Λογοτεχνία: υπνωτική έκσταση, φτηνή θεραπεία ή αλλιώς, πώς να ξεγελάσεις το θάνατο – Το νέο μου άρθρο για την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου φιλοξενείται στο «τοβιβλίο.net»

.

tovivlio-logo

.

Έτυχε τις μέρες που μου προτάθηκε να γράψω αυτό το κείμενο να διαβάζω “Το χάρτινο σπίτι” του Αργεντινού συγγραφέα Κάρλος Μαρία Ντομίνγκες. Και στις πρώτες γραμμές του μυθιστορήματός του εκείνος ισχυρίζεται πως “τα βιβλία αλλάζουν το πεπρωμένο των ανθρώπων”. Γιατί είν’ επικίνδυνα. Δίκιο έχει, σκέφτηκα. Επικίνδυνα ναι. Αλλά κι ωραία θα πρόσθετα. Κι αυτός ο συνδυασμός είναι που μας κάνει, ορισμένες κι ορισμένους τουλάχιστον από ‘μας να προσκολλιόμαστε τόσο σ’ αυτά.

Γιατί αν δεν υπήρχαν πώς θα μπορούσαμε να ζούμε τόσες ζωές σε μία; Πώς θα ξεγελούσαμε το θάνατο και θα κλέβαμε τον χρόνο; Πού θα βρίσκαμε αλλού τόσο πρόσφορα καταφύγια, τόσο γοητευτικές διαφυγές; Πώς θα πέφταμε σ’ αυτή την “υπνωτική έκσταση” που μας δημιουργεί η ανάγνωση;

Γιατί τα βιβλία είναι σύντροφοι, παρηγοριά στο μαξιλάρι μας, παρέα στα ταξίδια μας, μυστικές κρύπτες για γράμματα αγαπημένων, για ξεραμένα λουλούδια, για φωτογραφίες που μόνο το δικό μας βλέμμα επιτρέπεται να χαϊδέψει. Είναι σελίδες της ζωής μας. Φορτωμένα με αναμνήσεις.

Αποκτούν περισσότερη αξία αν μας τα χάρισε κάποιος που ξεχωρίζουμε, αν μας έγραψε δυο λόγια μέσα σ’ αυτά, λίγες λέξεις που μας κάνουν ν’ ανακαλούμε ευτυχισμένες στιγμές και να χαμογελάμε ή στιγμές που ξέρουμε πως ποτέ δεν θα ξαναζήσουμε, μ’ ανθρώπους που έπαψαν πια ν’ αναπνέουν και μας κάνουν να συγκινούμαστε.

Υπάρχουν βιβλία που δόθηκαν αντί αποχαιρετισμού, άλλα που δωρίστηκαν δειλά αντί πρώτου αγγίγματος, άλλα που εναποτέθηκαν θαρρείς σαν κομμάτι της ίδιας μας της ψυχής σ’ άλλα χέρια, άλλα που σκίσαμε ανυπόμονα το περιτύλιγμα τους σε γενέθλια, γιορτές, σημαντικά ορόσημα.

Υπάρχουν βιβλία που μυρίζουν θάλασσα κι άλλα που κουβαλούν τη σιωπή του χιονιού. Κάποια που κοιμηθήκαμε αγκαλιά μαζί τους και έχουν τη ζέστη του κορμιού μας, άλλα που έχουν την αλμύρα των δακρύων μας, τη γεύση της ερημιάς. Μερικά είναι εύθραυστα σαν φθινοπωρινά φύλλα κι άλλα ζουμερά σαν τραγανά κεράσια.

Ορισμένα ακίνητα σαν τρένα στο τέρμα τους κι κάποια άπιαστα σαν κατάλευκοι γλάροι. Και που δεν μας ταξίδεψαν… Μια γραμμή φωτεινών κεριών, που κάνει το εσωτερικό μας σκοτάδι να υποχωρεί, είναι. Ναι…

Κι είμαστε κτητικοί με τα βιβλία, όπως είμαστε και με τους εραστές μας. Θέλουμε να μας ανήκουν για πάντα, βέβηλα δάχτυλα να μην τα λερώσουν, ξένα μάτια να μην τα διατρέξουν.

Γι’ αυτό νομίζω δεν μπορούμε να τ’ αποχωριστούμε. Γι’ αυτό έχω περισσότερα βιβλία απ’ όσα θα μπορέσω να διαβάσω όσο ζω, όπως και πολλοί άλλοι άνθρωποι που ξέρω, όπως ίσως κι εσείς. Γι’ αυτό στεναχωριόμαστε αν χαθεί ένα βιβλίο, αν το δανείσουμε και δεν μας επιστραφεί, αν σκιστεί κάποια σελίδα του.

Γράφετε άραγε κι εσείς τ’ όνομά σας σε κάθε βιβλίο; Την ημερομηνία που τ’ αγοράσατε, ίσως και το σε ποια πόλη; Κρατάτε σημειώσεις στο περιθώριο, υπογραμμίζετε αποσπάσματα; Υπάρχουν στοίβες βιβλίων στο κομοδίνο σας; Κάνατε κάτι ανήθικο άραγε ποτέ για ένα βιβλίο; Είπατε ψέματα, κλέψατε, εξαπατήσατε για να το αποκτήσετε, βάλατε σε κίνδυνο την τιμή και την υπόληψή σας;

.

.

Κάποιοι, κάποιες το έκαναν. Μάθατε περισσότερα, διαβάζοντας τη συνέχεια εδώ. Κλέφτες βιβλίων, φυλακισμένοι συγγραφείς, η ιστορία της ανάγνωσης, μυθικές βιβλιοθήκες, θεραπείες με βιβλία αλλά και συμβουλές για το διάβασμα των παιδιών, μερικά απ’ τα θέματα που με απασχόλησαν . Με τις Ευχαριστίες μου στον Κώστα Θερμογιάννη, για τη δημοσίευση.

.

.

.

.

.

Advertisements

Μια βραδιά για να θυμόμαστε: Μετά την προβολή του «Άγγιξέ με» στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

.

Τεμπέλη-Τριανταφύλλου στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης
Αικατερίνη Τεμπέλη & Γιώργος Τριανταφύλλου στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

.

Το έχουμε σ’ αυτή την παρέα του «Άγγιξέ με» να πηγαίνουμε από αγκαλιά σε αγκαλιά όταν συναντιόμαστε. Κι ήταν τόσο όμορφα απόψε με παλιούς και νέους φίλους κοντά μας…

Στα δεξιά μου ο Α. (πραγματικά πολύ ωραία έκπληξη μου έκανες), αριστερά ο Φ. («εκπρόσωπος» ενός άλλου χώρου, να μου θυμίζει τις αναφορές μου) κι όλος ο κόσμος να παρακολουθεί την ταινία.

Κι έπειτα η Χρυσούλα Στεφανάκη να τραγουδάει έτσι, χωρίς μικρόφωνο, με την κρυστάλλινη φωνή της, επειδή το ζήτησε ο κύριος Ντίνος Καρύδης το τραγούδι μας και να χορεύουν οι δύο τους…

Ο Γιώργος Τριανταφύλλου με τη σειρά του να μας παρουσιάζει έναν έναν (απόψε βρήκα να βάλω μάξι και ν’ αποχωριστώ το σκισμένο μου τζιν; σκεφτόμουν τρολάροντας και λίγο τον εαυτό μου όρθια μπροστά στο θερμό κοινό) κι η συγκίνηση να μην βρίσκει λέξεις για να εκφραστεί.

Ήταν εκεί η Βούλα Κώστα κι ο Γιάννης Αποστολίδης (πάντα θα μας ενώνει η .. Πάτρα, εμάς παιδιά), ο Πάντης Κούσης (με κάνεις να χαμογελάω με τις έξυπνες ατάκες σου, το ξέρεις) κι ο Πάνος Κλαδης (τι ευγενικό πλάσμα που είσαι), η γλυκιά μου Ανθή Θεοχάρη (να τη η φωτογραφία σου, κορίτσι μου) και τόσοι άλλοι άνθρωποι…

Μίλησα με λίγους κι ας ήθελα να σας γνωρίσω όλες, όλους. Τους συμμαθητές σου Γιώργο απ’ τη σχολή Θεατρικών Σπουδών (τον Τριαντάφυλλο Σιδερίδη ας πούμε, που θέλω πολύ να διαβάσω ποιήματα του), την παρέα σου Γιάννη Αποστολίδη (ίσα που πρόλαβα να λύσω μερικές απορίες της Marie), το φίλο σου Α.

Και χάρηκα που ήσασταν όλοι εσείς εκεί (ξέρω και πόσο το θέλατε κάποιες, κάποιοι κι ας μην τα καταφέρατε) για τον Γιώργο που τ’ αξίζει όλ’ αυτά κι άλλα τόσα.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους σας λοιπόν γι’ αυτή τη νύχτα που θα θυμόμαστε, ευχαριστούμε τους υπέροχους διοργανωτές της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης κι ένα υποσχόμαστε: το ταξίδι συνεχίζεται… Συνεχίζεται…

.

Δημοτική Αγορά Κυψελης Άγγιξέ με γ
Από δεξιά προς αριστερά: Γιάννης Αποστολίδης, Ανθή Θεοχάρη, Γιώργος Τριανταφύλλου, Πάντης Κούσης, Χρυσούλα Στεφανάκη, Βούλα Κώστα, Ντίνος Καρύδης, Πάνος Κλάδης, Αικατερίνη Τεμπέλη

 

.

.

.

.

Η Χρυσούλα Στεφανάκη στα τραγούδια του Γιάννη Σπανού, το Σάββατο 21/04 στις 21:00 στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός

.

Στεφανάκη-Σπανός

.

Αυτό το Σάββατο 21.4 στις 21.00 η αγαπημένη μας Χρυσούλα Στεφανάκη εγκαινιάζει τον κύκλο συναυλιών «Άνοιξη – Βιδωτό Φιλί» στην αίθουσα Κωστή Παλαμά, με μια παράσταση αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα συνθέτη Γιάννη Σπανό.

Στο πιάνο & ακορντεόν ο Γιώργος Σχοινάς που είχαμε τη χαρά να τον γνωρίσουμε σε προηγούμενη συνεργασία τους.

.

Καλή επιτυχία.

.

.

Γενική είσοδος 12€, πληροφορίες κρατήσεων events.lsparnas.gr

Εγκαίνια της 1ης Ευρωπαϊκής συνάντησης των ΝΑΪΦ ζωγράφων: Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου – 21 Απριλίου 2018 στις 8 το βράδυ

.

.

.

.

.

.

 

 

BE the TREE project – street art5 – work in progress: Κυριακή 22 Απριλίου 2018, στο Ηράκλειο της Κρήτης

.

Fysalida-Be the tree

.

BE the TREE project – Γωγώ Πετραλή © 2018 – fysalidance.com

Ένα από τα μότο της «φυσαλίδας» είναι το «κίνηση εντός κι εκτός».

Με βασικό άξονα την κίνηση και την ανάγκη για τοποθέτηση πάνω σε σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα και θέματα οικολογικά, τα τελευταία 11 χρόνια επιλέγω να δημιουργώ καλλιτεχνικά έργα που αγκαλιάζουν μια βαθύτερη φιλοσοφία για το πώς όλα μπορούν να φέρουν αρμονία.
Αρμονία μεταξύ φύσης και ανθρώπου, ανθρώπου και ανθρώπου.

Μετά τη χοροθεατρική παράσταση ΓΑΙΑ_be the bee στο Ενυδρείο Κρήτης τον Οκτώβριο του 2016 https://vimeo.com/208035466
καθώς και τα ποικίλα ακτιβιστικά street art σε κεντρικά σημεία της πόλης του Ηρακλείου
http://www.fysalidance.com/streetart.php?lang=el
για το 2018 ακολουθεί η παραγωγή BE the TREE project
ένα σπονδυλωτό έργο που και αυτό αφορά στη φύση και την ποιότητα της ζωής στην κοινωνία του σήμερα.

Το BE the TREE project αποτελείται από:
– σειρά καλλιτεχνικών εργαστηρίων και πρακτικών χορού με αφετηρία έρευνας και άσκησης την έννοια του δέντρου ως ιδέα, βίωμα, ανάγκη
– δημιουργία και παρουσίαση καλλιτεχνικών βίντεο με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού σε θέματα πρασίνου
– καταγραφή δέντρων της περιοχής της Αγίας Τριάδας στην πόλη του Ηρακλείου ως ένδειξη φροντίδας, σεβασμού κι αγάπης προς το περιβάλλον
– street art performance με μαθητές στο κέντρο (πάρκο Γεωργιάδη) της πόλης του Ηρακλείου για την Παγκόσμια Ημέρα Μητέρας Γης, την Κυριακή 22 Απριλίου 2018
– χοροθεατρική παράσταση με guest artist και συναδέλφους από Ελλάδα και εξωτερικό
– solo performances

Με αφορμή τις χρόνιες και άδικες κοπές και κακοποιήσεις των δέντρων στο νησί μας, καθώς και ακόμα πιο συγκεκριμένα την έλλειψη παιδείας κι ενσυναίσθησης σε θέματα οικολογίας και περιβάλλοντος, συχνά οραματίζομαι το ανθρώπινο σώμα ως ένα δέντρο, σοφό και όμορφο, με ρίζες και καρπούς, χώμα και νερό, σκέψεις, μνήμες και συναισθήματα που χορεύουν αρμονικά παρέα με τη συγκατάβαση όλων των φύλλων και κλαδιών στο χωροχρόνο της συμπαντικής μας ύπαρξης και συνύπαρξης.

Mε τη φίλη και συνεργάτιδα Ζένια Δρόσου αποφασίσαμε να αφιερώσουμε περίπου ενάμιση μήνα για να καταγράψουμε τα δέντρα της περιοχής της Αγίας Τριάδας προκειμένου να υπάρχουν στοιχεία σε ό,τι αφορά το πράσινο της περιοχής αυτής. Επιθυμώντας να λειτουργήσουμε ως πηγή έμπνευσης ίσως και για άλλα άτομα που θα θελήσουν να κάνουν κάτι αντίστοιχο για άλλες γειτονιές-περιοχές, δημιουργήσαμε ένα αναλυτικό αρχείο με φωτογραφίες και σημειώσεις όλων των δέντρων (σε εσωτερικές αυλές και εξωτερικούς χώρους) των δρόμων, στενών και παρόδων που εμπεριέχονται στα εξής όρια: από βορά την Παραλιακή (από το μαιευτήριο Μητέρα μέχρι την Γιαμαλάκη), από νότο την Καλοκαιρινού (από Χανιόπορτα μέχρι Γιαμαλάκη), ανατολικά τη Γιαμαλάκη και δυτικά την Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Συνεχίζοντας με την ίδια καλλιτεχνική και ανθρώπινη επιθυμία για έκφραση και επικοινωνία ακολούθησε η συνεργασία με τη Στέλλα Μελιγκουνάκη για την πραγματοποίηση του πρώτου βίντεο της σειράς Be the Tree project.

Η βαθύτερη επιθυμία και ανάγκη παραμένει να είναι η άμεση ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα φύσης και πρασίνου ενώ η γεμάτη έλλειψη οξυγόνου κραυγή μας μετουσιώνεται στην «κοινή αλήθεια: Θέλουμε ΔΕΝΤΡΑ στην Πόλη μας!

.

.

.

.

.

 

Επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της «Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ » με θέμα: «Οι επαγγελματικοί ρόλοι στην Ψυχική Υγεία» – Παρασκευή, 27/4/2018, στις 19.00, στο χώρο του Δικτύου «Hearing Voices»

.

Η επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα έχει ως θέμα

.
 

«Οι επαγγελματικοί ρόλοι στην Ψυχική Υγεία»

.


Ποιος είναι και ποιος θα έπρεπε να είναι ο ρόλος του/της ψυχιάτρου, του/της νοσηλευτή/τριας, του/της ψυχολόγου, του/της κοιν. λειτουργού κοκ.

.

Πώς μπορούμε να πάμε πέρα από τον κυρίαρχο εξουσιαστικό χαρακτήρα που διαπερνά την σύλληψη και την άσκηση των ρόλων.

.

Του ψυχίατρου, στην κορυφή της ιεραρχίας, ως του κάτοχου της «απόλυτης αλήθειας», ως του «εξομολογητή» που δίνει τη «σωστή ερμηνεία» στο «ακατέργαστο υλικό» του «εξομολογούμενου» ασθενή-και με τον μονόδρομο του ψυχοφάρμακου να έπεται.

.

Του νοσηλευτή, ως εκτελεστικού οργάνου στην πυραμίδα της ιεραρχίας, να διεκδικεί, στην καλλίτερη περίπτωση, τον ορισμό ενός αποστειρωμένου καθηκοντολόγιου.

.

Του ψυχολόγου, ως δευτερεύοντος θεραπευτικού ρόλου, απλώς συμπληρωματικό σ΄ αυτόν του ψυχιάτρου, του κοινωνικού λειτουργού να υποβαθμίζεται, συχνά, στα γραφειοκρατικά των επιδομάτων, των επιτροπών αναπηρίας κοκ.

.

Πώς οι ρόλοι μπορούν  είναι πραγματικά θεραπευτικοί χωρίς το ξεπέρασμα των εξουσιαστικών σχέσεων, πρωτίστως με τον ψυχικά πάσχοντα, προς μια συνομιλία και επικοινωνία μαζί του σε μια σχέση ισοτιμίας. Μια σχέση μεταξύ υποκειμένων, πρωτίστως «ανθρώπου προς άνθρωπο» και όχι «ειδικού» προς μια «διαγνωστική κατηγορία».  Με την αμφισβήτηση και την αποδόμηση της «κοινωνικής ανάθεσης», στη βάση της οποίας λειτουργούν όλοι αυτοί οι ρόλοι, πρωτίστως αυτός του ψυχιάτρου, για τον κοινωνικό έλεγχο του ψυχικά πάσχοντος.

.

Και στη βάση της ισότιμης σχέσης με τον ψυχικά πάσχοντα, την εγκαθίδρυση μιας ισότιμης σχέσης μεταξύ όλων των επαγγελματικών ρόλων, χωρίς αποστειρωμένες οριοθετήσεις, με επίκεντρο την κατανόηση της πολυπλοκότητας και την απάντηση στην ολότητα των αναγκών του πάσχοντος υποκειμένου.

.

Για όλα αυτά θα γίνουν εισηγητικές παρεμβάσεις από ψυχιάτρους, νοσηλευτές, ψυχολόγους και άλλους, στη συνάντηση της Πρωτοβουλίας  και θ΄ ακολουθήσει συζήτηση.

.

            Την Παρασκευή, 27/4/2018, στις 19.00, στο χώρο του Δικτύου «Hearing Voices»,  Τροίας 44, κοντά στην πλ. Βικτωρίας.
.

.
.

.

.

.

.

.

.