Η Βερόνα (που πουλάει έρωτα) ή αλλιώς η πανέμορφη πόλη της ..Ιουλιέτας

Με τους περιορισμούς που ζούμε, μοιραία το μυαλό μας κάποιες στιγμές θέλει να δραπετεύει και να «ταξιδεύει». Γι’ αυτό κι εγώ θα σας ξεναγήσω σήμερα στη μαγευτική αυτή πόλη και τα περίχωρά της, όπου και φιλοξενήθηκα. Δε θα γράψω πολλά όμως, γιατί στο μυθιστόρημα που ξεκίνησα να γράφω το 2018 στο Novi Sad της Σερβίας, έτσι κι αλλιώς θα υπάρχουν περισσότερες λεπτομέρειες. Θα είναι πιο φωτογραφική ας πούμε αυτή η ξενάγηση, η οποία ξεκινά όπως βλέπετε παραπάνω απ’ την αυλή του σπιτιού της ..Ιουλιέτας. Οι έρωτες χρειάζονται και τους μύθους τους κι ο Δήμος της πόλης φαίνεται να το ξέρει καλά αυτό.

Φτάνοντας λοιπόν κοντά στο περίφημο αυτό σπίτι (στο οποίο ομολογώ ότι ξόδεψα το λιγότερο δυνατό χρόνο, περίπου ένα τέταρτο άντεξα δηλαδή), είδα ότι οι τοίχοι των καταστημάτων και των κτιρίων γενικώς της περιοχής αυτής είναι γεμάτοι υπογραφές ερωτευμένων. Όταν λέμε γεμάτοι, δε φαντάζεστε πόσο, αλλά θα πάρετε μια ιδέα απ’ τις φωτογραφίες. Ναι, φυσικά και άνθρωποι απ’ τη χώρα μας έχουν αφήσει τα ίχνη τους εκεί. Στους τοίχους, σε λουκέτα, ακόμη και σε ..τσιρότα. Μα γιατρεύονται οι πληγές του έρωτα με τσιρότα;

Πριν την επιδημία όπως καταλαβαίνετε ο συνωστισμός στην αυλή όπου η είσοδος είναι δωρεάν ήταν τρομερός, η μία μετά την άλλη κοπέλα ήθελαν να φωτογραφηθούν στο μπαλκόνι της Ιουλιέτας (ανεβαίνοντας εκεί πλήρωναν το σχετικό εισιτήριο) ή τα ζευγάρια ν’ ακουμπήσουν κάποιο συγκεκριμένο σημείο του σώματός της για να τους φέρει γούρι κ.ο.κ. Δε μπήκα λοιπόν στη διαδικασία να μείνω εκεί κι έφυγα για να δω την πόλη, που πάμπολλα σημεία της μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής και γενικώς μένει αλώβητη στο χρόνο. Καθώς έχω επισκεφτεί τόσο τη Ρώμη όσο και τη Βενετία (εκτός απ’ την Τεργέστη), μπορώ να πω ότι αυτή μου φαίνεται η δεύτερη ομορφότερη πόλη της Ιταλίας. Μερικά απ’ τα ενδιαφέροντα μνημεία της είναι αυτά που μπορείτε να δείτε σ’ αυτό το σετ φωτογραφιών και για όλα υπάρχουν εδώ πληροφορίες.

Φυσικά πολλές βόλτες έκανα και στον ποταμό Αδίγη (καρδούλες κι ερωτικοί στίχοι υπήρχαν κι εκεί), όπως και πολλοί άλλοι κάτοικοι της πόλης. Πώς να μην περπατήσεις σ’ αυτές τις γέφυρες, να μη σταθείς, να μη θαυμάσεις τη θέα; Μένοντας πάντως στα πολύ πιο ήσυχα προάστια είχα την ευκαιρία να ζήσω για λίγο σε διαφορετικούς ρυθμούς, μιας κι εκεί οι άνθρωποι ασχολούνται με τα χωράφια τους, τα ζώα τους και τα βράδια πίνουν λίγο κρασάκι στην τοπική trattoria όπου φυσικά παραγγέλνουν φρέσκα ζυμαρικά. Εννοείται ότι οικονομικά συμφέρει πάντα να μένετε σε εξοχές και χωριά (πάγια τακτική μου), όπου επιπλέον έχετε την ευκαιρία να ξεφύγετε απ’ τις τουριστικές διαδρομές και να δείτε πως αληθινά ζει ο κόσμος.

Μια κοντινή κι όμορφη εκδρομή που μπορείτε να κάνετε βέβαια και σας το προτείνω αν βρεθείτε σ’ αυτά τα μέρη, είναι στη λίμνη Γκάρντα, τη μεγαλύτερη της Ιταλίας, που προσφέρεται για βόλτες, μπάνιο, χαλάρωση, περιπάτους κι ό,τι ακόμη θέλετε. Εννοείται πως όπου κι αν πάτε, είτε στο κέντρο, είτε στα χωριά πάντα θα υπάρχει κάτι ενδιαφέρον να δείτε, γι’ αυτό κι η αναφορά μου στη Βερόνα δεν τελειώνει εδώ. Θα επανέλθω σύντομα λοιπόν στο θέμα με διαφορετικού είδους ανάρτηση για την πόλη. Θα μου πείτε τι να τις κάνουμε τις ταξιδιωτικές προτάσεις έτσι που μας έχουν κλείσει μέσα, μόνο στα όνειρά μας ταξιδεύουμε πια και θα ‘χετε δίκιο. Αλλά ας ελπίσουμε ότι θα ‘ρθουν και διαφορετικές μέρες. Ας ελπίσουμε…

*Όλες οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από μένα κι έχουν ανέβει ήδη στους προσωπικούς λογαριασμούς που διατηρώ στο istagram και στο αντίστοιχο album του flickr. Εκεί θα βρείτε κι άλλες.

Νέες κυκλοφορίες: «εξελιγμος» του Κυριάκου Μουτίδη

Με μεγάλη χαρά κρατάω στα χέρια μου την τρίτη ποιητική συλλογή του Κυριάκου Μουτίδη που τιτλοφορείται «εξελιγμος». Έχω ήδη αρχίσει να τη διαβάζω και σύντομα θα σας γράψω τις εντυπώσεις μου.

Έλεγα πρόσφατα άλλωστε, ότι ο Κυριάκος είναι απ’ τους ανθρώπους των οποίων την εξέλιξη παρακολουθώ σταθερά. Για την πρώτη του ποιητική συλλογή έχω γράψει αυτήν την ανάρτηση κι αυτή για τη δεύτερη.

Μπορείτε να τις διαβάσετε, μέχρι να επανέλθω στο θέμα. Και φυσικά στην πιο αγαπημένη γωνιά της Αθήνας, στη «Λοκομοτίβα» μπορείτε ν’ αναζητήσετε τα βιβλία του κι όποιο άλλο βιβλίο σας ενδιαφέρει. Ας στηρίζουμε τους χώρους που ξεχωρίζουμε.

4ος δίσκος Rationalistas – Πίσω τα πάντα: Κυκλοφορεί στις 19/02/21

Έχουμε κάτι να περιμένουμε απ’ το Φλεβάρη: τον 4ο δίσκο των παιδιών που δεν σταματάμε ν’ ακούμε τα τραγούδια τους. Γιατί; Για δείτε εδώ κι εδώ τι έχω γράψει και θα καταλάβετε.

Με το καλό λοιπόν.

Το «Αλφαβητάρι των Παθών – Αλχημικοί αλγόριθμοι» ταξιδεύει… Μέρος ΙΙΙ

Φωτογραφία που τράβηξε ο Σπύρος Ρουγγέρης στην Αθήνα

Σας το έγραφα στην προηγούμενη ανάρτηση ότι είχε στείλει ο Σπύρος Ρουγγέρης τη φωτογραφία που βλέπετε και να την σήμερα. Γενικώς να ξέρετε -ας αρχίσω μ’ αυτή τη διευκρίνιση-, πως αν δεν δημοσιεύετε εσείς τις φωτογραφίες που μου στέλνετε προσωπικά ή ξεχνάω εγώ να σας ρωτήσω αν κάτι τέτοιο θέλετε, δε θα τις βλέπετε εδώ ή στην σελίδα του βιβλίου, χωρίς την άδειά σας. Έχουν έρθει κι άλλες όμορφες που περιμένουν την σειρά τους και μία με την οποία γέλασα πολύ. Εκτιμώ αφάνταστα το χιούμορ, αλλά αν δεν αποφασίσει να την ποστάρει ο αποστολέας της θα μείνετε με την ..απορία για το περιεχόμενό της.

Φωτογραφία που τράβηξε στην Αθήνα ο Αχιλλέας Βασιλικόπουλος

Γίνονται παράλληλα διάφορα ευχάριστα πράγματα μ’ επίκεντρο αυτό το βιβλίο για τα οποία χαίρομαι πολύ. Ο Αχιλλέας Βασιλικόπουλος τράβηξε τη φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω και τον ευχαριστώ ολόψυχα για όσα έγραψε. Είναι άνθρωπος που σέβομαι κι εκτιμώ βαθιά, για την πορεία του. Ο Γιάννης Καραγεώργος διαμοίρασε την συνέντευξη που έδωσα στην Κατερίνα Σχισμένου, ο Κυριάκος διάβασε στο «Τρανζίστορ» του στο Radio Locomotiva το Όμικρον και θα επανέλθει στο Αλφαβητάρι των Παθών, την επόμενη Τρίτη (συντονίζεστε να τον ακούτε 8-10 μ.μ.) κι η Ευανθία Σακελλάρη με «φιλοδώρησε» με πέντε αστέρια στο Goodreads.

Με την ευκαιρία να πω επίσης ότι με ειδοποίησαν ότι υπάρχουν εδώ αναδημοσιευμένα παλιότερα ποιήματά μου (δέκα μάλιστα) κι ευχαριστώ θερμά τον κύριο Μπάμπη Κυριακίδη που μπήκε στον κόπο να με συμπεριλάβει στο τόσο αξιόλογο ιστολόγιό του. Η Sophie Zacharel πρόσφατα φιλοξένησε στο προφίλ της την Oaxaca κι η κυρία Μαρία Πισκοπάνη δε ξεχνάει ποτέ ότι έχω αδυναμία στο μωβ και μου στέλνει υπέροχες φωτογραφίες με τέτοιου χρώματος λουλούδια. Τέλος, ο Ευάγγελος Ρ. Ρουσσάκης, νέος και πολλά υποσχόμενος ποιητής και πεζογράφος, μού αφιέρωσε ένα απ’ τα εξαιρετικά ποιήματά του και με συγκίνησε ιδιαιτέρως…

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, αυτές οι χειρονομίες φιλίας, εκτίμησης, σεβασμού, νοιαξίματος και αγάπης είναι που μας κάνουν να νιώθουμε πιο κοντά με τους ανθρώπους. Μικρά λαμπερά πυροτεχνήματα που ακυρώνουν για λίγο το σκοτάδι… Ευχαριστώ από καρδιάς για τις πράξεις, τις σκέψεις, τις καλές προθέσεις, λοιπόν. Να είστε καλά.

Μιλώντας στην Κατερίνα Σχισμένου για το «Αλφαβητάρι των Παθών»

Αικατερίνη Τεμπέλη (photo credits: Βάσω Σταθούλη)

Να και κάτι προσωπικό για σήμερα… Με μεγάλη χαρά λοιπόν, απάντησα πριν λίγες μέρες στις ερωτήσεις της κυρίας Κατερίνας Σχισμένου, για το «Αλφαβητάρι των Παθών». Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε χτες βράδυ και την ευχαριστώ θερμά:

1. Με μια νέα ποιητική συλλογή στην αλλαγή του χρόνου και μάλιστα ενός δύσκολου χρόνου. Πόσο σας σημάδεψε αυτή η χρονιά;

-Είναι παράδοξο το τέταρτο βιβλίο μου να είναι ποιητική συλλογή και μάλιστα η πρώτη μου, με την έννοια ότι όσ@ με γνωρίζουν και ξέρουν πως γράφω από παιδί ποίηση, περίμεναν έτσι να έχω ξεκινήσει αντί εκδίδοντας μυθιστόρημα. Ωστόσο δεν ακολουθώ συνήθως την πεπατημένη και το βρίσκω πολύ διασκεδαστικό να βγαίνω απ’ τα “κουτάκια” στα οποία με ταξινομούν κατά καιρούς. Η συλλογή αυτή πάντως ξεκίνησε να γράφεται το 2017, πριν δηλαδή συμβούν όλ’ αυτά, αλλά ολοκληρώθηκε το 2020 μιας κι η καραντίνα μας έκλεισε για τα καλά στα σπίτια μας. Αυτός ο χρόνος ήταν σαν κάψιμο στο δέρμα κι άφησε το ανεξίτηλο σημάδι του. Το σοκ ήταν μεγάλο, ανατράπηκε κάθε τι δεδομένο στη ζωή μας, οι κοινωνικό-οικονομικές επιπτώσεις είναι τεράστιες κι οι ψυχολογικές ακόμη μεγαλύτερες μιας κι όλ@ βιώσαμε μικρές ή και μεγάλες απώλειες κατά τη διάρκειά του. Είμαι βέβαιη πως κανείς μας, παγκόσμια, δεν θα τον ξεχάσει. Το πως, κυρίως, εργαλειοποιήθηκε αυτή η επιδημία για να ενταθεί η καταστολή στη χώρα μας σε πολλά κινηματικά πεδία και παράλληλα ο κοινωνικός έλεγχος με επίφαση τη δημόσια ασφάλεια, είναι κάτι που παρακολουθώ στενά. Νεκροπολιτική γαρ. Ευτυχώς υπήρξαν και υπάρχουν ζωογόνες συλλογικές αντιστάσεις κι έτσι αντί να κρυφτούν οι τρύπες του συστήματος, όπως τα τεράστια κενά στον τομέα της υγείας, δεν αμφιβάλλει πια ο κόσμος για το αδιαμφισβήτητο γεγονός: ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και μπορεί αμυντικά να γελάμε με πολλά απ’ όσα διαδραματίζονται (τα άπειρα memes είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα), αλλά “έχουμε την οργή” να επιμένει. Κι αν ψιθυρίζει τώρα, αργά ή γρήγορα θα κραυγάσει.

Η συνέχεια εδώ.

Οδεύοντας προς την άνοιξη με τον πολιτισμό Made in Italy – Verso la primavera con il Made in Italy culturale

Ευχάριστη είδηση ήταν αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβα χτες βράδυ. Με μια απλή εγγραφή, μπορείτε πάλι ελεύθερα να παρακολουθήσετε ό,τι σας ενδιαφέρει. Ταινίες, θεατρικές παραστάσεις, εκδηλώσεις κ.α. Έχω γράψει ήδη αυτή κι αυτή την ανάρτηση για τη διοργάνωση, οπότε αναδημοσιεύω μόνο το δελτίο τύπου:

«Στους φίλους που παρακολούθησαν τα προηγούμενα διαδικτυακά φεστιβάλ αφιερωμένα στον πολιτισμό Made in Italy, παρουσιάζουμε το πλούσιο πρόγραμμα του νέου φεστιβάλ LogInItaly που θα μας κάνει συντροφιά για τις επόμενες δώδεκα εβδομάδες.


Το νέο φεστιβάλ περιλαμβάνει μία μεγάλη ποικιλία πολιτιστικών προτάσεων με χρονική διάρκεια από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο, με περιεχόμενο που αφορά τον κινηματογράφο, το θέατρο, τη μόδα και το ντιζάιν, τη μουσική, τη γαστρονομία, την επιστήμη και την τέχνη.


Με στόχο την καλύτερη γνωριμία του κοινού με τον Ιταλικό πολιτισμό, τρεις ενότητες αφορούν τον κινηματογράφο (με αφιερώματα στους μεγάλους ηθοποιούς του κλασικού Ιταλικού σινεμά, στο σύγχρονο κινηματογράφο και σε ταινίες των τελευταίων χρόνων), την δημοφιλή τηλεοπτική σειρά του Καμιλέρι και πολλά ντοκιμαντέρ, αντίστοιχα.


Ξεχωριστό βάρος θα έχει ο γιορτασμός των 700 χρόνων από το θάνατο του Δάντη Αλιγκιέρι, του «πατέρα» της Ιταλικής γλώσσας, με πολλές μουσικές, εικονογραφικές και ποιητικές προτάσεις, ενώ μια ενότητα είναι αφιερωμένη στις γυναίκες.


Τέλος, στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ξεχωριστή μνεία θα έχουν οι διεθνείς και εθνικές επέτειοι με μια ή περισσότερες πολιτιστικές προτάσεις αφιερωμένες σε αυτές».