρηση των προβλεπόμενων δικαστικών διαδικασιών εκθέτει τα ψυχιατρικά νοσοκομεία και τους ιατρούς, καθώς τους μετακυλίει την ευθύνη απόδειξης, ότι υπήρχε κίνδυνος ζωής ή σοβαρής βλάβης της υγείας του ίδιου του ασθενούς. Παρά το μεγάλο ποσοστό των ατόμων που πάσχουν από ψυχική ασθένεια, το πρόβλημα παραμένει στο περιθώριο του δημόσιου διαλόγου. Ενα πέπλο σιωπής γύρω από τα θέματα της ψυχικής υγείας έχει υφανθεί εδώ και χρόνια. Οι ψυχικά ασθενείς εκτός από την ίδια τη νόσο έχουν να αντιμετωπίσουν το κοινωνικό στίγμα, την προκατάληψη και τον φόβο της κοινωνίας. Σύμφωνα με διεθνείς επιδημιολογικές μελέτες ένας στους 5 ενηλίκους διαγιγνώσκεται με κάποια συγκεκριμένη ψυχική διαταραχή. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως το 9,5% του πληθυσμού έχει κάποια καταθλιπτική διαταραχή, το 13,3 % κάποια αγχώδη διαταραχή και το 3% τη σχιζότυπη διαταραχή προσωπικότητας, ενώ στα χρόνια που έρχονται αυτά τα ποσοστά αναμένεται να αυξηθούν.

Τα όρια ανάμεσα στο φυσιολογικό και το παθολογικό είναι δυσδιάκριτα, αρκετές φορές ασαφή και δεν δικαιολογούν την περιθωριοποίηση των ψυχικά ασθενών από τους υγιείς, αφού πολύ εύκολα κάποιος μπορεί να περάσει από την μια κατηγορία στην άλλη.

Ε. Φυτράκης, διδάκτωρ Νομικής, ειδικός επιστήμονας στον Συνήγορο του Πολίτη

..
Ο εγκλεισμός είναι κοκτέιλ φυλακής με θεραπεία…

«Η αναγκαστική νοσηλεία επιφέρει μια διπλή κάμψη στα δικαιώματα του ανθρώπου: στέρηση της ελευθερίας και υποβολή σε ιατρικές πράξεις χωρίς συναίνεση. Πρόκειται δηλ. για ένα πολύ σοβαρό μέτρο που θα πρεπε μόνο σπάνια να χρησιμοποιείται. Κι όμως η ανεπάρκεια του συστήματος ψυχικής υγείας έχει μετατρέψει την αναγκαστική νοσηλεία από εξαίρεση σε κανόνα και μάλιστα με μια υποτυπώδη διαδικασία. Ειδικότερα: Με μια απλή αίτηση, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, εκδίδεται -στα γρήγορα- μια εισαγγελική παραγγελία, και, τελικά, η Αστυνομία αναλαμβάνει να «συλλάβει» τον τρελό με κλομπ και χειροπέδες! Θα ακολουθήσουν δύο-τρεις λέξεις, όπως «ψυχωσική συνδρομή», ως παρωδία ψυχιατρικής γνωμάτευσης, για να ξεκινήσει ο ψυχιατρικός εγκλεισμός. Αν ποτέ γίνει δίκη, ο ασθενής θα είναι απών, αλλά ούτε και κανείς άλλος θα τον υπερασπιστεί. Ετσι, τελικά, η σημαντικότερη εγγύηση του πολίτη απέναντι στην κρατική βία, δηλ. η δικαιοσύνη, καταλήγει μια απλή τυπική σφραγίδα! ».

Θ. Μεγαλοοικονόμου, διευθυντής ψυχίατρος ΨΝΑ

..
Καμία αλλαγή στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας

«Ο αριθμός των ακούσιων νοσηλειών (55%-60% του συνόλου των εισαγωγών) είναι ένας αδιάψευστος δείκτης ότι δεν έχει υπάρξει πραγματικός μετασχηματισμός των υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Ενας άλλος αδιάψευστος δείκτης είναι η μη εφαρμογή του νόμου για τις ακούσιες νοσηλείες με κοινή τη γραφειοκρατική/ διεκπεραιωτική προσέγγιση και την αδιαφορία των λειτουργών, τόσο στον χώρο της Ψυχικής Υγείας, όσο και σ’ αυτόν της Δικαιοσύνης. Η κατάφωρη καταπάτηση των δικαιωμάτων μιας μεγάλης μερίδας πολιτών δεν είναι κατ εξαίρεσιν, αλλά αποτελεί τον παγιωμένο τρόπο της καθημερινής λειτουργίας και των δύο θεσμών, ψυχιατρικού και δικαστικού. Στο χώρο της Δικαιοσύνης επικρατεί μια απηρχαιωμένη κουλτούρα, η οποία βλέπει τον ψυχικά πάσχοντα ως άτομο επικίνδυνο και στον χώρο της Ψυχικής Υγείας κυριαρχεί η παραδοσιακή λειτουργία του ψυχιατρικού θεσμού, επίσης για την προστασία της κοινωνικής τάξης, κατ εντολήν της οποίας λειτουργεί».

Μαρίνα Ζιώζιου

..

..

..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Δεκέμβριος 4, 2012.

14 Σχόλια to “Συνήγορος του πολίτη: Ως εγκληματίες αντιμετωπίζονται στην Ελλάδα οι ψυχικά πάσχοντες”

  1. Ο Εισαγγελικός κωλοπαιδισμός σε όλο του το μεγαλείο!!!!

    Ατομα ψυχικα ΥΓΕΙΕΣΤΑΤΑ στιγματίζονται για μια ζωή!!!

    • Σάκη, καλώς ήλθατε.
      Επιτρέψτε μου να πω απλώς, πως είναι πολυπαραγοντικό το ζήτημα και φαίνεται θεωρώ απ’ το παραπάνω άρθρο. Είναι πρωτίστως πολιτικό και κοινωνικό το πρόβλημα κι οι ευθύνες αφορούν πολλούς κι όχι μόνο τους εισαγγελείς. Κι η πρόθεση μου όταν το γράφω αυτό, δεν είναι να τους υπερασπιστώ, αλλά να είμαι δίκαιη. Έτσι τουλάχιστον το αντιλαμβάνομαι εγώ το θέμα. Καταλαβαίνω πάντως γιατί αισθάνεστε τόσο θυμό και γιατί εκφράζεστε μ’ αυτό τον τρόπο. Μακάρι ν’ αλλάξουν τα πράγματα.

  2. Ψαχτίρι, κάτι έχετε παρανοήσει ως φαίνεται. Στο δεύτερο άρθρο έχω παραπέμψει κι εγώ, κάποιες φορές. Οπότε τι; Που εστιάζεται η διαφωνία σας; Γιατί δεν εκφράζεται ξεκάθαρα την άποψη σας αντί να στέλνετε link ανώνυμα; Δεν έχετε το θάρρος της γνώμης σας; Στα junk mail κατέληξε το σχόλιο σας (ας το πούμε τώρα σχόλιο), ξέρετε γιατί κι από ‘κει το ανέσυρα. Όχι τίποτα άλλο, αλλά αν δεν το βλέπατε, θα νομίζατε πως σας λογόκρινα κιόλας.

    • Τα link τα έστειλα για ανάγνωση και προβληματισμό και οχι για junkmailοποίηση! Δυο link για το θέμα από ιατρικής και νομικής άποψης. Απλο!

      …αλλά όπως λένε και οι Αμερικάνοι «truth hurts» και για αυτό η επιθετική συμπεριφορά! (αναμενόμενη)

      • Μα είδατε κάτι πράγματα; Να ‘ρχεστε τώρα εσείς μες την ευγένεια, επωνύμως, με σοβαρότητα, για να καταθέσετε την αληθινά τεκμηριωμένη άποψη σας για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, κάνοντας μου επιπλέον και τη χάρη να με παραπέμψετε σε μερικά link μήπως και ενημερωθώ η άσχετη χαζή και να σας φέρομαι τόσο ..επιθετικά; Μήπως να προτείνετε την ακούσια νοσηλεία μου;

        Το αμερικανικό τσιτάτο ξέρατε να το βάλετε (το πόσο πληγώθηκα παρεμπιπτόντως, που να σας τα λέω, αφήστε τα). Το να δείτε πως υπάρχει ήδη σαφώς διατυπωμένη η άποψη του κυρίου Φυτράκη στο άρθρο, υποθέτω δεν είχατε το χρόνο να το προσέξετε, έτσι; Και περιττό να ρωτήσω αν προσέξατε επίσης πόσες σχετικές αναρτήσεις υπάρχουν και πόσα επίσης link συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτές (όσο και στα σχόλια που ακολουθούν). Σας τρώει η αγωνία για την έκβαση τέτοιων υποθέσεων, αλλά ούτε που διαβάζετε τι έχει γραφτεί, πριν ‘σχολιάσετε’.

        Έτυχε μάλιστα, να είμαι κι απ’ τους ανθρώπους που κατέθεσαν κάποτε συγκεκριμένη πρόταση, για τη δημιουργία Ομάδας Παρέμβασης στην Κρίση σε Ιατρικό Συνέδριο και όχι μόνο, με σκοπό τη μείωση των ακούσιων νοσηλειών, αλλά που να το ξέρετε αυτό εσείς; Τι; Να κάθεστε να διαβάζετε τώρα τέτοια πράγματα; Δεν έχω τόσες απαιτήσεις από τύπους σαν εσάς. Ξέρω το σκοπό σας κι η ενημέρωση, όσο κι ο προβληματισμός, είναι το τελευταίο που σας νοιάζει.

        Για το θέμα, μάθετε λοιπόν, πως έχω φροντίσει να ενημερώσω πολλάκις και ποικιλοτρόπως τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες μου (καθώς κι αστυνομικούς που εμπλεκονται, συγγενείς κτλ). Συγχωρέστε μας που δεν σας περιμέναμε για να μας δώσετε τα ‘φώτα’ σας. Και τους έχω παραπέμψει όπου ήθελα να τους παραπέμψω, όπως ήδη εξήγησα. Από ‘κει και πέρα, όποιος-α αληθινά έχει να προσθέσει κάτι ουσιαστικό, είναι καλοδεχούμενος. Υπάρχουν αναρτήσεις σ’ αυτό το blog, που εμπλουτίστηκαν με τη βοήθεια όσων τις διάβασαν. Εσείς ούτε άποψη έχετε κι απ’ ότι καταλαβαίνω ούτε γνώσεις. Δυο φορές είχατε την ευκαιρία να αναπτύξετε τις θέσεις σας και τι κάνατε; Άδικα φάγατε το χρόνο μας.

        Πηγαίνετε λοιπόν να τρολάρετε αλλού, γιατί εδώ δεν σας παίρνει. Δεν θα σας δοθεί άλλη ευκαιρία να κάνετε την πλάκα σας, ενώ αγωνιούν ένα σωρό άνθρωποι που τους αφορούν τέτοια ζητήματα.

  3. Τα δυο site ο «ψαχτηρης» τα παρέθεσε για διάβασμα. Μπήκα λοιπόν στον κόπο και τα διάβασα και κατάλαβα ακριβώς τι ήθελε να πει, μέσα από τα λόγια ενός Ιατρού κι ενός Δικηγόρου. Θα συμφωνήσω μαζί του. Η «ψυχική υγεία», δυστυχώς, έχει καταντήσει εργαλείο του συστήματος, για να μην πω «ιερά εξέταση».

    Θα μείνω μόνο σε μια φράση του κ. Γρίβα: «ο Ύψιστος να σε φυλάει από τον ψυχιατρικό ολοκληρωτισμό».
    (Αυτό τα λέει όλα νομίζω)

    • JohnyM, mου πήρε μερικά δευτερόλεπτα μόνο, για να ξέρετε δηλαδή, για να διασταυρώσω πως εσείς και ο Ψαχτήρης (κι ένας ακόμα), είστε το ίδιο πρόσωπο. Επειδή, όταν γράφετε σχόλια, το σύστημα κρατάει στοιχεία σας, αλλά προφανώς δεν το ξέρετε. Σας ενημερώνω όμως, για τις επόμενες φορές. Κι επιπλέον σας πρόδωσε ο τρόπος γραφής σας. Λάβετε το υπόψη κι αυτό.

      Δεν μπορούσατε λοιπόν να τ’ αφήσετε να περάσει έτσι κι είπατε να μου ξανάρθετε. Βασικά, για πρώτη φορά, έστω και τοιουτοτρόπως συννενοηθήκαμε, άρα χαλάλι. Καλά κάνατε. Δεν υπάρχει λοιπόν κύριε Γιάννη, διαφωνία σ’ αυτό που αναφέρετε. Οπωσδήποτε όμως, αν θέλω να μιλήσω προσωπικά για ψυχιατρικό ολοκληρωτισμό, θ’ αναφερθώ στον Basaglia και σε άλλους ειδικούς. Δεν περιμένω σαφώς να γνωρίζουμε όλοι τα ίδια πράγματα. Σεβαστό το ζήτημα της οπτικής. Όλο αυτό, όμως, με τα άρθρα, την ειρωνία, τα πλαστά στοιχεία και τα ανούσια σχόλια, ήταν περιττό. Όπως θα διαπιστώσατε, μια χαρά ειρωνική μπορώ να γίνω κι εγώ, αλλά δεν βοηθιέται έτσι η ‘συζήτηση’ εδώ, ώστε να πάει παρακάτω και το θέμα είναι σοβαρό. Άλλη φορά, να μπαίνετε κατευθείαν στην ουσία, χωρίς όλα τα παραπάνω και θα βλέπετε δημοσιευμένα εδώ τα γραφόμενα σας. Απλά είναι τα πράγματα.

    • Γιάννη, μην ξεχνάς την «κονόμα» που πέφτει γύρω από την δήθεν επιστήμη της ψυχιατρικής. Και λέω δήθεν διότι θεωρώ ότι μπορεί να υπάρχει μια επιστήμη της ιστορίας θεωρίας της ψυχιατρικής, αλλά όχι επιστήμη της ψυχιατρικής. Το μόνο που μπορεί να υπάρχει είναι η κριτική της.

      Η δήθεν, λοιπόν, επιστήμη της ψυχιατρικής έγινε εργαλείο (όπως πολύ σωστά είπες) στο βωμό του χρήματος. Οι ψυχίατροι χορηγούν τεράστιες ποσότητες φαρμάκων συνεργαζόμενοι με τις φαρμακοβιομηχανίες, με αποτέλεσμα να εισπράττουν διαμέσου των νοσηλίων τεράστια χρηματικά ποσά σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και της ζωής συμπολιτών μας.

      Πείθουν τον κόσμο ότι πάσχει από ψυχικές ασθένειες ή διαταραχές, μέσα από έναν τσελεμεντέ ψυχικών παθήσεων που λέγεται Διαγνωστικό Εγχειρίδιο, το οποίο βασίζεται σε στατιστικές και δεν έχει την παραμικρή επιστημονική τεκμηρίωση, όμως γίνεται η χρήση του λόγω του ότι έχει την έγκριση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), ώστε να μας χορηγήσουν ψυχοφάρμακα, τα οποία ευθύνονται για 300.000 θανάτους περίπου κάθε χρόνο παγκοσμίως.

      Τα κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών από αυτή την ιστορία αγγίζουν αυτά των πετρελαϊκών εταιριών, αποτελώντας παράλληλα ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της εποχής μας.

  4. Το σχόλιο απευθύνεται σ’ όσους παρακολουθούν τα σχόλια αυτής της ανάρτησης μόνο (κι αυτό δεν είναι τυχαίο σαφώς, βλέποντας και τα μεταδεδομένα) και δεν έχουν μπει στον κόπο να διαβάσουν τι γράφω εδώ κατά καιρούς, τι πρεσβεύω και που παραπέμπω. Για να μην υπάρχει παραπληροφόρηση λοιπόν, επιφανειακή προσέγγιση και ισοπεδωτική λογική που εξισώνει τους πάντες, βάζω ξανά link (που έχουν μπει άπειρες φορές εδώ σε διάφορες αναρτήσεις), για να αποσαφηνιστούν ακόμα μία φορά βασικά ζητήματα που δεν προσέχουν όπως είπαμε, οι περαστικοί σχολιαστές. Περί DSM, φαρμακοβιομηχανιών, διαπλοκής ειδικών και κοινωνικού ελέγχου, γενικότερα. Λογικό είναι να μην έχουν όλοι τις γνώσεις για ν’ αντιληφτούν λεπτές διαφορές βέβαια, γι’ αυτό και βοηθάω με τις παραπομπές. Στο σχόλιο του «Δημήτρη» και σε όσα θίγει εκεί, θα απαντήσει προφανώς ο «Γιάννης», στον οποίο και το απευθύνει. Στο θέμα μας οι υπόλοιποι, για να ξέρουμε τι λέμε, τι γράφουμε, που συμφωνούμε (γιατί σε κάποια θέματα συμφωνούμε) και που όμως διαφωνούμε:

    Ο αποικισμός της ψυχιατρικής από το βιο-φάρμακο: http://www.psyspirosi.gr/2009-02-22-18-34-08/340-2010-10-07-05-47-41.html

    Ψυχιατρική, φαρμακοβιομηχανίες, γενοκτονία: Από τη ναζιστική εποχή στο σήμερα: http://www.psyspirosi.gr/2009-02-22-18-34-08/342–n.html

    Φαρμακευτικές εταιρείες, κράτος και Ψυχιατρική: http://www.psyspirosi.gr/2009-02-22-18-34-08/347-2010-10-09-06-39-34.html

    Σχετικά με την κατασκευή της κοινωνικής δυσφορίας ως ψυχικής νόσου: http://www.psyspirosi.gr/2009-02-22-18-34-08/232-2009-11-23-16-40-35.html

    Τα ψυχοφάρμακα και ο κοινωνικός έλεγχος: http://www.psyspirosi.gr/2009-02-22-18-34-08/70-2009-03-13-14-00-54.html

    • Κα Τεμπέλη

      Το σχόλιό σας απευθύνεται ξεκάθαρα σε εμένα και όχι σ’ όσους παρακολουθούν τα σχόλια αυτής της ανάρτησης.
      Το να βάζει κανείς ταμπέλες είναι το πιο εύκολο και συνηθισμένο πράγμα σε αυτή την χώρα. Θεωρώ ότι οι ετικέτες του τύπου «επιφανειακή προσέγγιση» και «ισοπεδωτική λογική» που μου αποδώσατε επειδή τόλμησα να πω ότι 1+1=2, είναι κάτι παραπάνω από υπερβολικές!

      Εσείς ως ψυχολόγος γνωρίζετε πολύ καλύτερα ότι η απομνημόνευση πληροφοριών από τον εγκέφαλο γίνεται καλύτερα όταν αυτές παρουσιάζονται με δομημένο τρόπο, όπως ακριβώς με τα κείμενα της ιστοσελίδας που παραπέμψατε. Τα κείμενα αυτά ανακατεύουν άναρχα κάποιες αλήθειες με μπουρδολογίες, κάνοντας τον μέσο αναγνώστη να τα εκλάβει ως αληθή και τεκμηριωμένα, παρουσιάζοντας τα πράγματα όπως συμφέρει το σύστημα, χωρίς όμως να μπορεί κανείς να κατηγορήσει κανέναν ως τσαρλατάνο ή κομπογιαννίτη.

      Το ψυχιατρικό κατεστημένο κατάφερε να δημιουργήσει μια επίπλαστη πραγματικότητα, την οποία με περίσσιο θράσος ονομάζουν «επιστήμη τους» και την ορίζουν με έναν λογικοφανή τρόπο, αποκρύπτοντας επιμελώς όλες τις αδυναμίες και τα σκοτεινά της σημεία.

      Η διαπίστωσή μου είναι ότι έχουμε να κάνουμε με σύγχρονους «ιεροεξεταστές» (κατά τον Thomas Szasz) διαφημιζόμενους ως «ειδικοί» πάνω στην ψυχική υγεία από όλα τα Μ.Μ.Ε. (τηλεόραση, διαδικτυο, ραδιόφωνα, έντυπα κλπ.), μέχρι που το πλήθος τους αποδέχθηκε. (Goebbels: πες, πες, πες, κάτι θα μείνει). Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν σήμερα γιατρουδάκια που στελεχώνουν ψυχιατρικές κλινικές, δημόσιες ή ιδιωτικές, ότι συμμετέχουν εν γνώσει τους στο έγκλημα του ακούσιου εγκλεισμού, με αντάλλαγμα μια καριέρα και έναν μισθουλάκο κάθε 1η του μηνός, δίνοντας αναγκαστικά φάρμακα-δηλητήρια σε ανθρώπους, μετατρέποντάς τους κυριολεκτικά σε ζόμπι.

      Το κακό είναι ότι τους αποδέχθηκε και το δικαστικό σώμα και μάλιστα ως χρήσιμο εργαλείο. (όπως πολύ σωστά γράφει και ο φίλος παραπάνω: «εισαγγελικός κωλοπαιδισμός»). Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου επιστρατεύτηκε η «δικαιοσύνη» για παρανομίες του τύπου «πρέπει να βγάλουμε τον Παππού τρελό για να του φάμε την περιουσία» ή «πρέπει να βγάλω την γυναίκα μου τρελή για να βγει το διαζύγιο εις βάρος της» και άλλα τέτοια, άντε να μην πω. Πώς γίνονται όλα αυτά; Απλό! Αν κάποιος σπάσει ένα ποτήρι από τα νεύρα του, τότε μία καταγγελία στον Εισαγγελέα, αρκεί. Αυτός με την σειρά του θα παραγγείλει στο αστυνομικό τμήμα την προσαγωγή του «πάσχοντα» (πολλές φορές με βία) στην κλινική, όπου για το… καλό του θα του χορηγηθούν –παρά την θέλησή του- φάρμακα και λίγο πριν το εξιτήριο θα του τοποθετηθεί η ταμπέλα, από την οποία δεν θα ξεφύγει ποτέ. (για να μην συμπεριλάβω και τον κοινωνικό στιγματισμό)
      Πάντοτε υπάρχει η «ταμπέλα». Ταμπέλες για όλους και όλα! Αν είσαι πιτσιρικάς και βράζει το αίμα σου, τότε «πάσχεις» από «νεανική επαναστατική διαταραχή».
      Αν πάλι, βαριέσαι να βγάλεις τα σκουπίδια, τότε «πάσχεις» από «σκουπιδοφοβία».

      Για να κλείσω, το γενικό συμπέρασμα για την χρήση αυτής της ψευτοεπιστήμης είναι ότι είχε, έχει και θα έχει καταστρέψει πολύ κοσμάκη ως σύγχρονο Άουσβιτς και Κουαντάναμο, μιας και δεν έχει να προσφέρει τίποτα απολύτως στον χώρο της ψυχική υγείας, αφού οι ίδιοι οι ψυχίατροι δεν γνωρίζουν τι είναι «τρέλα». (πόσο μάλλον να την «θεραπεύσουν») Μια απάτη είναι όλο κι όλο, μια κερδοφόρα απάτη και τίποτα παραπάνω!

      • Δημήτρη, καλώς ήρθατε. Μιας και μου απευθύνεται σχόλιο, μπορώ να σας καλωσορίσω λοιπόν επιτέλους, όπως συνηθίζω. Όσα έγραψα, για να τα πάρουμε απ’ την αρχή, απευθύνονται σε όσους παρακολουθούν εδώ τη ροή και δεν θα ήθελα να σχηματίσουν εσφαλμένες εντυπώσεις. Φυσικά αναφέρομαι σε θέματα που θίξατε, αν εννοείτε αυτό. Πως αλλιώς; Άφού διαχειρίζομαι αυτό το ιστολόγιο, έχω και την ευθύνη να διασαφηνίζω. Αλλά αυτό δεν θεωρώ πως αξίζει να μας απασχολήσει παραπάνω.

        Ας πάμε λοιπόν, ακολούθως στις ταμπέλες. Συμφωνώ πως συνηθίζεται αυτό σαφώς κι αν ήσασταν συχνός επισκέπτης του ιστολογίου, θα γνωρίζατε πόσο τις απεχθάνομαι. Προσωπικά λοιπόν, έγραψα τη γνώμη μου με την ίδια αυστηρότητα που έχω πάντα σε τέτοια ζητήματα. Δικαιούστε να την θεωρείται υπερβολική, όμως εμμένω σ’ αυτήν. Επίσης, βλέπω να χαρακτηρίζετε με τη σειρά σας, τα τεκμηριωμένα άρθρα άλλων «μπουρδολογίες» και ν’ αναφέρεστε σε «τσαρλατάνους» και «κομπογιαννίτες». Αν μιλάμε για ετικετοποίηση λοιπόν… καταλαβαίνετε, έτσι δεν είναι; Νομίζω πάντως πως απλά αναφέρουμε τη γνώμη του ο καθένας και ξεκάθαρα διαφωνούμε (με οξύτητα, εντάξει) στο συγκεκριμένο ζήτημα. Οπωσδήποτε δεν είναι έτσι όπως τα γράψατε, περί των άρθρων. Απ’ ότι βλέπω στα δεδομένα, ρίξατε μια ματιά στα δύο κείμενα απ’ τα πέντε που επισυνάπτω κι υποθέτω δεν τα διαβάσατε ολόκληρα. Αν τα είχατε διαβάσει, δεν θ’ απαντούσατε εδώ τόσο γρήγορα. Επίσης, αν γνωρίζατε πρόσωπα και πράγματα, θα ξέρατε πως χάρη σε ορισμένους ανθρώπους που τυγχάνει να είναι και ψυχίατροι, βγαίνουν όλα αυτά στο φως. Αλλιώς πως θα τα μάθαινε λέτε ο κόσμος κι οι δημοσιογράφοι; Βλέπετε να κόπτονται να δώσουν τα ΜΜΕ το λόγο στους ψυχικά πάσχοντες ή να θίξουν τις φαρμακοβιομηχανίες; Και δεν μπορώ να διανοηθώ πως μπορεί να μπει στην ίδια ζυγαριά ο κος Μεγαλοικονόμου για παράδειγμα και να θεωρηθεί πως υπερασπίζεται το σύστημα (μιας κι έχει μιλήσει στο κείμενο το οποίο αναδημοσίευσα), με άλλους ‘ειδικούς’ που γνωρίζω. Θα πρέπει να πληροφορηθείτε τα της πορείας κάποιων ψυχιάτρων, να ρωτήσετε και μερικούς Επιζώντες της Ψυχιατρικής και θα δείτε πως δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο. Και δεν σας το γράφω για να τους υπερασπιστώ, ‘συνδικαλιστικά’ ας πούμε, τους ψυχιάτρους. Ποσώς μ’ απασχολεί. Υπάρχουν κι άλλοι τόσοι ψυχολόγοι, με τους οποίους, σας το γράφω ξεκάθαρα, δεν θεωρώ πως κάνουμε την ίδια ‘δουλειά’. Έχω επικριθεί για παράδειγμα από μερικούς και μερικές εξ’ αυτών, επειδή προβάλλω τις δυνατότητες θεραπείας χωρίς ψυχοφάρμακα απ’ αυτό το blog, λες και είναι δυνατόν (ή κυρίως ηθικό) να κρυφτεί κάτι τέτοιο. Λες και μπορούμε ν’ αποσιωπήσουμε τα των προγραμμάτων της Σουηδίας, της Φινλανδίας, τα όσα πέτυχε ο Lehmann στη Γερμανία κτλ. Καταλαβαίνετε ελπίζω, που το πάω το θέμα, έτσι; Ας μην επεκταθώ περαιτέρω λοιπόν. Οι ψυχίατροι που θεωρούν πως θίγονται απ’ τα γραφόμενα σας, ας απαντήσουν στα υπόλοιπα, αν το κρίνουν σκόπιμο. Όπως ήδη σας εξήγησα, σε πολλά που αναφέρετε δεν έχετε άδικο. Πράγματι συμβαίνουν, αλλά… Δεν είναι κι ακριβώς έτσι. Σας αρέσει, δεν σας αρέσει, είναι πρωτίστως γιατροί. Δεν αλλάζει αυτό. Έχετε παραπλανηθεί, δεν εμβαθύνατε, υπάρχει πικρία από προσωπικές σας εμπειρίες; Δεν ξέρω ποιος είναι ο λόγος, αλλά γενικεύετε, παραβλέπετε και καταλήγετε τελικά σε λάθος συμπεράσματα (κατά τη δική μου αυστηρή, όπως έχω παραδεχτεί ήδη, κρίση).

        Να μοιραστώ και μια ακόμα σκέψη μαζί σας; Είναι μεγάλο ερώτημα το αν πρέπει ή δεν πρέπει τελικά κανείς, να δουλεύει εκ των έσω ώστε να αναδιαρθρώσει ένα κακώς δοδημένο σύστημα ή αν πρέπει να πάρει αποστάσεις. Ο καθένας το απαντά διαφορετικά ιστορικά, αλλά αν φύγουμε όλοι και όλες απ’ τον ψ χώρο (κι εννοώ όσους διαφωνούμε, διαμαρτυρόμαστε για τον ψυχιατρικό ολοκληρωτισμό κτλ), τι νομίζετε θα γίνει; Θα ‘ναι καλύτερα δηλαδή τα πράγματα; Προσωπικά, δεν είμαι σίγουρη κι ας βρίσκομαι εκτός, αυτή τη στιγμή, συνειδητά. Δεν γίνεται μέρος του συστήματος κάποιος πάντως, επειδή επιλέγει την εκ των έσω διάβρωση. Και πάλι δεν είναι ζήτημα άσπρου-μαύρου. Φαντάζεστε π.χ. πόσα δεν θα ‘χαν αλλάξει σήμερα στον τομέα της Ψυχιατρικής, αν ο Basaglia (ίσως τον γνωρίζετε) είχε μείνει εκτός συστήματος;

        Σας ευχαριστώ πάντως για την ευγένεια με την οποία αντιμετωπίσατε τις όποιες διαφωνίες μας, όσο μου γράφατε. Έτσι γίνονται ωραίοι και πολιτισμένοι ‘διάλογοι’. Κι αν σε κάτι λησμόνησα ν’ απαντήσω (είναι και προχωρημένη η ώρα βλέπετε που σας γράφω), θα επανέλθω με προσθήκη ή διόρθωση σύντομα. Ζητώ την κατανόηση σας εκ των προτέρων.

        Καλό ξημέρωμα.

  5. Στο προηγούμενο σχόλιό μου εξέθεσα την προσωπική γνώμη μου. Κάποιοι ίσως όταν το διαβάσουν να ενοχληθούν, για πολλούς λόγους, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει!
    Η αντίδραση, ο οξύς αντίλογος, ακόμα και μια ενδεχόμενη… απώλεια ψυχραιμίας, θα ήταν απόλυτα αναμενόμενη από εμένα, μιας και γνωρίζω ότι οι «γιατροί» γνωρίζουν πως έχω δίκαιο, περιμένοντας μια επίθεση. Με ευχάριστη έκπληξη βλέπω ότι το απαντητικό σας σχόλιο είναι εντός των ορίων της ευπρέπειας, της αξιοπρέπειας και της ευνομίας. Να πω εδώ ότι δεν γράφω ως «ειδικός», αλλά σαν ένας απλός Έλληνας πολίτης που βλέπει τι γίνεται γύρω του, αντιλαμβάνεται κάποια πράγματα και γράφει την άποψή του. Επίσης να τονίσω εδώ ότι ουδέποτε διεκδίκησα τον τίτλο του «ξερόλα» και πιστεύω ειλικρινά ότι πολλοί που θα διαβάσουν αυτό και τα παραπάνω σχόλιά μου θα καταλάβουν τι εννοώ. Για όσους ενοχλήθηκαν ή θα ενοχληθούν –επειδή είπα την αλήθεια- λυπάμαι αλλά δεν φταίω εγώ. Ας ψάξουν κάπου αλλού να βρουν πού εδράζει το πρόβλημά τους…

    Ναι, η ψυχιατρική είναι ψευτοεπιστήμη (και οι «γιατροί» της το ίδιο)! Βλέπετε η ετικέτα και η ταμπέλα εδώ δεν είναι ο «τσαρλατάνος» και ο «κομπογιαννίτης», η ετικέτα είναι «ψυχιατρική» και «ψυχίατρος» και μάλιστα ως καμουφλάζ! Το ότι τα κείμενα αυτά (και άλλα ιδίου θέματος στο διαδίκτυο) είναι ένα κράμα αλήθειας+μπούρδας (με συγκεκριμένο σκοπό και λόγο, και όχι κατά λάθος ή τυχαία) είναι πασιφανές. Και αυτό δεν είναι ταμπέλα, αλλά γνώμη! Το έγραψα και πιο πάνω και δεν αλλάζω γνώμη!

    Επιμένω ότι η ψυχιατρική είναι μια δήθεν επιστήμη! Από την στιγμή που κινείται στη σφαίρα της μεταφυσικής και της ιδεολογίας, και δεν έχει κανένα από τα επιστημολογικά χαρακτηριστικά που είναι αναγκαία για κάθε τομέα του επιστητού, είναι ψευτοεπιστήμη, πάει και τέλειωσε. Η «ψυχική πάθηση» δεν είναι πονοκέφαλος, ούτε ψωρίαση, ούτε πονόδοντος, ούτε σκωληκοειδίτιδα, κοινά για όλους τους ανθρώπους δηλαδή, όπου θα πάρουνε παυσίπονο ή θα ακολουθήσουνε πιστά μια αγωγή μετεγχειρητικά και θα επέλθει η πλήρης ίαση. Ό,τι συμβαίνει ψυχολογικά σε κάθε άτομο συμβαίνει άπαξ δια παντός, δεν έχει όμοιό του σε κανένα άλλο άτομο και δεν πρόκειται να συμβεί με τον ίδιο τρόπο ποτέ. Άρα λοιπόν, η δυνατότητα επιβεβαίωσης δια του πειράματος είναι ανύπαρκτη. Η όποια βλάβη σε 1,2 ή 3 από τα εκατό δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα που διαθέτει ο κάθε άνθρωπος, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους, δεν εντοπίζεται με αξονικές και ακτινογραφίες και δεν θεραπεύονται με φάρμακα, ούτε με ηλεκτροσόκ στην αμυγδαλή, ώστε να αποκατασταθούν και να επαναλειτουργήσουν οι επικοινωνιακές τους σχέσεις.
    Μ’άλλα λόγια η «ψυχιατρική» δεν έχει καμιά απολύτως δυνατότητα επαλήθευσης των πορισμάτων της δια του πειράματος και είναι καταδικασμένη να διατυπώνει υποθέσεις εργασίας, οι οποίες είναι με την σειρά τους είναι καταδικασμένες να παραμένουν υποθέσεις εργασίας συνεχώς.

    Είναι αστείο να μιλάμε για θεραπεία, την στιγμή που στην χώρα μας υπάρχουν περίπου 6.000 αυτόχειρες, οι οποίοι ενδεχομένως να είχαν επισκεφτεί κάποιο ψυχολόγο ή ψυχίατρο, αλλά δεν βοηθήθηκαν με συνέπεια να παραιτηθούν από την ζωή, διότι είναι ξεκάθαρα μια απάτη, μια ξενόφερτη made in USA απάτη. Αφήστε δε τις χιλιάδες καταθλιπτικών συμπολιτών μας που τρέχουν στους ψυχιάτρους λόγω οικονομικής κρίσης και δεν βλέπουν αποτέλεσμα. (…)
    (πολλοί βέβαια πάνε από μόδα, ή επειδή «το κάνουν και οι Αμερικάνοι», αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία)
    Δεν ξέρω τι ακριβώς έχετε στο μυαλό σας και πού θα οδηγούσε αυτός ο διάλογος, -τον οποίο σκοπεύω να σταματήσω εδώ- αλλά πραγματικά, αν τόσοι εξω-κλινικοί ψυχίατροι λένε το ίδιο πράγμα, μήπως πρέπει πραγματικά να αναθεωρήσετε; Διότι το κακό που ίσως να κάνετε άθελά σας σε αυτούς που σας διαβάζουν και δεν έχουν την εμπειρία να καταλάβουν τι στέκει, τι όχι, τι ισχύει πραγματικά και τι όχι, μπορεί να είναι μεγάλο!

    Ο τροχός και η πυρίτιδα ανακαλύπτονται μια φορά, όχι 10, ούτε 100. Αυτά που συζητήσαμε, τουλάχιστον την μία πλευρά του νομίσματος, για την οποία τυγχάνει να έχω ενημερωθεί καλά, δεν είναι καινούρια και έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλές φορές, οπότε θεωρώ περιττό να συνεχίσουμε αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια.

    Κάπου εδώ σταματώ διότι από την μία δεν έχει νόημα να συζητάμε άλλο χιλιοειπωμένα πράγματα και από την άλλη, οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις με αναγκάζουν να ταξιδέψω.

    Καλή δύναμη.

    • Δημήτρη, καλή σας μέρα.

      Θ’ αρχίσω απ’ το πιο σημαντικό για μένα, σε όσα θίξατε. Κακό μπορούν να κάνουν λοιπόν μόνο οι αφοριστικές θέσεις οι οποίες είναι επικίνδυνες και η απόκρυψη γεγονότων. Και δεν το λέω για όσα γράψατε εσείς, αλλά για τις πηγές απ’ τις οποίες επιλέξατε να ενημερωθείτε, ώστε να έχετε σήμερα διαμορφώσει αυτές τις απόψεις. Το να θέλει να μάθει κάποιος (που δεν είναι ειδικός όπως παραδέχεστε), διαβάζοντας, είναι θετικό κι ακόμη καλύτερο το να έχει κριτική στάση. Το να επιμένετε πάντως τώρα, ότι εσείς έχετε δίκιο γιατί αν και δεν είστε ειδικός, αν κι αγνοείτε πλήθος πραγμάτων, έχετε όμως την εμπειρία να κρίνετε (πως;) τι στέκει και τι όχι, δεν θα το σχολιάσω περαιτέρω, απλούστατα γιατί είναι σεβαστή η κάθε άποψη (όσο αντιφατικά κι αν διατυπώνεται) και θα ήταν μάταιο να μπούμε σε τέτοια ‘συζήτηση’. Το θέμα είναι όμως, ένας μη-ειδικός όπως εσείς, από ποιες πηγές επιλέγει να ενημερωθεί και πόσο αυτές τον παραπλανούν. Εκεί εντοπίζω το πρόβλημα.

      Ξαναγράφω τη λέξη παραπλάνηση, επειδή συμβαίνει για παράδειγμα και οι Σαϊεντολόγοι να είναι λάβροι κατά της Ψυχιατρικής. Αν επιλέξει κάποιος να ενημερωθεί από τέτοιες αναξιόπιστες πηγές, σε παρόμοια συμπεράσματα με σας θα καταλήξει. Και η επιχειρηματολογία του, τέτοιου είδους θα είναι. Κι η αλήθεια δεν είναι αυτή. Σ’ αυτό το ιστολόγιο έχουν θιχτεί πάμπολλές φορές, τα προβληματικά σημεία της Ψυχιατρικής. Ωστόσο, είναι στρουθοκαμηλισμός να παραβλέπουμε και πόσος κόσμος έχει όντως βοηθηθεί από κάποιους ψυχιάτρους. Πίσω απ’ την Επιστήμη, την όποια Επιστήμη, υπάρχουν άνθρωποι. Κι αυτοί εμένα μ’ ενδιαφέρουν. Δεν έχει νόημα να σας παραθέσω κι άλλα ονόματα όπως των Pinel, Chiarugi και λοιπών που δεν θα γνωρίζετε όπως ήδη είναι σαφές, αλλά ιστορικά, χάριν των ενεργειών συγκεκριμένων ειδικών, πρέπει να μάθετε, γλύτωσαν οι ψυχικά πάσχοντες από ‘θεραπείες’ όπως ο εξορκισμός, ο ξυλοδαρμός, η πυρετοθεραπεία και πάει λέγοντας. Δεν αμφισβητούνται αυτά τα γεγονότα. Αποκρύπτονται όμως, από πηγές, όπως αυτές που σας προανέφερα, που με καθόλου τυχαίο τρόπο χρησιμοποιούν κατ’ εξοχήν τον Thomas Szasz (επιλεκτικά μάλιστα, καμία πρωτοτυπία ως προς αυτό), για να μοιάζουν αληθοφανείς. Κι έτσι ο κόσμος προτρέπεται π.χ. να αφορίσει την Ψυχιατρική, αλλά να ενστερνιστεί την Σαϊεντολογία. Ε, αν πεθάνουν τώρα και μερικοί που θα καταλήξουν να βασανίζονται χωρίς τη φροντίδα ειδικών, δεν τους πειράζει. Έχω παραστεί σε ομιλίες τους και είμαι σε θέση να ξέρω, από πρώτο χέρι, πόσο πειστικοί κι αληθοφανείς, μοιάζουν. Αλλά, ελπίζω πως άνθρωποι με ευφυία όπως εσείς, αργά ή γρήγορα, θ’ αντιληφθούν τα τρωτά σημεία τέτοιων προσεγγίσεων.

      Να σας υποψιάζει πάντα κάθε τι αφοριστικό, γιατί σαφώς στερείται αντικειμενικότητας. Είναι σαν να σας λέει κάποιος, πως ένα χ άτομο είναι μόνο καλό ή μόνο κακό. Όσο πρέπει να πιστέψετε κάτι τέτοιο, άλλο τόσο πρέπει να πιστέψετε κι όσους υποστηρίζουν πως μόνο κακό έχει κάνει η Ψυχιατρική. Φυσικά κι έχει τις αποτυχίες της, τις σοβαρότατες αποτυχίες της κι όπως σας ξανάγραψα, ποσώς μ’ απασχολεί να κάνω εγώ τον υπερασπιστή των ψυχιάτρων συλλήβδην, αφού κι από ‘δω προβάλλω συχνότατα τα κακώς κείμενα. Θα ‘ταν κι υποκριτικό εκ μέρους μου. Εξ’ ου κι έγραψα πως όποιος θίγεται, ας γράψει αυτά που νομίζει για να υπερασπιστεί τον κλάδο του, αφού εμείς έχουμε τις ενστάσεις μας. Αλλά πως ν’ αγνοήσω και το πόσοι άνθρωποι σώθηκαν; Πόσοι δεν αυτοκτόνησαν; Ή πόσοι κατάφεραν να έχουν μια καλή ποιότητα ζωής; Δεν γίνεται αυτό. Την Ψυχιατρική την ασκούν άνθρωποι, υπογραμμίζω. Άλλοτε εξαιρετικοί κι άλλοτε κάκιστοι και σ’ αυτό έχω ήδη συμφωνήσει μαζί σας, θυμηθείτε. Αλλά δεν είναι όλοι τσαρλατάνοι κι όσα άλλα τους προσάπτετε κι εσείς κι εγώ ενίοτε. Υπάρχουν και φωτεινότατα παραδείγματα. Δεν μπορώ να το παραβλέψω αυτό.

      Όσο για τα άρθρα που σας πρότεινα, είναι τεκμηριωμένα απολύτως. Δεν υπάρχει σ’ αυτά η παραμικρή ανακρίβεια και το κυριότερο: δεν αποκρύπτεται τίποτα. Αναφέρουν τα πάντα για τη διαπλοκή των ψυχιάτρων με τις φαρμακευτικές εταιρίες, για το DSM κτλ. Και στο ίδιο blog, υπάρχουν κι άλλα ενδιαφέροντα κείμενα, για τις δυνατότητες θεραπείας χωρίς φάρμακα κτλ. Δημοσιευμένα από ψυχιάτρους, που προφανώς δεν τα παίρνουν από πουθενά, αλλιώς δεν θα μας διαφώτιζαν σχετικά. Και προτείνω σ’ όσους έχουν παρόμοιες απόψεις με ‘σας και δυσκολεύονται να δουν τα θετικά της ιστορίας, ν’ αφιερώσουν χρόνο να τα μελετήσουν, αντί να τους ρίξουν βιαστικές ματιές. Πολύ καλό είναι αυτό το βιβλίο, για παράδειγμα, αλλά κι αυτό, που μπορείτε να διαβάσετε δωρεάν. Kι η ψυχιατρική ανάρρωση, όχι, δεν είναι μύθος.

      Δεν είχα τίποτα πάντως, στο μυαλό μου, μ’ αυτό το ‘διάλογο’ εδώ (και σας απάντησα σε δύο φάσεις, να ξέρετε, γι’ αυτό υπάρχουν προσθήκες). Δεν ξέρω γιατί το γράψατε το συγκεκριμένο σχόλιο. Βεβαίως οδηγούμαστε στη λήξη της αντιπαράθεσης των απόψεων μας (δεν έχει όντως νόημα να ξαναγράψει κάτι ο ένας στον άλλο), αλλά κάποιοι που πιστεύουν παρόμοια πράγματα με σας, θα ωφεληθούν πιστεύω, διαβάζοντας όλα αυτά αφού κάτι παραπάνω θα μάθουν κι ελπίζω ν’ ανατρέξουν και στις αξιόπιστες πηγές που τους προτείνω. Μερικοί εξ’ αυτών επίσης, δεν θα τολμούσαν ενδεχομένως να τα γράψουν όσα αναφέρετε, αλλά τα πιστεύουν. Καλό τους κάνατε, που τα εκφράσατε λοιπόν και τους εκπροσωπήσατε έτσι. Δεν είναι λίγο αυτό το ώφελος, αν ψάχνει κάποιος δηλαδή (δεν είμαι εγώ αυτή πάντως) να δει τι βγαίνει καταληκτικά απ’ την εδώ κουβέντα. Θα τους λυθούν απορίες, αν με ανοιχτό μυαλό ανατρέξουν στις πηγές που παραπέμπω. Γιατί ισχύει αυτό με τα μυαλά και τα αλεξίπτωρα, ξέρετε. Το γράφω καλοπροαίρετα κι ελπίζω να μην με παρεξηγήσετε. Το δογματισμό τον απορρίπτω άλλωστε κι είναι σωστό το παλιό αυτό ‘ρητό’, επί του θέματος.

      Δεν υπάρχει λόγος τέλος, να μην ‘συζητάμε’ πολιτισμένα και με ευπρέπεια επειδή απλώς διαφωνούμε σε κάποια ζητήματα. Θα ήταν βαρετή η ζωή, αν όλοι συμφωνούσαμε με όλους σε κάθε τι, δε νομίζετε; Και με ευγενικούς ανθρώπους, δεν έχω λόγο να είμαι αγενής ή ειρωνική. Με τα τρολ (ολόκληρη στρατιά έχει περάσει από ‘δω) έχω απλώς βαρεθεί ν’ ασχολούμαι κι εσείς δεν μπαίνετε σ’ αυτή την κατηγορία.

      Καλό σας ταξίδι λοιπόν και σας ευχαριστώ που μπήκατε στον κόπο να μου γράψετε όλα αυτά. Το εκτιμώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: