Σπέτσες: Μουσείο Μπουμπουλίνας

.

Bouboulina's Museum on Spetses-b

 

.

Έχοντας ολοκληρώσει την περασμένη Άνοιξη επιτυχώς στο Mathesis (τις λεπτομέρεις για το εν λόγω εγχείρημα θα τις βρείτε σ’ αυτή την ανάρτηση) το εξαιρετικά ενδιαφέρον μάθημα της κυρίας Ευθυμίου με τίτλο: «Η επανάσταση του 1821: Ένα δύσκολο εγχείρημα μιας περίπλοκης κοινωνίας», δεν ήταν δυνατόν αφού βρέθηκα στις Σπέτσες να μην επισκεφτώ το Μουσείο Μπουμπουλίνας.

Στον ιστότοπο του προαναφερόμενου Μουσείου λοιπόν, που μπορείτε να βρείτε εδώ διευκρινίζονται τα εξής: «Το Μουσείο της Μπουμπουλίνας ιδρύθηκε το έτος 1991 από τον απόγονό της (τετρασέγγονο) κ. Φίλιππο Δεμερτζή-Μπούμπουλη, στην προσπάθειά του να διασωθεί το αρχοντικό που κινδύνευε από κατάρρευση. Τα έσοδα διαχειρίζεται εταιρία μη κερδοσκοπική με σκοπό την επισκευή και συντήρηση του αρχοντικού, τη λειτουργία του ως μουσείου και πολιτιστικού κέντρου και τη διάδοση της ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης και ειδικότερα της ηρωίδας Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας«.

Αυθόρμητα σκέφτηκα όταν άκουσα στην αρχή της ξενάγησης όσα διαβάσατε μόλις εσείς, πως ενώ εκείνη ξόδεψε στα δύο μόλις πρώτα χρόνια της επανάστασης όλη (!) την τεράστια περιουσία της που ανερχόταν σε πάνω από 300.000 τάλλαρα ασημένια, το Ελληνικό Κράτος δεν διέθεσε αντίστοιχα το παραμικρό ποσό για να διασωθεί το αρχοντικό της κι ο επίκαιρος πάντα στίχος του Μπάμπη Τσικληρόπουλου που μια πικρή γεύση αφήνει με την αλήθεια του, κυριάρχησε στο μυαλό μου: «Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο / κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει…«

.

Bouboulina's Museum on Spetses-a

.

Το άδοξο τέλος της Μεγάλης Κυράς, της Καπετάνισσας, το γνωρίζουμε όμως πιστεύω λίγο-πολύ οι περισσότεροι. Αυτό που εγώ τουλάχιστον δεν ήξερα, είναι πως γεννήθηκε μες σε φυλακή: «Η Μπουμπουλίνα, που ήταν Υδραία την καταγωγή, γεννήθηκε μέσα στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης στις 11 Μαΐου του 1771, όταν η μητέρα της, Σκεύω, επισκέφθηκε τον τότε φυλακισμένο από τους Τούρκους και ετοιμοθάνατο άντρα της, Σταυριανό Πινότση. Η σύλληψη και φυλάκιση του Πινότση ήταν αποτέλεσμα της ενεργούς συμμετοχής του στην επανάσταση της Πελοποννήσου το 1769-70, γνωστή στην ιστορία μας ως Ορλωφικά«.

Κι αποφάσισα σ’ αυτή την ανάρτηση να σας αναφέρω  μερικά ακόμα στοιχεία απ’ όσα μου έκαναν εντύπωση και δεν τα γνώριζα, μιας και μόνοι σας μπορείτε εδώ να διαβάσετε τα υπόλοιπα. Δεν γνώριζα λοιπόν πως μετά το θάνατό της της απονεμήθηκε απ’ τους Ρώσους ο τίτλος της Ναυάρχου, τίτλος με παγκόσμια μοναδικότητα για γυναικεία μορφή. Πως ήταν η μόνη γυναίκα επίσης που μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, ούτε πως μετά την Άλωση της Τριπολιτσάς, εκείνη κατάφερε να σώσει μόνη της το χαρέμι του Χουρσίτ, μετά από παράκληση της συζύγου του.

.

Bouboulina's Museum on Spetses c

.

Ούτε επίσης, πως τον «Αγαμέμνονα«, τη ναυαρχίδα της, που δόθηκε απ’ τους απογόνους της στο νεοσύστατο τότε  Ελληνικό Κράτος κι είχε μετανομαστεί σε «Σπέτσες» έκαψε το 1831 μες το ναύσταθμο του Πόρου ο Μιαούλης με τους Υδραίους, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια του Καποδίστρια, των κυβερνητικών δηλαδή. «Τα αίτια της πράξης του Μιαούλη που τόσα προσέφερε στον Αγώνα» όπως γράφει το βιβλίο του απογόνου της Καπετάνισσας , Φίλιππου Δεμερτζή-Μπούμπουλη «τα αναζητούμε στον τρίτο κατά σειρά εμφύλιο πόλεμο που συγκλόνιζε για άλλη μια φορά το Ελληνικό Κράτος από την έναρξη της Επανάστασης«.

Πολύ προσεκτική ήταν και η ξεναγός του Μουσείου όταν αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο περιστατικό. Γενικώς ήταν περιεκτική και πολύ ενδιαφέρουσα η ξενάγηση της, υπάρχουν στο Μουσείο σημαντικά εκθέματα και το ότι κάποια απ’ αυτά ανήκουν στους απογόνους της Μπουμπουλίνας κι όχι στην ίδια, δεν μειώνει σε τίποτα την αξία τους.

.

Bouboulina's Museum on Spetses b

.

Θα δείτε όσοι επισκεφτείτε το χώρο αρκετά προσωπικά της αντικείμενα και κάποια απ’ αυτά φωτογράφησα κι εγώ. Με βοήθησε μάλιστα ν’ απενεργοποιήσω το φλας η ευγενική μας ξεναγός, που και χιούμορ διέθετε και παρά το ότι λέει την ίδια ιστορία κάθε μέρα σίγουρα πολλές φορές, την διηγήθηκε και σε μας με μεγάλο ενθουσιασμό, αλλά και σεβασμό για τα ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα της εποχής. Κι όχι μόνο αυτής της εποχής. Για παράδειγμα αναφέρεται και η Λέλα Καραγιάννη, απόγονος της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας και γίνεται ιδιαίτερη μνεία στον αγώνα που έδωσε στη διάρκεια της Κατοχής.

Το μόνο που θα ήθελα ήταν περισσότερος χρόνος για να δω μόνη του την βιβλιοθήκη και τα λαμπρά βιβλία που υπήρχαν εκεί, να προσέξω περισσότερες λεπτομέρεις στους πίνακες και στ’ άλλα σημαντικά κειμήλια, αλλά κάτι τέτοιο δυστυχώς, δεν ήταν εφικτό.

Αλγεινή εντύπωση μου έκανε τέλος το γεγονός πως έξω απ’ το Μουσείο, σε πολύ κοντινή απόσταση, όπως άλλωστε και στο λιμάνι των Σπετσών, υπήρχαν πάμπολλα συνθήματα της «Χρυσής Αυγής». Πραγματικά το βρήκα απαράδεκτο κι ελπίζω ν’ αφυπνιστούν οι τοπικές αρχές και να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Σ’ ένα αρχοντικό που στεγάζει μέρος της Ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης, σ’ ένα νησί που πήρε ενεργό μέρος στον Αγώνα του 1821 και συνεισέφερε τόσο, τέτοια συνθήματα μόνο ντροπή προκαλούν κι αμαυρώνουν την ιστορική μνήμη. –

.

.

*Για την ανάρτηση αυτή συμβουλεύτηκα το βιβλίο του κ. Φίλιππου Δεμερτζή-Μπούμπουλη, «Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα» που θα βρείτε στο πωλητήριο του Μουσείου.

** Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από μένα κι έχουν ανέβει ήδη στο flickr.

.

.

.

.

.

 

 

 

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Ιουλίου 30, 2016.

3 Σχόλια to “Σπέτσες: Μουσείο Μπουμπουλίνας”

  1. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  2. Reblogged στις vequinox.

  3. […] Πηγή: Σπέτσες: Μουσείο Μπουμπουλίνας […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: