Κάλεσμα του Ελληνικού Δικτύου «Ακούγοντας Φωνές» για την Ημερίδα του Μαΐου

Αγαπητοί φίλοι και φίλες του Ελληνικού Δικτύου «Ακούγοντας Φωνές»

Θα θέλαμε με αυτό το μήνυμα να σας ενημερώσουμε εκ νέου για την επόμενη ημερίδα του Δικτύου που τελικά θα πραγματοποιηθεί στις 11 Μαΐου 2019 στη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256.

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη συνάντηση της ομάδας αυτοβοήθειας Αθήνας και έντεκα χρόνια μετά το πρώτο δημόσιο άνοιγμα του Δικτύου στην Ελλάδα νιώθουμε βαθμιαία την επιθυμία να γίνουμε περισσότερο ορατοί και ορατές. Επιθυμούμε να προσφέρουμε ένα χώρο μοιράσματος προσωπικών και συλλογικών εμπειριών καθώς και προβληματισμών στη διαδρομή για χειραφέτηση και την ανάρρωση.

Θυμίζουμε πως για το Δίκτυο η ανάρρωση δεν νοηματοδοτείται ως εξοστρακισμός των φωνών ή/και των παρανοϊκών ιδεών, μια στάση χαρακτηριστική της κυρίαρχης ψυχιατρικής, αλλά ως κατανόησηαποδοχή και αφομοίωσης του συναισθηματικού τους νοήματος. Επιπλέον η χειραφέτηση αποκτά νόημα ως ανάκτηση της δύναμης, της θετικής διάθεσης και της αυτονομίας του ατόμου, ως απελευθέρωση από την καταπίεση που του ασκείται.

Αυτή η διαδρομή δεν είναι ούτε γραμμική ούτε και έχει ένα προκαθορισμένο τέλος. Αντίθετα συνιστά μια συνεχή διεργασία με καθημερινές μάχες και διαπραγματεύσεις τόσο προσωπικά όσο και συλλογικά. Είναι μια διαδρομή που για κάθε άνθρωπο έχει διαφορετικές προεκτάσεις υπαρξιακές, κοινωνικές, πολιτικές, πνευματικές, καλλιτεχνικές και άλλες. Πρόκειται δε για μια διαδρομή που δε σηματοδοτεί πάντα διαδρομή ενός «ασθενούς».

Κάθε βήμα σε αυτή τη διαδρομή είναι σημαντικό: η στιγμή που βρήκα ένα φίλο, η πρώτη μου επαφή με μια ομάδα αυτοβοήθειας, η μέρα που ένας άνθρωπος με άκουσε πραγματικά, μια μικρή α-συνέχεια στη ρουτίνα της κατασκευαζόμενης χρονιότητας, μια μικρή επιτυχία με τη μείωση της φαρμακευτικής αγωγής αλλά και ακόμα και το γεγονός πως έπειτα από χρόνια φαρμακοθεραπείας είναι κανείς ακόμα ζωντανός και δημιουργικός.

Σας προσκαλούμε λοιπόν σε ένα συμπόσιο όπου τίποτα δεν είναι για πέταμα. Κάθε μικρή ιστορία, κάθε μικρό λιθαράκι είναι χρήσιμο και δεν αφορά μόνο ανθρώπους με ψυχιατρική εμπειρία: άμεσα ενδιαφερόμενοι, συγγενείς και φίλοι, επαγγελματίες του χώρου της ψυχικής υγείας όλοι μας έχουμε κάτι να δώσουμε και να πάρουμε στη διαδρομή μας προς μια πιο χειραφετητική συνθήκη.

Απευθυνόμαστε λοιπόν σε όλα τα άτομα που θέλουν να μοιραστούν κάτι από τις δικές τους διαδρομές ανάρρωσης και χειραφέτησης σε έναν ανοικτό, δημιουργικό χώρο ελεύθερης έκφρασης και συνδιαλλαγής, όπου ηχογραφήσεις, εικαστικά μέσα, βίντεο, ποιήματα, δρώμενα, κόμικ, αφηγήσεις και ότι άλλο είναι καλοδεχούμενο. Όποιος/α/ο ενδιαφέρεται να συμμετέχει με ατομική ή συλλογική παρουσίαση ας επικοινωνήσει σε αυτό το email (contact@hearingvoices.gr) ως τις 30 Απριλίου 2019.

Επιπλέον προσκαλούμε όσους αναζητούν μέσα έκφρασης για τις εμπειρίες τους σε ένα ανοιχτό δημιουργικό εργαστήρι το Σάββατο 30 Μαρτίου, 15. 00-18.00. Σκοπός του εργαστηρίου είναι να πειραματιστούμε με εικαστικά, θεατρικά ή άλλα μέσα και να συν-δημιουργήσουμε με κέντρο τις προσωπικές μας διαδρομές ανάρρωσης και χειραφέτησης. Το εργαστήρι απευθύνεται σε άμεσα ενδιαφερόμενους, συγγενείς, φίλους και επαγγελματίες ψυχικής υγείας.

Περισσότερες πληροφορίες και στο τηλέφωνο 698 458 7767 (Λουκία)

Τέλος να θυμίσουμε πως η αγαπημένη μας Ιουλία έφυγε από τη ζωή τον προηγούμενο χρόνο και τούτη η συνάντηση είναι αφιερωμένη στη μνήμη της. Κλείνουμε λοιπόν αυτό το κάλεσμα με ένα ποίημά της και σας περιμένουμε:
 

Οι φωνές: μια Οδύσσεια που συνεχίζεται
Πληγή μουδιασμένη από δέος και φόβο.
Το καράβι στους Φαίακες ξαναγύρισε
που κρύβουν της καρδιάς μου το δρόμο. (1987)

Με εκτίμηση,

«Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές»

.

.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s