Ρογήρος Δέξτερ: Αμαζονία Β’

.

f9587fe47f70c00356a38b22c574ef67.jpg

.

(5)

Οι ήχοι της νύχτας
Που σμίγουν με τους στεναγμούς σου
Χρυσόμαλλη κόρη
Στο δέρας τού ύπνου των βαθιών ονείρων
Είναι κόμποι του πιο μακρινού μέλλοντος ·
Ακούω τα ηδονικά τζιτζίκια των μαστών σου
Πίσω από τις πτυχώσεις να δονούνται
Μιας φορεσιάς που υφαίνεις και ξηλώνεις
Μες στους αιώνες των αιώνων ·
Κύλησαν χρόνια μα δε φάνηκες ακόμη
Κι εγώ τα πράσιν’ άλογα κεντώ
Που ίσως με φέρουν πιο μακριά
Από τα μάταια του κόσμου και του οχλόκοσμου
Στις πενταπράσινες πεδιάδες της αμαζονίας
Κοντά στις όχθες του μεγάλου ποταμού
Που ηχώντας τρέχει
Όπως τα σείστρα των μαζών των αμαζόνων
Πλάι σε δασωμένους δρόμους που οδηγούν
Στην έναστρη ρύμη του γαλαξία σε νύχτες γαλήνης
Όταν χαϊδεύεις ξέστηθη τις χαίτες των αλόγων
Στο πι και φι της φυλλωσιάς των παρορμήσεων
Στο γύρισμα μιας σκέψης που πιέζει
Όταν τανύζουν τόξα τα τζιτζίκια
Ν’ αφήσουμε ίχνη κάποτε στους ουρανούς
Για να βρεθούμε αλλού στον ύπνο και στον ξύπνο
Όπου θα μ’ αγαπήσουν οι γλάροι
Θα μ’ αγκαλιάσουν οι εμμονές θα με λυτρώσουν
Σε κήπους μυθικούς καθώς ζυμώνεται το μέλλον
Στα δυνατά φωνήεντα των στεναγμών σου.

.

(6)

Μια φορά
Το λέει η μνήμη όταν θυμόμαστε
Θα ρίξω πίσω μου τις μαύρες πέτρες
Θα πάρω όσα μου άφησε ο Κρόνος
Για να κάνω πανιά με το πρώτο καράβι
Αλλά ίσως με φέρουν και πάλι κοντά σου
Τα θα των λόγων και των στίχων
Γεγονότων που θέλαμε κάποτε
Να ζήσουμε μαζί στο μέλλον
Μέσα στον ανθισμένο ύπνο σου
Όπου λάμπει κι ακούγεται η φωνή μου
Σα γύρη έναστρη που δεν ξοδεύουν οι καημοί
Πάνω στα πέταλά σου.

.

(7)

Φωνή μέσα στις φωνές του λιβαδιού
Είναι τα λόγια σου που τα ζυγίζω
Περισσότερο κι απ’τό τραγούδι
Του αηδονιού στη ρεματιά
Της νεράιδας που χορεύει στα ξέφωτα
Του φεγγαριού τις ώρες
Όταν μιλάς κι αντιλαλούν ρυάκια
Ή ξανατρέχουν μέσα μου οι σβησμένες πηγές
Κόρη με χρυσαφένια στάχυα
Ξωθιά με τ’άστρα τ’ουρανού στα μάτια
Όταν ο κόρφος σου γεμίζει αστέρια
Όταν κυλά στην κοίτη του ο γαλαξίας
Γίνεσαι όαση όπου αντηχούν φιλήματα.

.

(8)

Ο Ίμερος που ιππεύει άλογα τους πόθους μας
Μοιάζει με ανήμερη ορμή που οιστρηλατεί στ’αστέρια
Με καλπασμούς δεινούς και δίχως χαλινάρια
Τις νύχτες που αφηνιάζουν τα όνειρα
Και κόβουν τα δεσμά του ύπνου
Που συγκρατεί λίγο μακριά τη βάρκα
Των κοριτσιών σαν τραγουδούν
Τον έρωτα με ορθωμένα στήθη
Και τα ηδονικά τζιτζίκια των μαστών τους · μόλις νυχτώνει
Και ανάψουν τα λυχνάρια τους οι λαμπυρίδες
Γίνονται βέλη ερωτικά
Που ρίχνουν όμορφα και ιδανικά οι κόρες
Για να ξεσπάσει η μάχη των ζητωκραυγών
Για να φέρουν στη μνήμη
Μέρες γλυκές σε μέρη πιο μακρινά
Εκεί όπου ανάλαφρα τρέχουν οι νεροσυρμές
Και κελαηδούν τα ποτάμια
Κάτω από δέντρα στεναγμών κι αναφωνήσεων
Όπου κρεμούν τα περιδέραιά τους από Ίμερο
Γι’αυτό παντοτινά πράσινα ή πορφυρά
Τα άλογα των πόθων καλπάζουν παράφορα
Οι φυλλωσιές θα τινάζουν το περιττό χρυσάφι τους
Κι εγώ τα μάταια λόγια μου στα σωθικά σου
Κόρη με ξέστηθα χαμόγελα
Που όλο κοιμάσαι
Στο πιο γλυκό κοχύλι
Μέσα στο βυθό του ύπνου σου.

.

Ρογήρος Δέξτερ

.

.

.

.

*Ο πίνακας της ανάρτησης βρίσκεται εδώ.

.

.

Advertisements

Ρογήρος Δέξτερ: Αμαζονία Α’

.

silent-noon-by-john-byam-liston-shaw-1894

.

ΑΜΑΖΟΝΊΑ

(1)

Σε γνώρισα στα όνειρά σου
Στον ύπνο τής γαλήνης που μοιραστήκαμε μαζί
Όταν σκιρτά ο μέγας ίμερος των πόθων
Οι γλαφυροί σου τρόποι είναι μαστοί
Στα πιο γλυκά λιβάδια με τις ανεμώνες
Όπου γλώσσα βγάζει ο ήλιος και οι άγουροι τής νιότης
Με τα φτερά μιας πεταλούδας
Ξεκαρδίζονται στα γέλια
Ενώ στο μυαλό τους συντελείται το μέλλον
Οι ονειροπόλοι παρατούν το μόχθο
Και γίνονται
Ζηλωτές τ’ουρανού
Θυμούνται τις αυριανές μέρες
Όπως κι εγώ θυμάμαι τη φωνή σου
Ν’ανοίγει αργά τα βλέφαρα των ήχων
Ν’αντιλαλεί όσα και οι δυο ονειρευτήκαμε
Στον πιο χαρμόσυνο βυθό του ύπνου.

.

(2)

Σε κούρασαν τα πήγαιν’-έλα
Οι αργές εκστρατείες για το ανώφελο δέρας
Νησιά των Μακάρων~Αχερουσία~Γάργαρα Άκρα
Οι δούρειοι ίπποι που βόσκουν στους λειμώνες του Κάικου
Οι τόσοι εξωκεανισμοί του γαλαξία
Κήρυκες στα τείχη
Που φωνασκούν με σούρτα φέρτα
Ή τάχα κόπτονται για τις μεγάλες ταραχές
Ομηρικών πολέμων · να γύρεις εδώ
Πριν οι καημοί φτάσουν στον κόμπο
Πριν έρθει ο τετελεσμένος χρόνος
Που κάθε μέρα συντάσσει
Τις συντριβές και τις αποδημίες
Εδώ κάτω απ’τά πράσινα φτερά
Της φυλλωσιάς των δέντρων
Όσα ονειρεύτηκες κάποτε
Έγιναν ξέφρενα άλογα που θα σε φέρουν
Στ’αέρινα λιβάδια της Αμαζονίας
Στη χώρα με τα κοπάδια τού ήλιου που βελάζουν · πιο πέρα ένα σουραύλι που βουλιάζει τραγουδά
Το τραγούδι του βοσκού που ανεβαίνει με σκάφανδρο
Απ’τό βυθό βαθιά τού ύπνου των ονείρων
Των συνειρμών κόρης εκστατικής που τρέφει
Κι από ‘να αηδόνι σε κάθε της μαστό ·
Να θυμάσαι
Αλλιώς θα πέσουν τα ζάρια
Και οι προθέσεις αύριο θα ονομαστούν γεγονότα
Και τα τριζόνια θ’αφήσουν να πέσει
Γλυκά το μέλι στη φωνή σου
Όπως αφήνουν και πέφτουν τα φιλιά τους
Οι γυναίκες που μας αγάπησαν στο μέλλον
(Σκιρτούν με σφρίγος σα δορκάδες οι μαστοί τους
Και οι ρώγες τους είναι αιχμές στού έρωτα τα τόξα) ·
Όσο κεντάς τον ίμερο θα υπάρχεις
Με το χωνί μιας ανεμώνης άκουσέ με
Μακριά από τους νυγμούς της Σφίγγας
Μακριά από τα πλήθη
Που τεκταίνουν τις πλεκτάνες τους
Τα χρόνια κυλούν σα βράχια
Βραχωμένα ψηλά σαν όνειρα
Και τα γεγονότα γίνονται μνήμη
Ο χρόνος μας τελειώνει,δεν το βλέπεις
Σε λίγο θα κολυμπάμε στην κλεψύδρα τ’ουρανού.

(3)

Πριν καν τροχίσουν οι κρότοι τα μαχαίρια τους
Πέφτει η σιωπή σαν άνθος
Σα μέλι που στάζει μια πηγή
Γλυκά στον ουρανίσκο
Στο άκουσμα του αντίλαλου μιας λέξης
Συμβαίνουν τόσες ξακουστές φωνές
Μιας μνήμης που ανοίγει ξαφνικά
Τ’ανέλπιστα περάσματα δυο δρόμων
Για να βρεθείς στα χείλη και στις όχθες
Των μυθικών κοριτσιών τού ύπνου των ονείρων
Όπου δάχτυλα μαγεμένα τρίβουν λυχνάρια
Με στήθη από βάλσαμο ·
Μην κλείνεις λοιπόν τ’αφτιά σου με κερί
Ήχοι πατούν πάνω στα πλήκτρα των εντόμων
Και αύριο ίσως ο καθένας να κάνει πανιά
Που τα εμπνέουν άνεμοι στην ουτοπία ·
Στην πλώρη τού ύπνου μια όμορφη κόρη τραγουδά
Πιο δυνατά και πιο γλυκά
Από το χρυσόμαλλο δέρας
Που τρίζει ανάμεσα στα πόδια της ·
Κι ενώ η κόρη τραγουδά
Ηχεί το χάρμα των μαστών της
Οι αγαλλιάσεις ορθώνονται σαν τόξα
Και πέφτει από ψηλά η έκσταση
Αφήνοντας στα σωθικά μας
Το στρογγυλό κρατήρα της.
Τώρα είναι ο καιρός
Να παίξουμε τη μοίρα μας στα ζάρια
Τώρα ήρθε ο καιρός
Να διακυβεύσουμε το μέλλον
Όχι με σώζων εαυτόν σωθήτω
Αλλά με τα φτωχά τραγούδια μας
Που ταξιδεύουν
Με τα ωσαννά των τζιτζικιών
Στους ωκεάνιους ποταμούς τού γαλαξία
Λίγο πριν ακουστούν οι τρεις φορές
Τού ήλιου των αλαλαγμών αλέκτορες
Και όλα τα φόβητρα των δρόμων γίνουν άνεμοι
Για να σπάσει μια και καλή
Τού πανικού το σουραύλι
Για να πιούμε και πάλι
Από το κύπελλο με τα όνειρα.

.

(4)

Πέρασαν τόσα χρόνια
Και ακόμη αντηχούν οι φθόγγοι σου
Φιλί που μού ‘δωσες στο μέλλον
Κάτω απ’ τά πέπλα κοριτσιού
Όταν υφαίνεις τραγουδώντας
Το δείλι σε μια κάμαρη
Που δε θυμάται η μνήμη
Αλλά φωτίζει το καντήλι
Που έφεγγε και κένταγες η κόρη το μαντήλι
Με λόγια σα νανουρίσματα
Και λόγια σαν παραμύθια
Γιατί τη δική σου γλώσσα έχουν τα πουλιά
Και τραγουδούν τις νύχτες
Γιατί εσένα ακούν σαν τραγουδάς
Τής βρύσης τα νερά και γίνονται ποτάμια.

.

Ρογήρος Δέξτερ

.

.

.

.

*Ο πίνακας της ανάρτησης είναι από εδώ.

.

Αρχαιολογικό Μουσείο Φιλίππων: Στα σταυροδρόμια της Ιστορίας

.

archaeological-site-of-philippi-10

.

Μπορεί αυτή την ανάρτηση να την γράφω ένα βροχερό πρωινό του Οκτώβρη στην Αθήνα, αλλά όταν επισκέφτηκα τον εξαιρετικά προσεγμένο αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, ήταν τέλος Σεπτεμβρίου κι η ζέστη ήταν αποπνικτική. Ούτε Ιούλιος ντάλα μεσημέρι, δηλαδή για να καταλάβετε. Κι έτσι εκτίμησα ιδιαιτέρως το γεγονός πως όσο στεκόμουν κάτω από ένα δέντρο προσπαθώντας να του κλέψω λίγη δροσιά πίνοντας παγωμένη λεμονάδα και θαυμάζοντας ξανά από ψηλά την αρχαία πόλη στους δρόμους της οποίας είχα μόλις περπατήσει κι είχα δει τα ίχνη που άφηναν κάποτε οι άμαξες στην Εγνατία Οδό, ήρθε μια κυρία που εργαζόταν στα εκδοτήρια των εισιτηρίων να μου φέρει μια καρέκλα για να ξεκουραστώ. Ήσυχα κι αθόρυβα συνέχισε τη διαδρομή της η Ματίνα (όπως άκουσα αργότερα να την αποκαλούν) κι αμφιβάλλω αν πρόλαβε ν’ ακούσει το ευχαριστώ μου. Αλλά ίσως το διαβάσει, γι’ αυτό τα γράφω όλ’ αυτά. Επειδή μερικές φορές τέτοια μικρά συμβάντα σε κάνουν ν’ ανανεώνεις την πίστη σου στους ανθρώπους.

.

archaeological-site-of-philippi-15

.

Οι εντυπώσεις μου λοιπόν απ’ τους Φιλίππους (εδώ μπορείτε να διαβάσετε τα πάντα για την ιστορία τους) είναι οι καλύτερες. Έχει γίνει σπουδαία δουλειά με τις ανασκαφές, υπάρχουν παντού επεξηγηματικές πινακίδες κι οι επισκέπτες μπορούν να καθίσουν να ξεκουραστούν, να πιουν κάτι δροσιστικό ή να κάνουν τις αγορές τους απ’ το πωλητήριο. Μπαίνοντας στο χώρο παρατηρούσα τα περιποιημένα παρτέρια, τις μανόλιες με τα έτοιμα ν’ ανοίξουν μπουμπούκια τους, τις λευκές πεταλούδες που χόρευαν στον αέρα… Κι ύστερα αφού πέρασα απ’ τον αρχαίο φρουρόΙ(;) αφιέρωσα αρκετό χρόνο στο Θέατρο (όπου κάθε καλοκαίρι γίνεται το ομώνυμο Φεστιβάλ) και στη Βασιλική Α’  πριν διασχίσω τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο για να κατέβω στην αρχαία αγορά (forum) με τα σπασμένα πιθάρια, την παλαιοχριστιανική Βασιλική Β’, το μεγάλο ψηφιδωτό και τόσα άλλα που φωτογράφισα και μπορείτε να δείτε κι εσείς εδώ.

.

archaeological-museum-of-philippi

.

Περπατούσα ανάμεσα στα ερείπια αυτής της κάποτε λαμπρής πόλης, με την Παλαίστρα, τα Λουτρά, το Υδραγωγείο (εδώ θα βρείτε ένα σχετικό άρθρο), αλλά και τη Βιβλιοθήκη και σκεφτόμουν πόσοι αιώνες σκόνης τη σκέπαζαν μέχρι ν’ αρχίσει να έρχεται στο φως σταδιακά απ’ το 1861 και να την θαυμάζουμε εμείς σήμερα. Πόσοι άνθρωποι γεννήθηκαν εκεί, μεγάλωσαν, δημιούργησαν και πέθαναν: άποικοι της Θάσου και της Ρώμης αργότερα. Αλλά και πόσοι την επισκέφτηκαν όπως ο Απόστολος Παύλος ή έδωσαν τις μάχες τους εκεί, όπως ο Βρούτος κι ο Κάσσιος, ο Αντώνιος κι ο Οκταβιανός. Κι έτσι όταν έφτασα ψηλά στο λόφο όπου βρίσκεται το Μουσείο, περπατώντας μέσα απ’ το δάσάκι, μυρίζοντας τον φορτωμένο μ’ αρώματα αέρα και μπήκα μέσα στο κτήριο, ένιωσα πως ήρθα λίγο πιο κοντά τους, βλέποντας τα κοσμήματά τους, τα καθημερινά τους σκεύη οικιακής χρήσης, τα νομίσματα (στους Φιλίππους είχε εγκατασταθεί το Βασιλικό Νομισματοκοπείο άλλωστε κι είχε κοπεί και το αντίστοιχο νόμισμα, το «Φιλίππιον»), τις επιγραφές, τ’ αγαλματίδια τους, τα περίτεχνα κιονόκρανα αλλά και τις μονάδες μέτρησης που χρησιμοποιούνταν τότε απ’ όσους ασχολούνταν με το εμπόριο.

.

archaeological-museum-of-philippi-7

.

Φωτογράφισα μάλιστα αυτό το χάλκινο σταθμίο-αντίβαρο για καμπανό (καντάρι) βάρους 1850 γραμμαρίων που βλέπετε παραπάνω, χρονολογείται στα 400-450 μ.Χ και απεικονίζει ή την αυτοκράτειρα Ευδοκία ή την Πουλχερία. Έμεινα αρκετά φυσικά, δίπλα στη γυάλινη προθήκη ενός σκελετού, ο οποίος φέρει κι όλα τα κτερίσματα (αρκετά απ’ αυτά χρυσά) που βρέθηκαν εκεί που ήταν θαμμένος, μαζί του. Όπως έχω ξαναγράψει τ’ αρχαία φαντάσματα έχουν τον τρόπο τους να με μαγεύουν και πολλές ιστορίες να διηγηθούν. Αδύνατον να τους αντισταθώ.Περισσότερα δεν χρειάζεται να σας γράψω, γιατί βρήκα μερικά κατατοπιστικότα video εδώ, εδώ κι εδώ που θα σας βοηθήσουν όχι απλώς να μάθετε κάθε είδους λεπτομέρειες αλλά να δείτε κι εσείς πως είναι όλα αυτά για τα οποία σήμερα έγινε λόγος εδώ. Αλλά και για κάποια άλλα ανεξήγητα σχεδόν στα οποία δεν αναφέρθηκα, όπως τα βραχοανάγλυφα με τις γυναικείες μορφές για τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ πολλές λεπτομέρειες και να δείτε βέβαια φωτογραφίες. Με τέτοιο καιρό άλλωστε, που μοιραία μας κάνει να μένουμε περισσότερο στο σπίτι, ενδείκνυνται οι ψηφιακές βόλτες. Μέχρι να βγει πάλι ο ήλιος και να περπατήσουμε έξω…Καλό σας Σαββατοκύριακο.

.

archaeological-museum-of-philippi-1

.

.

.

.

.

Παρέμβαση της Κατάληψης «Παπουτσάδικο» στο Φεστιβάλ Νefele της ΜΚΟ «ΈΔΡΑ»

.

filename_=utf-8''τρικ2.jpg

.

*Το πρωτότυπο κείμενο της παρέμβασης έχει ανέβει στο blog της Κατάληψης «Παπουτσάδικο«, το οποίο μπορείτε να διαβάζετε εδώ, με τίτλο «ΜΚΟ, τέχνη και «τρέλα». Στάλθηκε και σε μένα με e-mail  μαζί  με τα παραπάνω τρικάκια κι έκρινα απαραίτητο να το δημοσιεύσω καθώς εκτιμώ απεριόριστα τη δράση των ανθρώπων αυτής της ομάδας στα της ψυχικής υγείας (εδώ μπορείτε να δείτε ανάλογες παρεμβάσεις που έκαναν στο παρελθόν) αλλά κι επειδή για την Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ», την απόλυση του  συναδέλφου Γώργου Ευθυμίου αλλά και το εν λόγω Φεστιβάλ έχει γίνει λόγος απ’ τη «Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» και σ’ αυτή την ανάρτηση που αξίζει να διαβάσετε.Το κείμενο συνοδευόταν απ’ το ακόλουθο εισαγωγικό σημείωμα:

.
«Το Σάββατο 15/10, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο φεστιβάλ nefele στην Καλών Τεχνών.
Το φεστιβάλ διοργανώθηκε από την Μ.Κ.Ο. «ΕΔΡΑ» (ή Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. «ΕΔΡΑ» όπως επισήμως ονομάζεται) με γενικό στόχο – όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα τους –
«την ενίσχυση της καλλιτεχνικής δημιουργίας που συνδέεται με τη Ψυχική Υγεία,
επιδιώκοντας τη διεύρυνση των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων προς όφελος των καλλιτεχνών, τον εμπλουτισμό των θεραπευτικών διαδικασιών  και την αντιμετώπιση του στίγματος προς όφελος των πασχόντων και της κοινωνία ως συνόλου»
.

Καθώς όμως το κείμενο καλωσορίσματος του φεστιβάλ ήταν γραμμένο στη γλώσσα του «κερδοσκοπικού ανθρωπισμού», αποφασίσαμε να το «μεταφράσουμε» και να το μοιράσουμε στο φεστιβάλ».

.

filename_=utf-8''nefele-Α3-χ2.jpg

.

.

.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟ «ΚΑΡΑΒΑΝΙΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΚΙΦ ΙΛΙΟΥ

.

.
ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΤΩΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟ «ΚΑΡΑΒΑΝΙΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ

.

Ενα «Καραβάνι Αλληλεγγύης» από την Γαλλία έρχεται στις 20 Οκτωβρίου στην Ελλάδα, μεταφέροντας φάρμακα και άλλο ιατρικό υλικό, που έχει μαζευτεί εκεί από την συλλογικότητα «Αλληλεγγύη Γαλλία-Ελλάδα για την Υγεία», από κοινού με πολλές άλλες συλλογικότητες, προκειμένου να δοθεί σε αυτοοργανωμένα Κοινωνικά Ιατρεία/Φαρμακεία Αλληλεγγύης που δημιουργήθηκαν και λειτουργούν στην Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης και της κατάρρευσης των υπηρεσιών Υγείας λόγω των διαδοχικών μνημονίων.

Το καραβάνι θα ξεκινήσει στις 15/10 από τη Λυόν και από τις 22/10 θα είναι στη Αθήνα. Στις 23 Οκτώβρη, στο χώρο του Κοινωνικού Ιατρείο Αλληλεγγύης Ιλίου (Ιδομενέως 32), οργανώνεται εκδήλωση για την υποδοχή του καραβανιού, με την συμμετοχή, εκτός του ΚΙΦΑ Ιλίου και των Κοινωνικών Ιατρείων/Φαρμακείων Κ.Πατησίων, Ν.Φιλαδέλφειας/Ν.Χαλκηδόνας/Ν.Ιωνίας, Εργατικής Λέσχης Νέας Σμύρνης, Σαλαμίνας και της Λαϊκής Συνέλευσης Αγίου Νεκταρίου Βόλου.

Στην εκδήλωση έχουν κληθεί να πάρουν μέρος και άλλες πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες, που εμπλέκονται σε πρακτικές κινηματικής αλληλεγγύης, ενάντια σε λογικές φιλανθρωπισμού, όπως, επίσης, και άτομα που καταφεύγουν στα αυτοοργανωμένα Ιατρεία για να βρουν την ιατρική φροντίδα που δεν βρίσκουν αλλού και τα φάρμακα που αδυνατούν να πληρώσουν, ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι, που αδιακρίτως πλήττονται από την διαλυτική κρίση του συστήματος Υγείας, καθώς επίσης, πρόσφυγες και μετανάστες.

Τα αυτοοργανωμένα Ιατρεία δεν ήρθαν για να αντικαταστήσουν την δημόσια υγεία, ούτε για να λειτουργήσουν, άμεσα ή έμμεσα (και φανερά ή συγκαλυμμένα) ως συμπληρωματικά εργαλεία των ασκούμενων κυβερνητικών πολιτικών, που συστηματικά απεξαρθρώνουν την δημόσια υγεία, οδηγώντας στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της.

Τα αυτοοργανωμένα Ιατρεία θα συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους αμφισβητώντας, ταυτόχρονα, και παλεύοντας ενάντια στις ασκούμενες πολιτικές, ενάντια την διαλυτική υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των υπηρεσιών, σε σύνδεση πάντα με την επιδίωξη ενός άλλου προτάγματος για την Υγεία, αυτού που θέτει στο κέντρο τον άνθρωπο και την ολότητα των αναγκών του ως υποκειμένου.

Για μια δημόσια και δωρεάν Υγεία, κάτω από το έλεγχο των εργαζόμενων σ΄ αυτήν, των ανθρώπων που λαμβάνουν υπηρεσίες και της κοινωνίας.

Η αυτοοργάνωση είναι νοητή μόνο πάνω σ΄ αυτή τη βάση και στην εκδήλωση της υποδοχής του καραβανιού θα έχουμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε με τους Γάλλους αλληλέγγυους τις εκατέρωθεν εμπειρίες μας από αυτή την θεμελιακή διάσταση του όποιου κινηματικού εγχειρήματος αμφισβητεί έμπρακτα την «υπάρχουσα τάξη πραγμάτων».

Καλούμε όλους και όλες να πάρουν μέρος στην εκδήλωση υποδοχής του «Καραβανιού Αλληλεγγύης» από τα Γαλλία, την Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016, 11.30 πμ, στο χώρο του ΚΙΦ Ιλίου, Ιδομενέως 32.

.

.

.

.

.

Παρουσίαση βιβλίου: «Η Εκδρομή» της Εύας Στάμου – Στο Booktalks την Τετάρτη 19 Οκτωβρίου στις 7:00 μμ

.

*Η άποψή μου για το βιβλίο δημοσιεύτηκε στο σπουδαίο Fractal και μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.

.

14725378_1392757217416008_2030858408_o.jpg

.
Ένα μυθιστόρημα για την σωματική επιθυμία, τις εμμονές του νου και τους κύκλους των συναισθημάτων, την ικανότητα του ανθρώπου για αυτογνωσία, και την ακόμη μεγαλύτερη δεξιοτεχνία του για αυταπάτη

.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν η Ελένη Γκίκα (συγγραφέας, κριτικός), η Αικατερίνη Τεμπέλη (συγγραφέας, ψυχολόγος) και η Εύα Στάμου

.

Έγραψαν για έργα της Εύας Στάμου

Η Στάμου γράφει σα να κατοικεί στο εσωτερικό του θέματος και όταν βγαίνει έξω αρχίζει η δική της δουλειά. Έτσι, οι ήρωές της γίνονται φύλλο και φτερό. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα όπου κάθε λεπτομέρεια κρύβει και αποκαλύπτει συνάμα μια σημαντική πτυχή στον λαβύρινθο των ερωτικών σχέσεων, ένα «σωματικό» μυθιστόρημα, το οποίο μας διηγείται τις σύγχρονες σχέσεις στην πολυπλοκότητά τους, στις ιδιομορφίες τους, στις άπειρες εκδοχές τους. <Ξενοφών Μπρουντζάκης

Η Εύα Στάμου παρατηρεί διεισδυτικά τις ηρωίδες της και φέρνει στην επιφάνεια τυραννικές αγωνίες μέσα από τις συγκρούσεις που αναφύονται στο ερωτικό πεδίο. Ο φόβος αντιμάχεται τη διακαή επιθυμία ελευθερίας, η φιλαρέσκεια αποσιωπά και την ίδια στιγμή αναζωπυρώνει τις ανεπάρκειες ενώ ο ψυχαναγκασμός αποτρέπει τα λυτρωτικά ξεσπάσματα. Λίνα Πανταλέων

Ιστορίες σφιχτής πλοκής, με καλοσχηματισμένα πρόσωπα, με καλοδουλεμένες αφηγηματικές τεχνικές, με σύντομες, κοφτές σα μαχαίρι προτάσεις και φράσεις που δίνουν ένα δυναμικό ρυθμό, με εναλλαγές πλάγιου και άμεσου λόγου που δεν αφήνουν κενά και που δείχνουν τη μαστοριά της συγγραφέως. Ως πεζογράφος και χαρισματική είναι και επιπλέον διαθέτει κάτι που δεν το βρίσκουμε εύκολα σε νεότερους συγγραφείς: εντυπωσιακό υπόβαθρο στοχασμού. <Aλέξης Ζήρας

.
Η Εύα Στάμου είναι συγγραφέας και Δρ Ψυχολογίας·.έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ βιβλίου· κείμενά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, δανικά, και λιθουανικά. Έργα της τα μυθιστορήματα Ελιγμοί (Οδός Πανός, 2004), Ντεκαφεϊνέ (Οδός Πανός, 2005), Εθισμός (Μελάνι, 2011), η συλλογή διηγημάτων Μεσημβρινές συνευρέσεις (Μελάνι, 2009), η μονογραφία Ageing and Female Identity in Midlife (Scholars Press, 2013), και το δοκίμιο Η επέλαση της ροζ λογοτεχνίας(Gutenberg, 2014). Αρθρογραφεί στην AthensVoice, τη Μεταρρύθμιση, την Bookpress, κι έχει συμμετάσχει σε εκπομπές του Mega και του 3ου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

estamou@yahoo.co.uk

.

.

.

.

.