Ίχνη στην άμμο.. Ξανά.

..

..

Δύσκολη χρονιά. Απίστευτα δύσκολη για τους περισσότερους από μας. Χάσαμε τον έλεγχο της ζωής μας, ταλαιπωρηθήκαμε, υποφέραμε και το χειρότερο: μας έκαναν να φοβηθούμε και να πιστέψουμε πως είναι ουτοπικό να κάνουμε όνειρα σ’ ένα υποθηκευμένο μέλλον. Αλλά όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει.., λέει ένας αγαπημένος μου στίχος.

Κι ο πόλεμος δεν κρίνεται από μερικές χαμένες μάχες ευτυχώς. Κι ας αφήνουν πικρία και νωπές πληγές. Όσο είμαστε εδώ, όσο τα πόδια μας πατούν γη και τα μάτια μας αντικρίζουν ουρανό πρέπει να προσπαθούμε, να παλεύουμε και να ελπίζουμε.

Σε μικρά πράγματα θα βρούμε χαρά. Από μικρές χειρονομίες θα πάρουμε δύναμη, για τη συνέχεια. Οι ηθικές ανταμοιβές, θα μας σηκώσουν ψηλά. Κι εγώ αισθάνομαι ότι πέταξα φέτος μαζί σας, για λίγο. Κι ήταν όμορφες αυτές οι στιγμές.. Φωτεινά διαλείμματα στο γκρίζο. Και σ’ αυτά θέλω να σταθώ για να σας αποχαιρετήσω.

Με συγκίνηση είδα λοιπόν, ν’ αναδημοσιεύεται ξανά και ξανά η “Εξομολόγηση“. Σε μιαν Έξοδο Κινδύνου, είναι ελπιδοφόρο να πιστεύουν κι άλλοι.. Και στα λευκά σεντόνια του “Hotel des rouges” (τι υπέροχο video μου δώρισες Κατερίνα Γιαννάκου) ν’ ακουμπούν τα κουρασμένα σώματα, όσο χρειάζεται η καρδιά για να ξαναβρεί το ρυθμό της.

Πόσοι άγνωστοι και ξένοι μεταξύ μας, δεν σμίξαμε σε λίγα τυπωμένα γράμματα.. Ποιον να πρωτοθυμηθώ..

Κι αν έτυχε και “χωρίς τύψεις” πέρασαν απ’ τη ζωή σας ορισμένοι άνθρωποι, δεν πειράζει. Οι λίγοι που θα μείνουν στο τέλος κοντά σας, θα σας κάνουν να καταλάβετε τι πλούτος είναι οι φίλοι. Οι αληθινοί φίλοι. Κι άλλοθι δεν χρειάζεστε για τις λαμπρές διαψεύσεις. Κάτι γκρεμίζεται, για να χτιστεί κάτι άλλο.

Η σκόνη των άστρων” που τόσο αγαπήσατε, εύχομαι να φωτίζει κάθε σκοτάδι που ύπουλα σας τυρρανά και «μπλε του κοβαλτίου»  (εξαιρετική η παρουσίαση που έκανε Το Βιβλίο) ν’ ακυρώνει το μαύρο σας.

Θα ξαναβεθούμε πάλι εδώ, ελπίζω.. Κι ως τότε σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ για όλα! Ψάχνω πάντα να βρω τις κατάλληλες λέξεις για να το κάνω, αλλά..  Δεν πειράζει όμως. Στην ψυχή μου κρατάω τα πρόσωπα σας, τα λόγια σας, τις στιγμές που πέρασα με μερικούς από σας.. Κι ότι ήταν να καταλάβω, το κατάλαβα ακόμη κι αν δεν ειπώθηκε και θα το θυμάμαι. Σας ευχαριστώ!

Σας αφήνω ένα τραγούδι με φως, ένα ποίημα που μυρίζει θάλασσα και παίρνω μαζί μου όλες τις μουσικές του Παναγιώτη Λιανού. Το να ντύνει τις λέξεις μου με νότες και να τραγουδούν τα τραγούδια μου οι «+Συν-Πλην«, είναι μία απ’ τις μικρές χαρές που δεν χωράνε σε μερικές αράδες..

Απ’ την καρδιά μου ευχαριστώ και τον Κώστα Παρίσση. Χωρίς εκείνον, οι μελωδίες που κουβαλάω στη σκέψη μου ίσως να μη γίνονταν ποτέ τραγούδι.. Σύντομα θα τα μοιραστώ κι αυτά μαζί σας.. Κι άλλα. Ως τότε.. να είστε όλοι καλά!

..

..

..

Ίχνη στην άμμο

..

Ετοιμάζω βαλίτσες… Στριμώχνω κάπου ένα ουράνιο τόξο, ένα κρυστάλλινο ποδήλατο και μια κόκκινη μπάλα. Καρφιτσώνω χαμόγελα στα ρούχα μου, ξεσκονίζω προσεκτικά τη θλίψη. Τις πικρές σκέψεις των μαύρων φεγγαριών. Θέλω να πάρω μαζί μου ένα μπουκέτο ανεμώνες, έναν ίσκιο δροσερό, μια θάλασσα γαλαζοπράσινη, ένα αθώο χαμόγελο, μια ζεστή αγκαλιά, λίγο καρπούζι παγωμένο. Τι ξεχνάω, τι ξεχνάω…

..

-Θα πας μακριά;
Δεν έχει σημασία που πηγαίνει το κορμί.
-Θ’ αργήσεις;
Η καρδιά ξέρει πότε γυρίζεις κάπου.

..

Τυλίγω προσεκτικά κάτι όνειρα, διπλώνω μερικές λέξεις, βάζω στο πλάι δυό-τρία ξεχασμένα άστρα. Έχω παπούτσια για τον ουρανό, πυγολαμπίδες στα μαλλιά, κοχύλια για σκουλαρίκια. Έχω ένα άσπρο πουκάμισο και μια φούστα με πεταλούδες.Τραγούδια για τον άνεμο, βιβλία με λευκές σελίδες, ταινίες που θα σκηνοθετήσω αύριο, σεντόνια με χαμένα νησιά, ακτές ανεξερεύνητες στην τσάντα μου.. Παντού μπορώ να πάω. Αλλά θα μου πάρει λίγο χρόνο να αποφασίσω, από που θα επιστρέψω.. Διαβατήριο πλαστό.. Έτοιμη!

..

..

..

..

..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Ιουλίου 13, 2013.

4 Σχόλια to “Ίχνη στην άμμο.. Ξανά.”

  1. Να είσαι πάντα καλά Κατερίνα μου. Υγεία, αγάπη και δύναμη σε σένα και στους αγαπημένους σου. Να περνας όσο πιο όμορφα, καλό σου καλοκαίρι. Καλή ξεκούραση.

  2. Καλό ταξίδι να έχουν οι θάλασσες

    Τώρα που ετραγούδησαν

    Και μας ξαλάφρωσαν τα σωθικά

    Γιώργος Σαραντάρης

    [Καλό καλοκαίρι να έχουμε..Κατερίνα ]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s