ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ‘Ψ’: ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΑΠΟ ΚΙΚΙΛΙΑ-ΚΟΝΤΟΖΑΜΑΝΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ: ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΛΛΑΔΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ «ΔΙΟΧΕΤΕΥΟΝΤΑΙ» ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ – ΚΑΙ ΕΠΟΝΤΑΙ, ΕΠΙΣΗΣ, ΜΟΝΑΔΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Αν και η νέα δεξιά κυβέρνηση, που πρόκυψε από τις εκλογές του περασμένου Ιουλίου, μέσα στον καταιγισμό των προτεραιοτήτων της για «νόμο και τάξη» στην κοινωνία και περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεων στην Οικονομία, στην Υγεία, στην Παιδεία και στην Κοινωνική Ασφάλιση, δεν βρήκε ακόμα χρόνο να ασχοληθεί με το ζήτημα καθαυτό των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, ωστόσο μια υπουργική εγκύκλιος αυτή της 3ης Δεκέμβρη, που τροποποιεί την «Διαδικασία Μετάβασης Ψυχικά Ασθενών σε Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης», είναι ενδεικτική του τι μέλλεται. 

Εδώ και καιρό, μια ακόμα ιδιωτική ψυχιατρική κλινική, το «Παλλάδιο», είναι σε διαδικασία πτώχευσης και κλεισίματος, που πρέπει να έχει ολοκληρωθεί, κατά τα λεγόμενα, μέχρι τις 31 Δεκέμβρη. Και έψαχναν να βρουν πού θα μεταφέρουν τους εκεί χρονίως «νοσηλευόμενους» – στην πραγματικότητα κοινωνικά απόβλητους και έγκλειστους σε «αποθήκες ψυχών», όπως είναι όλες ανεξαιρέτως οι ιδιωτικές κλινικές και τα ψυχιατρεία. Για παράδειγμα, 10 από αυτούς επέλεξε και πήρε, πριν κάποιο διάστημα, το ΨΝΑ για διαμονή σε κενές θέσεις των οικοτροφείων του. Αλλά, καθώς έχουν μείνει ακόμα περί τους 60-65 ασθενείς και ο χρόνος «τρέχει», δεδομένου ότι οι προθεσμίες για τις πτωχευτικές διαδικασίες λειτουργούν, για μια κλινική με ανθρώπους, με τον ίδιο τρόπο όπως για την όποια εμπορευματική επιχείρηση, χρειάστηκε να βρεθεί μια ρύθμιση για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες. 

Και αυτή προβλέπεται στην προαναφερθείσα υπουργική εγκύκλιο, υπογεγραμμένη από τον υφυπουργό Υγείας Κοντοζαμάνη, η οποία τροποποιεί την (ήδη άκρως γραφειοκρατική και αντιθεραπευτική) διαδικασία, που μέχρι τώρα ίσχυε για την μετάβαση σε στεγαστική δομή, προς μιαν ακόμα χειρότερη κατεύθυνση: με όχημα την πτώχευση μιας ιδιωτικής κλινικής, εισάγει την κατάσταση «έκτακτης και εξαιρετικά επείγουσας ανάγκης» για εύρεση μονάδων «φιλοξενίας» των ψυχικά ασθενών – μια κατάσταση που, όπως αναφέρει η εγκύκλιος μπορεί να προκύψει όχι μόνο από το κλείσιμο μιας ιδιωτικής κλινικής, αλλά και από το κλείσιμο  μονάδων του δημόσιου. Εδώ μιλούν καθαρά για το μέλλον που έρχεται και πώς το προετοιμάζουν. 

Και τι θα γίνεται σ΄ αυτές τις «έκτακτες καταστάσεις», τις οποίες αυτοί που κυβερνούν κατασκευάζουν; Το μεταφέρουμε με τα λόγια τους: «οι ανωτέρω ασθενείς διοχετεύονται, κατ’ εξαίρεση της διαδικασίας που συντονίζουν οι Υ.ΠΕ…. σε όλες τις διαθέσιμες κενές θέσεις Μονάδων της επικράτειας και, σε περίπτωση που αυτές δεν επαρκούν, σε διαθέσιμες κενές θέσεις μεταβατικής φιλοξενίας βραχείας διαρκείας. Η αρμόδια Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας εποπτεύει και συντονίζει τη διαδικασία διοχέτευσης των ασθενών στις κενές θέσεις» (υπογραμμίσεις δικές μας). 

Κατ΄ αρχήν, έχουμε τον όρο διοχετεύονται, σαν να πρόκειται όχι για ανθρώπους, αλλά για εμπορικά προϊόντα, ένας όρος που εκφράζει μια «κουλτούρα και πράξη», ήδη σε εφαρμογή, κατασταλτική και απανθρωποποιητική, αυτήν των κυβερνώντων. Και πού διοχετεύονται; Σε όλη την επικράτεια. Όπου βρεθεί κενή θέση. 

Μεταφορά πραγμοποιημένων όντων, «ανθρώπων που έχουν μετατραπεί σε πράγματα» και που, ως τέτοια, διοχετεύονται όπου βρεθεί νέος αποθηκευτικός χώρος. Και πάντα, φυσικά, με το περιθώριο, σε κάθε «επιστημονική» ομάδα του όποιου οικοτροφείου, σ΄ όποια γωνιά της χώρας κι΄ αν είναι αυτό, να επιλέξει το «προϊόν» που θα δεχτεί να «φιλοξενήσει». Η έννοια του «θεραπευτικού» δεν εξοβελίζεται μόνο ως πρακτική, γίνεται άγνωστη και ως απλή λέξη : οι ασθενείς θα έχουν, πλέον, μόνο το «προφίλ» (ο όρος που χρησιμοποιεί η εγκύκλιος του Κοντοζαμάνη) που μας ταιριάζει (δηλαδή, βολεύει). Η επόμενη επιλογή, για όσα «προφίλ» δεν θα ταιριάζουν πουθενά ανά την επικράτεια, είναι, στη βάση αυτής της λογικής, ο δρόμος.

Μια τέτοια ανάλογη «διασπορά ψυχικά ασθενών ανά την επικράτεια» είχε επιχειρηθεί να γίνει στο ΨΝΑ (Δαφνί) όταν αυτό είχε πληγεί από τον σεισμό του Σεπτέμβρη 1999, στη λογική, και τότε, της έκτακτης ανάγκης – κάτι που, τελικά, αποσοβήθηκε (τότε) από κινηματικές αντιδράσεις γιατρών του ψυχιατρείου. 

Το ερώτημα, τώρα, είναι ποιες αντιδράσεις θα υπάρξουν, όχι μόνο για να μην περάσει αυτή η άθλια αντιμετώπιση των ασθενών στο «Παλλάδιο», αλλά και αυτό που προοιωνίζει αυτή η αντιμετώπιση για το άμεσο μέλλον για όλους και όλες στο χώρο της ψυχικής υγείας. 

Καλούμε όλους τους αρμόδιους φορείς να πάρουν θέση απέναντι σ΄ αυτό το τερατώδες εγχείρημα και να αντιδράσουν. 

Η «Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές», καθώς και η  ΕΨΕ, τι θέση παίρνουν; 

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες στο χώρο της Ψυχικής Υγείας (ατόμων με «εμπειρία», οικογενειών, επαγγελματιών) σωματεία και κοινωνικές συλλογικότητες, να πάρουν θέση και να οργανώσουμε από κοινού αντιστάσεις διαρκείας, απέναντι σε πρακτικές που δεν είναι παρά μόνο η αρχή της επιστροφής από την νεο-ιδρυματική αποτελμάτωση, στην οποία έχει βυθιστεί, εδώ και χρόνια, ο χώρος της ψυχικής υγείας, σε πολιτικές που συνδυάζουν την πλήρη θεραπευτική και κοινωνική εγκατάλειψη μ΄ έναν απεριόριστα κατασταλτικό παλαιο-ιδρυματισμό.

18/12/2019

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ  ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Η επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της Πρωτοβουλίας Ψ στις 20/12/2019, στις 19.30 μ.μ. – Παρουσίαση του βιβλίου «Ο μύθος της χημικής ίασης» της Joanna Moncrieff

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Ταυτίσεις – Νίκος Καρούζος

Rainstorm over the Sea – Constable John (Photographer credit: John Hammond)

.

.

Εδώ κοντά μου είν’ ο άλλος

είναι χαρά και χώρος αγαθός

να χύσω τα νερά της ερημιάς από μέσα μου

ο πλησίον.

.

Στο θάμνο

η κλίση του χεριού νυμφεύεται το φύλλο.

Πώς ανατέλλει μια ομορφιά στα βήματα…

Και η νήφουσα της ακακίας εικόνα

που θροΐζουν τα φύλλα της

απ’ αόρατον άνεμο λευκό.

.

Σκάβει τη γη ο άνθρωπος με θλίψη

κοιτάζοντας ημέρες και χρόνια

την καλή κατοικία.

.

Η βροχή μεγάλη με νερά πολλά

κλείνει την πραγματικότητα

για να ‘μπει καθένας μέσ’ στα παραμύθια

πέρ’ απ’ την οργή του κεραυνού

μονάχος.

Πόλις χειμώνας η βροχή σαν τέλος της ψυχής.

.

Nίκος Καρούζος

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής: «Απ’ την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα» του Αντώνη Τσόκου – 12 Δεκεμβρίου 2019, στο «Poems and Crimes», στις 20.00

Hotel Dieu: Στην Arles του Vincent Van Gogh

Η είσοδος του Hotel Dieu – Arles (φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Τον περασμένο Ιούλιο βρέθηκα στο Γαλλικό Νότο. Και πιο συγκεκριμένα στην πόλη Arles, στο άσυλο της οποίας, δηλαδή στο Hotel Dieu, νοσηλεύτηκε ο Vincent Van Gogh μετά τον διαπληκτισμό του με τον Paul Gauguin τον Δεκέμβρη του 1888, κατά τη διάρκεια του οποίου έκοψε (;) μέρος του αριστερού λοβού του αυτιού του ή όλο το αριστερό αυτί σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες.

Φτάνοντας στο Hotel Dieu – Arles (φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Εδώ υπάρχει μια διεξοδική ανάλυση των γεγονότων, που συμπεριλαμβάνει την άποψη του Gauguin, το τι έγραψαν οι εφημερίδες για το θέμα κ.α. κι εδώ θα βρείτε την παρουσίαση ενός βιβλίου που εστιάζει σε όλα όσα διαδραματίστηκαν στο Κίτρινο Σπίτι, απ’ την ώρα της άφιξης του Gauguin ως το περιστατικό.

Place Felix Ray – Arles (φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Σ’ αυτή την ανάρτηση που μπορείτε να συμβουλευτείτε επίσης, σας είχα γράψει διεξοδικά όσα συνέβησαν στην πόλη, που οι τότε κάτοικοί της έφτασαν ως το σημείο να μαζέψουν υπογραφές ώστε να εγκλειστεί ο σπουδαίος καλλιτέχνης στο τοπικό άσυλο. Ο 24χρονος Jean-Félix Rey (που «δεν ήταν καν ακόμα γιατρός» όπως γράφει ο François-Bernard Michel), είχε αναλάβει τη θεραπεία του και σήμερα, φτάνοντας στο Hotel Dieu πρόσεξα το δικό του όνομα στο δρόμο.

Το ακριβές σημείο όπου ζωγράφισε ο Van Gogh τον γνωστό του πίνακα στο Hotel Dieu – Arles (φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Περνώντας ακολούθως την παλιά πύλη, είδα τον κήπο και το κτίριο του παλιού ψυχιατρείου ακριβώς όπως τα ήξερα απ’ τον αντίστοιχο πίνακα του Van Gogh («Garten des Ηospitals in Arles», ο τίτλος του). Τον ζωγράφισε εδώ το 1889 και πραγματικά είναι δύσκολο να σας περιγράψω το συναίσθημα του να βλέπω ότι έβλεπε κι εκείνος, όντας στο ίδιο μέρος. Ο χρόνος έτσι κι αλλιώς μοιάζει να ‘χει σταματήσει στην Arles. Η πόλη έχει διατηρηθεί όπως ήταν παλιά κι οι σύγχρονοι απόγονοι όσων έβαλαν κάποτε στο περιθώριο τον τρελό κοκκινομάλλη, τον «fou roux», όπως αποκαλούσαν τον Van Gogh, του αποδίδουν πια τις πρέπουσες ..τιμές.

Ο κήπος του Hotel Dieu – Arles (φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Εκείνος έμεινε στην Arles 15 μήνες και στο διάστημα αυτό έφτιαξε περίπου 200 πίνακες και περισσότερα από 100 σχέδια, σύμφωνα με το βιβλίο που μπορείτε να συμβουλευτείτε και να δείτε εδώ . Υπήρξε κάτι παραπάνω από παραγωγικός δηλαδή, αν και τον ταλάνιζαν τόσες οδύνες. Σε διάφορα σημεία της περιοχής που απεικόνισε στους πίνακές του υπάρχουν αντίγραφα των έργων του, ο «περίπατος Van Gogh» (το πέρασμα δηλαδή απ’ τα μέρη όπου έζησε και δημιούργησε) είναι εξαιρετικά δημοφιλής και βέβαια μπορείτε όταν βρεθείτε στην πόλη να περάσετε κάποιες ώρες και στο αντίστοιχο Le Cafe La Nuit, που φέρει τ’ όνομά του. Τα υπόλοιπα που αφορούν τη ζωή του, αξίζει να τ’ ανακαλύψετε μόνες, μόνοι, μόνα σας…

Le Cafe La Nuit – Arles (φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

.

.

*Όλες οι φωτογραφίες της ανάρτησης τραβήχτηκαν από μένα κι έχουν ανέβει στο flickr και στο instagram αντίστοιχα. Σ’ αυτούς τους λογαριασμούς σταδιακά θα δείτε κι άλλες.

Κυριακή 15 Δεκέμβρη, στις 17.00 μ.μ. – Πολιτική εκδήλωση απ’ το «Στέγαστρο», στη μνήμη του Θάνου…