Για να μάθω να ‘μαι εγώ: To Video Clip του τραγουδιού μας

Και να, που πριν φύγει ο χρόνος, τώρα που μ’ έναν τρόπο καλώς ή κακώς όλοι μας μετράμε «κέρδη» και «ζημιές», νίκες και ήττες κάθε είδους, απώλειες μα και μικρές χαρές, ήρθε η στιγμή να γιορτάσουμε κι εμείς. Ο Χρήστος Δάβρης δηλαδή κι η γράφουσα. Εκείνος που συνέθεσε την τόσο όμορφη μουσική αυτού του τραγουδιού που ερμηνεύει μοναδικά κι εγώ που ακούω τους στίχους μου με τη φωνή του.

Κι αυτό γιατί τώρα έχουμε έναν παραπάνω λόγο: το τραγούδι ανέβηκε πια με το επίσημο video clip του στο youtube. Ο Χρήστος έγραψε το σενάριο κι η σκηνοθεσία έγινε απ’ τον ίδιο και τον Χρήστο Ανδρόπουλο. Απ’ την πρώτη στιγμή που μου το έστειλε του είπα με μεγάλο ενθουσιασμό πόσο μου άρεσε η όλη αισθητική του, το ότι είναι ασπρόμαυρο και εικονοποιεί όσα γράφω, την ιστορία δηλαδή που διηγούνται οι λέξεις μου.

Βρήκα υπέροχη επίσης, την πρωταγωνίστριά του, την Κατερίνα Σκουτέλη. Τόσο καθαρό το βλέμμα της… Το είπα μάλιστα και σε φίλες και φίλους πριν κυκλοφορήσει κι επειδή είναι γνωστή η αυστηρότητά μου το μόνο σίγουρο είναι πως το εννοώ ότι το χαίρομαι, έτσι που το παρακολουθώ το video ολοκληρωμένο. Κι όχι μόνο εγώ προφανώς…

Γιατί όσο οικτίρω τους ζηλόφθονους, τόσο κι άλλο τόσο εκτιμώ τους γενναιόδωρους Ανθρώπους, που όντας χορτάτοι απ’ τις δικές τους επιτυχίες ολόψυχα χαίρονται με τις χαρές των άλλων και στηρίζουν τα δικά τους εγχειρήματα. Κι εσείς μαζί μας είστε πολύ γενναιόδωροι. Αυτό δείχνουν τα views του τραγουδιού, τα like σας, τα σχόλιά σας και τα προσωπικά σας μηνύματα.

Αν και το τραγούδι ανέβηκε στο youtube παραμονή Χριστουγέννων και κάποιες, κάποιοι δεν το πήρατε ακόμη είδηση, όσες, όσοι το είδατε αμέσως, το ανεβάζετε κάθε μέρα και ψηλότερα και χαιρόμαστε πολύ γι’ αυτό. Αυτή τη στιγμή που πληκτρολογώ βλέπω τα στατιστικά του και χαμογελάω. Πριν προλάβουμε να πανηγυρίσουμε για τα 5οο views, ανεβήκαμε στα 1000, περάσαμε τα 1500. Και συνεχίζουμε…

Είναι παράξενος κι ο «ρόλος» του ανθρώπου που γράφει στίχους και τους ακούει μετά να τραγουδιούνται, εδώ που τα λέμε. Ο δικός μου σίγουρα. Κάτι με διακινεί κατά καιρούς και σημειώνω ιδέες, φράσεις, ενώ μπορεί για μήνες να μην συμβεί κάτι τέτοιο. Υπάρχουν έτσι διάφορα τραγούδια στο αρχείο μου που ξέρω πως εκ των πραγμάτων δεν θα κυκλοφορήσουν όλα, αδυνατώ να προβλέψω τι θα γίνει ακόμη κι αν κάποια επιλεγούν κ.ο.κ.

Κι άλλα γεννιούνται για να τα πει ένας συγκεκριμένος άνθρωπος και τα γράφω, ακούγοντας τον ξανά και ξανά. Το «Για να μάθω να ‘μαι εγώ» σ’ αυτή την κατηγορία τη δεύτερη ανήκει. Γράφτηκε ειδικά για τον Χρήστο μαζί με κάποια ακόμη. Γιατί έχει αυτή τη σπουδαία Φωνή που μπορεί να πάει μακριά ένα τραγούδι κι είναι ένας άνθρωπος που έμπρακτα σέβεται τους συνεργάτες του. Κι αυτό δεν είναι δεδομένο, μη νομίζετε.

Αφού εκείνος λοιπόν τα διάβασε όλα, διάλεξε αυτό απ’ την πρώτη στιγμή. Όχι πως δεν έχουμε κι άλλα ετοιμάσει, όμως με το συγκεκριμένο ξεκίνησε η συνεργασία μας. Γιατί το πιστεύει το περί ου ο λόγος τραγούδι, όπως μου έχει πει πολλές φορές. Ενδιαφέρθηκε πάρα πολύ να καταλάβει κάθε φράση και λέξη μου. Το ‘κανε δικό του, όπως λέμε, το έπαιζε εδώ και καιρό στα live του και συγκινήθηκα πολύ που άκουσα τον κόσμο να το τραγουδάει όσες φορές τον είδα επί σκηνής, παρέα με την Κέλλυ. Ο Χρήστος κατάφερε να το «περάσει» στο κοινό του, με τη βοήθεια των μουσικών του που τους εμπιστεύεται απόλυτα και πολύ καλά κάνει.

Τους παρακολουθούσα διακριτικά κι εκείνους όσο το έπαιζαν με κέφι και με πάθος. Πιο εύκολο μου ήταν να διακρίνω τα αδέρφια, τον Μιχάλη Σκουτέλη δηλαδή στα τύμπανα και τον Θανάση Σκουτέλη στο μπάσο. Είναι αξιοσημείωτο πως ο Χρήστος έχει επιλέξει στη σύνθεση του τραγουδιού να υπάρχει εκτός από λύρα και γκάιντα. Τα όργανα αυτά παίζουν αντίστοιχα ο Ανδρέας Αρβανίτης κι ο Δημήτρης Μπάκος με τους οποίους εμφανίζεται σε διάφορους χώρους.

Περιττό να πω ποιος είναι στο λαούτο, έτσι; Μ’ όλα αυτά τα ηχοχρώματα λοιπόν που έχει το τραγούδι και με τον τρόπο που το ερμηνεύει ο Χρήστος, είναι να μη γυρίζει η καρδιά στο Νότο; Κι έτσι μερικά απ’ τα αξέχαστα γλέντια στη Μεγαλόνησο είναι σαν να τα ξαναζώ.

Αν υπάρχει κάτι -σκεφτόμουν προφανώς όταν το έγραφα-, που καταφέρνει να μας κάνει να αισθανθούμε ολόκληροι, ολόκληρες, όσα αιχμηρά συντρίμμια κι αν έχουμε μέσα μας, δεν μπορεί παρά να είναι ο έρωτας. Ο έρωτας μας κάνει να θέλουμε ν’ ανοίξουμε κάθε κλειδωμένο κομμάτι του είναι μας, μας οδηγεί να μοιραστούμε κάθε απωθημένη σκέψη, να πάρουμε το ρίσκο να φανερώσουμε τα κρυμμένα μας, να δείξουμε ποιες, ποιοι στ’ αλήθεια είμαστε. Ο έρωτας μας κάνει γενναίους και άφοβους, μας βγάζει απ’ τα σκοτεινά μας βάθη και μας εμποτίζει με μια δύναμη πρωτόγνωρη. Κι ευτυχώς που το κάνει…Ευτυχώς.

Τέτοιους έρωτες να ζήσετε λοιπόν, σας εύχομαι στο χρόνο που έρχεται. Έρωτες που θα σας ωθήσουν ψηλά, που θα σας κάνουν να θελήσετε ν’ αφήσετε το δικό σας στίγμα στον κόσμο. Έρωτες που θα σας κάνουν να χαμογελάτε και να ξεκινάτε τη μέρα σας δυνατές, δυνατοί κι ετοιμοπόλεμοι, ετοιμοπόλεμες απέναντι σ’ όλα τα προβλήματα που θα έχετε ν’ αντιμετωπίσετε και που σίγουρα δεν θα είναι λίγα.

Έναν τέτοιο έρωτα φαίνεται πως ζει και η αγαπημένη μου μικρή ξαδερφούλα, η Μένη, που βάζει το τραγούδι στο προφίλ του πιο δικού της Ανθρώπου και του το αφιερώνει και με συγκινεί. Τέτοιους Ανθρώπους εύχομαι να βρείτε κι εσείς.

Είναι τόσο όμορφο που στηρίζετε το τραγούδι μας και μοιράζεστε τη χαρά μας. Κι έτσι γίνεται και δική σας η χαρά, και δική σας η γιορτή και δικό σας το τραγούδι. Σας ανήκει, όσο μας ανήκει. Όσο ανήκει και στους συντελεστές που συμμετείχαν, στους μουσικούς, στους ηχολήπτες του Studio 133 και στους ανθρώπους πίσω και μπροστά απ’ τις κάμερες. Όσο ανήκει και σε σας που δεν γνωρίζουμε αλλά ταυτιστήκατε μαζί του. Που το τραγουδάτε κι ένα πρόσωπο έχετε στο νου σας. Οι ευχές μας λοιπόν, κοντά σας. Να είστε καλά… Σας Ευχαριστούμε για όλα.-




Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s