Το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι από το Α΄ Νεκροταφείο, η πολιτική κηδεία του Σάμη Γαβριηλίδη

Σχεδόν δύο χρόνια πριν ήταν… 17 Φεβρουαρίου του 2018. Με το φίλο Γιώργο Δασκαλάκη που είχε έρθει μόλις απ’ την Κρήτη και την Ελευθερία, καθόμασταν σ’ ένα τραπέζι στο «Poems & crimes» και στο διπλανό βρισκόταν άνθρωποι απ’ την οικογένειά του μαζί με φίλους τους.

Ο Σάμης Γαβριηλίδης γελαστός, μας έπιασε την κουβέντα, μας κέρασε πεπαλαιωμένη ρακή, μας έφερε να φάμε βραστά αυγά εξηγώντας μας έθιμα της εποχής που δεν ξέραμε, και στο τέλος μας έδωσε και δώρο βιβλία.

Υποσχέθηκα στη σύζυγό του πως φωτογραφίες απ’ την παρέα δεν θα κοινοποιηθούν προς τα έξω, έβγαλα λοιπόν μόνο το χώρο μερικές κι ο Γιώργος που ανέβηκε και στον πάνω όροφο για να δει την έκθεση «Οι γυναίκες του Ματαρόα» (φιλοξενούνταν τότε εκεί), τράβηξε λίγες ακόμη. Έμειναν στο μυαλό μας οι πιο ωραίες στιγμές…

Δεν τον είχα ποτέ εκδότη (γνώριζε βέβαια για τη φιλία μου με τον Αντώνη Τσόκο -αφού στον ίδιο χώρο είχα παρουσιάσει την πρώτη του ποιητική συλλογή-, καθώς και με το Νίκο Καραγεώργο), αλλά να πόσα έκανε εκείνο το βράδυ.

Αυτά που έζησα η ίδια λοιπόν και διηγήθηκα την επόμενη μέρα στον Αντώνη, θα θυμάμαι από ‘κεινον. Συλλυπητήρια στους οικείους του.-