Το «Άγγιξέ με» στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά: Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017

.

12027210_10206658220647695_2249799499096712044_o.jpg

.

Αυτή τη βδομάδα και πιο συγκεκριμένα την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, 6.30-8.30 μ.μ., η ταινία μας, το “Άγγιξέ με” του Γιώργου Τριανταφύλλου, θα προβληθεί στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά (στο Δημοτικό Θέατρο, Ηρώων Πολυτεχνείου 32), μιας και επιλέχτηκε για το Διαγωνιστικό μέρος. Θα ζήσουμε δηλαδή μια απ’ τις πιο σημαντικές στιγμές μας στο μεγάλο λιμάνι και δράττομαι της ευκαιρίας να κάνω μια αναδρομή σ΄ό,τι έχει προηγηθεί ώστε να καταλάβετε όλες/οι γιατί σας θέλουμε εκείνο το βράδυ κοντά μας.

Η ταινία λοιπόν έχει ταξιδέψει ήδη σε πολλά μέρη του κόσμου, αφού συμμετείχε επίσημα στο μεγαλύτερο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της ΑυστραλίαςThe Phoenix Film Festival Melbourne») που διεξήχθη στην Μελβούρνη από 17 ως 23 Ιουλίου 2016, έφτασε στον τελικό (Finalist) και εκπροσώπησε την Ελλάδα στην κατηγορία της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου «CreActive International Film Festival» καθώς και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου («Indiewise Film Festival») στο Miami της Florida. Τέλος είχε άλλη μια διεθνή επίσημη συμμετοχή στο «Second Asia International (Wenzhou) Youth Short-Film Exhibition» το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 23 ως τις 26 Νοεμβρίου στο Πεκίνο.

Στη χώρα μας, προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας «ΑΣΤΟ-Επικοινωνούμε» (όπου η υποδοχή που μας επιφυλάχτηκε ήταν κάτι παραπάνω από θερμή και σίγουρα δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ) καθώς και στο 6o Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας AIDFF.

Πρόσφατα μάλιστα, στις 18 Φεβρουαρίου το “Άγγιξέ με” τέθηκε υπό την αιγίδα της UNESCO Πειραιώς και Νήσων κι απονεμήθηκαν στους συντελεστές αναμνηστικοί έπαινοι, κατά τη διάρκεια μιας πολύ όμορφης βραδιάς.

.

16807588_1250192915064778_2019245640828606658_n.jpg

.

Κι έτσι μας βλέπετε να χαμογελάμε στη σχετική φωτογραφία, αλλά δεν ξέρετε πόσοι/ες απ’ αυτή την ομάδα δίνουν μεγάλες προσωπικές μάχες όχι μόνο τώρα, αλλά εδώ και πολύ καιρό. Δεν μπορείτε να δείτε πόσο σκοτάδι κρύβουμε μέσα μας. Δεν μπορείτε… Όμως έχουμε το θάρρος να στεκόμαστε όρθιοι και να παλεύουμε, επειδή εκεί που οι άλλοι βλέπουν αδιέξοδα, εμείς δεν σταματάμε: ανοίγουμε καινούριους δρόμους.

Αυτό σκεφτόμουν το συγκεκριμένο βράδυ, έχοντας δίπλα μου την επιστήθια φίλη μου Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου απ’ την μια πλευρά, τον πολύτιμο φίλο μου Ποιητή Αντώνη Τσόκο απ’ την άλλη, τον Γιάννη Αποστολίδη πίσω μου να κάνει μονίμως αστεία και τον Γιώργο Τριανταφύλλου μπροστά μου να κοιτάει συνεχώς προς το μέρος μας με μια σεμνή περηφάνια.

Ανοίγουμε δρόμους και χαμογελάμε ακόμη κι όταν είμαστε κομμάτια, επειδή έχουμε ζεστές αγκαλιές να μας κρύψουν στα άγρια ζόρια μας. Κι αυτή η μεγάλη τύχη μας κάνει ν’ αντιστεκόμαστε και να μην γονατίζουμε όταν τα εμπόδια πληθαίνουν. Αντί να παραδινόμαστε, σ’ αυτή την παρέα, χορεύουμε… Ναι, χορεύουμε. Έχουμε ας πούμε τις δικές μας άμυνες κι ούτε ένα ρίψασπι ανάμεσά μας. Ή αν θέλετε, είμαστε τρελοί. Αλλά ωραίοι τρελοί!

Γιατί αν δεν ήμασταν, όταν ο Γιώργος άρχισε να μας λέει πως θέλει να γυρίσει αυτή την ταινία, αλλά το μπάτζετ του ήταν μηδενικό κι έπρεπε όλοι να δουλέψουμε εθελοντικά, θα ‘χαμε φύγει τρέχοντας. Αντ’ αυτού εισέπραττε όλο και περισσότερα “ναι”. “Ναι, πάμε να το κάνουμε! Ας τη γυρίσουμε!” Αυτό του είπαμε. Κι έτσι έγινε. Γιατί δεν επιλέξαμε να σκεφτούμε λογικά, πραγματιστικά, φρόνιμα, αλλά αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που γουστάραμε κόντρα σ’ όλα τα προγνωστικά αποτυχίας. Και να ‘μαστε τώρα σ’ αυτό το τόσο σημαντικό σημείο…

.

16831122_10154340534314646_6267585603381315535_n.jpg

.

Το ότι σμίξαμε λοιπόν τόσοι άνθρωποι που δεν γνωριζόμασταν και ισχυρές φιλίες γεννήθηκαν οφείλεται αποκλειστικά σ’ αυτόν: τον σκηνοθέτη μας, σεναριογράφο, ηθοποιό, Γιώργο Τριανταφύλλου.

Μ’ αυτή την ταινία μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε ένα υπέροχο ταξίδι… Στη διάρκειά του συγκινήσαμε και συγκινηθήκαμε, βουρκώσαμε κι είδαμε κι εσάς να κλαίτε. Αλλά σας είδαμε και να χαμογελάτε, ν’ ανοίγεστε και να μοιράζεστε μαζί μας σκέψεις κι εντυπώσεις. Τι πιο όμορφο;

Τώρα, σας θέλουμε κοντά μας σ’ αυτή την τόσο σημαντική βραδιά. Να είστε εκεί, δίπλα μας, να ψηφίσετε αν θέλετε την ταινία για το Βραβείο Κοινού και γιατί όχι να μας γνωρίσετε.

Μπορεί να φύγουμε χωρίς κανένα βραβείο την Παρασκευή στα χέρια μας, αλλά σίγουρα η καρδιά μας θα ‘ναι γεμάτη από συναισθήματα, το μυαλό μας από όμορφες εικόνες κι η ψυχή μας από ικανοποίηση.

Ξέρουμε… Φυσικά και ξέρουμε πως δεν είναι καθόλου εύκολο να έρχεσαι κοντά με ξένους, με διαφορετικούς ανθρώπους, ούτε απλό να τους αγγίζεις και να τους μεταδίδεις ζεστασιά. Αυτό ήθελε να δείξει ο Γιώργος με το σενάριό του κι εγώ τόσο με τον πρόλογό μου όσο και με τους στίχους που έγραψα για το τραγούδι της: πως πάμπολλα εμπόδια μας κρατούν μακριά αλλά αξίζει να τα υπερκεράσουμε. Αξίζει!

.

.

Οταν μου είπε μάλιστα να γράψω εγώ ό,τι ήθελα να πω στην ταινία και να το παίξω, επίτηδες συνέταξα τις λίγες φράσεις που θα με δείτε να προφέρω όσες/οι έρθετε στον Πειραιά. Δεν μ’ ενδιέφερε να έχω μεγάλο ρόλο κι ας μου άφησε εκείνος όλα τα περιθώρια και τον Ευχαριστώ, αλλά μόνο να τονίσω κάτι πολύ συγκεκριμένο: το ότι δεν έχουμε όλοι τα κότσια ν’ αγγίξουμε τους άλλους και να παλέψουμε γι’ αυτούς μέχρι τέλους. Μέχρι τέλους…

Η αγάπη όμως αυτό απαιτεί. Δεν είναι κάνα ευκολάκι, δεν πιστεύω να το νομίζατε, ε; Δεν κάνεις περίπατο στο γήπεδό της όσο διαρκεί ο αγώνας, δεν το περνάς έτσι απλά το “μάθημά”. Θέλει και λίγο απ’ το αίμα σου για να σκορπίσει τη μαγεία της, για να σε βάλει στο παραμύθι της… Κι αν αποδειχτείς ανάξιός της, μέσα σου ψάξε το φταίχτη.

Ζούμε άλλωστε σε μια εποχή εγωιστική, σε μια εποχή που οι περισσότεροι προτιμούν τη μιζέρια της ασφάλειας, των κοντόφθαλμων “πρέπει” τους, απ’ το ρίσκο. Αλλά εμείς είμαστε αλλιώτικοι και δεν μετράμε τις σχέσεις με όρους αγοράς. Δεν τσιγκουνευόμαστε να δώσουμε και δεν μας χαλάει το να χάσουμε. Είναι σχετικές άλλωστε οι “ήττες” και οι “νίκες” σ’ αυτή τη ζωή.

Γι’ αυτό θα φανούμε αγνώμονες αν πούμε πως δεν κερδίσαμε απ’ όλη αυτή την εμπειρία, είτε βραβευτούμε, είτε όχι. Είμαστε κερδισμένοι γιατί το ζήσαμε αυτό το ταξίδι από σταθμό σε σταθμό, γιατί έχουμε ο ένας τον άλλο, γιατί μαζί θα είμαστε εκεί, καθισμένοι δίπλα-δίπλα, να κοιταζόμαστε στα μάτια και να ξέρουμε πως προσπαθήσαμε, πως δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό.

Ναι, δεν είχαμε εκατοντάδες ευρώ στην τσέπη ούτε ισχυρές εταιρείες παραγωγής να μας στηρίζουν. Δεν έχει νόημα να σας το κρύψουμε και δεν το κάνουμε. Αλλά είχαμε κάτι πιο σημαντικό: πείσμα να πετύχουμε το αδύνατο! Επιλέξαμε όλοι, μα όλοι μας, να συμμετέχουμε στο όραμα του Γιώργου, να κάνουμε πραγματικότητα αυτό του το σενάριο.

Γίναμε ένα και τώρα θέλουμε να ενωθείτε κι εσείς μαζί μας, να μας βοηθήσετε ν’ αγγίξουμε το όνειρο. Να μας στηρίξετε στα πιο όμορφα Θέλω μας. Στα πιο όμορφα Θέλω μας… Γιατί ποτέ δεν πρόκειται να παραιτηθούμε απ’ αυτά. Ποτέ! Θα είστε λοιπόν εκεί; Θα είστε; Εμείς πάντως θα σας περιμένουμε…

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Φεβρουαρίου 19, 2017.

4 Σχόλια to “Το «Άγγιξέ με» στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά: Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017”

  1. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

    • Πολύ σπουδαία μέρα για ‘μας η σημερινή και σας Ευχαριστώ εκ μέρους όλων των συντελεστών της ταινίας, που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε αυτή ειδικά την ανάρτηση. Να είστε καλά!

  2. […] τώρα που μια νέα μέρα ξημερώνει, η ταινία μας, το «Άγγιξέ με«, προβλήθηκε στο 1ο Φεστιβάλ Πειραιά και τόσο μας […]

  3. […] τώρα που μια νέα μέρα ξημερώνει, η ταινία μας, το «Άγγιξέ με«, προβλήθηκε στο 1ο Φεστιβάλ Πειραιά και τόσο μας […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s