Το «ΣΙΓΜΑ (√ άλφα)» για πρώτη φορά στον δικτυακό τόπο «τοβιβλίο.net» – Απ’ το ολοκαίνουριο «Αλφαβητάρι των παθών» μου

.

Παιχνίδι παρηχήσεων μεταξύ άλλων, με «πρωταγωνιστή» το Σίγμα… Απ’ την ολοκαίνουρια σειρά «Αλφαβητάρι των παθών» κατευθείαν στο δικτυακό τόπο «τοβιβλίο.net». Για πρώτη φορά δημοσιεύεται σήμερα εκεί αυτό το κείμενό μου που διαβάζεται αυτόνομα, αλλά στο τέλος, κάποτε… στο μέλλον, μπορεί να ενωθεί με άλλα.

Κι αν αναρωτιέστε γιατί «√ άλφα», θα σας γράψω μόνο πως τόσο για λόγους συμβολισμού χρησιμοποιήθηκε όσο και για μαθηματικούς. Πρόκειται ας πούμε για το πρώτο μέρος του Σίγμα. Κι απ’ την άλλη μια βαθιά ρίζα έχουμε όλες, όλοι μέσα μας. Και κάτι διαφορετικό αντιπροσωπεύει για τον καθένα μας.

Τα υπόλοιπα θα τ’ αφήσω στη φαντασία σας και θα Ευχαριστήσω πολύ, την κυρία Μάχη Τζουγανάκη, αρχισυντάκτρια του εν λόγω δικτυακού τόπου, ξανά από ‘δω, για όσα υπέροχα έγραψε δημόσια για μένα με αφορμή την «Oaxaca», για το σχόλιό της κάτω απ’ το κείμενο αυτό, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο μ’ αντιμετώπισε όταν βρεθήκαμε από κοντά.

Δεν υπήρχε περίπτωση να της αρνηθώ, γιατί είναι δεδομένη η εκτίμησή μου στον Κώστα Θερμογιάννη, με τον οποίο μας ενώνει βαθιά φιλία κι είναι φυσικό με χαρά να δίνω πάντα κείμενά μου για «τοβιβλίο.net» που παρακολουθώ απ’ την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του.

Σ’ αυτή την περίπτωση πάντως οφείλω να πω, πως εκείνη με κέρδισε (σεβάστηκε απόλυτα μάλιστα την επιθυμία μου να μην διορθωθεί το ωμέγα στη λέξη «μωβ») με το ειλικρινές της χαμόγελο, την ευγένεια και την  ζεστασιά της κι είναι όμορφο που τώρα έχω δύο λόγους ώστε να γράφω για το τόσο επιτυχημένο site. Είναι μεγάλη μου τιμή που ανεβαίνουν κείμενά μου, εκεί. Και τι όμορφη φωτογραφία επιλέχτηκε…

.

.

ΣΙΓΜΑ (√ άλφα)*

Κουλουριασμένο μου μικρό (σ)… Τι αξία τάχα να προσθέσω εγώ στο -ο- σου. Του μηδενός ή του απείρου; Να σου χορέψω στη γραμμή να μου ανασάνεις σύμπαν ή να σου δείξω το κενό εντός σου;

Κι αυτή η άκρη που απλώνεται μ’ ελπίδα, λίγο ουρανό παρακαλά ή είν’ απάγγειο; Των σιωπών που κουβαλάν τα “αχ” σου και του βαθιού του σκοταδιού που με στοιχειώνει;

 

«Σώμα, θυμήσου…” Πόσο αγαπήθηκες… Κάτω απ’ το μωβ το σέλας και το πράσινο. Μέσα σε δάση και στη χάση της σελήνης.

.

*Η συνέχεια εδώ.

.

.

.

.

.

.

.

Advertisements

~ από aikaterinitempeli στο Οκτώβριος 30, 2017.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: