Άχρωμος Χειμώνας – Βαγγέλης Ρουσσάκης

.

_magika__by_janeckart-d4novef

.

[Άχρωμος χειμώνας]

.

Αποζητώντας έστω μιαν έλλειψη,

Για να μην είναι τόσο άδειες οι νύχτες.

Θορυβημένος από το γκρίζο του δικού μου,

Αγνώριστου βλέμματος.

Μπροστά στην απουσία μιας έκπληξης.

Η συνήθεια πια μοιάζει μόνη επιλογή.

Κι ένα σκίρτημα αδιόρατο, εντός,

Στήνει χορό, με το ανεκπλήρωτο.

Οι φωνές δεν γράφτηκαν πουθενά.

Ούτε έστω σε κάποιο παλιό σημειωματάριο.

Καταδικασμένες να ξεχαστούν.

Κυνηγημένες από τα όνειρα οι σκιές,

Σκορπίζουν το γαλάζιο μέσα μου.

Σαν παλιά ανοιχτή πληγή

Και σαν αλάτι που πάντα

Θα επιφέρει τον πιο γλυκό πόνο.

Όσα δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν,

Γροθιά στο στομάχι μιας ατέρμονης ρουτίνας.

Η ηρεμία σταματάει τις νύχτες.

Σαν την ήρεμη θάλασσα,

πριν την φουρτούνα,

Εν αιθρία.

Και τώρα κατάλαβες γιατί αλλάζω.

Τώρα κατάλαβες γιατί δεν μένω ποτέ

Ο ίδιος άχρωμος χειμώνας.

.

Βαγγέλης Ρουσσάκης*

.

.
.
.

.

.
*Ο Εύ Ρούς ή κατά κόσμον, Βαγγέλης Ρουσσάκης έχει ιδιαίτερη καταγωγή την ακριτική Κάρπαθο. Πλέον είναι τελειόφοιτος του Ιστορικού, στο πανεπιστήμιο Κρήτης. Έχει δημοσιεύσει μια ποιητική συλλογή, τις «Νύχτες Χωρίς», η οποία βρίσκεται στην δεύτερη της έκδοση. Ποιήματα του έχουν δημοσιευθεί σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες με άξονα την ποίηση. Ο ίδιος διατηρεί ένα ιστολόγιο, το evrous.wordpress.com, όπου μοιράζεται μικρά- μικρά κομμάτια από τον ενδόκοσμο του. Του αρέσουν οι μικρές απολαύσεις της ζωής. Η ποίηση, η λογοτεχνία, η ζωγραφική, το σινεμά και η φωτογραφία, είναι μερικές από αυτές. Αγαπάει την φύση. Τα χρώματα τον βρήκαν μεσ’ την καταχνιά και έτσι τα κοιτάει πάντα με λίγη θλίψη. Τα μεσημέρια, περιμένει το άρμα μιας ευτυχίας, υπό τον ήλιο. Τα βράδια του, κλείνουν μέσα τους την αναπόληση των πεπρωμένων που περιμένει να βιωθούν. Και τα διαστήματα των ωρών του σφραγίζουν μέσα τόσους και τόσους γήινους θρυμματισμένους ανθρώπους. Η ψυχή του είναι το έρημο σπίτι, δίπλα σε μια απάνεμη ακρογιαλιά. Ευτυχώς μπορεί ακόμα και το γεμίζει με λέξεις και εικόνες. Δίχως αυτά, η ζωή του θα ήταν συνώνυμη της ανίας. Η ποίηση είναι η δεύτερη φύση του έρωτα άλλωστε. Θα τον βρείτε στο evrous@outlook.com.
.
.
.

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

2 σκέψεις σχετικά με το “Άχρωμος Χειμώνας – Βαγγέλης Ρουσσάκης”

  1. Απέναντι στην ομορφιά σπάνιων ανθρώπων και δημιουργών, όπως εσύ, μένω δίχως λόγια. Κι ένα ευχαριστώ για τέτοιες αλληλεπιδράσεις, παραμένει μικρό. Αισθάνομαι συγκινημένος… Σ’ ευχαριστώ, για το μοίρασμα Αικατερίνη.

    1. Evrous, το έκανα με μεγάλη χαρά. Το ξέρεις… Κι εγώ σ’ ευχαριστώ που μου το εμπιστεύτηκες και σίγουρα στο μέλλον θα ‘χουμε να συζητήσουμε και γι’ άλλα σου ποιήματα. Ο κόσμος γίνεται λιγότερο μίζερος όταν μοιραζόμαστε όσα μας αρέσουν με άλλους κι αυτός ήταν ο σκοπός μου. Θα συναντιόμαστε εμείς σε κείνες τις παρενθέσεις των λέξεων, που ξέρουν καλά από σιωπές και συγκινήσεις… Να ‘σαι καλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s