Si Può Fare (Μπορεί να γίνει) – Da vicino nessuno è normale (Από κοντά, κανείς δεν είναι κανονικός)

. Si puo fare .

Αυτή την ταινία για την οποία θα σας γράψω λίγα λόγια σήμερα, δεν κατάφερα να τη δω τον Μάϊο όταν προβλήθηκε  στο Κ*ΒΟΞ σε μια εκδήλωση-συζήτηση που οργάνωσε τότε η Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων, με θέμα την Ψυχική Υγεία (αλλά εσείς μπορείτε να διαβάσετε την εισήγηση που έγινε στις 4/5/2014, εδώ).

Την παρακολούθησα όμως online εκείνο το διάστημα, σ’ αυτό το site κι ετοιμαζόμουν χτες να την αναρτήσω. Ψάχνοντας για ένα σχετικό link, είδα με ιδιαίτερη χαρά, πως υπάρχει πλέον ολόκληρη και με ελληνικούς υπότιτλους, όπως ακριβώς δηλαδή σας την παρουσιάζω παρακάτω.

Το να πω πως είναι εξαιρετική, συγκινητική αλλά και με γενναίες δόσεις χιούμορ που κάνουν τη διαφορά από άλλες με αντίστοιχο θέμα, είναι το λιγότερο. To σωστό είναι να τονίσω πως αξίζει να τη δείτε οπωσδήποτε και δε θα χάσετε.

Σαφώς εμπεριέχει πολλά και σημαντικά μηνύματα για τον τρόπο αντιμετώπισης των ψυχικά πασχόντων, για τις αγκυλώσεις του κυρίαρχου ψυχιατρικού μοντέλου, αλλά και για τις συγκλονιστικές αλλαγές που έφερε σ’ όλα αυτά τα ζητήματα ο Franco Basaglia κι η τόσο έξυπνη σκηνοθεσία φροντίζει, ώστε να τα παίρνουμε όλα.

.

.

Βασίζεται σε πολλές αληθινές ιστορίες (o σκηνοθέτης την χαρακτηρίζει «αληθινό παραμύθι» ), σε όσα δηλαδή επακολούθησαν αφού έκλεισαν τα ψυχιατρεία στη γειτονική Ιταλία με το Νόμο 180 που έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία των πρώτων κοινοτικών υπηρεσιών.

Οι ηθοποιοί κι οι συντελεστές της ταινίας, επισκέφτηκαν τον συνεταιρισμό Noncello του Pordenone (απ’ τη λειτουργία του οποίου εμπνεύστηκαν κι όπου πράγματι τα μέλη τοποθετούσαν παρκέ κι οι μάνατζερ τους έλεγαν «μπορεί να γίνει’) κι ένα Κέντρο Ψυχικής Υγείας που βρίσκεται λίγο έξω απ’ το Μιλάνο.

Παρατήρησαν, συνομίλησαν με τους πάσχοντες και τους ειδικούς, είδαν ταινίες και ντοκιμαντέρ, διάβασαν βιβλία, εντρύφησαν στο θέμα για σχεδόν δύο χρόνια και κατάφεραν να μας χαρίσουν πολύ ενδιαφέρουσες ερμηνείες. .

H σκηνοθεσία είναι του Giulio Manfredonia. Το σενάριο μαζί με τον σκηνοθέτη συνυπογράφει ο Fabio Bonifacci

Βγήκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ιταλίας το 2008. Παίζουν οι: Claudio Bisio, Anita Caprioli, Giuseppe Battiston, Giorgio Colangeli κ.α Έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία που μπορείτε να δείτε εδώ και προσωπικά ξεχώρισα και τις μουσικές επιλογές των:  Aldo De Scalzi και Pivio.

Στην Ιταλία λειτουργούν σήμερα, περίπου 2500 τέτοιοι συναιτερισμοί. Σ’ αυτούς και στα 30.000 μέλη τους που εργάζονται εκεί, έχει αφιερωθεί η ταινία.

.

ΥΓ:  Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερα για τους Κοινωνικούς Συναιτερισμούς, αξίζει να διαβάσετε το αφιέρωμα του περιοδικού «Κοινωνία και Ψυχική Υγεία«, που μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν από εδώ.–  

.

.

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Ιουνίου 25, 2014.

2 Σχόλια to “Si Può Fare (Μπορεί να γίνει) – Da vicino nessuno è normale (Από κοντά, κανείς δεν είναι κανονικός)”

  1. Κατερίνα σ’ ευχαριστώ… Η πιο Ανθρώπινη ταινία που έχω δει τα τελευταία χρόνια… γέλασα και έκλαψα μαζί, σε γενναίες δόσεις όπως χαρακτηριστικά γράφεις στον σχολιασμό σου… ❤

    • Kikaskaf, χαίρομαι που σου άρεσε τόσο και σ’ ευχαριστώ με τη σειρά μου που την πρότεινες και στους φίλους-ες σου στο Facebook κι έγραψες όσα έγραψες γι’ αυτήν.

      Διαθέτεις χρόνο, εμβαθύνεις και προσέχεις και δεν το κάνουν όλοι αυτό. Το εκτιμώ απεριόριστα, όπως σου ‘χω ξαναπεί. Να ‘σαι καλά Κική μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: