Παρουσίαση του βιβλίου: «The Nazi and the Psychiatrist» του Jack El-Hai

..

NaziPsychiatrist_2

..

Το βιβλίο «The Nazi and the Psychiatrist: Hermann Goring, Dr. Douglas M. Kelley, and a Fatal Meeting of Minds at the End of WWII» του Jack El-Hai, που σήμερα παρουσιάζεται εδώ, αφορά στην περίπλοκη σχέση μεταξύ του αμερικανού ψυχίατρου Douglas M. Kelley και των είκοσι δύο Ναζί ‘ασθενών’ του που ανέμεναν να δικαστούν ως εγκληματίες πολέμου στο Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο της Νυρεμβέργης, την περίοδο 1945-1946. 

Μεταξύ αυτών βρισκόταν ο Hermann Göring (πρώην αναπληρωτής του Αδόλφου Χίτλερ, πρόεδρος του Reichstag,  αρχηγός της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας κ.α.),  που στις 9 Μαίου του 1945 είχε παραδώσει το επιχρυσωμένο πιστόλι του σε στρατιώτη των συμμάχων και είχε παραδοθεί.

Έφτασε εκεί με ένα σωρό βαλίτσες που έφεραν το μονόγραμμα του και περιείχαν: μετάλλια, διαμαντένια δαχτυλίδια*, κοσμήματα με τη σβάστικα, πολύτιμους λίθους, κόφτες πούρων, μεταξωτά εσώρουχα, πανάκριβα ρολόγια, πάρα πολλά χρήματα, άπειρα χάπια paracodeine (ουσία στην οποία ήταν εθισμένος), αλλά και κρυμμένο σε αμπούλες κυανιούχο κάλιο.

Κατέληξε σε ένα λιτό κελί επιπλωμένο μόνο με ένα κρεβάτι χωρίς μαξιλάρι, μια καρέκλα, ένα τραπέζι και μία εσωτερική τουαλέτα. Την ίδια τύχη είχαν και τα άλλα υψηλόβαθμα στελέχη του Γ’ Ράιχ (Alfrend Rosenberg, Joachim von Ribbentrop, Julius Streicher κ.α.) που στάλθηκαν εκεί.

Για να εξασφαλιστεί ότι οι κρατούμενοι ήταν σε θέση να δικαστούν, στάλθηκε προς εξέταση τους ο Αμερικανός στρατιωτικός ψυχίατρος, Douglas M. Kelley. Σκοπός του ήταν να ανακαλύψει το διακριτικό γνώρισμα που θα διαφοροποιούσε αυτούς τους Ναζί εγκληματίες, απ’ τους υπόλοιπους ανθρώπους και καθήκον του να διασφαλίσει ότι θα είναι σε καλή ψυχική κατάσταση μέχρι τη δίκη.

Με το βιβλίο αυτό έρχονται στο φως για πρώτη φορά, οι σημειώσεις του Kelley, τα ιατρικά αρχεία της εξάμηνης έρευνας του κτλ.

Για να καταλάβει περισσότερα για τον ψυχισμό αυτών των ανθρώπων, χρησιμοποίησε το τεστ προσωπικότητας Rorschach, που ήταν πολύ δημοφιλές εκείνη την εποχή και φυσικά τη μέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων. Ήρθε πολύ κοντά στον Göring και παρά τη φρίκη που ένιωθε για τα εγκλήματα του, δεν μπόρεσε να μην παραδεχτεί πως επρόκειτο για εξαιρετικά εφυές άτομο (βάση των τεστ νοημοσύνης που του έκανε, αποφάνθηκε ότι είχε IQ 138), που έτρεφε μεγάλη αφοσίωση για τη χώρα του, την οικογένεια του και τους φίλους του.

Όταν ο Kelley τον ρώτησε γιατί πάντα συμφωνούσε (yes-man) με τις αποφάσεις του Χίτλερ, εκείνος τον προκάλεσε να του δείξει κάποιον στη Γερμανία που να έφερνε αντίρρηση στον Φύρερ και να μην ήταν «έξι πόδια κάτω απ’ το έδαφος«. Σε στιγμές που ήταν πιο ειλικρινής όμως, παραδέχτηκε την φιλοδοξία του ως ισχυρό κίνητρο. Κι αν αισθάνθηκε κάποια ευθύνη μετέπειτα, αυτή δεν ήταν για τις πράξεις του, όπως εξηγούσε, αλλά για τον τρόπο που θεωρούσε ότι τις αποτιμούσε η Ιστορία.

Τι βρήκε λοιπόν τελικά ο 33χρονος τότε, φιλόδοξος ψυχίατρος, μετά από τόσες συζητήσεις; Μετά από μήνες που υπέβαλλε τους Ναζί σε διάφορα ψυχολογικά τεστ; Το μόνο που ‘ανακάλυψε’ ήταν ότι μοιράζονταν δύο κοινά χαρακτηριστικά: οδηγούνταν απ’ το στόχο κι ήταν ακούραστοι εργασιομανείς.

Δηλαδή τίποτα που δεν θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κι άλλους ανθρώπους σε άλλες χώρες, εξ’ ου και ο Kelley αποφάνθηκε: «I am quite certain that there are people even in America who would willingly climb over the corpses of half of the American public if they could gain control of the other half.».

Κανένα χαρακτηριστικό τους δεν αναδύθηκε, τέτοιο δηλαδή που θα ‘νομιμοποιούσε’ κάποιον να τους ονομάσει τέρατα. Καμία παράλογη συμπεριφορά δεν καταγράφηκε: «These people without Hitler are not abnormal, not pervert[s], not geniuses. They were like any other aggressive, smart, ambitious, ruthless businessman, and their business happened in the setting up of a world government».

Μ’ αυτές τις αναφορές, πως να μην θυμηθούμε την Hannah Arendt και την διαπίστωση της που προκάλεσε σάλο στην εποχή της, σχετικά με την κοινοτυπία του κακού; Πως να μην κάνουμε συσχετισμούς με τα πειράματα του Stanley Milgram;

Όπως όμως εύστοχα έγραψε κάποτε ο Nietzsche: «Αν κοιτάξεις για πολλή ώρα την άβυσσο, στο τέλος και η άβυσσος θα κοιτάξει εσένα». Κι ο ψυχίατρος που ήταν τόσο κοντά στον Göring και στους άλλους εγκληματίες πολέμου που κρατούνταν στο κέντρο κράτησης της πόλης Mondorf – les – Bains, δεν αποτέλεσε εξαίρεση.

Δεν άλλαξε μόνο το επίκεντρο της καριέρας του, από την ψυχιατρική στην εγκληματολογία, άλλαξε κι ο ίδιος. Άλλαξε και καταστράφηκε. Θα καταλάβετε περισσότερα διαβάζοντας το βιβλίο και θα βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Έχει και το κακό βλέπετε, την αδιαμφισβήτητη γοητεία του.

Καλή σας ανάγνωση!

..

..

..

*Εδώ υπάρχει ένα σχετικό άρθρο για την περιουσία των Ναζί (θα δείτε φωτογραφίες από κοσμήματα του Hermann Göring, από ένα χρυσό ποτήρι σαμπάνιας 24 καρατίων που κατείχε αλλά και τον ίδιο),  εδώ μπορείτε να διαβάσετε τη μαρτυρία μιας Ελληνίδας που ήταν παρούσα στη δίκη της Νυρεμβέργης και περιγράφει την πρώτη της συνάντηση μαζί του κι εδώ για την απόφαση της ανηψιάς του Bettina Göring να κάνει στείρωση.

..

..

..

..

..

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Οκτώβριος 22, 2013.

2 Σχόλια to “Παρουσίαση του βιβλίου: «The Nazi and the Psychiatrist» του Jack El-Hai”

  1. Είναι ο φασισμός ψυχολογική ασθένεια; Σ’ αυτό το ερώτημα απαντά το άρθρο που θα βρείτε
    εδώ.

  2. […] κακού” (απολύτως σχετική η ανάρτηση που θα βρείτε εδώ) οπότε κατά κάποιο τρόπο μια φιλοσοφική άποψη όπως τη […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: