Βελιγράδι: Μουσείο Νίκολα Τέσλα

.

Μουσείο Τέσλα-είσοδος με κόσμο-α

.

Το να επισκέπτεται κάποια, κάποιος το Μουσείο Τέσλα στο Βελιγράδι, στο νούμερο 51 της οδού Krunska τη μέρα των γενεθλίων του μεγαλοφυή αυτού εφευρέτη κι επιστήμονα, έχει μια διαφορετική βαρύτητα.

Έτσι ένιωσα τουλάχιστον εγώ ανεβαίνοντας τη λευκή στριφογυριστή σκάλα εκείνη την Ιουλιανή μέρα, παρατηρώντας τη μεγάλη αφίσα στην πρόσοψη και το πλήθος κόσμου που βρισκόταν εκεί.

Πριν κάνω ένα βήμα στο εσωτερικό του μια ευγενέστατη κυρία με πληροφόρησε πως η είσοδος είναι δωρεάν σε άπταιστα αγγλικά και μου έδειξε μια προτομή του Τέσλα στην οποία είχαν ακουμπήσει ένα λευκό τριαντάφυλλο.

.

Μουσείο Τέσλα 3-α

.

Έμεινα για λίγο να την παρατηρώ, όσο στο μυαλό μου έπαιζαν τραγούδια του συγκροτήματος που πήρε τ’ όνομά του από κείνον που μας έδειξε τις δυνάμεις του ηλεκτρισμού.

Μας τις έδειξε όλες όμως; Όσα διάβασα στα βιβλία του Γιώργου Στάμκου και σε πλήθος άρθρων με έπεισαν πως κράτησε και πολλά μυστικά για τον εαυτό του και πώς να τον αδικήσουμε γι’ αυτό, με το FBI κι ένα σωρό άλλους στο κατόπι του; Ίσως γι’ αυτό απ’ το συγκεκριμένο Μουσείο πέρασαν όχι μόνο αθώοι επισκέπτες μα και πλήθος ..άλλοι όσο μαίνονταν ο άτυπος πόλεμος των μυστικών υπηρεσιών.

.

Μουσείο Τέσλα 19-α-η τσάντα του κτλ

.

Σοβιετικοί, Ιάπωνες και διάφοροι ακόμη που έψαχναν στις σημειώσεις του τις απαντήσεις σε θέματα τεράστια όπως η πρόκληση τεχνητών σεισμών, ο επηρεασμός του κλίματος (διαμέσου του ελέγχου του καιρού) και φυσικά προσπάθησαν μελετώντας τις να φτιάξουν κάποια απ’ τα υπερόπλα Τέσλα όπως την “ακτίνα θανάτου”.

Κάπως έτσι φτάσαμε να συζητάμε για τον “Σοβιετικό Τρυποκάρυδο”, για την “ομάδα 69”, για το μυστηριώδη σεισμό της Αυστραλίας το 1993, για την επίθεση στο μετρό του Τόκυο το 1995 την ευθύνη της οποίας ανέλαβαν οι ίδιοι Ιάπωνες “τουρίστες” (μέλη της θρησκευτικής αίρεσης Aum Shinrikyo) που επισκέπτονταν καθημερινά το Μουσείο τότε και προσπάθησαν να υποκλέψουν πολύτιμα έγγραφα του Σέρβου επιστήμονα.

.

Μουσείο Τέσλα 13-α-αντικείμενα και συσκευές

.

Σέρβου γράφω, αλλά έφερε με περηφάνια  την Αμερικανική υπηκοότητα και σήμερα η περιοχή που γεννήθηκε (το χωριό Smiljan δηλαδή) ανήκει στην Κροατία. Τότε η περιοχή αποτελούσε τμήμα της Vojna Krajina. Αλλά αυτά μπορείτε να τα διαβάσετε και μόνοι σας εδώ και στις πηγές που αναφέρω και μακάρι να το κάνετε για να μάθετε τις συνδιαλλαγές του με τον Thomas Edison, τον J. P. Morgan, το αν είχε όντως εμπλακεί στο Πείραμα της Φιλαδέλφειας, αν σχετιζόταν με την ανεξήγητη έκρηξη στην Τονγκούστα της Σιβηρίας ή όλ’ αυτά είναι συνωμοσιολογικές θεωρίες και πολλά ακόμη.

Ας σας μιλήσω καλύτερα εγώ για όσα είδα στο Μουσείο, ξέροντας απ’ την αρχή πως θα φανούν φτωχά όπως φτωχά φαίνονται σε κάποιους και τα εκθέματά του. Είναι όμως έτσι; Ποιος χώρος τάχα θα μπορούσε να “χωρέσει” τον μύθο του;

.

Μουσείο Τέσλα 9-κουστούμι-α

.

Τι θα μπορούσαμε να δούμε εκεί που να φτάνει για παράδειγμα σε μεγαλείο εκείνους τους κεραυνούς ύψους 40 μέτρων που δημιούργησε στο Κολοράντο Σπρινγκς; Και μόνο οι φωτογραφίες του ενώ κάθεται αμέριμνος και πάνω του μαίνεται ένα ηλεκτρισμένο χάος μοιραία μας έχουν στοιχειώσει.

Κι έτσι εμένα, όχι, το Μουσείο αυτό, που εγκαινιάστηκε στις 20 Οκτωβρίου του ‘55 (αλλά είναι οίκημα του 1927 σχεδιασμένο απ’ τον περίφημο αρχιτέκτονα Dragisa Brasovan κι απ’ το 2003 έχει καταχωρηθεί από την Unesco ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς), δεν μου φάνηκε καθόλου “λίγο”(το πωλητήριό του πάντως επιδέχεται βελτιώσεων). Μου είπαν κάποιοι πως πρέπει να δω οπωσδήποτε και το “άλλο” αλλά αφενός όσο έμεινα στην Κροατία δεν το επιδίωξα (την επόμενη φορά ίσως) και κυρίως οι γνώμες είναι υποκειμενικές κι οι συγκρίσεις περιττές.

.

Μουσείο Τέσλα 14-α-βραβεία κτλ

.

Περιπλανήθηκα λοιπόν μες το πολύβουο μελίσσι που είχε κατακλύσει το συγκεκριμένο χώρο στις 10 Ιουλίου (οι ξεναγήσεις πραγματοποιούνται από τις 9.45 π.μ. ως τις 20:00 και διαρκούν 45 λεπτά), δυσκολεύτηκα αρκετά ακόμη και να βγάλω τις φωτογραφίες που βλέπετε, αλλά απ’ την άλλη μπόρεσα να θαυμάσω πολλά εκθέματα.

Υπάρχουν φυσικά εκεί διάφορες εφευρέσεις του (σκεφτείτε πως είχε κατοχυρώσει περίπου 700 πατέντες όσο ζούσε), ρούχα του κι αντικείμενα καθημερινής χρήσης,  βιβλία, βραβεία, αποκόμματα εφημερίδων, φωτογραφίες, διαγράμματα, επιστολές, τεχνικά σχέδια κτλ.

.

Μουσείο Τέσλα 21α-περιοχή πειραμάτων

.

Πραγματοποιούνται και κάποια διαδραστικά πειράματα για το κοινό που εντυπωσιάζουν κατά τη διάρκεια της ξενάγησης που γίνεται στ’ αγγλικά και προβάλλεται και ένα σχετικό ταινιάκι.

Τα παιδιά, μου είπαν, εκστασιάζονται περισσότερο απ’ τους μεγάλους κατά τη διάρκεια αυτών των πειραμάτων, αλλά εγώ είδα μόνο ενθουσιώδεις ενήλικες να υποκλίνονται στα κόλπα του χρυσού ηλεκτρισμού.

Μπορεί να έτυχε, τι να σας πω; Ήταν καλό για μένα πάντως που η προσοχή στρεφόταν αλλού, γιατί μπόρεσα έτσι να σταθώ ολομόναχη μπροστά στην τεφροδόχο του ευφυέστατου επιστήμονα για λίγο…

.

Μουσείο Τέσλα 20α-τεφροδόχος

.

Βγαίνοντας απ’ το Μουσείο μετά από αρκετή ώρα και περπατώντας προς το παλιό σπίτι όπου έμενα στην Prote Mateje, λίγα μέτρα μόλις μακριά απ’ το Μουσείο δηλαδή κι ενώ άκουγα απ’ την εφεύρεσή του το ραδιόφωνο (μετά θάνατον αναγνωρίστηκε ως δική του) στ’ ακουστικά μου να είναι πρώτη είδηση στο δελτίο η επέτειος της γέννησής του, σκεφτόμουν όσα γράφονταν και γράφονται ακόμα για τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στο Βελιγράδι την άνοιξη του 1999 όταν καταρρίφθηκε το αμερικανικό μαχητικό F-117 που βασιζόταν στην τεχνολογία Στελθ, για την υποτιθέμενη ασπίδα Τέσλα, τα κύματα Τέσλα κτλ.

Οι εν λόγω αναλύσεις, υποθέσεις κι εικασίες τροφοδοτούνται από μια σειρά τηλεγραφημάτων, όπως αυτό της 26ης Δεκεμβρίου του 1941, που είχε στείλει ο Τέσλα στον ανιψιό του Σάβα Κοσάνοβιτς και μπορείτε να το δείτε στο Μουσείο. Εκεί αναφερόταν στη δημιουργία ενός συστήματος άμυνας που θα μπορούσε να προστατεύσει την αγαπημένη του χώρα από κάθε είδους επίθεση.

.

Τέσλα-βιβλία

.

Αξιοποιήθηκε άραγε κάτι απ’ όλα αυτά τα σχέδια, τα έγγραφα, αναρωτιόμουν βλέποντας στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων να φιγουράρουν βιβλία για κείνον; Έγγραφα, που ας σημειωθεί παρέλαβε ο Κοσάνοβιτς μαζί με άλλα αντικείμενα μέσα σε πάμπολλα κιβώτια και βαλίτσες σχεδόν δέκα χρόνια μετά το θάνατο του θείου του κι αφού είχε περαστεί καθετί σε μικροφίλμ στην Αμερική…

Παρατηρώντας τα βομβαρδισμένα κτήρια που υπάρχουν ακόμη στο κέντρο του Βελιγραδίου, κρίνοντας απ’ την έκβαση του πολέμου, δυσκολεύεται κανείς να το πιστέψει. Ίσως να το προσπάθησαν βέβαια κάτι να κάνουν οι άνθρωποι, ίσως να μη μάθουμε ποτέ την αλήθεια, αλλά σίγουρα πολλοί επιστήμονες ακόμη δουλεύουν πάνω στις ιδέες του. Και θα δουλεύουν οπωσδήποτε και στις επόμενες δεκαετίες.

.

.

Δεν μπόρεσε να μας προσφέρει την ασύρματη μεταφορά ενέργειας που ονειρευόταν, δωρεάν, σκεφτόμουν ατενίζοντας απ’ το φρούριο Kalemegdan -που κι εκείνος είχε επισκεφτεί όταν βρέθηκε στη Σερβία-, το ολόφωτο Νέο Βελιγράδι.

Αυτός ο γιος του ορθόδοξου ιερέα που τον κατέτρυχε ο θάνατος του μεγαλύτερου αδερφού του,  που ναι φοβόταν τα μικρόβια, απείχε απ’ το σεξ, λάτρευε τα περιστέρια κι είχε σταματήσει πολύ νέος να πίνει τσάι, καφέ, να καπνίζει, να κοιτιέται στον καθρέφτη, να φοράει ρολόι, να τρώει κάτι μαγειρεμένο από άλλους.  Δεν μπόρεσε να μας την προσφέρει, αλλά σίγουρα είναι μια απ’ τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της εποχής μας.

.

Μουσείο Τέσλα 8-πορτρέτο-α

.

Γνωρίζω φυσικά πως κάποιοι βγάζουν «διάγνωση» με όσα διαβάζουν για τη συμπεριφορά του και κάνουν λόγο για ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και όχι μόνο. Έπασχε από κάποια ψυχική διαταραχή όμως όντως ή όχι; Θα το δούμε στο άμεσο μέλλον, σε μιαν άλλη ανάρτηση. Γενικά πάντως, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη και το πολιτιστικό υπόβαθρο, την κουλτούρα του κάθε ανθρώπου στον οποίο προσπαθούμε να φορέσουμε μια ταμπέλα.

Ο Τέσλα προερχόταν από μια χώρα που μέχρι σήμερα ο λαός της έχει πεποιθήσεις που διαφέρουν απ’ αυτές της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής (το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε και για κάποιες πεποιθήσεις που απαντώνται στην Ελλάδα σαφώς) και ορισμένες θεωρούνται ως μη-ορθολογικές. Είχε οπωσδήποτε άλλο σύστημα αξιών και αποδεικνύεται η εντιμότητά του μέσα από συγκεκριμένα περιστατικά. Μόνο όσα συνέβησαν με κείνον και τον Edison να διαβάσετε, στον «πόλεμο των ρευμάτων» φτάνει για να πάρετε μια ιδέα.

.

.

Όσα μελέτησα πάντως για τη ζωή του, προσωπικά, μου έδειξαν πως ήταν ένας άνθρωπος έντιμος -όπως ήδη σας ανέφερα-, εργατικός, προσηλωμένος στους στόχους του κι ικανός να ξεπεράσει ποικίλες ματαιώσεις. Κι είχε δίκιο όταν έλεγε πως οι μελλοντικές γενιές θα καταλάβουν καλύτερα την αξία όσων δημιούργησε. Είχε απόλυτο δίκιο.-

.

.

.

Πηγές:

-Στάμκος Γιώργος, Νίκολα Τέσλα: Ο Προφήτης του 21ου αιώνα, εκδόσεις Αρχέτυπο, 2008

-Στάμκος Γιώργος, Ο θαυμαστός κόσμος του Τέσλα, εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, 2015

-Στάμκος Γιώργος, Ο απαγορευμένος επιστήμονας, εκδόσεις Άγνωστο, 2007

-Στάμκος Γιώργος, Τέσλα Vs Έντισον-Σύγκρουση για το μέλλον του κόσμου, 2018

-Ray Russell, Nikola Tesla-Master of Imagination, 1998

-Nikola Tesla, My inventions, 1919

-Peter A. Lindemann, Free Energy Secrets with Tesla Patents, Clear Tech, 2000

-John R.H. Penner, The strange life of Nikola Tesla, 1995

.

*Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από μένα κι έχουν ανέβει στο flickr.

.

.

.

Εκδήλωση-συζήτηση: 40 χρόνια από το Νόμο Μπαζάλια και το Κίνημα της Εναλλακτικής Ψυχιατρικής – 5 Οκτωβρίου 2018, στις 19.00 μ.μ., στο χώρο του Σ.Ε.Α.

.

OCT 5th poster

.

Φέτος συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την ψήφιση του νόμου 180/78 στην Ιταλία, του ‘νόμου Μπαζάλια’ όπως έμεινε στην ιστορία, κομβικής σημασίας για την δημιουργία των προϋποθέσεων για το ξεπέρασμα του ψυχιατρείου, προς ένα ριζικά εναλλακτικό σύστημα ψυχικής υγείας, πέρα από τα στερεότυπα της επικινδυνότητας και με ταυτόχρονη την αναγνώριση των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας ως υποκειμένων με πλήρη δικαιώματα.

Ενός νόμου που έγινε δυνατό να περάσει στη βάση ενός κινήματος (της Δημοκρατικής Ψυχιατρικής) για μια χειραφετητική ψυχιατρική, το οποίο μπόρεσε να ριζώσει πάνω στο έδαφος των κινημάτων κοινωνικής και πολιτικής αμφισβήτησης της περιόδου εκείνης και το οποίο άσκησε, εν συνεχεία, μια ποικιλότροπη διεθνή επιρροή σε κινήματα και εγχειρήματα, μεταξύ άλλων και στην Ελλάδα.

Δεν είναι για επετειακούς λόγους, αλλά λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης που αντιμετωπίζουμε σήμερα, που είναι, όσο ποτέ πριν, αναγκαίο αυτό που αποκαλούμε «επιστροφή στις ρίζες». Στο πώς έγινε δυνατή η θεσμοθέτηση του νόμου 180/78. Ποιο σύστημα υπηρεσιών, σε συνάρτηση με ποια «κουλτούρα και πρακτική» αμφισβήτησης, τόσο του κυρίαρχου ψυχιατρικού κυκλώματος, όσο και της κυρίαρχης κοινωνικής νόρμας, έκανε δυνατή την ουσιαστική του εφαρμογή μετά την ψήφισή του, τουλάχιστον σε κείνες τις περιπτώσεις όπου το σύνθημα «η ελευθερία είναι θεραπευτική» δεν έμεινε απλή διακήρυξη, αλλά έτυχε έμπρακτης υλοποίησης.

.

.

Μια τέτοια αναδρομή είναι σήμερα όσο ποτέ αναγκαία, όσο περισσότερο οι επικρατούσες πολιτικές σε όλες τις χώρες οδηγούν στην προϊούσα αποσάθρωση (υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση) των συστημάτων Ψυχικής Υγείας. Και η κυρίαρχη Ψυχιατρική, με πιο αποφασιστική, πλέον, την πρόσδεσή της στην διαχρονική κοινωνική της ανάθεση για κοινωνικό έλεγχο και υπό την δομική χειραγώγησή της από το βιο-φαρμακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, απαντά σ΄ αυτές τις συνθήκες μέσα από την περαιτέρω κατασταλτική μετάλλαξη της κουλτούρας και των πρακτικών της σε όλη την Ευρώπη. Στη μια χώρα μετά την άλλη, οι κατασταλτικές πρακτικές, καθηλώσεις, απομονώσεις, η «περιστρεφόμενη πόρτα», η θεραπευτική εγκατάλειψη κλπ, παίρνουν πρωτοφανείς διαστάσεις.

Και στην Ελλάδα, με την κυριαρχία του βιο-ιατρικού μοντέλου και την ανέκαθεν ανυπαρξία κοινοτικών υπηρεσιών, όπου το 65% των εισαγωγών για νοσηλεία είναι ακούσιες, η μόνη «θεραπεία» στην «αρρώστια του συστήματος» που ετοιμάζουν οι κυβερνώντες, είναι η περαιτέρω διάχυση της καταστολής μέσα στην κοινωνία με την θεσμοθέτηση της «υποχρεωτικής θεραπείας στην κοινότητα».

Για όλα αυτά θα συζητήσουμε στην εκδήλωση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία», την Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018, ώρα 19.00, στο χώρο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, στο Θησείο (Ερμού 134).

.

.

Εισηγητικές παρεμβάσεις θα κάνουν οι:

.

Γιώργος Αστρινάκης, ψυχίατρος

Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, ψυχίατρος

Κατερίνα Νομίδου, πρόεδρος ΠΟΣΟΨΥ

Κατερίνα Χατζή, σωματείο Δ.Α.Λ.Υ.Ψ.Υ.

Μέλη του Δικτύου Hearing Voices Αθήνας

.

.

Θα προβληθεί η ταινία:

.

«I giardini di Abele» («Οι κήποι του Αβελ»).

(πρώτη φορά υποτιτλισμένη στα ελληνικά, με αναφορά στο κίνημα της Αποϊδρυματοποίησης στην Ιταλία της δεκαετίας του 60 και 70, στον Μπαζάλια κλπ).

.

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

 

.

.

.

.

5 Χρόνια #σιγά_μη_φοβηθώ – Συναυλία μνήμης για τον Παύλο Φύσσα : Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018

.

5 χρόνια Φύσσας

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οικογένειας και φίλων Παύλου Φύσσα

Κερατσίνι, 1 Σεπτεμβρίου 2018

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 5 χρόνια από την ημέρα που ο Παύλος στάθηκε όρθιος και κοίταξε “το Τέρας” στα μάτια, αποδεικνύοντας ότι ο φόβος και η ελευθερία, είναι έννοιες που δεν συμβαδίζουν. Από τη μέρα αυτή και μέχρι σήμερα στεκόμαστε κι εμείς ακόμα εδώ, ακλόνητοι, απέναντι στους χρυσαυγίτες δολοφόνους του, που προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν ότι είναι ένα δήθεν ¨νόμιμο¨ πολιτικό κόμμα, και όχι μια νεοναζιστική οργάνωση με μόνο στόχο να κατασπαράξει όποιον φαντασιώνεται ως εχθρό της, σε συνεχεία των ιδεολογικών της προγόνων.

Η Χρυσή Αυγή βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο την ημέρα που δολοφόνησε τον Παύλο, ενώ τον Απρίλιο του 2015, δέχθηκε ένα ακόμα μεγάλο πλήγμα: την έναρξη της δίκης της. Καθώς η διαδικασία σε λίγους μήνες φτάνει στις απολογίες και στη συνέχεια μετά την πρόταση της Εισαγγελέως και τις αγορεύσεις, στην έκδοση της απόφασης, η ηγεσία και τα μέλη της συμμορίας καλούνται να απαντήσουν σε δεκάδες στοιχείων που αποδεικνύουν τον εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης. Ενώ μάλιστα οι χρυσαυγίτες αρχικά δήλωναν Έλληνες εθνικιστές και διαμαρτύρονταν πως η δίωξή τους είναι πολιτική, φτάσαμε πλέον στο ¨και τι έγινε που είμαστε ναζιστές¨, όπως πολλάκις έχει ακουστεί από τους υπερασπιστές τους μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου. Βέβαια, όταν έρχεται η ώρα να δικαιολογήσουν οι ίδιοι τις πράξεις τους και το κίνητρο αυτών, δηλαδή τις ιδέες τους, χαρίζουν ευχάριστα διαλείμματα γέλιου, με την γνωστή πλέον χρυσαυγίτικη υπερηφάνεια τους, που ανυπομονούμε να δούμε και στις απολογίες τους.

Μετά τις διώξεις και την αντιφασιστική έκρηξη που ακολούθησε τον Σεπτέμβρη του 2013, η ΧΑ αναγκάστηκε να εξαφανίσει τα τάγματα εφόδου των οργανωμένων επιθέσεων και των προκλητικών παρελάσεων στις γειτονιές. Έπαψε η τρομοκρατία, που θεωρείται το υπέρτατο μέσο επιβολής και εδαφικοποίησης τους, συμφώνα πάντα και με τα δημόσια λεγόμενα τόσο του ίδιου του αρχηγού όσο και του υπόλοιπου “βουλευτικού” πυρήνα. Έτσι, μην έχοντας πλέον το περιθώριο να δράσουν ανοιχτά, καταφεύγουν στον γνωστό “διπλό λόγο” και στην πολιτική μεταμφίεση. Ο διπλός λόγος είναι η προσπάθεια της ΧΑ να εμφανιστεί “νομιμοφανής” προς τα έξω αλλά και να κλείσει το μάτι στα μέλη της, υπενθυμίζοντας ότι η βία παραμένει ο σκοπός και το μέσο. Όσο για την πολιτική μεταμφίεση, είναι γνωστοί για την πατριδοκαπηλία τους. Πρόσφατα, η ανάγκη τους να αποδείξουν ότι προσφέρουν “λαϊκή συμπαράσταση”, τους τοποθέτησε μέχρι και στα μέρη που πέρασε η φονική πυρκαγιά, παριστάνοντας τους “πυροσβέστες” ή τους φιλάνθρωπους, σε φωτογραφίες και βίντεο δικής τους επιμέλειας. Τα “αρχέγονα” ένστικτά των υποστηρικτών της βέβαια την πρόδωσαν, αφού η συνήθεια του πλιάτσικου είναι στη φύση του φασίστα. Νωρίτερα τους είδαμε να προσπαθούν να ξαναβγούν από το καβούκι τους σαν αγανακτισμένοι πατριώτες, διοργανώνοντας συγκεντρώσεις για το μακεδονικό, ένα ζήτημα που αναδείχθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να ενισχύσει την ακροδεξιά-εθνικιστική ρητορική, μέσα σε ένα τεχνητό κλίμα υστερίας, με σενάρια περί εδαφικών παραχωρήσεων και επικείμενου πολέμου με γειτονικές χώρες. Ένα ιδανικό κλίμα για αυτούς, που στήθηκε με την ανοιχτή στήριξη και συνδρομή μεγάλου μέρους της εκκλησίας, όσων επέλεξαν να διαδηλώσουν πλάι στους ναζί, αλλά και από τη συντριπτική πλειοψηφία των Μ.Μ.Ε. Αυτό τελικά αποδείχθηκε πως ήταν μια ιδανική πρόφαση για να ξαναβγούν στο δρόμο οι φασίστες και να επιτεθούν με πογκρόμ στη Θεσσαλονίκη και αλλού, σε μετανάστες, χώρους αλληλεγγύης και γενικά σε όποιον θεωρούσαν “ανθέλληνα” εχθρό τους, πάντα με τη στήριξη της αστυνομίας που παράλληλα συλλάμβανε αντιφασιστές.

Παράλληλα νέες φασιστικές ομάδες, που προσπαθούν να αντικαταστήσουν τα τάγματα εφόδου της ΧΑ, έκαναν την εμφάνισή τους, με επιθέσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Το κράτος και οι κυβερνήσεις αφού επί δεκαετίες εξέθρεψαν την ΧΑ, τώρα της επιτρέπουν να λειτουργεί απροκάλυπτα ως μήτρα όλων αυτών των ακροδεξιών ομάδων, πράγμα που φαίνεται να βολεύει έκτος από τους φασίστες και την αστυνομία. Παρόλο αυτά, έρχονται συνεχώς αντιμέτωποι με τις οργανωμένες αντιφασιστικές δυνάμεις στις γειτονιές, που δεν τους επιτρέπουν να διεκδικούν δημόσιο χώρο και λόγο. Η αποφασιστική απάντηση που δίνεται σε κάθε γειτονιά απέναντι στη φασιστική βία, απωθεί τους φασίστες, όπως και στο παρελθόν η ίδια απάντηση απελευθέρωσε περιοχές όπως ο Άγιος Παντελεήμονας, που οι ναζί θεωρούσαν έδρα τους, τρομοκρατώντας ντόπιους και μετανάστες, με επιβολή στηριγμένη στη βία αλλά και στη σιωπή και ανοχή απέναντί τους.

Κάτι αντίστοιχο με αυτό πάλευαν και παλεύουν να κάνουν στον Πειραιά. Τα περισσότερα γραφεία ανά την επικράτεια είναι κλειστά, χάρη στη δράση των αντιφασιστών αλλά και γιατί υπό το βάρος των αποκαλύψεων που γίνεται από το δικαστήριο, συγκλονίζονται και οι τελευταίοι απαθείς, με αποτέλεσμα οι νεοναζί να μην είναι πουθενά ευπρόσδεκτοι. Ο Πειραιάς όμως αποτελεί για αυτούς το τελευταίο τους προπύργιο, αφού είναι μια τοπική που στεγάζει τον διαλυμένο πυρήνα της Νίκαιας, που δολοφόνησε τον Παύλο εκείνο το βραδύ, αλλά και των γύρω περιοχών που στερούνται γραφείων. Όλοι αυτοί μαζί με άλλους γνωστούς στον Πειραιά, στον Κορυδαλλό και στις γύρω γειτονιές θρασύδειλους ναζί, έχουν την εντολή, απευθείας από την ηγεσία, να κρατήσουν όσο μπορούν έντονη παρουσία στους δρόμους, σαν απόδειξη ότι είναι δήθεν πολλοί και αποφασισμένοι. Η νομιμοποίηση που τους παρέχουν τα ορμητήρια – γραφεία τους στο κέντρο του Πειραιά, δίπλα φυσικά στο αστυνομικό τμήμα, είναι κάτι που πρέπει να σταματήσει. Στον Πειραιά τόλμησαν να κάνουν την εμφάνιση τους, άλλες φόρες δηλώνοντας ανοιχτά την ιδιότητα τους σε επιθέσεις και άλλες επιχειρώντας μάταια να μη χρεωθεί τη βία η οργάνωση. Πρόσφατο παράδειγμα η επίθεση στον Ε.Κ.Χ. Φαβέλα, έναν χώρο που εκ φύσεως από την πρώτη στιγμή τοποθετήθηκε αντιφασιστικά στον Πειραιά, όπου χτυπήθηκαν σφοδρά 6 άτομα, ανάμεσα τους και μέλος της πολιτικής αγωγής που μας εκπροσωπεί στη δική της Χ.Α. Επίσης στη Σαλαμίνα επιτεθήκαν κατά τη διάρκεια εκδήλωσης και στο Πέραμα σε αντιφασιστική δράση στη γειτονιά.

Πλησιάζοντας πάλι ο Σεπτέμβρης, είναι για εμάς μια ευκαιρία να τους υπενθυμίσουμε την αυτονόητη θέση μας: Oτι θα παλέψουμε ως το τέλος για να μην παραδοθεί η γειτονιά του Παύλου στους δολοφόνους του. Δεν θα τους επιτρέψουμε να αλωνίζουν στις γειτονιές που μεγαλώνουν τα παιδιά μας, ποτίζοντας την ψύχη τους με τυφλό μίσος. Η καταδίκη των νεοναζί στον δρόμο πρέπει να υποδεχθεί την τυπική καταδίκη από τη δικαιοσύνη, που οφείλει να είναι βαριά και συνολική. Επίσης αυτονόητο για μας είναι ότι σε κάθε περίπτωση οι αγώνες δίνονται στον τόπο και στον χρόνο που διαμόρφωσαν οι ιστορικές συγκυρίες και όχι σε τόπο και σε χρόνο που καθένας ή κάποιοι μεμονωμένα κρίνουν προς το πολιτικό συμφέρον τους. Ομοίως είναι τουλάχιστον αφελές να πει κανείς ότι το “κεντρικοπολιτικό” κρίνεται με βάση τη χωρική έννοια του όρου, και όχι από τα γεγονότα που σηματοδοτούν τις πολιτικές πράξεις. Το γεγονός που αποκλειστικά νοηματοδότησε την 18/9 είναι η δολοφονία του Παύλου στο Κερατσίνι. Τα υπόλοιπα γεγονότα έρχονται να αποδείξουν ότι ο Πειραιάς συνεχίζει να αποτελεί το κέντρο των εξελίξεων και ότι εκεί πρέπει να τελειώσουμε με τους φασίστες. Η κοινωνία του Πειραιά, του Κερατσινίου, της Νίκαιας, του Κορυδαλλού, του Περάματος λειτούργησε και λειτουργεί σαν δοκιμαστικός σωλήνας για το πείραμα του μοντέρνου εκφασισμού από τους νεοναζί και τους υποστηρικτές τους, που πλέον εστίασαν όλες τους τις δυνάμεις για να κρατηθούν τόσο στον δρόμο όσο και εκλογικά.

Για όλα τα παραπάνω, καλούμε όποιον νιώθει την ευθύνη να σταθεί μαζί μας και απέναντι τους στις φετινές εκδηλώσεις μνήμης και αγώνα στο Κερατσίνι. Στις 15/9 και όπως κάθε χρόνο, διοργανώνουμε στον νέο χώρο των Λιπασμάτων του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, μεγάλη συναυλία με τίτλο 5 ΧΡΟΝΙΑ #ΣΙΓΑ_ΜΗ_ΦΟΒΗΘΩ όπου συμμετέχουν καλλιτέχνες από όλο το μουσικό φάσμα παίρνοντας θέση με τη μουσική τους, και στις 18/9 στηρίζουμε την κεντρική αντιφασιστική πορεία που ξεκινάει από το μνημείο του Παύλου στο Κερατσίνι, με κατεύθυνση φέτος προς τα γραφεία των δολοφόνων στον Πειραιά. Τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν για την κάλυψη των εξόδων της πολιτικής αγωγής στη δική της Χ.Α.

Τέλος, να επισημάνουμε ότι με κανένα τρόπο δεν συνδεόμαστε με την ΚΕΕΡΦΑ και τις εκδηλώσεις της, και ειδικότερα τη συναυλία και το συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 15/9, παρότι αυτή επιχειρεί για ακόμα μία χρονιά να παραπλανήσει ως προς τη δήθεν συμμετοχή μας στις δράσεις της, τόσο τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν, όσο και το αντιφασιστικό κίνημα και τον κόσμο που θέλει να μας στηρίξει.

Επικοινωνία: Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης

Email: antifaseptember@gmail.com

.

.

.

.

Κάλεσμα στη συνάντηση της Πρωτοβουλίας Ψ, την Παρασκευή, 7/9/18, ώρα 8 μμ.

.

Καλούμε όλες και όλους στη συνάντηση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία», την Παρασκευή, 7/9/18, ώρα 8 μμ, στο χώρο του Δικτύου Hearing Voices Αθήνας, Τροίας 44 (κοντά στην πλ. Βικτωρίας).

-Βασικό θέμα της συνάντησης θα είναι η προετοιμασία της ανοικτής εκδήλωσης της Πρωτοβουλίας για τα «40 χρόνια του νόμου Μπαζάλια» στην Ιταλία και για το κίνημα της ριζικά εναλλακτικής ψυχιατρικής (εκδήλωση η οποία θα γίνει στις 5 Οκτωβρίου, στην αίθουσα του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, στο Θησείο).

-Θα γίνει, επίσης, συζήτηση για διάφορες εξελίξεις που «τρέχουν» στο χώρο της ψυχικής υγείας (και που δεν σταμάτησαν να «τρέχουν» ούτε το καλοκαίρι), καθώς και για ζητήματα που αφορούν την δραστηριότητα του «Δικτύου Ψ για τα δικαιώματα» (διάφορα αιτήματα που έχουν προκύψει κλπ).

.

 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

.

.

.

.