“Νίκολα Τέσλα – ο Άνθρωπος από το Μέλλον” | Ψηφιακή ξενάγηση απ’ το «Μουσείο Κοτσανά Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας»

Η αλήθεια είναι ότι όσο κι αν το ήθελα, δεν κατάφερα τελικά να πάω σ’ αυτή την έκθεση, όπως σας έγραφα εδώ. Παρά τις προθέσεις μου, οι καθημερινές υποχρεώσεις της ζωής, συχνά βάζουν εμπόδια. Το ίδιο θα συμβαίνει και με ‘σας, άλλωστε.

Κι έτσι χαίρομαι που υπάρχει πλέον η δυνατότητα της ψηφιακής ξενάγησης, που μερίμνησε το Μουσείο Κοτσανά, ώστε να μπορούμε να δούμε τα εκθέματα, έστω κι έτσι.

Αυτή την περίοδο, που αναγκαστικά μένουμε σπίτι αρκετές ώρες, μπορούμε τουλάχιστον να δώσουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία ν’ ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό, να μάθουμε κάτι καινούριο και να περάσουμε γενικότερα χρόνο χωρίς να τσεκάρουμε συνεχώς τα νεότερα στα δελτία ειδήσεων σχετικά με την εξάπλωση του κοροναϊού. Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται κι η σημερινή μου πρόταση.

Ο Τέσλα εξάλλου, μ’ έχει απασχολήσει κι άλλες φορές στο παρελθόν σαν προσωπικότητα και λόγω του έργου του κι απασχολεί κι άλλους, πολλούς ανθρώπους, ανά τον κόσμο.

Μπορείτε λοιπόν, αν ανήκετε κι εσείς σ’ αυτούς, να συμβουλευτείτε και τις αναρτήσεις με την ετικέτα του ονόματός του που υπάρχουν στο blog και να κανονίσετε να δείτε την ξενάγηση μαζί με φίλες, φίλους σας την ίδια ώρα, σα να είχατε βγει μαζί γι’ αυτό τον σκοπό. Σα να είχατε πάει παρέα στο Μουσείο και να τη σχολιάσετε.

Γιατί είναι σημαντικό να μη χάνετε η σύνδεσή μας με τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μας, ακόμη και σε τέτοιες συνθήκες. Έγραφα άλλωστε κάποτε εδώ κι εδώ περισσότερα, για το τι σημαίνει να είμαστε συνδεδεμένοι, πόσο εξαρτάται η ευδαιμονία μας απ’ την αλληλεγγύη και πόσο σημαντικό είναι παράλληλα για τον ψυχισμό μας. Να μην το ξεχνάμε.

Δεν απειλείται μόνο το σώμα μας, απειλείται κι η ψυχή μας με όσα βιώνουμε και χρειαζόμαστε οπωσδήποτε διεξόδους αποσυμπίεσης. Φροντίστε λοιπόν, ώστε να υπάρχουν κι αυτές.

Ότι σας βοηθάει ν’ αντέξετε, να το κάνετε. Να μην κερδίζει ο φόβος του παρόντος και των μελλούμενων. Είναι κι αυτός ένας μικρός καθημερινός στόχος. Και μάλιστα πολύ σημαντικός.-

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s