«Το ποτάμι στον καθρέφτη» – Μ’ ένα κόμπο στο λαιμό…

.

Αυτό που περίμενα εγώ, ήταν πως ο κόσμος θα ταυτιστεί με διαφορετικές ιστορίες ανάλογα με τα βιώματά του κι όπως δείχνουν οι πρώτες κριτικές δεν έπεσα έξω. Το βρίσκω σπουδαίο που μου έγραψαν άνθρωποι για να μου εξομολογηθούν προσωπικά τους θέματα, με αφορμή κάτι που αναφέρω στο βιβλίο. Δεν το είχα προβλέψει ωστόσο, ούτε κατά διάνοια φανταστεί, πως θα έκλαιγαν με κάποια αποσπάσματα κι είναι συγκλονιστικό. Διαβάζω τις λέξεις τους μ’ ένα κόμπο στο λαιμό…

.

Φωτογραφία της Γιούτας Γεωργιάδου.jpg

Φωτογραφία που τράβηξε στη Θεσσαλονίκη η Γιούτα Γεωργιάδου

.

Αυτά είπα μεταξύ άλλων στη συνέντευξη που έδωσα πρόσφατα, στον Βασίλη Παπαβασιλείου και μπορείτε εδώ να την διαβάσετε ολόκληρη. Τρεις μήνες μετά την έκδοση του τρίτου μου βιβλίου, αυτή η συγκίνηση είναι που κυριαρχεί. Ένας κόμπος στο λαιμό…Λες κι όλα τα ανέκφραστα μπερδεύονται και σταματούν εκεί, όταν διαβάζω τα λόγια σας.

Και γράφω σήμερα κάποια πράγματα για να ευχαριστήσω όσες κι όσους ασχολήθηκαν με το βιβλίο κι έγραψαν τη γνώμη τους γι’ αυτό, αλλά κι εσάς που διαλέξατε μόνο εγώ να είμαι αποδέκτης των συναισθημάτων που σας διακίνησε. Κι αισθάνθηκα έτσι πως ερχόμαστε πιο κοντά, πως σας μαθαίνω καλύτερα.

Τα κρατάω ως πολύτιμο φυλαχτό αυτά τα μηνύματα, χαίρομαι που βγάλατε φωτογραφίες το βιβλίο και μου τις στείλατε (κάποιες απ’ αυτές θα τις δείτε σήμερα), που πέρασε μαζί σας τα σύνορα της Ελλάδας και ταξίδεψε σε ξένες χώρες. Ένα πρόσφατο μήνυμα μάλιστα απ’ τη Γερμανία, το βρήκα ιδιαιτέρως τιμητικό.

Για την ακρίβεια, κάθε λεπτό που ασχολείστε με όσα έγραψα με τιμάει και το μετράω. Ο τρόπος που προσπαθείτε να διαβάσετε πίσω απ’ τις φράσεις τις δεύτερες σκέψεις μου, οι υποθέσεις που κάνετε για τους διάφορους συμβολισμούς, τα υπέροχα επίθετα που μου αποδίδετε, με κάνουν να χαμογελώ σε ανύποπτο χρόνο. Γιατί είναι τόσο όμορφο που εμβαθύνετε. Γιατί κι εγώ δεν μένω στην επιφάνεια των πραγμάτων.

Θα παραθέσω λοιπόν στη συνέχεια, αποσπάσματα απ’ τις κριτικές, τις γνώμες, τις παρουσιάσεις  και θα σας προτρέψω αν θέλετε να έχετε πιο ολοκληρωμένη άποψη, ν’ ανατρέξετε στα σχετικά άρθρα που θα βρείτε στους συνδέσμους των ονομάτων και να τα διαβάσετε ολόκληρα. Είναι λογικό άλλωστε σε άλλα σημεία να σταθώ εγώ κι άλλα να ξεχωρίσετε εσείς. Για να δούμε λοιπόν μαζί, τι γράφτηκε με χρονολογική σειρά για “Το ποτάμι στον καθρέφτη”…

.

Φωτογραφία της Ανθής Θεοχάρη.jpg

Φωτογραφία που τράβηξε στην Αθήνα η Ανθή Θεοχάρη

.

Λεπτές ισορροπίες, λεπτά αισθήματα, αγαπημένες προτάσεις είναι εδώ να σας κάνουν να νιώσετε, να σκεφτείτε, να παραξενευτείτε, να διαβάσετε κάτι διαφορετικό και ταυτόχρονα απαιτητικό

Πάνος Τουρλής

Με γραφή ρυθμική, μελωδική στα σύνορα της πεζογραφίας και της μοντέρνας ποίησης η συγγραφέας μεταδίδει μέσα από το χαρτί την ατμόσφαιρα του χώρου και του χρόνου που μας περιγράφει κάθε φορά. Πρωτότυπος λόγος και φρέσκια ματιά σε αιώνια θέματα της ανθρώπινης ύπαρξης…

Μαρία Λιάσκα-Μαυράκη

(…) ξεχωρίζω και μια αστυνομική πρόθεση, σκοτεινή αύρα, ψυχολογικά σκαριφήματα πνευματικά διαταραγμένων υπάρξεων, μεταφυσική διάθεση… και μια γραφή που απ’ τη μια βαθαίνει και φορτίζεται συναισθηματικά ενώ από την άλλη αγγίζει το ευθυμογράφημα.

Τζένη Κουκίδου

(…) καταφέρνει περίτεχνα να συνδυάζει το συναίσθημα με την καθαρή αλήθεια, απογυμνωμένη από κάθε τι το περιττό και διεισδύει στην ψυχοσύνθεση και στην τρέχουσα ψυχική κατάσταση των πρωταγωνιστών της χωρίς να ξεφεύγει από το σοβαρό και να καταλήγει στο δακρύβρεχτο. Πετυχαίνει να ισορροπήσει σε αυτήν τη λεπτή διαχωριστική γραμμή δίχως να χάσει το βηματισμό της, πράγμα που εξυψώνει και αναδεικνύει τον πυρήνα, την κυρίαρχη δύναμη των διηγημάτων της που είναι ο άνθρωπος.

Γιάννης Καραγεώργος

.

Φωτογραφία που τράβηξε στην αθήνα η Άλεξ Γκροτέσκου.jpg

Φωτογραφία που τράβηξε στην Αθήνα η Άλεξ Γκροτέσκου

.

Με τα κοινωνικά αντανακλαστικά που διαθέτει και τον γραπτό λόγο που ξέρει, να χειρίζεται τόσο καλά, προσπαθεί με τις ιστορίες της, να στείλει τα δικά μηνύματά στους αναγνώστες της. Οι ιδέες και τα πιστεύω της για τη ζωή και τον άνθρωπο κυριαρχούν στη σκέψη της και στα κείμενα της, που τόσο ευρηματικά προσπαθεί, να τα αναδείξει μέσα από αλληγορίες, σκέψεις, διαλόγους και μονολόγους.

Φοίβος Νικολαϊδης

Η συγγραφέας κατορθώνει, με έναν λόγο μεστό και περιεκτικό, ενίοτε ποιητικό και καυστικό, αλλά πάντα βαρυσήμαντο και αληθινό, να μας κάνει «κοινωνούς» των σκέψεων και των προβληματισμών της, που στην ουσία αντικατοπτρίζουν τις δικές μας σκέψεις και προβληματισμούς.

Κλειώ Τσαλαπάτη

Είναι ίσως από τα λίγα βιβλία που η ανθρώπινη ψυχή σκιαγραφείται τόσο έντονα μέσα από τις λέξεις των ιστοριών που συμπεριλαμβάνονται σε αυτό.

Κώστας Θερμογιάννης

.

Φωτογραφία της Χριστίνας Αυγερινού.jpg

Φωτογραφία που τράβηξε στην Αθήνα η Χριστίνα Αυγερινού

.

Αυτά γράφτηκαν λοιπόν, απ’ τους ανθρώπους που υπέγραψαν τα κείμενά τους και δημοσίευσαν τη γνώμη τους. Θέλω να Ευχαριστήσω όμως οπωσδήποτε κι όλες κι όλους εσάς που μπορεί να μην βλέπετε εδώ τα ονόματά σας (σ’ αυτή την ανάρτηση ωστόσο, ελπίζω να μην ξέχασα καμία και κανέναν σας) αλλά σταθερά και διακριτικά διαμοιράζετε ό,τι αφορά το βιβλίο στο Facebook, με τόση θέρμη με υποστηρίζετε και μου κάνετε επιπλέον μερικά τόσο ιδιαίτερα και προσεγμένα Δώρα.

Ένα ξεχωριστό Ευχαριστώ επίσης έχω να γράψω τόσο για τον Κυριάκο Κουζούμη που πρότεινε το βιβλίο στο Now24, όσο και για τον Δημήτρη Κωνσταντίνου που έκανε κάτι ανάλογο στο σπουδαίο blog του «Ιστορία-Τέχνες-Πολιτισμός«.

Τέλος, ένα μεγάλο, μεγάλο Ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου, στον Πάνο Τουρλή για την υπέροχη συνέντευξη που μου πήρε και δημοσιεύτηκε στο «Άνεμος Magazine«. Και μ’ ένα απόσπασμα απ’ αυτήν που θα βρείτε ολόκληρη εδώ, θα σας αφήσω και θα τονίσω πως είμαι πολύ τυχερή που βρίσκομαι σ’ αυτόν τον εκδοτικό οίκο:

.

Έχω πλήρη συνείδηση πως πήρα δρόμους που δεν θα έπαιρνα, αν δεν συναντούσα κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα και γι’ αυτό αξίζει αυτά να βρίσκονται στο κέντρο μιας τέτοιας φωτογραφίας. Δεν έχει να κάνει δηλαδή με την ψυχολογική ερμηνεία τοποθέτησης του εαυτού αυτό (η ψυχολόγος βλέπετε μέσα μου ξέρει σε τι αποκαλύψεις στοχεύουν τέτοιες ερωτήσεις), αλλά με το ότι ακόμη κι αν μερικοί είμαστε νησιά, βρίσκονται κάποιοι που ρίχνουν γέφυρες και μας βοηθούν να ενωθούμε με τον υπόλοιπο κόσμο. Ευτυχώς. Και το ότι θα επέλεγα να είμαι σκεφτική σ’ αυτό το φανταστικό πλάνο, δεν έχει να κάνει ομοίως με θλίψη ή οποιοδήποτε άλλο αρνητικό συναίσθημα, αλλά μόνο με το γεγονός πως έτσι πράγματι είμαι στις πιο όμορφες στιγμές μου. Σκέφτομαι. Αυτή είναι η αλήθεια. Το μόνο λοιπόν που θα ήθελα να κρατάω τότε, είναι τα χέρια των Ανθρώπων που ξεχωρίζω και να κοιτάζω τα μάτια τους. Τους έχω πάντα στην ψυχή μου.

.

.

.

.

.

 

 

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Φεβρουαρίου 29, 2016.

3 Σχόλια to “«Το ποτάμι στον καθρέφτη» – Μ’ ένα κόμπο στο λαιμό…”

  1. Καλοτάξιδο και καλοδιάβαστο!

  2. […] ποτάμι στον καθρέφτη«, να κληρώσουμε ένα αντίτυπο του βιβλίου και όχι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: