Lee Jung-Seob: Ο Καλλιτέχνης και η Τρέλα

.

이중섭
Painter Lee Jung-sup (photo: Yonhap News)

 .

Tον Lee Jung-Seob, τον καλλιτέχνη για τον οποίο θα γίνει σήμερα λόγος σ’ αυτή την ανάρτηση, δεν ξέρω πόσοι τον γνωρίζουν στη χώρα μας. Αλλά είναι γεγονός πως χαίρει μεγάλης αναγνώρισης παγκοσμίως, οι μετοχές του στο χρηματιστήριο της τέχνης συνεχώς ανεβαίνουν και τα έργα του πουλιούνται σε αστρονομικά ποσά (π.χ. 3.15 εκατομμύρια δολάρια πουλήθηκε το έργο του «White Bull» που βλέπετε παρακάτω).

Ειρωνεία της τύχης, αν σκεφτεί κανείς πως αυτός ο άνθρωπος έζησε στην απόλυτη φτώχεια. Kι είναι λογικό, κάποιοι  να παραλληλίζουν τη ζωή του μ’ αυτή του Vincent Van Gogh. Για να πάρουμε όμως την ιστορία του απ’ την αρχή.

Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου του 1916, στο Pyeongannamdo της Βόρειας Κορέας, σε μια εύπορη αγροτική οικογένεια. Το ενδιαφέρον του για την τέχνη ξεκίνησε όταν είδε για πρώτη φορά τις τοιχογραφίες των τάφων της Δυναστείας Goguryeo.

Σπούδασε ζωγραφική κοντά στον Lim Yongryeon απ’ τον οποίο και βαθιά επηρεάστηκε κι ακολούθως στην Ιαπωνία, αρχικά στη σχολή Teikoku Art School και εν συνεχεία στο Πανεπιστήμιο Bunka Gakuen απ’ όπου κι αποφοίτησε το 1944. Όσο σπούδαζε τα σχόλια για τα έργα του ήταν εγκωμιαστικότατα και μάλιστα το 1937 βραβεύτηκε με το Sun Award  που του απονεμήθηκε απ’ την Japan Art Association.

.

“Bull,”  Lee Jung-seob
White Bull, 1954

.

Το 1945, παντρεύτηκε την Γιαπωνέζα Yamamoto Masako και τον είχε ακολουθήσει όταν επέστρεψε στη γενέτειρα του κι άρχιζε με μεγάλο ενθουσιασμό να ετοιμάζει έργα, για να τα εκθέσει ως άγνωστος καλλιτέχνης.

Το πρώτο του παιδί όμως που γεννήθηκε το 1946, πέθανε ξαφνικά από διφθερίτιδα κι εκείνος συγκλονίστηκε κι αποδιοργανώθηκε. Σε κατάσταση σοκ φιλοτέχνησε τότε με αφορμή αυτό το αποτρόπαιο γεγονός, έναν πίνακα με τίτλο “A Child Flies with a White Star”και τον έστειλε στην έκθεση για τον εορτασμό της ανεξαρτησίας της Κορέας, το 1947.

Η ζωή του άλλαξε προς το καλύτερο κι άρχισε να συνέρχεται όταν γεννήθηκαν οι δυο του γιοι, αλλά η ευτυχία του δεν κράτησε πολύ. Ξέσπασε μετά ο πόλεμος της Κορέας και στις 4 Ιανουαρίου του 1951 σε μια μαζική έξοδο δραπέτευσαν όλοι τους με προορισμό τη Νότια Κορέα.  Αναγκάστηκαν να περιπλανηθούν σε όλη τη χώρα, έμειναν για λίγο στη Busan και κατέφυγαν τελικά στο γνωστό νησί Jeju.

.

Lee Jung Seop-Children in the Spring
Children in the Spring

.

Οι κακουχίες όμως ήταν πολλές κι η Masako επέστρεψε στην Ιαπωνία με αποτέλεσμα εκείνος να μείνει ολομόναχος. Αν και η οικογένεια της ήταν πλούσια και ισχυρή, δεν ενέκρινε το γάμο της με τον Κορεάτη καλλιτέχνη κι έτσι δεν είχε άλλη επιλογή, ως φαίνεται. Εκτός από μια σύντομη συνάντηση 5 ημερών που είχε μαζί τους ο ζωγράφος το 1953, δεν μπόρεσε να τους ξαναδεί ποτέ ξανά στη ζωή του. Το λαχταρούσε, ονειρευόταν την επανένωση με τους δικούς του, αλλά αυτό του το όνειρο έμεινε απραγματοποίητο και τον έφθειρε σιγά-σιγά.

Έκανε μόνο μία έκθεση το 1955 στη γκαλερί Midopa κι άρχισε αμέσως μετά να εμφανίζει τα πρώτα συμπτώματα σχιζοφρένειας. Εκτός απ’ το γεγονός πως του έλειπε φοβερά η οικογένεια του,  ζούσε επιπλέον με απίστευτες στερήσεις. Η διατροφή του ήταν φτωχή και συχνά υπέφερε απ’ το κρύο. Πολλά έργα του τα ζωγράφισε σε πακέτα τσιγάρων, στο ασημόχαρτο που αυτά περιείχαν, με ένα καρφί, καθώς δεν ήταν σε θέση οικονομικά ν’ αγοράσει υλικά και χρώματα. Αν και τα έργα του τραβούσαν τους αγοραστές, οι περισσότεροι δεν τον πλήρωναν έγκαιρα.

Άρχισε λοιπόν  καταβεβλημένος απ’ όλα αυτά, να εισάγεται σε διάφορα ιδρύματα και τον ανέλαβε τελικά ο Yu Seok-Jin, εξαίρετος θεραπευτής κι ο άνθρωπος που μετέφρασε τα έργα του Freud στην Νότια Κορέα. Αν και του στάθηκε σαν φίλος, δεν μπόρεσε να αποτρέψει τον κατήφορο που είχε πάρει η ζωή του.

Ο καλλιτέχνης στράφηκε στο αλκοόλ, ήταν υποσιτισμένος (είχε αποφασίσει να μην τρώει πια) κι ο οργανισμός του δεν άντεξε. Πέθανε από ηπατίτιδα το 1956 στην Σεούλ κι ήταν μόλις 40 ετών. Οι στάχτες  του στάλθηκαν στην οικογένεια του από ένα φίλο του, που τον αποτέφρωσε.

.

family-Lee jung seop
Family

.

Είχε επηρεαστεί απ’ το φοβισμό και οι πίνακες του θεωρούνται μεγάλης όχι μόνο καλλιτεχνικής αλλά και ιστορικής αξίας, δεδομένου ότι δημιουργήθηκαν την εποχή του πολέμου και θεωρείται πως εκφράζουν το πνεύμα των Κορεατών (ο «Ταύρος» για παράδειγμα είναι ένα απ’ αυτά).

Χάρη στις ενέργειες του Arthur J. McTaggart, έγινε ο πρώτος Κορεάτης καλλιτέχνης, που τα έργα του εκτίθενται σε μόνιμη συλλογή στο ΜοΜΑ (Museum of Modern Art-New York).Φυσικά και στο Jeju, υπάρχει για κείνον Πινακοθήκη, έχει δοθεί το όνομά του σε πολυσύχναστο δρόμο και κάθε Σεπτέμβρη διοργανώνονται προς τιμήν του φεστιβάλ.

Έχει ανέβει επίσης, σε πολλές θεατρικές σκηνές ανά τον κόσμο, ένα βραβευμένο έργο που βασίζεται στη ζωή του και σκηνοθέτησε ο Lee Yun-taek.  Μέχρι τον Φεβρουάριο δε, γράμματα που έγραψε στα παιδιά του και στη γυναίκα του (στα οποία συμπεριλαμβάνονται και πολλά σχέδια), καρτ ποστάλ με εικόνες καθώς και κάποια απ’ τα έργα που ζωγράφισε σε πακέτα τσιγάρων, θα εκτίθενται στην Gallery Hyundai.

.

Letter-Lee Jung-seob
Letter

.

Στη χώρα του τον θυμούνται και τον τιμούν και διαβάζοντας την ιστορία του που με συγκίνησε κι εμένα, σκέφτηκα πως άξιζε να μάθουμε κι εμείς μερικά πράγματα για κείνον.

Χρησιμοποίησα να εξηγήσω τέλος, ως πηγές άρθρα από εφημερίδες και περιοδικά τέχνης κυρίως της Νότιας Κορέας (οι σύνδεσμοι υπάρχουν διάσπαρτοι μες την ανάρτηση) κι ένα απ’ αυτά που μπορείτε να διαβάσετε και στ’ αγγλικά, θα το βρείτε εδώ. Κι εδώ, υπάρχει μια κατατοπιστικότατη παρουσίαση του έργου του κι ένα πλήρες αφιέρωμα θεωρώ πως είναι αυτό.

Ως την άλλη φορά που θα τα ξαναπούμε, να είστε καλά.

.

.

.

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

One thought on “Lee Jung-Seob: Ο Καλλιτέχνης και η Τρέλα”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s