Ξέχασέ με…

.

Τα τραγούδια των ανθρώπων απ’ τους ίδιους πιο όμορφα

απ’ τους ίδιους πιο λαχταριστά

απ’ τους ίδιους πιο λυπημένα

πιο μακρόβια απ’ τους ίδιους.

Αγάπησα τα τραγούδια τους πιότερο απ’ τους ανθρώπους

μπορούσα να ζήσω χωρίς άνθρωπο

χωρίς τραγούδι ποτέ

Έτυχε να ξεγελάσω το τριαντάφυλλό μου

το τραγούδι του ποτέ

Ποτέ δε με γελάσαν τα τραγούδια

 Τα κατάλαβα σ’ όποια γλώσσα κι αν ειπώθηκαν

κανένα, μα κανένα

απ’ όσα έφαγα κι ήπια στον κόσμο αυτό

απ’ όσα γύρισα και γνώρισα

απ’ όσα άκουσα,

απ’ όσα άγγιξα κι ένιωσα

δε μ’ έκανε ευτυχισμένο όσο τα τραγούδια

.

Ναζίμ Χικμέτ  (Μετάφραση: Τάσος Ιορδάνογλου)

.

.

Η σημερινή ανάρτηση θα ‘ναι λίγο διαφορετική, απ’ αυτές που έχετε συνηθίσει να διαβάζετε σ’ αυτό το blog… Όσοι βέβαια με γνωρίζετε καλά αλλά και πολλοί απ’ όσες κι όσους συναντιόμαστε στα social media, ξέρετε πως εδώ και κάποια χρόνια γράφω στίχους για τραγούδια που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός και πολύ τυχερή αισθάνομαι γι’ αυτό. Για ένα δικό μας τραγούδι λοιπόν θα σας κάνω λόγο σήμερα. Και συνηθίζεται να εξηγούν οι δημιουργοί των τραγουδιών μερικά παρασκηνιακά ας πούμε, πράγματα. Για το κορίτσι που έγραψε όμως αυτούς τους στίχους, εν προκειμένω, δεν έχω να σας πω και πολλά. Τα χαρτιά μου λένε πως η ιδέα μου ‘ρθε στο μυαλό κάποτε, στη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να την κουβαλούσα κι απ’ την Κρήτη, ποιος ξέρει; Κι αυτό ειν’ όλο.

Δεν έχει σημασία όμως, γιατί πιο σημαντικό είναι να σας συστήσω το κορίτσι που το ερμηνεύει: τη Μαίρη Αθανασίου. Ένα πλάσμα όχι μόνο όμορφο, αλλά κυρίως ταλαντούχο. Μια νέα τραγουδοποιό, έναν άνθρωπο με ποιότητα, ενδιαφέρον και ζεστασιά που στα δικά μου μάτια τουλάχιστον την κάνει να ξεχωρίζει. Στα χρόνια που συνεργάζεται με μένα και με τον Παναγιώτη Λιανό, έχω δει κι άλλες αρετές της. Έχει υπομονή, επιμονή, ακούει, σέβεται, εξελίσσεται, προχωράει. Χαίρομαι που έτυχε απ’ όσα δικά μας τραγούδια έχει πει, να συστήνεται σήμερα σ’ όσους δεν την γνωρίζουν με το “Ξέχασέ με”. Ένα τραγούδι που αγαπήθηκε ήδη απ’ τα live τόσο των “Συν-πλην”, όσο κι απ’ τα δικά της. Κι αυτό οφείλεται εν πολλοίς σε κείνη: στη φωνή και τη σκηνική της παρουσία.

Όσο και στον Παναγιώτη, που δεν τον θαυμάζω απλώς για τον τρόπο που συνθέτει, αλλά κι επειδή καταφέρνει να με συγκινεί κάθε φορά με τη μουσική του. Οι γνώσεις του τον βοηθούν να κινείται με ευκολία ανάμεσα σε διάφορα είδη (θα το διαπιστώσετε αυτό ακούγοντας κι άλλα τραγούδια μας στο μέλλον) , πάντα φέρνει νέες ιδέες για τις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών κι είναι εκείνος που αντέχει ακόμη και τους δύσκολους συνεργάτες, όπως είμαι εγώ για παράδειγμα.

Πέρα απ’ τους ανθρώπους που φαινόμαστε όμως σ’ αυτό το τραγούδι υπάρχουν κι άλλοι πολλοί που μας βοήθησαν όλα αυτά τα χρόνια Και πρώτα-πρώτα οι μουσικοί που μας εμπιστεύτηκαν, παρά το ότι σ’ αυτό το χώρο δεν μας ήξερε κανείς κι ήρθαν να ηχογραφήσουν τα τραγούδια μας. Έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, όπως κι ο Κώστας Παρίσσης, που στο δικό του studio, στο Praxis, γίνονται τα μικρά μας θαύματα κι είναι για ‘μας φύλακας άγγελος. Μας έχει βοηθήσει ν’ αποφύγουμε πολλές κακοτοπιές κι η συμπαράστασή του σε κάθε βήμα μας, ήταν πάντα αμέριστη.

Εξαιρετική δουλειά έκαναν και στο video clip, o σκηνοθέτης Δημήτρης Άντζους κι ο διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Κακωνάς. Αυτό που θα παρακολουθήσετε σήμερα δηλαδή, είναι αποτέλεσμα της δικής τους προσπάθειας και μακάρι να συνεργαστούμε ξανά μαζί τους στο μέλλον. Ο άνθρωπος δε που παίζει κι εμφανίζεται στο video είναι ο  ηθοποιός Αργύρης Αποστολου, τον οποίο επίσης ευχαριστούμε.

Όλα αυτά τα χρόνια, εγώ προσωπικά ζήτησα συμβουλές από πολλούς και θέλω να γράψω από ‘δω μερικά ευχαριστώ για όσες κι όσους έσπευσαν να δώσουν λύσεις όταν έβλεπα πως κάτι μας δυσκόλευε. Στην Γεωργία Χαριτάκη δηλαδή, στον Μάριο Αλεξόπουλο, στον Δημήτρη Καρπούζη, στον Γιώργο Τριανταφύλλου και στον Πάρη Λιβιτσιάνη. Οι δύο εκ των πέντε, είναι άνθρωποι που τους ξέρω απ’ το Ηράκλειο κι αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό. Δεν είναι οι μόνοι που ήταν κοντά μου, αλλά η δική τους βοήθεια έμελλε να είναι πιο καθοριστική.

Βασικά, όλους τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν με τα τραγούδια μας, θέλω να τους ευχαριστήσω. Για τα σχόλια, τις υποδείξεις και τις καλοπροαίρετες κριτικές τους που μας βοηθούν να γινόμαστε καλύτεροι. Κι όσο έχω τέτοιους συνεργάτες, σαν τη Μαίρη και τον Παναγιώτη και τόσο πρόθυμους φίλους, δεν ανησυχώ καθόλου.

Είναι παράξενο αλλά και τόσο όμορφο, για μένα που ήμουν χρόνια πίσω από ένα μικρόφωνο κι έπαιζα τραγούδια άλλων, ν’ ακούω σήμερα ένα τραγούδι που εγώ έγραψα. Κι έχω τόσες στιγμές να θυμηθώ, απ’ όλο αυτό το διάστημα που προσπαθούμε να κυκλοφορήσουμε τόσο αυτό όσο κι άλλα δικά μας τραγούδια… Και δύσκολες κι όμορφες. Απ’ τις πιο όμορφες, ήταν για παράδειγμα, η μέρα που το ηχογραφήσαμε στο studio του Κώστα και βρισκόταν μαζί μας εκεί δύο απ’ τους πιο δικούς μου ανθρώπους, δύο απ’ τους πιο στενούς μου φίλους, η Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου κι ο Χρήστος Φραγκιουδάκης. Κι όλη η ηχογράφηση ήταν ένα πάρτι.

Η ζωή μας δεν είναι έτσι, αλλά η δημιουργία μας βοηθά να ξεφεύγουμε απ΄όσα μας φθείρουν καθημερινά κι η μουσική μας ταξιδεύει. Ελπίζω να σας πάρει κι εσάς μαζί του λοιπόν το τραγούδι μας και να ξεχάσετε για λίγο, κάθε τι άσχημο. Γιατί όπως γράφει παραπάνω ο Ναζίμ Χικμέτ, τα τραγούδια μπορούν να μας κάνουν ευτυχισμένους.  Αν το πετύχουμε , δεν θα ‘ναι μικρό κέρδος για ‘μας. Για όλα όσα ζήσαμε κι όλα όσα θα ‘ρθουν, σας ευχαριστούμε…

Καλή σας ακρόαση

.

.

.

Τραγούδι: Μαίρη Αθανασίου
Στίχοι: Αικατερίνη Τεμπέλη
Μουσική-Ενορχήστρωση: Παναγιώτης Λιανός

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Πάνος Σαρδέλης: τύμπανα
Δημήτρης Κομματάς: μπάσσο-β’ φωνητικά
Παναγιώτης Λιανός: ηλεκτρικές κιθάρες
Δημήτρης Καραγιάννης: σαξόφωνο

Η ηχογράφηση και η μίξη του τραγουδιού έγινε στο studio Praxis από τον Κώστα Παρίσση.

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Άντζους
Δ. Φωτογραφίας: Νίκος Κακωνάς
Εκτέλεση Παραγωγής: Creative Icon

.

Στίχοι:

Ξέχασε με σ’ ένα άστρο από χρόνια πια σβησμένο
σ’ ένα δρόμο, που κανείς δεν θα περνά
Ξέχασε με σ’ ένα κάστρο, σε δωμάτιο στοιχειωμένο
σε μια λίμνη, σε θολά βαθιά νερά..

Έλα και κάνε με κομμάτια
Φτιάξε το πιο όμορφο σου παζλ
Τα πλαστικά μου κάψε βράδια
Σβήσε με σαν φτηνό τατουάζ

Ξέχασε με σε μια νότα, σε τραγούδι λυπημένο
σε μια ομίχλη που σου πνίγει την καρδιά
Ξέχασε με σε μια νύχτα, σ’ ένα σκουριασμένο τρένο
σ’ ένα δάκρυ, σ’ ότι αγάπησες παλιά..

Έλα και κάνε με κομμάτια
Και μη διστάσεις, μη σκεφτείς
Πως φίλαγες αυτά τα μάτια..
Πως ορκιζόσουνα ..’για πάντα’ εδώ θα ζεις!

Ξέχασε με…

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Οκτώβριος 17, 2015.

2 Σχόλια to “Ξέχασέ με…”

  1. […] παρακάτω, πως ήταν ωραίο που κυκλοφόρησε το πρώτο τραγούδι που γράψαμε με τον Παναγιώτη Λιανό κι ερμηνεύει η […]

  2. […] από νέους και ταλαντούχους ανθρώπους, όπως η Μαίρη Αθανασίου, η Χρυσούλα Στεφανάκη και ο Χρήστος Δάβρης. Ίσως […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s