Η Επιστήμη της Ευτυχίας, ο Αλτρουισμός και η Ευδαιμονία – Μέρος Ι

.

Ψέματα δεν θα σας γράψω. Αυτή η σειρά αναρτήσεων ξεκινά σήμερα, επειδή έπιασα τον εαυτό μου να σιγοτραγουδάει τους στίχους του τραγουδιού “Ευτυχία είναι αυτό”, πριν λίγες μέρες στο Πασαλιμάνι. Που το συγκλονιστικό θα σκεφτείτε και εξαιτίας αυτού βλέπετε ολόκληρο κατεβατό εδώ και θα δείτε κι άλλα αργότερα; Θα σας εξηγήσω.

Ήταν περίπου μεσάνυχτα λοιπόν όταν πιάστηκα στο δόκανο του στίχου, βρισκόμουν με παρέα, είχαμε χαθεί και προσπαθούσαμε με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας να καταλάβουμε πως θα πάμε στον ηλεκτρικό, ποιο δρόμο έπρεπε να πάρουμε δηλαδή ενώ η ώρα περνούσε κι ο χρόνος πίεζε. Κάθε άλλο παρά ευχάριστη εμπειρία θα πείτε, έτσι;

Χμ, περίπου έτσι. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ήμουν κουρασμένη, σχεδόν άυπνη για μέρες, είχα να φάω κανονικά τις τελευταίες δύο βδομάδες και περνούσα διάφορα ανομολόγητα ζόρια. Γιατί τότε θ’ αναρωτιέστε λοιπόν κάποιες/οι, εκείνη ακριβώς τη στιγμή μου ‘ρθε ν’ αναπολήσω ένα τραγούδι που δεν συγκαταλέγεται στη λίστα των αγαπημένων μου κι αναφέρεται στην ευτυχία. Τι μπορεί να συνέβη;

Ακριβώς δεν ήξερα ούτε εγώ. Δεν είχα και το χρόνο να το επεξεργαστώ μέσα μου για να είμαι ειλικρινής όσο ήμουν στην Αθήνα και διάφορα επείγοντα τραβούσαν αλλού την προσοχή μου, επομένως σ’ αυτά κατανάλωνα τη φαιά μου ουσία. Αλλά στη χιονοσκέπαστη Δίρφυ, περπατώντας προς το ορειβατικό καταφύγιο, μες την πυκνή ομίχλη που με τύλιγε κι άφηνε να φαίνονται μόνο σαν σε όνειρο, μερικά έλατα, εκεί, μες την απόλυτη σιωπή, βρήκα το χρόνο ν’ αναλύσω το γεγονός. Τι συνέβη λοιπόν στον Πειραιά;

Συνέβη πως δεν ήμουν απλά με μια παρέα, αλλά μαζί με αγαπημένους μου Ανθρώπους, με πλάσματα υπέροχα, με φίλους ξεχωριστούς. Είχαμε διασκεδάσει, είχαμε γελάσει, είχαμε πειράξει ο ένας τον άλλο (φίλαθλοι αντίπαλων ομάδων βλέπετε στο ίδιο τραπέζι), είχαμε πιει τσίπουρα, ρακόμελα, κρασιά και μαστίχα κι ένιωθα μια απίστευτη πληρότητα επειδή είχαμε παρακολουθήσει όλοι μας πριν την προβολή της ταινίας μας, του “Άγγιξέ με” στο 1ο Φεστιβάλ Πειραιά κι είδαμε πόσο θερμά ανταποκρίθηκε το κοινό.

Απ’ τους συντελεστές της, στη βόλτα που ακολούθησε στην Τρούμπα και στα πέριξ, ήμασταν μόνο εγώ κι ο Γιάννης Αποστολίδης, που έτσι κι αλλιώς έχει ταλέντο στο να φτιάχνει και το κέφι, μεταξύ άλλων. Αλλά ήταν κι οι στενοί μου φίλοι Αντώνης Τσόκος (μάλιστα, ο Ποιητής), ο “γαύρος” Γιώργος Τσιτούρας (ναι, σε δίνω κανονικά, Γιώργο), η Χριστίνα Δημητρακά που χαμογελούσε πολύ και χαιρόμουν να τη βλέπω έτσι, η αγαπημένη μου φωτογράφος (the official, όπως την πείραζα) Βάσω Σταθούλη κι η γλυκιά μας Ειρήνη Παναγούλια που τελευταία έτυχε να περάσουμε μαζί κι άλλες ενδιαφέρουσες βραδιές.

.

Hapiness-A history.jpg

.

Ο Γιάννης πρόσεξε μια ανθισμένη μυγδαλιά, η Ειρήνη σχολίασε πόσο όμορφη ήταν η βραδιά κι εγώ συμπλήρωσα πως γλύκανε ο καιρός κι επιτέλους έρχεται Άνοιξη. Οι χειμώνες μ’ αρέσουν, αλλά ο φετινός παραήταν σκληρός από πολλές απόψεις για όλους μας. Μου στέρησε το τόσο κρύο, τις αγαπημένες μου βόλτες στην πόλη μετά μουσικής, αρκετές φορές. Έτσι φέτος την προσμένω μ’ ανυπομονησία την εποχή που έρχεται για να βγω πάλι στο φως. Και σίγουρα και πολλές/οι από ‘σας.

Η Βάσω με τη σειρά της, μίλησε λίγο αργότερα για τη μυρωδιά των λιμανιών και κάποιες/οι από μας αμέσως ονειρευτήκαμε τα επόμενα ταξίδια. Κι έτσι όπως όλα ενώθηκαν στο μυαλό μου, χαμογέλασα με ανακούφιση για πρώτη φορά μετά από πολλές μέρες και σκάλωσα στο τραγούδι. Κι όταν χαλάρωσα όπως σας εκμυστηρεύτηκα ήδη, μες το καθαρό χιόνι της Δίρφυς, έκανα μερικές συνδέσεις γι’ αυτό το πολυπόθητο συναίσθημα που το λένε Ευτυχία και είπα να τις μοιραστώ μαζί σας σήμερα, αλλά και στις αναρτήσεις που θ’ ακολουθήσουν.

Σκέφτηκα για παράδειγμα πως κατά τύχη έχω επιλέξει να παρακολουθήσω δυο σχετικά μαθήματα φέτος : “Αριστοτελική Ηθική” στο Mathesis και το “The Science of Happiness” στο Edx. Το δεύτερο μου το πρότεινε μια “συμμαθήτρια” απ’ το Mathesis, η Κέλλυ Τ. Κι έκανε πολύ καλά, γιατί έτσι βρήκα πολλά στοιχεία από επιστημονικές έρευνες για την Ευτυχία και την Ευδαιμονία και σταχυολόγησα κάποιες για να σας τις παρουσιάσω σιγά-σιγά.

Ορισμένοι ερευνητές λοιπόν λένε, πως μοιάζουν αυτά τα δύο συναισθήματα (που βεβαίως έχει σημασία να λάβουμε υπόψη και πως τα ορίζουν). Άλλες/οι πως διαφέρουν πολύ και μερικοί/ες πως συνδέονται άρρηκτα. Κάνουν λόγο για την ευτυχία που προέρχεται από μια ηδονιστική αντίληψη της ζωής κι εκείνη που προέρχεται απ’ την ευδαιμονική σύλληψη, απ’ τη “μεγαλύτερη εικόνα”.

Προσωπικά κλίνω σ’ αυτή την τελευταία θεωρία, που εν ολίγοις, περίπου πρεσβεύει, πως και το να κάνεις πράγματα για σένα μόνο σε κάνει ευτυχισμένο, αλλά και το να έχει η ζωή σου νόημα και σκοπό, με το να προσφέρεις στους άλλους, επίσης. Αναφέρονται πάντως 5 σημεία σημεία στα οποία φαίνεται η διαφορά μιας ζωής ευτυχισμένης, από μιας γεμάτης νόημα και μπορείτε να τα διαβάσετε κι εσείς εδώ.

Ας μη σταθούμε πάντως περισσότερο σ’ αυτές τις επιστημονικές “διαμάχες”. Άλλωστε στην “Αριστοτελική Ηθική” έτσι κι αλλιώς θα διδαχτούμε πολλά για την Ευδαιμονία και θα διαπιστώσουμε μόνες/οι μας, όσες/οι τουλάχιστον πήραμε το μάθημα, τι τελικά ισχύει.

Κι εσείς που δεν γνωρίζατε πως προσφέρονται δωρεάν αυτά τα μαθήματα, δεν έχετε παρά να το παρακολουθήσετε (προλαβαίνετε και τώρα να γραφτείτε) ή να διαβάσετε τα “Ηθικά Νικομάχεια” αν και χωρίς κάποιον που να γνωρίζει καλά τα της Αριστοτελικής Φιλοσοφίας και να σας τα εξηγεί, δύσκολο θα ‘ναι το έργο σας αφού όπως υπογραμμίζει ο καθηγητής Παύλος Κόντος στα πρώτα video του στο Mathesis, υπάρχουν φιλολογικά σωστές μεταφράσεις του συγκεκριμένου έργου, αλλά φιλοσοφικά προβληματικές. Όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχει νόημα να προσπαθήσετε.

Θα δούμε καλύτερα επομένως, μαζί, στην επόμενη ανάρτηση, τι λένε οι ειδικοί (που δεν είναι μόνο ψυχολόγοι, αλλά και φιλόσοφοι, όπως ήδη θα καταλάβατε, γιατροί, νευροεπιστήμονες, κοινωνιολόγοι, ιστορικοί κ.α.), σχετικά με το τι και γιατί μας κάνει κάτι ευτυχισμένες/ους.

Ως τότε, αρκεί να σας πω πως οι γλωσσολόγοι έχουν βρει πως σε πολλές γλώσσες του κόσμου (κι όχι μόνο στη δική μας), η ρίζα της λέξης ευτυχία είναι η τύχη, η καλή τύχη κτλ. Πως το έμαθα; Διαβάζοντας το βιβλίο «Hapiness: Α history» του Darrin M. McMahon, καθηγητή Ιστορίας στο Florida State University. Κάποιες σελίδες μπορείτε να τις βρείτε κι εσείς εδώ και θα πληροφορηθείτε, για το τι πίστευαν οι άνθρωποι στην αρχαία Ελλάδα και αλλού, πως είναι αυτό το πολυπόθητο συναίσθημα. Όσες/οι δε ενδιαφέρεστε να διευρύνετε κι άλλο τις γνώσεις σας, συμβουλευτείτε κι αυτό το άρθρο και ..καλή σας ανάγνωση.

(συνεχίζεται)

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Μαρτίου 1, 2017.

Ένα Σχόλιο to “Η Επιστήμη της Ευτυχίας, ο Αλτρουισμός και η Ευδαιμονία – Μέρος Ι”

  1. […] είχα υποσχεθεί στην προηγούμενη ανάρτηση πως θα δούμε σήμερα τι έχουν βρει οι ειδικοί επί της […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: