«Άγγιξέ με»: Μετά την προβολή – Στον απόηχο μιας βραδιάς…

.

update 28/2/2017: » Η Ιθάκη δεν σε γέλασε (…) Σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι…» Επειδή είναι αλήθεια, γι’ αυτό μπορούμε και χαμογελάμε ακόμα. Συγκινημένοι που με το «Άγγιξέ με» ζήσαμε τόσα και καταφέραμε να σας έχουμε στο πλάι μας. Και θα ‘ρθουν κι άλλα όμορφα. Θα ‘ρθουν… Σας Ευχαριστούμε για όλα! Το δικό μας Βραβείο είναι η εκτίμηση, η στήριξή σας κι η αγάπη σας. Να είστε καλά…

.

%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b8%ce%ad%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ac
Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, 28/2/2017 (Βούλα Κώστα, Γιώργος Τριανταφύλλου, Αικατερίνη Τεμπέλη, Γιάννης Αποστολίδης)

.

Και τώρα που μια νέα μέρα ξημερώνει, η ταινία μας, το «Άγγιξέ με«, προβλήθηκε στο 1ο Φεστιβάλ Πειραιά και τόσο μας συγκίνησε το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού, θέλω να Ευχαριστήσω τους πολύ στενούς μου φίλους Ευανθία Σακελλάρη, Γιώργο Τσιτούρα, Χριστίνα Δημητρακά, Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου και τον ποιητή Αντώνη Τσόκο που ήταν δίπλα μας σε κάθε βήμα.

Την Σαμιώτισσα φίλη μου Περσεφόνη (Πέρσα Αργυρίου) που αν και βρισκόταν στη Σουηδία έκανε καθημερινά αναρτήσεις, καθώς και την ηθοποιό Μαρίνα Σπανάκη που μας υποστήριζε απ’ την Κρήτη, απ’ της καρδιάς μου δηλαδή το Νότο, όπως άλλωστε κι η αγαπημένη μου φίλη Άννα Κοκκινάκη.

Την Joanna Moraitou που αναδημοσίευε σταθερά στο Facebook και βρέθηκε κοντά μας, όπως και η Τίνα (χάρηκα πολύ που σας γνώρισα από κοντά και τις δύο), καθώς και την blogger anastasiakalantzi50.

Τον γιατρό και ποιητή Χρήστο Παπουτσή που μαζί με την ομότεχνή του και συνάδελφό μου Ευγενία Οικονομοπούλου, με φιλοξένησαν στο LavitaRadio, έπαιξαν το τραγούδι της ταινίας και με ρώτησαν γι’ αυτήν αλλά και την Βίκυ Καποτά απ’ την ΕΡΤ Βόλου που μας έκανε την τιμή να μας δώσει βήμα να μιλήσουμε με το σκηνοθέτη Γιώργο Τριανταφύλλου χτες που η ταινία διαγωνιζόταν στο 1ο Φεστιβάλ Πειραιά.

.

12027210_10206658220647695_2249799499096712044_o

.

Όλες/ους εσάς που δεν μας το χρωστούσατε με κανένα τρόπο αλλά ήσασταν εκεί (όπως εσύ Βάσω Σταθούλη κι εσύ Κωνσταντίνα Παπαθανάση), εσάς που θέλατε αλλά δεν τα καταφέρατε (Ν. και Σ. αρκεί η πρόθεση), εσάς που μοιραστήκατε το τραγούδι με τις φίλες/ους σας (κι είστε πάμπολλοι), εσάς που προωθήσατε τη σχετική ανάρτηση (όπως ο ποιητής Ρογήρος Δέξτερ), εσάς που μου ευχηθήκατε δημόσια, αλλά κι εσάς που στείλατε προσωπικά μηνύματα (Α., δεν στο είπα, αλλά είχες την πρωτιά στο inbox).

Κι αν κάποιων τις όμορφες χειρονομίες δεν έτυχε να προσέξω, έτσι που τρέχαμε διάφορα να προλάβουμε αυτές τις μέρες, να ξέρετε πως θα μετρηθούν όλα στην ώρα τους. Κι ήδη στο μέτρημα δεν μου βγαίνετε λίγες/οι… Κι είμαι τόσο μα τόσο χαρούμενη γι’ αυτό.

Κι είμαι χαρούμενη και για κάτι ακόμα… Η βραδιά έκλεισε με μερικούς από ‘μας, σ ένα μπαράκι του Πειραιά. Ήμασταν παρέα με τον Αντώνη, το Γιάννη, το Γιώργο, τη Χριστίνα, τη Βάσω, την Ειρήνη… Κάποια στιγμή τους έβλεπα να μιλάνε όλες/ους μεταξύ τους και διαπίστωσα πως μέσα απ’ αυτή την ταινία φέραμε κοντά μερικούς απ’ τους φίλους μας που δεν γνωρίζονταν πριν. Κι ενώ δύσκολα συνήθως συντονίζονται άνθρωποι που ξαφνικά βρίσκονται μαζί, τα πήγαν περίφημα. Γελάσαμε, διασκεδάσαμε, διηγηθήκαμε ιστορίες ο ένας στον άλλο και φυσικά μιλήσαμε για την ταινία.

Την Τρίτη θ’ ανακοινωθούν τα βραβεία κι όπως ήδη έχω γράψει, ό,τι και να γίνει οπωσδήποτε είμαστε κερδισμένες/οι. Έχουμε να θυμόμαστε πολλά τώρα πια κι εμπειρία για να τα πάμε ακόμη καλύτερα στο μέλλον.

Σας Ευχαριστούμε ολόψυχα λοιπόν που σταθήκατε δίπλα μας, τόσο σε μένα και τον Γιώργο Τριανταφύλλου, όσο και σ’ όλους τους συντελεστές κι ευχόμαστε να είστε όλες/οι καλά. Να είστε καλά…

.

.

.

.

.