«Η σκόνη των άστρων» στο «Ανθρώπων έργα»

.

Ανθρώπων Έργα

.

Με συγκινεί απίστευτα το γεγονός πως ασχολούνται ακόμα ποικιλοτρόπως, πολλοί άνθρωποι, με το βιβλίο αυτό, που κυκλοφόρησε το 2010. Με συγκινεί η η ταλαιπωρία που περνάνε για να το βρουν, τα τόσο θερμά τους σχόλια…

Αλλά σήμερα θα γράψω δυο λόγια μόνο για έναν: τον κύριο Σάββα Τριανταφυλλίδη, που επέλεξε το εξώφυλλο του βιβλίου για την πρώτη σελίδα του τρίτου τεύχους του περιοδικού του,  «Ανθρώπων έργα».

Και δεν έκανε μόνο αυτό, αλλά έγραψε και την κριτική του για το βιβλίο, που μπορείτε να διαβάσετε, αν σας ενδιαφέρει, εδώ.

Επιπλέον, διέθεσε χρόνο κι έφτιαξε ένα πολύ όμορφο video, με ευαισθησία και λυρισμό,  για ένα απόσπασμα του βιβλίου που τον άγγιξε.

Όσα ευχαριστώ κι αν γράψω, δεν θα είναι αρκετά… Το κέρδος μου, όπως συνηθίζω να λέω, απ’ αυτά τα βιβλία είναι οι Άνθρωποι που γνώρισα εξαιτίας τους.

Κι αυτό μου δίνει αληθινά, μεγάλη χαρά. Κάνει την καρδιά μου να χτυπάει με άλλο τρόπο…

‘Χρωστάω’ πολλά χαμόγελα, για τέτοιες στιγμές που ζω χάρη σε σας. Και σας Ευχαριστώ γι’ αυτό.

Κι Ευχαριστώ κι εσένα κυρίως Σάββα, για το χρόνο που διέθεσες, για την ευγενική σου χειρονομία και τις καλές σου προθέσεις.

Εύχομαι κάθε επιτυχία στο «Ανθρώπων έργα»!

Να ‘σαι καλά.

 

.

.

.

.

.

.

 

 

 

«Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού και μερικών άλλων ανατρεπτικών» του Ντάριο Φο – Η φωνή του ‘τρελού’

.

«Ζητάει ο λαός αληθινή δικαιοσύνη; Εμείς του δίνουμε λίγο πιο δίκαιη απ’ αυτήν που έχει. Διαμαρτύρονται οι εργαζόμενοι για το αίσχος της εκμετάλλευσης; Εμείς διορθώνουμε το αίσχος, αφήνουμε όμως να υπάρχει η εκμετάλλευση. Θέλουν να μην τα τινάζουν πια μες στις φάμπρικες; Εμείς παίρνουμε ορισμένα μέτρα για να βελτιώσουμε τις συνθήκες δουλειάς, δίνουμε και κανένα επίδομα στη χήρα. Θέλουν να καταργήσουν τις κοινωνικές τάξεις; Εμείς περιορίζουμε λιγάκι τις εμφανείς ταξικές διαφορές, έτσι, για να μη χτυπούν πολύ στο μάτι…Θέλουν επανάσταση; Εμείς τους δίνουμε ολίγες μεταρρυθμίσεις. Όχι ολίγες, αρκετές. Τους μπουκώνουμε με μεταρρυθμίσεις. Ή μάλλον, τους μπουκώνουμε με υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις. Γιατί, γνήσιες μεταρρυθμίσεις, δεν πρόκειται να κάνουμε ποτέ!»

.

foanarxikoubx9

.

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου σήμερα και δράττομαι της ευκαιρίας να σας γράψω λίγα λόγια, για ένα απ’ τα πιο αγαπημένα μου θεατρικά έργα: «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού και μερικών άλλων ανατρεπτικών» του Ντάριο Φο.

Σ’ αυτό, αναμφισβήτητα ο πιο σημαντικός ρόλος είναι του ‘τρελού’, που πρωταγωνιστεί, εισβάλλει παντού κι εκστομίζει μεγάλες αλήθειες, εκμεταλλευόμενος το ‘ακαταλόγιστο’ κι επιδεικνύοντας τα ‘πιστοποιητικά’ των εγκλεισμών του. .

Και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, αφού το έργο δεν γράφτηκε τυχαία; Ο συγγραφέας του, ο Ντάριο Φο, έχει εξηγήσει πολλά:

Πώς μου ήρθε αλήθεια να γράψω αυτό το έργο; Μ’ έσπρωξε η ανάγκη να φωνάξω για ό,τι γινόταν γύρω μου. Την άνοιξη του ’70 οι φίλοι της δουλειάς μας, προοδευτικοί άνθρωποι στο σύνολό τους, με πίεζαν να γράψω ένα έργο για τις βόμβες που έσκασαν σε δύο τράπεζες του Μιλάνου, με τη βεβαιότητα ότι δεν τις τοποθέτησαν προοδευτικά στοιχεία και με τη σιγουριά ότι η «αυτοκτονία» του Πινέλι, που ανακρινόταν σαν ένοχος, ήταν καθαρή δολοφονία. Πρέπει να γραφτεί ένα τέτοιο έργο, μου έλεγαν, γιατί το κοινό δεν ενημερώνεται σωστά, με αποτέλεσμα να μη νιώθει τους πραγματικούς ενόχους και να κυριεύεται από αγωνία, φόβο και άγχος. Ακόμα και οι προοδευτικές εφημερίδες της Ιταλίας σιωπούσαν, απέφευγαν να πάρουν τη σωστή θέση. Μάταια περιμέναμε όλοι κάποιο γερό ψάξιμο, μια δυνατή κραυγή διαμαρτυρίας… Τίποτα…

Έπρεπε λοιπόν κάτι να κάνουμε. Έπρεπε να βοηθήσουμε να μάθει ο κόσμος με τι τρόπο οργανώνονται οι δυναμιτιστικές ενέργειες, οι αιματοχυσίες, και από ποιους… Αρχίσαμε πρώτα-πρώτα έρευνες πάνω στην υπόθεση Πινέλι. Δικηγόροι, δημοσιογράφοι, φίλοι μας, βγάζουν φωτοαντίγραφα εγγράφων που δεν είχαν δημοσιευτεί ποτέ. Καταφέρνουμε να χώσουμε τη μύτη μας σε έγγραφα ανακρίσεων απόρρητων, με τη βοήθεια φίλων μας μέσα στις δικαστικές υπηρεσίες. Είδαμε έτσι ξεκάθαρα τα γεγονότα που μας έπεισαν ότι ο θάνατος του Πινέλι δεν ήταν αυτοκτονία αλλά σίγουρα εκπαραθύρωση.

Έτσι δημιουργήθηκε η βάση αυτής της κωμωδίας. Μάλλον φάρσας… Γιατί τόσο γελοίες, τόσο οδυνηρά γελοίες ήταν οι ενέργειες των ανακριτικών μεθόδων και οι αντιφάσεις των επίσημων δηλώσεων. Η πρεμιέρα μας έπεσε στις μέρες της δίκης. Και η επιτυχία μας ήταν τρομακτική. Γεμάτο κάθε μέρα το θέατρο. Όρθιοι, πολλές φορές πλάι μας, δίπλα στη σκηνή.

Πού οφείλεται η επιτυχία αυτού του έργου; Όχι τόσο στο ότι σατιρίζει τις οργανωμένες ψευτιές των αρχών και των οργάνων τους αλλά περισσότερο γιατί καυτηριάζει τα παχιά λόγια περί σοσιαλδημοκρατίας και καγχάζει για τα κροκοδείλια δάκρυα πολλών σοβαροφανών πολιτικών ή τη «δυναμική» αγανάκτηση μερικών άλλων για κάθε σκάνδαλο που ξέρουν πολύ καλά ότι είναι ένα σκάνδαλο-κάθαρση του συστήματος…Με αποτέλεσμα ο απληροφόρητος κοσμάκης να ξεσπάει φωνάζοντας ικανοποιημένος: «Ζήτω αυτή η μπασταρδεμένη σκατοκοινωνία μας, που σκουπίζεται με αρωματισμένο χαρτομάντηλο και που σε κάθε ρέψιμο αηδίας βάζει το χέρι μπροστά στο στόμα της σαν μια καλομαθημένη κυρία…»

Το έργο μας παίζεται από τότε με αμείωτη επιτυχία. Ίσως γιατί και η ζωή συνεχίζεται και πληθαίνουν κάθε τόσο η αιματοχυσία, οι μπόμπες και τα μεγάλα λόγια και τα μεγάλα σκάνδαλα… Πάντα από τα ίδια συστήματα που οργανώνουν τη βία και που δεν μπορούν να χωνέψουν αυτούς που δεν σκύβουν το κεφάλι. Ώσπου κάποτε αυτός ο απληροφόρητος κοσμάκης να καταλάβει τι γίνεται γύρω του και να μετατρέψει το ρέψιμο της αηδίας του σε μια τεράστια βόμβα που θα τινάξει στον αέρα όλη αυτή τη μπασταρδεμένη κοινωνία μας.

 

.

Από το πρόγραμμα της παράστασης του έργου («Ένα τυχαίο ατύχημα») που ανέβηκε στο Θέατρο ΑΛΦΑ σε μετάφραση Άννας Βαρβαρέσου και σκηνοθεσία Στέφανου Ληναίου τον Ιανουάριο 1978 (Αρχείο Φράνκας Ράμε και Ντάριο Φο, http://www.archivio.francarame.it/home.html) και βρήκα εδώ.

.

Η υπόθεση που ενέπνευσε τον σπουδαίο Ιταλό συγγραφέα, αναφέρεται εδώ με όλες τις λεπτομέρειες. Το τραγούδι δε, που γράφτηκε για τον Giuseppe «Pino» Pinelli, είναι αυτό.

Δεν θεωρώ σκόπιμο προσωπικά, να σας κάνω βαρύγδουπες αναλύσεις, για ένα έργο που αξίζει να το διαβάσετε ολόκληρο και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα, αν δεν το έχετε δει ήδη επί σκηνής. Εστιάστε απλώς στην φωνή του ‘τρελού’ και θα καταλάβετε πολλά. 

Για το τέλος λοιπόν, κράτησα μερικές φράσεις που συμπυκνώνουν θεωρώ, τη σκέψη του Ντάριο Φο και δείχνουν την αλήθεια, πίσω απ’ την ‘αλήθεια’ των ΜΜΕ. Πικρά επίκαιρα τα λόγια του, πάντα…

«ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μ’ άλλα λόγια, το σκάνδαλο, κι όταν ακόμα δεν υπάρχει, πρέπει να το επινοούμε. Είναι ένα μέσο, που βοηθάει στη διατήρηση της εξουσίας, γιατί ξαλαφρώνει τους καταπιεσμένους, τους δίνει τη δυνατότητα να ξεδώσουν.
ΤΡΕΛΟΣ: Ακριβώς! Είναι το ξέσπασμα, η κάθαρση, που απελευθερώνει απ’ την ένταση. Και σεις, οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, είστε οι άξιοι ιερείς της σκανδαλοθηρίας!
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άξιοι; Μα τότε γιατί η κυβέρνηση μανιάζει, και πασχίζει σαν παλαβή να μπαλώσει τα σκάνδαλα που ξεσκεπάζουμε;
ΤΡΕΛΟΣ: Μανιάζει η δική μας κυβέρνηση, που έχει μείνειστην εποχή των Βουρβώνων, εκατόν πενήντα χρόνια πίσω…, που είναι κυβέρνηση προκαπιταλιστική. Για δέστε, όμως, τις εξελιγμένες κυβερνήσεις της Βόρειας Ευρώπης! Θυμάστε το σκάνδαλο Προφιούμο στην Αγγλία; Τον Υπουργό Άμυνας, που είχε μπλέξει με κολγκέρλς, ναρκωτικά και κατασκοπεία; Μήπως έπαθε τίποτα το κράτος; Μήπως έπαθε το χρηματιστήριο; Κάθε άλλο! Ποτέ το κράτος και το χρηματιστήριο δεν ήταν πιο ισχυρά, όσο τον καιρό μετά το σκάνδαλο αυτό».

.

.

.

.

.

.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ: “Τα δικαιώματα των κρατουμένων και οι συνθήκες κράτησης τους” – 4 Απριλίου, στις 7/30 μμ, στο Χαϊδάρι

..

*Αναδημοσίευση από εδώ.

..

kratoumenoi

..

Στις ελληνικές φυλακές επικρατούν συνθήκες κολαστηρίου, συνθήκες απάνθρωπες και εξευτελιστικές για την υπόσταση κάθε ανθρώπου που βρίσκεται εκεί μέσα, συνθήκες που οδηγούν στην απελπισία, στην εκδήλωση ασθενειών, στην τρέλα και στον θάνατο.

Συνθήκες που τα τελευταία χρόνια έχουν χειροτερεύσει δραματικά, καθώς μέσα στις φυλακές πλέον απλά στοιβάζονται άνθρωποι, κοιμούνται σε στρώματα δίπλα στις τουαλέτες, μέσα στα πειθαρχικά κελιά ακόμα και στους διαδρόμους.

Το μοντέλο του αποκλεισμού είναι πλέον κυρίαρχο, αφού ο εγκληματίας δεν είναι περιστασιακά παραβατικός αλλά επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια και πρέπει να εξουδετερωθεί.

Αυτό το μοντέλο θα εφαρμόσουν και οι φυλακές υψίστης ασφαλείας δημιουργώντας συνθήκες απομόνωσης.

Την Παρασκευή 4/4, στις 7:30 μ.μ. συζητάμε για τα δικαιώματα των κρατουμένων που κατακτήθηκαν μετά από αγώνες, αλλά και τον αγώνα που είναι μπροστά μας, ενάντια σε μια πειθαρχική φυλακή, ενάντια στις συνθήκες απομόνωσης.

Στη συζήτηση συμμετέχουν μέλη της “Πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων” και πρώην κρατούμενοι.

..

..

..

..

..

Γιώργος Κοκκινίδης: Τρία ποιήματα

.

.

Γιώργος Κοκκινίδης-Το σκηνικό μιας αιτίας

.

Για το Γιώργο έχω γράψει αυτή την ανάρτηση. Αλλά επειδή είναι στη σκέψη μου κι επειδή με συγκινεί το δικό σας ενδιαφέρον για την ποίηση του, επέλεξα σήμερα να μοιραστώ μαζί σας τρία δικά του ποιήματα. Απ’ αυτά που πιστεύω πως δεν δημοσιεύονται συχνά.

Καλή ανάγνωση.

.

.

.

Σκορπίζω

.

Ανθίζουν οι έννοιες.

Ετυμόλογος,

ή ετοιμόλογος.

Τις λέξεις ξεψαχνίζω

πριν από το βρώμικο στόμα μου

για σας,

φτύσω.

Δείγμα ζωής

ή όνειρο

έφηβος και μεσήλικας

οργώνω και σπέρνω

τις λέξεις

σ’ άγονη γη

και με στείρο σπόρο.

Μία, είπαν, η γραφή

κι όλοι απ’ αυτήν

τρυγάμε ή θερίζουμε

Μα εγώ

από άγρια έλατα και πεύκα

ξυλεία για την ποίηση

συλλέγω.

Συλλογή είπαν,

όταν αρχίσω

γραφές να μαζεύω

να κάνω.

Μα εγώ

στους ανέμους σκορπίζω

κομμάτια

τη σάρκα και τις λέξεις μου.

.

.

Άτιτλο

.

Βράχος, νερό

ο άνεμος και ο ήλιος

και μια κοπελιά

που γέλασε

στο κρώξιμο του γλάρου

στοιχειώθηκε.

Και έκτοτε ολημερίς

βράχος, νερό, άνεμος και ήλιος

της τρώνε την ψυχή της.

Τις νύχτες φωσφορίζουσα

τραβά τους νεαρούς.

Στο χάραμα, ψαράδες,

βρίσκουν

κουφάρια νέων στο νερό

κάτω απ’ το βράχο.

Κι ο ήλιος ανηλεής

θυμίζει εις τον άνεμο:

όλα τα είδα, μα…

τίποτα δεν θυμούμαι!”

.

.

Στο εκτός της βαρύτητος

.

Θα ήθελα να μπορέσω

να χορέψω ένα βάλς

με τον έναστρο φίλο μου

πάνω στη σελήνη.

Κι αν όλες μου οι Αισθήσεις

μεταβιβάζονταν

στο εκτός της βαρύτητος

δεν θα χα αντίρρηση

να με δείξει η τηλεόραση.

.

Γιώργος Κοκκινίδης

.

.

.

No more glitter please

.

.

Athens -Love story 2

.

Τσιμέντο, χώμα, πολυκατοικίες και σκουπίδια. Ορθογώνια κτήρια, ξεσκισμένες αφίσες, ταλαιπωρημένα πρόσωπα. Μάζεψε όλο το κόκκινο, κάν’ το μια μπάλα γιορτινή και κλώτσα το ψηλά. Βεβαιώσου, πως θα χαθεί για πάντα.

Βαρέθηκα τον χρυσό και τα διάσπαρτα άστρα. Επέστρεψε μου την γυμνή μου πόλη. Να ισορροπώ στις ψηλές μου μπότες και να παίρνει τα μαλλιά μου ο αέρας. Να ουρλιάζουν σκυλιά και να κορνάρουν αυτοκίνητα. Ν’ ακούω μουσική και ν’ απογειώνομαι στην Αλεξάνδρας.

Κρυμμένη πίσω απ’ τα μαύρα μου γυαλιά, να στριφογυρίζω το δαχτυλίδι μου και να χαμογελάω πικρά. Με το τελευταίο τσιγάρο μου ν’ ανάβω το φεγγάρι και να παίζω μπόουλινγκ μ’ άδεια μπουκάλια μπύρας. Να κρέμονται στοιχειά στα σκουλαρίκια μου και στο λαιμό μου ν’ αναπαύεται μια ασημένια σφαίρα.

Να μην υπάρχουν παραμύθια, να ‘χουν αυτομολήσει οι πρίγκιπες. Να μην λάμπει τίποτα, να μην αστράφτουν τα βλέμματα. Έχω τυφλωθεί απ’ τα πυροτεχνήματα. Τα ‘χω σιχαθεί, σου λέω. Γύρισε με πίσω στο σκοτάδι.

Το ξέρεις πως εκεί ανήκω…

.

.

.

.

.

.

.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΣΥ ΨΝΑ: ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΨΝΑ

.

.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΣΥ ΨΝΑ

.

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΨΝΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΦΡΕΝΟ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΡΧΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΤΙΚΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ

ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ

.

.


Είναι πρωτοφανή αυτά που συμβαίνουν τους τέσσερις τελευταίους μήνες στο ΨΝΑ, με τον νέο Διοικητή, αντί να διοικεί, να λειτουργεί ως εκσκαφέας, με μιαν αλλοπρόσαλλη και καταστροφική μανία, προκειμένου να υλοποιήσει ένα «συμβόλαιο θανάτου», αυτό των Λυκουρέντζου-Αντόρ, για το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων μέχρι τα μέσα του 2015. Ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς να χαθούν ζωές και χωρίς διάλυση και των τελευταίων υπολειμμάτων του όποιου δημόσιου συστήματος ψυχικής υγείας υπάρχει μέχρι σήμερα.

Ξέρει, ο Διοικητής, που έχει βάλει στόχο να τελειώνει άμεσα (με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει) με τους νοσηλευόμενους των γηροψυχιατρικών τμημάτων, ότι δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες κενές θέσεις σε μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Και απαιτεί να πιεστούν και να εκβιαστούν με κάθε τρόπο οι οικογένειες να «πάρουν πίσω» τα βαρέως πάσχοντα μέλη τους, αδιαφορώντας για την δυνατότητά τους (οικονομική ή άλλη) να τα στηρίξουν και χωρίς ίχνος κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, αλλά και με διαλυμένες αυτές της τοπικής αυτοδιοίκησης που θα μπορούσαν να προσφέρουν την όποια στήριξη κατ΄οίκον. Και σχεδιάζει την μεταφορά τους σε προνοιακά ιδρύματα και την διασπορά τους ανά την επικράτεια, όπου βρεθεί χώρος – μια ενέργεια, που αν αφεθεί να γίνει, θα είναι το πρώτο βήμα σε μια πολιτική ευθανασίας. Αυτή την ευθανασία, άμεση ή έμμεση, που έχει στο πρόγραμμά του για τα πιο αδύναμα (και διαρκώς πολλαπλασιαζόμενα) στρώματα αυτής της κοινωνίας ο απάνθρωπος νεοφιλελευθερισμός της τροϊκάνικης κυβέρνησης που πιστά υπηρετεί ο νέος μας Διοικητής.

Και είδαμε, προκειμένου να μπουν σ΄ εφαρμογή αυτές οι πολιτικές, ένα πρωτοφανή αυταρχισμό στην αντιμετώπιση του προσωπικού, με προφορικές διαταγές μετακίνησης, με την διάλυση των θεραπευτικών ομάδων, σε μια προσπάθεια δημιουργίας «εκτελεστικών οργάνων» για το έγκλημα που έχει αναλάβει να επιτελέσει.

Ζούμε, δηλαδή, στην πιο λεπτομερή και οδυνηρή εφαρμογή του, το τι σημαίνει διοικητικό, «από τα πάνω», κλείσιμο ενός ψυχιατρείου για λόγους στεγνά οικονομικούς, αδιαφορώντας για τους ανθρώπους και με θυσία των ανθρώπων, είτε είναι ασθενείς, είτε προσωπικό.

Δεν υπάρχουν περιθώρια διαλόγου με το νέο Διοικητή. Τον «διάλογο» αυτό τον είδαμε στην «παράσταση για ένα ρόλο» που μας έδωσε την περασμένη Δευτέρα στην συνέλευση που τον κάλεσε το σωματείο. Δεν έχει τίποτα να πει. Ζητά μόνο «πρόθυμους συμμάχους» για το όπως-όπως άδειασμα του ψυχιατρείου, μετά το οποίο οι διαθεσιμότητες και απολύσεις του προσωπικού περιμένουν στη γωνία – καθώς, όπως γνωρίζουμε, η τρόικα ζήτησε απολύσεις και για το 2015. Ποιός είναι τόσο αφελής ώστε να τους πιστεύει, ύστερα από όσα ζούμε τα τελευταία χρόνια, ότι δεν θα υπάρχουν απολύσεις και μετακινήσεις όπου θέλουν ανά την επικράτεια, αφού πετύχουν αυτό που θέλουν;

Δεν απαντάμε αμυντικά, αγκυλωμένοι στο άσυλο. Τονίζουμε ότι η αγκύλωση στο άσυλο ανοίγει το δρόμο, είναι ο καλλίτερος σύμμαχος των κυβερνητικών σχεδίων – τους δίνει τα επιχειρήματα και τα άλλοθι που χρειάζονται για την καταστροφή.

-Ζητάμε, εδώ και τώρα, προσλήψεις προσωπικού, πρωτίστως νοσηλευτικού και ιατρικού. Για να μπορούμε να μιλάμε για το ποιο θα είναι το μέλλον του ψυχιατρείου, πρέπει να ζούμε. Πρέπει να μπορούμε να λειτουργούμε. Και δεν μπορούμε πια να λειτουργούμε. Μας «κλείνουν από τα μέσα». Πρώτο θέμα μας στη όποια διεκδίκηση είναι οι προσλήψεις.

-Δεύτερον, πρέπει να βάλουμε φρένο στην αυταρχική διοίκηση του νοσοκομείου, στις τρομοκρατικές μετακινήσεις και τους φετφάδες. Χρειάζεται μια μαζική καθημερινή κινητοποίηση, τέτοια που να κάνει Υπουργείο και Διοικητή να «νοιώσουν βαθιά» ότι πρέπει αυτές οι πρακτικές να σταματήσουν εδώ και τώρα.

-Για τα γηροψυχιατρικά και τα τμήματα χρονίων ζητάμε δημόσιες και δωρεάν στεγαστικές μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, οικοτροφεία (δυναμικότητας το πολύ 15 κλινών το καθένα) κατάλληλα στελεχωμένα με μόνιμο προσωπικό, ανάλογα με το είδος των αναγκών που φιλοξενούν και όλα στην περιοχή της Αθήνας. Η όποια απόφαση για μετάβαση σε δομή ή μονάδα που θα κριθεί κατάλληλη, λαμβάνεται από την θεραπευτική ομάδα χωρίς καμιά διοικητική παρέμβαση. Αποκλείουμε κάθε συζήτηση για μεταφορά σε προνοιακά ιδρύματα και εκβιασμό των οικογενειών.

-Ζητάμε, ταυτόχρονα, να εφαρμοστεί η τομεοποίηση ως αυτό που είναι, ως ανάληψη, δηλαδή, της ευθύνης για τις ανάγκες του πληθυσμού μιας δοσμένης περιοχής (όχι πάνω από 100.0000 κατοίκους), να σταματήσει η ως φάρσα αντιμετώπιση των ΚΨΥ από την τωρινή Διοίκηση και να δημιουργηθούν άμεσα ΚΨΥ, πλήρως στελεχωμένα, ένα σε κάθε τομέα των 100.0000 κατοίκων.

Αυτή να είναι η ανυποχώρητη πρόταση για τον όποιο διάλογο-αν υποθέσουμε ότι μπορεί να υπάρξει «διάλογος» με την τωρινή Διοίκηση. Ας το πούμε καλλίτερα διεκδίκηση παρά διάλογο.

Χωρίς αυτά δεν τίθεται το «κλείσιμο» στο τραπέζι ούτε καν ως λέξη.

.

17/3/2104

.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ (ΑΡΣΥ)

ΨΝΑ

..

..

..

..

..